Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

ſit potens: ſed ſaluat impios: et iudiciū pauperibꝰtribuit. auferet a iuſtooculos ſuos: et reges in ſolio collocat in perpetuū:illic erigūtur. Et ſi fūerīt incathenis vinciant̉ funibꝰpaupertatis: indicabit eisopera eoꝝ ſcelera eoruꝫ:qꝛ violenti fuerūt. Reuelabit quoqꝫ aurem eorum vtcorripiat: loquet̉ vt reuertant̉ ab iniꝗtate. Si audierint ēt obſeruauerint ꝯple̓būt dies ſuos ī bono: annos ſuos ī gloria. Si auteꝫ audierint: tranſibūt pergladium: ēt ꝯſūmētur ī ſtulticia. Simulatores e̓t callidi ꝓuocāt irā dei: nēqꝫ clamabūt cu̓m vincti fuerint.Moriet̉ in tempeſtate aīaeoꝝ: et vita eoꝝ int̓ effeminatos. Eripiet de anguſtia

ſua pauperem: reuelabitin tribulatōne aurem eiusIgitur ſaluabit te oreanguſto lātiſſime: non habente fundamentū ſubt̓ ſe.Requies aūt mēſe tue eritplena pinguedine. Cāuſatua quaſi impij iudicata ē:cauſaꝫ iudiciūqꝫ recipies. te̓ ergo ſuꝑet ira vt aliquem opprimas: nec multitudo donoruꝫ inclinet te.Dēpone magnitudineꝫ tuaꝫ abſqꝫ tribulatōe: et omnes robuſtos fortitudine.Ne protrahas noctem: u̓taſcendant populi pro eis.Caue ne declines ad iniꝗtatem. Hanc enim cepiſtiſequi poſt miſeriam. Eccedeus excelſus in fortitudine ſua: et nullus ei ſimilis in legiſlatoribus. Quispoterit ſcrutari vias eius:

capl̓o p̄cedenti. Facit heliu talē rōneꝫ: Deus ſit potenspotētes diligit: ſic eos a potētia non deijcit: niſi ꝓpter eorum culpam: ex hoc concludit̉ iob iniuſtus: qꝛ a potentia ſua deū deiectꝰ eſt: hoc eſt qd̓ dicit: Deus potētesabijcit a ſtatu ſue poteſtatis. h Sed ſoluat .i. dānati Impioſ. ꝓpter ſuam nequitiam. kEt iudicium pauperibus tribuit. faciendovindictam de oppreſſione eoꝝ potētiaꝫl aufert a iuſtooculos ſuos. ſed eumreſpicit oculis ſue miſericordie. m Etreges ī ſolio collocatin perpetuum. ſi benevtant̉ ſua ptāte. nEt ſi fuerint in cathenis. deiecti a ſuis aduerſarijs ꝓpter peccata incurrerūt: YoIndicabit eis operaeoruꝫ. qꝛ vexatio datintellectū. p Reuelabit qͣꝫ aurem eorū. ſpeciales inſtinctusreuocādo ad bonuꝫq Si audierit ⁊cͣ.Hic elicit quādā ꝯcluſionē ex dictiſ: qꝛ exqͦdiligit potētes: vt dictū eſt: nec deijcit eosniſi ꝓpter peccata: exhoc cōcludit heliuremotis peccatis perpenitentiam reduceteos ad priſtinam gloriam: hoc eſt qd̓ dr̄:Si audierint. corde: r Et obſeruauerit. opere: splebūt dies ſuoſ ī bono ⁊cͣ. ſicut legit̉ factū de manaſſe regeiuda ſcd̓o paralyp. t Si aūt audierint. obſtinati inmalo: v Trāſibūt gladiū .i. educent̉ de carcere vt int̓ficiant̉. x Et conſūmentur in ſtulticia .i. ꝓpt̓ ſtulticiamſuam. y Simulatores. Hic ꝯſequēter remouet quādaꝫobiectōem que poſſet ſibi fieri: qꝛ dixerat deꝰ potētes noabijcit a ſua ptāte: niſi ꝓpt̓ culpa. poſſet obijci aliqn̄ potentes iuſti deijciūtur ſicut dicebat iob de ſeip̄o: remouet dicēs: talis iuſticia fuit vera: ſꝫ tm̄ ſimulata:conſequens ire dei ꝓuocatiua: qꝛ ſimulata ſāctitas duplexeſt iniqͥtas ẜm hieronimū: hoc eſt qd̓ dr̄: Simulatores .ſ.ſāctitatis. z Et callidi. hoc malicioſe credentes obtinere duratōeꝫ ſue poteſtatis. a Prouocant irā dei. eos deijcientē. a Neqꝫ clamabūt. ad deū recognoſcētes culpāſuam: b Cum vincti fuerint .i. deiecti ab aduerſarijsincarcerati. c Morietur ī tempeſtate aīa eoꝝ. qꝛ tm̄punientur in corpore: ſꝫ etiā in aīa poſt mortē: quā punitōeꝫ ponebat heliu: vt pꝫ ex ſupra dictis. d Et vita eorum inter effeminatos .i. int̓ illos poſſunt ſe defēdere amalis irruentibꝰ. e Igitur. Hic cōſequēter heliu monetip̄m iob: quia dixerat deiecti a ptāte culpā ſi peniteantreducuntur ad priſtina gloriam: monet iob ſi peniteatqd̓ erat in ſua ptāte: iuſte viuat de cetero: vt ſic ꝑmaneatin gloria ſibi reſtituta: hoc ē qd̓ dr̄: Igit̉ ſaluabit te. ſi peniteas. f De ore anguſto latiſſime .i. de tribulatōe ē qd̓dam foramen anguſtū quod intrat quādā latitudīem

