Iob
aut ꝗs audet ei dicere: operatꝰ es iniꝗtatē. Memētōꝙ ignores opꝰ eiꝰ: de qͦ cēcinerūt viri: Omnēs hoīesvidēt eū: vnuſꝗſqꝫ intuet̉ ꝓcul. Ecce̓ deꝰ magnꝰ uincesſcīam nr̄aꝫ. Numerꝰ annorū eiꝰ ineſtimabil̓. Qui aufert ſtillas pluuie: et effūditimbres ad inſtar gurgitū:qui de nubibus fluūt: quepretexūt cūcta deſuper. Si
voͣluerit extendere nubesquaſi tentoriū ſuū: et fulgurare lumine ſuo deſuꝑ: cardines qͦꝫ marꝭ oꝑiet. Perhec enim iudicat ppl̓os: et.dat eſcas multꝭ mortalibꝰ.In maͣnibꝰ abſcōdit luceꝫ⁊ precipit ei vt rurſus adueniat. Annūciat de ea amico ſuo ꝙ poͣſſeſſio eius ſit:ēt ad eaꝫ poſſit aſcendere.¶ Ca. XXXVII.
cognoſcendū. q. d. nullus: ⁊ iō concludit intētuꝫ dicēs:b ¶ Aut quis audet ei dicere: operatꝰ es iniqͥtatem. ei īponēdo iniuſticiā. q. d. nullus. c ¶ Memēto ⁊cͣ. Hicdeclarat quoddā ſuppoſitū .ſ. ꝙ nullꝰ pōt ſcrutari opera dei. aliud aūt erat ſatis notū .ſ. ꝙ deꝰ nullis legibꝰ eſtſubiectus: ſꝫ ꝙ eiꝰopera ſint inſcrutibilia: non eſt ſicclaꝝ: eo ꝙ inueſtigamus oꝑa dei ꝑintellectuꝫ: ⁊ iō h̓d̓clarat ꝙ nō poſſūt ꝑfecte a nobiſconoſci. ⁊ pͥmohoc declarat ī generali: 2º magis īſpeciali: ibi Quiaufert. Circa primū dic̄: c ¶ Demento ꝙ ignoresopus eiꝰ .i. opera:⁊ ponit̉ ſingulareꝓ plurali: ſic̄ Exodi. viij. c. Uenitmuſca grauiſſima .i. multitudo muſcaꝝ: d ¶ De qͦ cecinerūt viri .i. ſapiētes: qͥ dicūtur viri a virtute: ⁊ dixit:e ¶ Eecinerūt. qꝛ modus fuit antiquoꝝ ſapientum ſcribere diuina metrice: vel ꝑ modū laudis: vn̄ ⁊ liber iſtemetrice ſcpͥtus ē ab illo loco: Pereat dies in qͣ natꝰ ſum⁊cͣ. f ¶ Oēs hoīes vidēt eū .i. habēt aliquā de eo noticiam ſaltē qꝛ eſt: vn̄ ⁊ deū eſſe circa aliqͦs doctores eſt ꝑſe notū: ſed qꝛ noticia quā de celo habemꝰ eſt valde imꝑfecta: iō ſubdit̉: g ¶ Unuſqͥſqꝫ intuetur procul. quiaeius cognitio multū diſtat a ꝑfectōne diuina. iſta tamēimꝑfectio non ꝓuenit ex defectu entitatis ſeu cognoſcibilitatis diuine: ſed ex nr̄i intellectus īfirmitate: qui ſehabet ad diuina: ſicut oculus noctue ad lucem ſolis: vthr̄ ſcd̓o metaphyſice: iō ſubditur: h ¶ Ecce deus magnus. in entitate ⁊ cognoſcibilitate i ¶ Uicens ſcienti.am nr̄am. ⁊ nō ſolum intenſiue: ſed etiā extenſiue: ideoſubditur: k ¶ Numerus annoꝝ eius ineſtimabil̓. qͥaduratio eiꝰ mēſuratur eternitate: q̄ a nobis