¶ Iob

hec locutꝰ eſt: Au̓dite ſapiētes v̓ba mea: ⁊ eruditi auſcultate me. Auriſ .n. v̓ba ꝓbat: ⁊ guttur eſcas guſtu diiudicat. Iu̓diciū eligamꝰ nobis: et int̓ nos videamꝰ ꝗdſit meliꝰ. Quia dixit iob: iuſtus ſuꝫ: et deus ſubuertit iudiciū meū. In iu̓dicādo .n.me mēdaciū eſt: vioͣlenta ſagitta mea abſqꝫ vllo pctō.Quis ē vir vt eſt iob qui bibit ſubſannatōem qͣſi aquāꝗ gradit̉ cū oꝑantibꝰ iniꝗtate: ⁊ ambulat cū viris īpijsDixit enim: Non placebitvir deo: etiam ſi cucurreritcum eo. Ideoͣ viri cordatiaudite me. Abſit a deo inpietas ⁊ ab oīpotente iniꝗtas. Opuſ .n. hoīs reddet ei⁊ iuxͣ vias ſinguloꝝ reſtituet eis. Vere .n. deꝰ non ꝯdē

nabit fruſtra: nec oīpotensſubu̓tet iudiciū. Quem ꝯſtituit aliū ſuꝑ terrā: aut queꝫpoſuit ſuꝑ orbē quē fabricatꝰ ē? Si direxerit ad eū corſuū ſpirituꝫ illiꝰ ⁊ flatū ad ſetrahet. Deficiet oīs caro ſil̓⁊ hō in cinere reu̓tet̉. Si hābes ergo ītellectuꝫ audi qd̓dr̄: ⁊ auſculta vocē eloquijmei. Nu̓nꝗd ꝗ nō amat iudiciū ſanari pōt? Et qūo tueū ꝗ iuſtꝰ eſt intātū ꝯdēnaſ?Qui dic̄ regi: apoſtata: quivocat duces īpioͣs. Qui nōaccepit ꝑſonas pͥncipū: neccognouit tyrannū cū diſceptaret ꝯtra pauperē. Opuſ.n. manuu eius ſunt vniuerſi. Subitō moriēt̓: et in media nocte turbabuntur populi: et pertranſibunt: et auferēt violentū abſqꝫ manu.

ꝙ ſibi falſo attribueret iuſticiā: ⁊ iō pͥmo arguit cōtrapͥmum: 2º ꝯtra ſcd̓m. c. ſequen. 3º ꝯtra vtrunqꝫ ſil̓ quaſidiſputatōem a prīcipio reſumēdo. c. xxxvj. pͥma in tresqꝛ prīo andientia petit: 2º ad ꝓpoſitū arguit: ibi Abſit adeo īpietas. 3º ip̄i iob locū loquendi tribuit: ibi Quid gͦlocutꝰ ſuꝫ ad deūCirca pͥmum ſciēdū: ꝙ heliu reputabat ip̄ꝫ iob paſſionibꝰ ire ⁊ triſticie mēte turbatuꝫ⁊ ꝑ ꝯn̄s ad capiēdū v̓ba eius minꝰaptum: ꝓpter qd̓petit audiētiā ſapiētū. d. b ¶ Audite ſapientes ⁊cͣ.⁊ cām ſubdit. d.c ¶ Auris .n. verba ꝓbat ⁊cͣ. q. d.ſic̄ ſenſus exteriores de ꝓprijs ſenſibilibus recte iudicant: ſic ⁊ ſapiētes de intelligibilibus: iō ſb̓dit:d ¶ Iudiciuꝫ eligamꝰ nobis. d̓ dictis iob: ⁊ de illisq̄ dicturus ſum.e ¶ Et iter noſ videamus quid ſitmelius .i. veriꝰ dictum .