Liber

Oculi enim eius ſuꝑ viashoīuꝫ ⁊ om̄s greſſus eoruꝫꝯſiderat Non ſūt tenebre: ⁊nō ē vmbra mortꝭ: vt abſcōdant̉ ibi ꝗ oꝑant̉ iniqͥtatemNe̓qꝫ .n. vltra in hoīs ptāteeſt: vt veniat ad deū in iudiciū. Conteret ml̓tos īnumerabileſ: ⁊ ſtare faciet alios ꝓeis. Noͣuit .n. oꝑa eoꝝ: et iccirco inducet noctē: ⁊ ꝯterētur. Quaſi īpios ꝑcuſſit eoſī loco vidētiū. Qui qͣſi de īduſtria receſſerunt ab eo: ⁊oēs vias eiꝰ intellige̓ noluerunt: ut ꝑuenire facerent adeū clamorē egeni: ⁊ audiretvocē paupeꝝ. Ip̄o .n. cōcedēte pace: quis ē ꝗ ꝯdēnet:Exquō abſcōderit vultuꝫ:quis ē qui ꝯtēplet̉ eum? Etſuꝑ gentes: ⁊ ſuꝑ oēs hoīesQui regnare fac̄ hoīeꝫ hypocritam: ꝓpter pctā ppl̓i.

Quia ergo ego locutꝰ ſumad deū: te qͦꝫ nō prohibeo.Si erraui: tu doce me. Siiniquitatē locutus ſuꝫ vltranō addā. Nūquid a te deuſexpetit eā: qꝛ diſplicuit tibi:Tu .n. cepiſti loꝗ ⁊ nō ego.Quod ſiꝗd noſti meliꝰ: loque̓? Uiri ītelligētes loquātur mihi: et vir ſapiēs audiat me. Iob aūt ſtultē locut̉ē: ⁊ v̓ba illiꝰ nō ſonant diſciplinā. Pat̓ mi: probet̉ iobuſqꝫ ad fine. Ne deſinas abhoīe iniꝗtatꝭ: qui addidit ſuꝑ pctā ſua blaſphemiā. Inter noſ īteriꝫ ꝯſtrīgat̉: et tūcad iudiciū ꝓuocet ẜmōibꝰſuis deum. .XXxv.Git̉ he̓liū hec rurſumlocutꝰ ē: Nūqu̓id eq̄ vr̄ tibitua cogitatō: vt dicēs iuſtior deo ſuꝫ? Dixiſti eīꝫ: Nōtibi placet qd̓ rectuꝫ eſt: vel

.ſ. declinare a iuſticia ꝑ ignorantiam: qꝛ ſicut dr̄ Prov̓. xv.Oculi dn̄i ml̓to lucidiores ſole in oī loco ꝯtēplant̉ bonos ⁊malos: ⁊ iō non pōt deficere ꝑ ignorantiā: ⁊ hoc ē qd̓ dicit̉:a ¶ Oculi enī eiꝰ ⁊cͣ. ⁊ pꝫ lr̄a vſqꝫ ibi: b ¶Neqꝫ vltra inho. po. eſt: vt veniat ad deū in iudiciū .ſ. poſtꝙͣ fuerit a deodiffinitīa ſnīa ꝯdēnatus. c ¶ Cōteret ⁊cͣ.Hic excludit a deo qͣrtū .ſ. declinare a iuſticia ꝓpter fauorē: ſolꝫaūt aliqͥs maxīe faue̓multitudini. vn̄ ⁊ dominꝰ ꝓpt̓ decē iuſtosvoluit ꝑcere qͥnqꝫ ciuitatibꝰ in fauore ml̓titudīſ: vt hr̄ Gen̄. xviij. ⁊ tn̄ non ꝑcit in p̄iudiciū iuſticie: ꝓpterqd̓ dr̄: c ¶ Conteretml̓. ⁊ īnu. ⁊ ſtare faci.alios ꝓ eis. ſic̄ hītatores terre chanaā ꝯtriuit: ⁊ filios iſrl̓ ꝓ illishītare eā fecit.d ¶ Rouit .n. oꝑa eoru. peſſima. e ¶ Iccirco inducet nocte .i.mortē repētinam:f ¶ Quaſi impioſ .i. apietate ſcient̓ recedentes: g ¶ Percuſſiteos ī loco videntiū .i.in pn̄ti vita: in qͣ poterāt vide̓ ꝑ rōnem naͣlem qͥd agēdū ⁊ quidfugiendū: qui tn̄ vide̓noluerūt. iō ſb̓ditur:Qui qͣſi de induſtriareceſſerūt ab eo ⁊cͣ. hIt ꝑuenire facerēt ad eū clamo.egeni ⁊cͣ. ſic̄ clamor filioꝝ iſrl̓ ꝯtra egyptios venit ad deū ꝓpter nimiā opp̄ſſionē eoꝝ: vt habet̉ Exo. iij. i ¶ Ip̄o eniꝫꝯcedente pace. īiuſte opp̄ſſis: k ¶ Quis ē qui ꝯdēnet. q. d̓nullus: qꝛ nullus pōt īpedire ordinatōem eiꝰ. k ¶ Exquoabſcon. vultū ſuū. ab impijs ꝓpter iniquitatē ip̄oruꝫ:l ¶ Quis eſt qui ꝯtēpletur eū .i. poſſit in eo cōſolatiōem inuenire: qͣſi pulchritudinē eiꝰ ꝯtēplando. m ¶ Et ſuꝑ genteꝫ ⁊ ſuꝑ om̄s hoīes. hꝫ ptātem talia faciendi: et ſi querat̉ qͣre gͦ permittit regnare malos: ⁊ ꝓſperari? rn̄det ꝓpter pctāppl̓i: vt ſic ab īpio dn̄ante oppͥmant̉ ⁊ de pctīs puniant̉.n ¶ Q gͦ. Poſtꝙͣ heliu ꝯͣ iob arguit: hic ꝯn̄ter locuꝫ rn̄dendi retribuit. d ¶ Ꝙ gͦ ego locutꝰ ſuꝫ ad deū .i. ꝙͣtū ad illa q̄ſpectant ad honorē diuinū. o ¶ Te qͦꝫ non ꝓhibebo. qͥnpoſſis loqui ⁊ rn̄dere: ⁊ qꝛ credebat heliu iob turbatuꝫ dehis q̄ dixerat ꝯͣ euꝫ: oſtendit ꝙ nō debeat ſibi diſplice̓: ⁊ hoctriplici rōne. pͥma eſt qꝛ ſi heliu defecerat in loquēdo: iſte defectus nō erat adeo repetendus ab ip̄o iob: ⁊ hoc eſt qd̓ dic̄p ¶ Nunqͥd a te deus expetit eā .i. iniquitatē ſi eaꝫ loquendo incurri. 2ª eſt: qꝛ iob dederat occaſionē dicens a pͥncipioPereat dies in qͣ natꝰ ſuꝫ ⁊cͣ. ex hoc v̓bo occaſioneꝫ habuittota diſputatio: ⁊ hoc notat̉ cum dr̄: ¶ Tu .n. cepiſti loqui.3ª eſt qꝛ ipſi iob dabat̉ locus rn̄dendi: ideo dicitur ¶ Ꝙ ſiquid meliꝰ noſti ⁊cͣ. ſꝫ qꝛ reputabat iob inſufficientē ad ſibirn̄dendum: iō ſubdit: q ¶ Uiri ītelli. lo. mihi. i. diſputentmecū obijciendo. r ¶ Et vir ſapiens audiat me. mihi reſpondēdo: ⁊ qꝛ iob non eſt talis: iō ſubdit̉: Iob autem ſtulte locutꝰ eſt ⁊cͣ. ⁊ qꝛ reputabat iob in ſua malicia obſtinatū3