diuerſaꝝ miſeriaꝝ: qꝛ abyſſus abyſſuꝫ īuocat: vel aliq̓g Latiſſime .i. de artitudine tribulatōiſ eruet te ad latitudinē ꝓſꝑitatis: qd̓ ſequit̉: h habēte fūdamētū. refert̉ ad anguſtiaꝫ tribulatōis niſi pnīaꝫ euadatur ducit ad penā gehēne: eſt ſine fundamento .i. fine fine. vl̓ habēte fūdamētuꝫ..ſ. in poſſit quieſcere: qꝛ ſꝑ ſic poteſt ꝓcedere malo ī malū vſqꝫ admorteꝫ: tūc incidit in penā nonhabꝫ ꝯſūmatōeꝫi Reqͥes auteꝫmēſe tue erit plena pīguedie .i. poteris comedere ſecure abūdant̉.k tua qͣſi īpij iudicata eſt .i. qͣre ꝑcuſſus esdiuino iudicio ēimpietas quāmiſiſti: aūt potentia in qua fuiſti: ideo ſubdit̉:l Cauſam iudiciūqꝫ recipies .i.ptātē auctorita iudicandi ſicutpriuſ habebis:tn̄ fueris emēdatꝰ qꝛ hec emēdatōea̓t ī ſua ptāte:docet qͣlit̓ debeat vti reſtituta ſibi ptāte dicens:m Non te ſuperet ira vt aliquē oppͥmas. ꝑuertēs iudiciū ex paſſiōen Nec multitudo donoꝝ īclinet te. ad ꝑuertendū iudiciū ex cupiditate. o Depone magnitudinē tuā .i.ſuꝑbiā. p Abſqꝫ tribulatōe .i. ne incidas iteꝝ in tribulatōeꝫ. q Et oēs ro. fortitudine. depone .ſ. ſnīaꝫab opp̄ſſione paupeꝝ. r Ne ꝓtrahas noctē .i. tēpad dandū hāc ſnīam. s Ut aſcēdāt ppl̓i eis. q. d.in tali ꝓtractōe poſſent robuſti multitudine ſibi aggregare: quā poſſes iuſticiā exercere. t Caue ne declines ad iniqͥtatē. quācūqꝫ in ꝓximū vel in deū. vHāc enī cepi. ſeqͥ poſt miſeriā. eſtimabat enī heliu ip̄miob ſe falſo iuſtificare ex flagellatōibꝰ ſuis iniuſticiaꝫdeo attribuere. x Ecce deus. Hic ꝯn̄ter īprobat ip̄ꝫiob in hoc videbat̉ deū dicere iniuſtū: pͥmo pōit ſuam ꝓbatōeꝫ: inducit iob ad attētatōem: ibi Auſcultahec iob. Prima ī duas: qꝛ pͥmo ꝓbat ꝓpoſitū: declarat quoddā ſuppoſitū: ibi Memento. Circa pͥmū facittalē rōeꝫ: Ille ꝓpt̓ ſuā excellētiā nulliſ legibꝰ ē ſubiectꝰnec pn̄t ad plenū cognoſci oꝑa eiꝰ: pōt ab aliqͦ dici īiuſtꝰ: qꝛ īiuſticia ꝓcedit ex traſgreſſiōe alicꝰ legꝭ: cognoſcit̉ ex ꝯditōe ſui oꝑiſ: deꝰ ē hꝰ mōi ⁊cͣ. huiꝰ rōis pōit minorē ꝙͣtū ad duplicē ſui ꝑtē: pͥº ꝙͣtum ad pͥmā. d. Eccedeꝰ excel. ſuꝑ oīa: hūc cogitat oēs deū: oībꝰ p̄cellit Et nul ei ſi. ī legiſla. qꝛ oēs ſūt ſb̓iecti alicui legi ſal diuīe: ip̄e aūt nulli. declarat minorē ꝙͣtū ad ſcōaꝫ. d. z Quis poterit ſcrutari .i. ꝑfecte inueſtigare.a Uias eius .i. oꝑa que ſūt qͣſi quedam vie ad deum