Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Iob

aut ꝗs audet ei dicere: operatꝰ es iniꝗtatē. Memētō ignores opꝰ eiꝰ: de cēcinerūt viri: Omnēs hoīesvidēt: vnuſꝗſqꝫ intuet̉cul. Ecce̓ deꝰ magnꝰ uincesſcīam nr̄aꝫ. Numerꝰ anno eiꝰ ineſtimabil̓. Qui aufert ſtillas pluuie: et effūditimbres ad inſtar gurgitū:qui de nubibus fluūt: quepretexūt cūcta deſuper. Si

voͣluerit extendere nubesquaſi tentoriū ſuū: et fulgurare lumine ſuo deſuꝑ: cardines qͦꝫ marꝭ oꝑiet. Perhec enim iudicat ppl̓os: et.dat eſcas multꝭ mortalibꝰ.In maͣnibꝰ abſcōdit luceꝫ precipit ei vt rurſus adueniat. Annūciat de ea amico ſuo poͣſſeſſio eius ſit:ēt ad eaꝫ poſſit aſcendere. Ca. XXXVII.

cognoſcendū. q. d. nullus: concludit intētuꝫ dicēs:b Aut quis audet ei dicere: operatꝰ es iniqͥtatem. ei īponēdo iniuſticiā. q. d. nullus. c Memēto ⁊cͣ. Hicdeclarat quoddā ſuppoſitū .ſ. nullꝰ pōt ſcrutari opera dei. aliud aūt erat ſatis notū .ſ. deꝰ nullis legibꝰ eſtſubiectus: ſꝫ eiꝰopera ſint inſcrutibilia: non eſt ſicclaꝝ: eo inueſtigamus oꝑa deiintellectuꝫ:d̓clarat poſſūt ꝑfecte a nobiſconoſci. pͥmohoc declarat ī generali: magis īſpeciali: ibi Quiaufert. Circa pri dic̄: c Demento ignoresopus eiꝰ .i. opera: ponit̉ ſingulare plurali: ſic̄ Exodi. viij. c. Uenitmuſca grauiſſima .i. multitudo muſcaꝝ: d De cecinerūt viri .i. ſapiētes: dicūtur viri a virtute: dixit:e Eecinerūt. qꝛ modus fuit antiquoꝝ ſapientum ſcribere diuina metrice: vel modū laudis: vn̄ liber iſtemetrice ſcpͥtus ē ab illo loco: Pereat dies in natꝰ ſum⁊cͣ. f Oēs hoīes vidēt .i. habēt aliquā de eo noticiam ſaltē qꝛ eſt: vn̄ deū eſſe circa aliqͦs doctores eſtſe notū: ſed qꝛ noticia quā de celo habemꝰ eſt valde imꝑfecta: ſubdit̉: g Unuſqͥſqꝫ intuetur procul. quiaeius cognitio multū diſtat a ꝑfectōne diuina. iſta tamēimꝑfectio non ꝓuenit ex defectu entitatis ſeu cognoſcibilitatis diuine: ſed ex nr̄i intellectus īfirmitate: qui ſehabet ad diuina: ſicut oculus noctue ad lucem ſolis: vthr̄ ſcd̓o metaphyſice: ſubditur: h Ecce deus magnus. in entitate cognoſcibilitate i Uicens ſcienti.am nr̄am. ſolum intenſiue: ſed etiā extenſiue: ideoſubditur: k Numerus annoꝝ eius ineſtimabil̓. qͥaduratio eiꝰ mēſuratur eternitate: a nobis ē incōprehēſibilis. l Qui aufert. Hic oſtendit ꝓpoſitū in particulari: pͥmo in operibꝰ dei ſenſibilibꝰ: in ſpūalibꝰ: ibiIn manibꝰ. Circa pͥmū dicit: Qui aufert ſtillas pluuie.faciēdo ſiccitatē: m Et effundit imbres ad īſtar gurgitū .i. abundāter ẜm ſuam volūtatē: vtrūqꝫ fecit adpreces helie: vt habet̉ tertio regū. xvij. .xviij. qꝛ pluuie deſcendunt de nubibꝰ in pluuiā reſolutis: ſubdit̉de nubibꝰ: n Si voluerit extēdere nubes quaſi tentoriuꝫ. aliqn̄ enī ſic extēdūtur ſuꝑ hemiſperiuꝫ nr̄mvidentur tangere terrā in circuitu: in medio eleuari ſuper genith capitū nr̄oꝝ: ſic videntur exponi ad modūtentorij. o Et fulgurare lumine ſuo deſuꝑ. qꝛ in nubibus cauſant̉ corruſcatōes fulgura. p Cardinesqꝫ maris operiet. qꝛ mare videtur incluſum intra dcāꝫextenſionē nubiū. a Per hec enī iudicat ppl̓os. puniendo peccatis aliqn̄: ſicut in tꝑe diluuij facta ē pluuia grādis quadraginta diebus quadraginta noctibꝰvt habetur Gene. vij. r Et dat eſcas multis mortalibus. qꝛ aliqn̄ dantur in gr̄am vt terra humectet̉ ꝓferet fructus ad nutritōnem hoīm aīalium: ꝙͣuis iſtaque dicta ſunt ſint ſenſibilia: tn̄ ratōes eorum cauſasnon poſſumus cognoſcere ad perfectum: hoc ideꝫ dicit philoſophus in pͥncipio metheoroꝝ dicēs: De huiꝰimp̄ſſionibꝰ in qͥbꝰ hoc: quidē dubitamꝰ. hoc aūt att in