ſ. ſuum autmeuꝫ. ꝯn̄ter repetit in breui dictaiob ꝯͣ que intēditdiſputare.d ¶ Ꝙ dixit iob iuſtꝰ ſum. hoc accepit ex eo qd̓ sͣ dixerat Iob .xxvij. c. Iuſtificationē meā quā cepi tenere nōdeſerā. ⁊ in hoc ſatis bn̄ repetiuit dictū iob. e ¶ Et deus ſb̓uertit iudi. meū. hoc accepit iob ex eo ꝙ ibidē iobp̄miſerat Uiuit deꝰ qui abſtulit iudiciū meū. in hoc male repetiuit: qꝛ hoc non dixerat iob ex ꝓpria ſnīa ſꝫ quaſi ꝯcludens ex dictis aduerſarioꝝ: ſic̄ ibidē dictum fuit.Dato .n. ꝙ iob ex ꝓpria ſnīa hͦ dixiſſet: adhuc male repetiuiſſet: aliud .n. eſt iudiciū ſubuerte̓: ⁊ aliud auferre.Subuerte̓ .n. iudiciū ſemꝑ eſt malū: nec pōt bene fieri:ꝓpter qd̓ nō pōt deo ꝯpetere: auferre v̓o iudiciū non ēaliud niſi non vti iudicio qd̓ pōt bn̄ fieri in caſu in qͦ iudex vtit̉ mīa ⁊ non rigorē: ⁊ hoc maxīe pōt fieri ī iudicequi hꝫ plenitudinē ptātis: ⁊ qui nulli aſtringit̉: cuiuſmodi ē ipſe deꝰ. ⁊ ex hoc pꝫ ꝙ quicquid heliu in hoc ca. cōcludit ꝯtra iob īponens ei ꝙ dixiſſet deū iniuſtū: vel īiuſticie ſb̓uerſorē: nō concludit ꝯtra eū. f ¶ In iudicādoenī me mendaciū eſt .i. falſitaſ iudicij. g ¶ Uiolenta ſagitta mea .i. aduerſitas qͣ ſuꝫ ꝑcuſſus ē mihi inflicta perviolentiā dei: ⁊ non ꝑ iuſticiam. Iſta īponit iob falſo: vtpꝫ ex p̄miſſis: ꝯn̄ter increpat iob. d. h ¶ Quis ē vir vteſt iob .i. ita peſſimus ſic̄ ipſe: i ¶ Qui bibit ſb̓ſannationē .i. diuini iudicij deriſionē. k ¶ Quaſi aquā .i. ſinefreno ⁊ mēſura diuinū iudiciū deridet. vn̄ poſtea ſb̓dit̉¶ Dixit .n. non placebit ⁊cͣ erit cū eo. hoc aūt imponitip̄i iobreo ꝙ dixerat. sͣ. xxiij. Ueſtigia eiꝰ ſecutus eſt pesmeus. ⁊ poſtea. xxx. c. Mutatus es mihi ī crudelē ⁊cͣ. etideo ex hͦ credidit iſte heliū ꝙ iob ſentiret ſe deo diſpli-

cere: ꝙͣuis eum ſecutus fuiſſet: qd̓ eſt falſum: qꝛ iob p̄dicta v̓ba retulerat ad exteriorē ſui flagellationeꝫ: nō aūt ad interiorē reprobatōem: ⁊ qꝛ heliu ex turbatione mentꝭ ip̄ꝫ iob reputabat v̓ba ſua nō capere: vt p̄dictum: iō redit ad petēdūattentionē alioꝝ. d. m ¶ Ideo viri cordati .i. intelligentesꝑ cor enī frequent̓ intellectus in ſacra ſcriptura deſignatur.n ¶ Abſit a deo. Hicꝯnter heliu ꝯtra iobarguit ẜm eſtimatōeꝫſua oſtendenſ ꝙ ī deonō ſit īiuſticia: qd̓ iobnunꝙͣ negauerat: ⁊ pͥmo ꝓponit ītentū. d.n ¶ Abſit