ē incōprehēſibilis. l ¶ Qui aufert. Hic oſtendit ꝓpoſitū in particulari: ⁊ pͥmo in operibꝰ dei ſenſibilibꝰ: 2º in ſpūalibꝰ: ibiIn manibꝰ. Circa pͥmū dicit: Qui aufert ſtillas pluuie.faciēdo ſiccitatē: m ¶ Et effundit imbres ad īſtar gurgitū .i. abundāter ẜm ſuam volūtatē: ⁊ vtrūqꝫ fecit adpreces helie: vt habet̉ tertio regū. xvij. ⁊ .xviij. ⁊ qꝛ pluuie deſcendunt de nubibꝰ in pluuiā reſolutis: iō ſubdit̉de nubibꝰ: n ¶ Si voluerit extēdere nubes quaſi tentoriuꝫ. aliqn̄ enī ſic extēdūtur ſuꝑ hemiſperiuꝫ nr̄m ꝙvidentur tangere terrā in circuitu: ⁊ in medio eleuari ſuper genith capitū nr̄oꝝ: ⁊ ſic videntur exponi ad modūtentorij. o ¶ Et fulgurare lumine ſuo deſuꝑ. qꝛ in nubibus cauſant̉ corruſcatōes ⁊ fulgura. p ¶ Cardinesqꝫ maris operiet. qꝛ mare videtur incluſum intra dcāꝫextenſionē nubiū. a ¶ Per hec enī iudicat ppl̓os. puniendo ꝓ peccatis aliqn̄: ſicut in tꝑe diluuij facta ē pluuia grādis quadraginta diebus ⁊ quadraginta noctibꝰvt habetur Gene. vij. r ¶ Et dat eſcas multis mortalibus. qꝛ aliqn̄ dantur in gr̄am vt terra humectet̉ ⁊ ꝓferet fructus ad nutritōnem hoīm ⁊ aīalium: ⁊ ꝙͣuis iſtaque dicta ſunt ſint ſenſibilia: tn̄ ratōes eorum ⁊ cauſasnon poſſumus cognoſcere ad perfectum: ⁊ hoc ideꝫ dicit philoſophus in pͥncipio metheoroꝝ dicēs: De huiꝰimp̄ſſionibꝰ in qͥbꝰ hoc: quidē dubitamꝰ. hoc aūt att in
gimꝰ aliqͦ modo imperfecte. s ¶ In manibꝰ ⁊cͣ. Hic declarat ꝓpoſitum in ſpiritualibꝰ: ⁊ ⁊ reuertit̉ ad ſēſibilia capl̓oſequēti: ibi Poſt eū rugiet ſonitus. ⁊ iſte ꝓceſſus ē rōnabil̓quia ſicut ex ſenſibilibus manudicimur ad ſpiritualia: licꝫvtraqꝫ manu imperfecte cognoſcam: ita cognitis vtcunqꝫſpūalibꝰ que ſūt maxima intelligibilia: n̄minus intelligimꝰ ſenſibilia poſtea: immomagis. in hoc enī differt ītellectꝰ a ſenſu: qꝛſēſꝰ pꝰ excellētia ſēſibilia non pōt cognoſcere mīora: vtpote poſtaſpectū ſolis oculꝰ nōpōt immediate diſcernere minima ſenſibilia. Circa primū dr̄:s ¶ In manibꝰ abſcondit lucē .i. ꝑ eiꝰ v̓tuteꝫ⁊ diſpoſitōeꝫ lux gr̄e⁊ glorie aliqͥbꝰ abſcōdit̉: vtpote reprobis:⁊ aliquibꝰ cōcedit̉: vtpote electis: ⁊ ꝙ de luce ſpūali intelligat̉: pꝫ per hoc qd̓ ſb̓dit̉: t ¶ Annunciat de ea amico ſuo .i. electis: qꝛ charitasdiuidit int̓ filios regni ⁊ ꝑditōis: v ¶ Ꝙ poſſeſſio eiꝰ ſit.nō aūt ip̄iꝰ reprobi. lux aut corꝑalis viſibil̓ eſt ⁊ cōis ē tambonis ꝙͣ maliſ: vn̄ dicit ſaluator Matth̓. v. Solē ſuū oririfacit ſuꝑ bonos ⁊ malos. x ¶ Et ad eū poſſit aſcēdere .