gimꝰ aliqͦ modo imperfecte. s In manibꝰ ⁊cͣ. Hic declarat ꝓpoſitum in ſpiritualibꝰ: reuertit̉ ad ſēſibilia capl̓oſequēti: ibi Poſt rugiet ſonitus. iſte ꝓceſſus ē rōnabil̓quia ſicut ex ſenſibilibus manudicimur ad ſpiritualia: licꝫvtraqꝫ manu imperfecte cognoſcam: ita cognitis vtcunqꝫſpūalibꝰ que ſūt maxima intelligibilia:minus intelligimꝰ ſenſibilia poſtea: immomagis. in hoc enī differt ītellectꝰ a ſenſu: qꝛſēſꝰ pꝰ excellētia ſēſibilia non pōt cognoſcere mīora: vtpote poſtaſpectū ſolis oculꝰpōt immediate diſcernere minima ſenſibilia. Circa primū dr̄:s In manibꝰ abſcondit lucē .i. eiꝰ v̓tuteꝫ diſpoſitōeꝫ lux gr̄e glorie aliqͥbꝰ abſcōdit̉: vtpote reprobis: aliquibꝰ cōcedit̉: vtpote electis: de luce ſpūali intelligat̉: pꝫ per hoc qd̓ ſb̓dit̉: t Annunciat de ea amico ſuo .i. electis: qꝛ charitasdiuidit int̓ filios regni ꝑditōis: v poſſeſſio eiꝰ ſit. aūt ip̄iꝰ reprobi. lux aut corꝑalis viſibil̓ eſt cōis ē tambonis ꝙͣ maliſ: vn̄ dicit ſaluator Matth̓. v. Solē ſuū oririfacit ſuꝑ bonos malos. x Et ad poſſit aſcēdere .ſ. adlucē gl̓ie ad quā dei adiutorio oꝑa meritoria pōt homo peruenire.In capl̓o. xxxvj. vbi dr̄ in poſtilla: Licra pͥmū dr̄: In ma Additio.nibꝰ abſcōdit lucem.Uper hoc qd̓ dr̄: In manibꝰ abſcōdit lucē ⁊cͣ. ſanctꝰthomas in ſua expoſitōe ſic dicit: Int̓ oēs ſenſibileſintelligibiliū cognitōnū inquātū .ſ. viſus cuiꝰ cognitio lueffectus ſpūalior ē lux. vn̄ efficacior ē ad ꝓducendū ꝑficit̉ plurimū iuuat ītellectualē cognitōnem. qꝛ igit̉ iſtalux ſenſibilis ex poteſtate dei hōibꝰ occultatur cōicat̉: dat̉ hoc ītelligi apud ip̄m ē q̄dā excellētior lux .ſ. ſpūal̓ quādeꝰ in p̄miū v̓tutis reẜuat: vn̄ ſb̓dit: Annūciat de ea. i. deluce ſpūali corꝑalē figurata. Amico ſuo .i. v̓tuoſo quē deus amat: poſſeſſio eiꝰ ſit .i. illa lux ſpūal̓ ſit theſaurusquē deꝰ amicis ſuis reẜuat ī p̄miū: ad poſſit aſcēdereoꝑa v̓tutis ip̄am ꝓmerēdo: ad poſſidēdā ſe p̄parādo:ꝙͣuis etiā poſſet exponi de luce corꝑali. Poſuerūt enimplatonici aīe oīm deriuabantur ab animabꝰ ſtellaꝝ: vn̄qn̄ aīe humane ſuā dignitatem ſeruant ẜm rōnem viuēdoreuertunt̉ ad claritatem ſtellarum vn̄ defluxerūt: in ſom ſcipionis legit̉: ciuitatū rectores ꝯſeruatores imꝑfc̄iſcꝫ a celo huc reuertūtur. in etiā dat̉ intelligi heliū nonponebat vltimā remuneratōeꝫ v̓tutis ī tꝑalibꝰ bonis ſed inbonis ſpūalibꝰ poſt hāc vitā. Hoc aūt eſt int̓ oīa maxīe admirādū: terrenꝰ corruptibilis ad ſpūaliū vel celeſtiūpoſſeſſionē ꝑueniat: ſb̓dit Suꝑ hoc .ſ. homo poſſꝫ accedere ad hac lucē poſſidēdaꝫ: Expauit cor meū timore .ſ.admiratōis ſtuporis: Et amotu ē a loco ſuo vt .ſ. ſolūdeſideret ꝯcupiſcat vident̉ ei ꝯnaturalia ẜm ſenſibilē vitaꝫ: ſed ad ſpūalia celeſtia tranſferatur. hec ille. Circa qd̓attēdendum licet predicta ſint vera proprijſſime dictatamen ſecunda expoſitio predicta quam ſanctus thomasponit videtur magis conſona propoſito: nam heliu licetmagis videatur eſſe eruditus circa ſpūalia ꝙͣ amici iob:tamē attingebat ad veritatē eoꝝ que de hac materia fidēcognoſcunt̉: vt patebit in pͥncipio. xxxviij. ca. Re-

g G 2