a deo īpietas. ⁊ pꝫ lr̄a vſqꝫ ibi:o ¶ Quē ꝯſtituit ⁊cͣ.Ibi ad ꝓbandū ꝓpoſitū accedit. Circa qd̓ſciendū ꝙ hō decliata iuſticia quadrupl̓r.aliquādo ꝓpter īpotentiā: aliquādo ꝓpt̓timorē: aliquādo ꝓpt̓ignorantiā: aliquādoꝓpter fauorē. iſta aūtqͣttuor a deo excludit⁊ ſic deuꝫ eſſe iuſtumꝯcludere intendit: pͥigit̉ excludit pͥmuꝫ. d.o ¶ Quem cōſtituitalium ſuꝑ terrā. q. d.tanta eſt eiꝰ potentiaꝙ directe ⁊ īmediateſe extendit ad oīa a ſūmitate celi vſꝫ ad imūterre: qꝛ ſic̄ oīa fecit d̓nihilo ita pōt oīa annihilare iō ſubdit̉: p ¶ Si direxeritad eū cor ſuū .i. voluntatē ſuā ad quēcunqꝫ deſtruendum.q ¶ Spm illius ⁊ flatum ad ſe trahet. ⁊ ſic totalit̓ deficiet:ſiue fuerit angelus ſiue homo: ⁊ ſic pꝫ ꝙ non declinat a iuſticia ꝓpter defectū ptātis: ꝓpter qd̓ dicit̉: r ¶ Si habes gͦintellectū. diuine ptātiſ: s ¶ Audi qd̓ dr̄ .i. ītellige ꝙ ex iſtaꝑte nō pōt a iuſticia deficere. t ¶ Nunqͥd qͥ nō amat iudiciū .ſ. diuinuꝫ. v ¶ Sanari pōt. q. d. ꝓpter hoc non potesſanari a plagis tuis: qꝛ tu non amas iudicia dei: ſꝫ magꝭ eareprobas: ⁊ ideo ſubditur: Et qūo ⁊cͣ. x ¶ Qui dicit ⁊cͣ.Hic excludit a deo ſcd̓m vꝫ declinare a iuſticia ꝓpter timorē: qꝛ nullū timet: ſꝫ abſqꝫ timore om̄s increpat ꝙ tuncunqꝫmagnos: ⁊ qn̄ vult annihilat: ⁊ hoc eſt qd̓ dicit: x ¶ Quidicit regi. qui tn̄ p̄cellens ē in homībus: y ¶ Apoſtata. qn̄non ꝯſeruat iuſticiā ⁊ bonū cōe: qd̓ eſt a ſuo ſtatu apoſtatare. z ¶ Qui vocat duces .ſ. militie: qͥ int̓ alios ſūt audaciores: a ¶ Impios. qn̄ crudel̓r vtunt̉ data ſibi poteſtate bNec cogn. tyranū. cognitōe approbatiōis: nec magꝭ reprobatōiſ: iō ſb̓dit̉: c ¶ Subito morient̉. qn̄ deꝰ voluerit: qd̓fit dupl̓r: Uno modo percuſſione diuina īmediate: ⁊ hoctangitur cuꝫ dicitur: Subito morientur. Alio modo ſeditione populi contra tyrannum vel pͥncipem mota: ⁊ hoc tāgitur cuꝫ dicitur: d ¶ Et in media nocte turbabuntur populi. cōmoti ad rebellionem: que ſolet fieri in clanculo ⁊ denocte. e ¶ Et pertranſibunt. in furore ml̓titudinis ꝯmotef ¶ Et auferēt violentū .i. tyrannū: qui violentia regebat ⁊non iuſticia. g ¶ Abſqꝫ manu .i. abſqꝫ poteſtate aduerſarioꝝ tyrāni qͥ ſt̓ ab extra. a ¶ Oculi .n. ⁊cͣ. Hic excludit 3