Iob

et ſcd̓o idipſum non repetitPer ſomniū in viſione nocturna: qn̄ irruit ſopor ſuꝑhoīeſ: et dormiūt in lectuloTunc aperit aures virorūet erudiēs eos inſtruit diſciplina: ut auertat hoīem abhis que fec̄: et liberet eū deſuꝑbia: eruēs aīam eiꝰ a corruptōe ēt vitā illiꝰ ut nō trāſeat in gladiū. Increpat qͦꝫper dolorē in lectulo: et oīaoſſa eiꝰ marceſce̓ fac̄. Aboͦminabil̓ ei fit ī vita ſua pāis⁊ aīe illiꝰ cibus an̄ deſiderabil̓. Tabeſcet caro eiꝰ: et oſſa que tecta fuerāt nu̓dabutur. Appropinqͣbit corruptioni aīa eiꝰ: et vita illiꝰ mortiferis. Si fuērit ꝓ eo ange-

lus loquenſ vnu̓s de milibꝰvt annūciet hoīs equitateꝫ:miſerebit̉ eiꝰ: ⁊ dicet: Libera eū: vt nō deſcēdat in corruptionem. Inueni in quoei ꝓpicier. Conſumpta ē caro eiuſ a ſupplicijs: reu̓ertat̉ad dies adoleſcētie ſue. Dep̄cabitur deū ēt placabil̓ eierit: ēt videbit faciē eiꝰ in iubilo: ⁊ reddet hoī iuſticiamſuā. Reſpiciet hoīes: ⁊ dicꝫPeccaui ⁊ vere deliꝗ: ⁊ vterā dignꝰ nō recepi. Liberabit aīaꝫ ſuā ne ꝑgeret in īteritum: ſed viuens lucem videret. Ecce̓ hec omnia operatur deus tribus vicibusper ſingulos: vt reuocet animas eorum a corruptione:

loquitur deus. dando hoimini naͣle lumen intellectus:qd̓ eſt in quolibꝫ hoīe. b ¶ Et 2º idip̄m nō repetit. qꝛaīa intellectiua ē īmortalis: ⁊ ſic nō indiget repetitione:nec ꝑ ꝯn̄s lumē eiꝰ naͣle. c ¶ Perſomniū ⁊cͣ. Hic ponitur ſcd̓s modus diuine locutionis cū hoīe ſeu rn̄ſionis.ſ. per reuelatōeꝫdiuinā: que vt frequētiꝰ fit in ſōniseo ꝙ quietatꝭ ſenſibꝰ a tumultibuˢexterioribꝰ: aīa ēmagis apta ad ꝑcipiendū diuinasreuelatōes: ⁊ hoceſt quod dicitur:Per ſomniū ⁊cͣ.ſequitur: d ¶ Etdormiūt in lectulo. quiete: tunc .n.ſt̓ ſomnia minusdiſtorta. ¶ ¶ Acͣaperit aureſ virorū .i. potentias eorū cognitīas ad ꝑcipiendū diuinaꝫinſtructōnē: vn̄ ⁊frequent̓ ītellectꝰꝑ audituꝫ ſignat̉:ſic̄ frequent̉ dicimus alicui audistu i. intelligis.f ¶ Et erudienseos inſtruit diſciplina. accipit̉ hicdiſciplina nō ꝑ cognitione ſpeculabiliuꝫ ſꝫ agibiliū. vn̄ſb̓ditur: g ¶ Ut auertat hoīeꝫ ab his q̄ fecit. qd̓ aliqn̄ſit ꝑ reuelationē ip̄i fcām: qn̄qꝫ aūt ꝑ reuelatiōem factāalteri qui mittit̉ a deo ad eiꝰ inſtructōem: ſic̄ petrus miſſus fuit ad docendū corneliū centurionē: Act. x. capl̓o.h ¶ Et liberet eum a ſuꝑbia .i. a pctō: qꝛ in oī pctō mortali includit̉ dei ꝯtēptus: i ¶ Eruens aīam eiꝰ a corruptōe .