ideo ꝯuertit ſe ad deū. d. s ¶ Pater mi. per creatōent ¶ Probet̉ iob. hoc eſt ꝓbet̉ ip̄is veritaſ ꝑ flagella tuqꝛ nō recipit rationē: ⁊ ꝯͣ tales vtendū eſt magis flagelꝙ verbis: v ¶ Uſqꝫ ad finem .i. vſqꝫ ad mortē que ē fnis vite: a ¶ Ne deſinas ab hoīe iniquitatꝭ .i. obſtinato in iniquitate:⁊ iō non. deſiſtasab eius flagellat.on. b ¶ Quiaddit ſuꝑ peccata ſua. q̄ feceratante flagellac ¶ Blaſphemiaꝫ. īponendo tibiiiuſticiā. d ¶ Inter nos .i. in pn̄tivita: e ¶ Interiꝯſtringat̉. penis ate inflictis: qꝛ talindiget pena:f ¶ Et tūc. i. poſtvitā pn̄tem ad iudiciū eterne ꝯdēnatōis: g ¶ Prouocet ſermonibꝰſuis deū .i. verbisſuis blaſphematorijs.¶ In capi. xxxiiij.vbi dicit̉ ī poſtilla: Iō ꝯueͣtitſe addeuꝫ dicens. Pat̓mi. ¶ Additio.Uod autēheliū inuoEEpix deuꝫ ꝑ ſingularē paternitate dicens:at̄ mi. non ad modicā ꝑtinet arrogātiā. vn̄ Auguſti.or̄one dn̄ica dicit: Noli tibi aliqͥd ſpecialit̓ vendicarelius chriſti ſpāliter eſt pater: nobis v̓o oībus pater ēin cōi: qꝛ illum ſolum genuit: noſ aūt creauit: iō diciturPater noſter ⁊cͣ.Cap. XXXV.Gitur heliu. Poſtꝙͣ heliu īprobauit dictumkiob inquantū ẜm ſuam eſtimatōem deum re¶ putabat iniuſtum: hic ꝯn̄ter eum reprobat inquantum dicebat ſe eſſe iuſtum Circa quod pͥmo proponit intentum: ⁊ 2º proſequitur: ibi Itaqꝫ ego reſpondebo. Circa pͥmum dicitur: a ¶ Igitur heliū hec ruiſus locutus eſt. dederat enī locum loquēdi ip̄i iob: ſedquia non reſpōdit: diſputatōnem ſuam reſumpſit. d.b ¶ Nunquid equa tibi videt̉ tua cogita. vt diceres iuſtior deo ſum. hoc autē nō inuenitur dixiſſe iob: tamenhoc ſequebat̉ ad dicta eius ẜm intellectum heliu: ideoſequit̉: c ¶ Dixiſti enī non tibi placet qd̓ rectuꝫ ē. hocaut accepit heliū ex hoc qd̓ iob ſupra dixerat. x. ca. Siiuſtus fuero non leuabo caput. ſolent autē homīes caput leuare coraꝫ principe: de hoc qd̓ ſciunt ſibi placere:⁊ ex hoc intellexit heliu verbū iob. q. d. ꝙ iuſticia ipſiꝰdeo non placeret. d ¶ Uel quid tibi ꝓderit ſi ego peccauero. hoc accepit heliu ex hoc ꝙ iob ibideꝫ p̄miſeratQuare mūdū me eſſe non pateris. qd̓ intelligit heliuac ſi iob intelligeret ꝙ aliqua vtilitaſ deo accreſceret exhoc ꝙ in peccato ſeu pena pctī detinebat̉. Et ex iſtꝭ duobus ſi eſſent vera: ſequebat̉ ꝙ iob iuſtioreꝫ deo ſe dice̓t:qꝛ ſupra frequent̓ dixerat ꝙ ſibi placebāt bona: ⁊ diſpli