ſ. adlucē gl̓ie ad quā cū dei adiutorio ꝑ oꝑa meritoria pōt homo peruenire.In capl̓o. xxxvj. vbi dr̄ in poſtilla: Licra pͥmū dr̄: In ma¶ Additio.nibꝰ abſcōdit lucem.Uper hoc qd̓ dr̄: In manibꝰ abſcōdit lucē ⁊cͣ. ſanctꝰthomas in ſua expoſitōe ſic dicit: Int̓ oēs ſenſibileſintelligibiliū cognitōnū inquātū .ſ. viſus cuiꝰ cognitio ꝑ lueffectus ſpūalior ē lux. vn̄ efficacior ē ad ꝓducendūcē ꝑficit̉ plurimū iuuat ītellectualē cognitōnem. qꝛ igit̉ iſtalux ſenſibilis ex poteſtate dei hōibꝰ occultatur ⁊ cōicat̉: dat̉ꝑ hoc ītelligi ꝙ apud ip̄m ē q̄dā excellētior lux .ſ. ſpūal̓ quādeꝰ in p̄miū v̓tutis reẜuat: vn̄ ſb̓dit: Annūciat de ea. i. deluce ſpūali ꝑ corꝑalē figurata. Amico ſuo .i. v̓tuoſo quē deus amat: Ꝙ poſſeſſio eiꝰ ſit .i. ꝙ illa lux ſpūal̓ ſit theſaurusquē deꝰ amicis ſuis reẜuat ī p̄miū: ⁊ ad eā poſſit aſcēdere ꝑoꝑa v̓tutis ip̄am ꝓmerēdo: ⁊ ad eā poſſidēdā ſe p̄parādo:ꝙͣuis hͦ etiā poſſet exponi de luce corꝑali. Poſuerūt enimplatonici ꝙ aīe oīm deriuabantur ab animabꝰ ſtellaꝝ: vn̄qn̄ aīe humane ſuā dignitatem ſeruant ẜm rōnem viuēdoreuertunt̉ ad claritatem ſtellarum vn̄ defluxerūt: iō in ſomnō ſcipionis legit̉: ꝙ ciuitatū rectores ⁊ ꝯſeruatores imꝑfc̄iſcꝫ a celo huc reuertūtur. in qͦ etiā dat̉ intelligi ꝙ heliū nonponebat vltimā remuneratōeꝫ v̓tutis ī tꝑalibꝰ bonis ſed inbonis ſpūalibꝰ poſt hāc vitā. Hoc aūt eſt int̓ oīa maxīe admirādū: ꝙ hō terrenꝰ ⁊ corruptibilis ad ſpūaliū vel celeſtiūpoſſeſſionē ꝑueniat: iō ſb̓dit Suꝑ hoc .ſ. ꝙ homo poſſꝫ accedere ad hac lucē poſſidēdaꝫ: Expauit cor meū timore .ſ.admiratōis ⁊ ſtuporis: Et amotu ē a loco ſuo vt .ſ. nō ſolūdeſideret ⁊ ꝯcupiſcat q̄ vident̉ ei ꝯnaturalia ẜm ſenſibilē vitaꝫ: ſed ⁊ ad ſpūalia celeſtia tranſferatur. hec ille. Circa qd̓attēdendum ꝙ licet predicta ſint vera ⁊ proprijſſime dictatamen ſecunda expoſitio predicta quam ſanctus thomasponit videtur magis conſona propoſito: nam heliu licetmagis videatur eſſe eruditus circa ſpūalia ꝙͣ amici iob: nōtamē attingebat ad veritatē eoꝝ que de hac materia ꝑ fidēcognoſcunt̉: vt patebit in pͥncipio. xxxviij. ca. ¶ Re-
g G 2