ſ. culpe: k ¶ Et vitā illiꝰ. a corruptiōe pene: iō ſb̓ditur: l ¶ Ut non trāſeat in gladiū. ⁊ ẜm hunc modūloquēdi poterat dici iob: ꝙ deꝰ rn̄derat ſibi terrendo eūꝑ ſomnia: vt penite̓t de malicia ſua: qꝛ ip̄emet iob dixerat. sͣ. vij. terrebis me ꝑ ſomnia ⁊cͣ. m ¶ Increpat qͦꝫ.Hic ponit̉ tertiꝰ modus diuine locutionis ſeu rn̄ſionis:.ſ. ꝑ infirmitatē carnis a deo īmiſſā: qꝛ vexatio dat ītellectū: ⁊ facit reuerti ad deū. vn̄ dicit̉ pſal. xv. Multiplicate ſt̓ infirmitates eoꝝ: poſtea accelerauerūt. ⁊ tunc angelus hoīs cuſtos pn̄tans corā deo eiꝰ penitentiā impetrat ſibi gr̄am: ⁊ hoc eſt qd̓ dicit̉: m ¶ Increpat qͦꝫ .ſ.deꝰ ip̄m peccatorē: n ¶ Per dolorē in lectulo .i. ꝑ infirmitatē doloroſaꝫ: q̄ fac̄ eū iacere in lectulo: o ¶ Et oīaoſſa eiꝰ marceſce̓ fac̄. robur corꝑiſ debilitādo. p ¶ Abominabil̓ ei ſit in vita ſua panis .i. oīs cibꝰ: etiā ille qͥ an̄erat ſibi delectabil̓: ⁊ hoc ꝓpter caſuꝫ appetitꝰ. q ¶ Tabeſcet caro eiꝰ. qꝛ hoc ſequit̉ ad abominationē nutrimēti. r ¶ Et oſſa q̄ tecta fuerant. carne s ¶ Nudabunt̉..i. apparebunt ꝯſumpta carne. t ¶ Appropinquabitcorruptioni aīa eius .i. vita que ꝑ aīaꝫ deſignatur: eo ꝙviuificat corpus. v ¶ Et vita illius mortiferis .i. cāismortem inducentibus: ⁊ ẜm hoc poterat dici ip̄i iob: ꝙdeus reſpōderat ei: carnem eius multiplicit̓ affligendo.x ¶ Si fuerit ꝓ eo. i. ꝓ eo ſic afflicto: penitente tamenAngelus loquens .i. penitentiā eius deo ꝓponens:z¶ Unus de milibꝰ. ẜm illud Dan̄. vij. Milia milium

mīſtrabant ei ⁊cͣ. a ¶ Miſerebitur eius: ⁊ dicet libe. eumvt ſit executor diuine miſericordie: cuiꝰ erat allegator.b ¶ Reuertat̉ ad dies adoleſcētie .i. ad pͥſtinaꝫ ſanitatē ⁊ ꝓſperitatē. c ¶ Dep̄cabit̉ deū. ꝓ remiſſione ſui pctī: d ¶ Etplacabilis ei erit. dando ei effectū deſideratū. e ¶ Et videbit faciē eiꝰ in iubilo..i. in mirabili gaudioq̄ quideꝫ viſio incipithic ꝑ fidem: ſꝫ ꝯſūmabit̉ in futuro ꝑ aꝑtaꝫviſionē. f ¶ Reſpiciet homīes ⁊ dicet̉ peccaui .i. nō verebit̉ ꝯfiteri peccatuꝫ ſuū: etiāin cōſpectu hoīum: ⁊iſto mō poterat diciiob ꝙ erat ſibi rn̄ſuma deo: qͥ ſibi dederatangelū cuſtodē paratū ei īpetrare gr̄am: ſiemēdatꝰ fuiſſet pꝰ corporiſ ſui flagellationēg ¶ Eece hec oīa. Hicapplicat heliu p̄dictaad ꝓpoſituꝫ: ⁊ 2º monet iob ad ītelligēduꝫibi Attende iob. Circa pͥmū dicit̉: g ¶ Ecce. hec oī .i. reuocationes a p̄dictis pctīs:⁊ rn̄ſiones de agendiſh ¶ Operat̉ deꝰ tribꝰvicibꝰ per ſingulos .ſ.pctōres. ī hoc loco dicit Ra. Sa. ꝙ tribꝰ vicibꝰ tm̄ recipit deꝰ peccatorē ad pnīaꝫſꝫ ſi qͣrto recidiuet non recipit̉ ampliꝰ: ſꝫ reſeruat̉ ad gehennā: ⁊ ad hoc induc̄ verbū amos ꝓphete. ij. ca. Suꝑ tribusſceleribus iſrl̓: ⁊ ſuꝑ quattuor nō ꝯuertam. q. d. dn̄s ſi quarto recidiuet: ad miſericordiam eum non recipiam: ſed illuddictum eſt erroneum: quia eſt cōtra dicta omniū ſanctoruꝫ⁊ cōtra ſcripturam noui ac veteris teſtamenti: Dicit enimſaluator Luce. vj. Eſtote miſericordes ſicut pater veſter ⁊cͣ⁊ petro querenti quotiens peccatum ſit dimittenduꝫ fratriMatth̓. xviij. dicit. Non dico tibi vſqꝫ ſepties: ſed vſqꝫ ſeptuageſies ſepties: ideſt totiens quotienſ: vt exponit Auguſtinus: ergo ⁊ pater celeſtis dimittit peccatum peccatori totiens quotiens vere penitet. Item cōtra ſcripturam veteristeſtamenti: quia pͥmo Regum legitur de dauid in morte ſacerdotum nobe. vnde peccatum ſuum recognoſcens ⁊ penitens dixit. j. Regum .xxij. Ego ſum reus omnium animarum patris tui. ſicut ibidem expoſui. Item in adulterio cuꝫberſabee ⁊ homicidio vr̄ie: de quo etiam penituit ⁊ veniaꝫobtinuit: ꝓpter quod dicit ei nathan. ij. Regum. xij. Dominus quoqꝫ tranſtulit peccatum tuum. 3º in fractione iuramenti qd̓ fecerat ionathe de federe conſeruando ad ipſum⁊ ſemen ſuum: ⁊ tamē hereditatꝭ medietateꝫ miphiboſethfilij ionathe dedit ſibe peſſimo detractori: etiam poſtꝙͣ ſciuit innocentiaꝫ miphiboſeth ⁊ maliciam ſibe: vt habeturij. Regum. xix. ⁊ de hoc ſimilit̓ penituit ⁊ veniaꝫ habuit: lꝫnon ſit exp̄ſſe ſcriptū: qꝛ poſtea ſcē vixit. 4º peccauit in numeratōne ppl̓i et veniam obtinuit: vt habet̉. ij. Regū. vltiEx qͦ pꝫ manifeſte falſuꝫ dcm̄ Ra. Sa .ſ. ꝙ poſt tertiū recidiuū venia nō det̓. vn̄ ad hoc ēt facit dcm̄ dn̄i ꝑ Ezech̓. xxxiijdr̄: Morte morierꝭ ⁊cͣ. ſb̓dit̉ poſtea: Oīuꝫ pctōruꝫ eiꝰ non recordabor. Ex qͦ pꝫ ꝙ ꝙͣtuncūqꝫ recidiuādo qͥſ peccauerit: v̓etn̄ penitēs veniā obtinebit. Itē ē ꝯͣ rōeꝫ: qꝛ ſi pͤ tertiū recidiuū nō hr̄ venia: hoc ē ꝓpter aggrauatiōeꝫ pctī ex recidiuo: