Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Iob

eſt e̓t iniꝗtas maxima: igniſu̓ſqꝫ ad ꝑditione deuoranset oīa eradicans genimina.Si contepſi ſubire iudiciū ſeruo meo ancilla meacuꝫ diſceptarēt adu̓ſuꝫ meQuid .n. faciā ſurrexeritad iudicandū deꝰ: queſierit ꝗd rn̄debo illi? Nunꝗd in vtero fec̄ me il oꝑatꝰ eſt: et formauit meī vl̓ua vnꝰ. Si negaui quodvolebāt pauꝑibꝰ: et oculosvidue expectare feci. Si comēdi buccellā meā ſolꝰ:cōedit pupillꝰ ex ea. Quiaab īfantia mea creuit mecūmiſeratio: de vtero mr̄ismee egreſſa ē mecuꝫ. Si deſpexi p̄tereuntē eo habuerit indumentū: abſqꝫoꝑimēto paupereꝫ. Si nonbn̄dixerunt mihi latera eiꝰ:et de velleribꝰ ouiū mearuꝫcalefactuſ eſt. Si leuaui ſuꝑpupillū manū meā: etiā cuviderē me in porta ſuꝑioreꝫhumerꝰ meꝰ a iunctura ſua

cadat: brachiū meū ſuis oſſibꝰ ꝯfringat̉. Semꝑ .n.qͣſi tumētes ſuꝑ me fluciꝰ timui deū: pōdꝰ eiꝰ ferrepotui. Si putaui auruꝫ robur meum: et obrico dixi fiducia mea. Si lētatꝰ ſuꝫ ſuꝑml̓tis diu̓itijs meis: qꝛ pl̓ima repperit manꝰ mea. Siuidi ſolē fulge̓t: lunā incedentē clare: letatū ē ī abſcondito cor meū: et oſculatꝰ ſuꝫ manu meaꝫ ore meo:que eſt iniꝗtas maxīa: et negatō ꝯtra deū altiſſimū. Sigauiſus ſuꝫ ad ruinā eiusme oderat: exultaui īueniſſet malū. .n. dediad peccādū gͣuttur meū: vtexpeterē maledices aīaꝫ eiꝰSi noͣn dixerunt viri tabernaculi mei: quis det de carnibꝰ eiuſ: vt ſaturemur. Forꝭ māſit ꝑegrinꝰ: oͥſtiū meuꝫviatōi patuit. Si abſcōdi qͣi peccatū men: et celaui īſinu meo iniquitāteꝫ meamSi expaui ad ml̓titudīem

Et iniquitas maxīa. in peccatis ꝯͣ ꝓximum: qꝛ perhoc fit ei iniuria in re maxīe ſibi dilecta: b Ignis ēvſqꝫ ad ꝯſūptionē deuorans .ſ. corꝑis aīe: qꝛ talis nonſolū in aīam ſꝫ in corpꝰ peccat: c Et oīa eradicās genimīa. qꝛ aufert certitudinē debite ꝓlis ſupponunturhēdes illegitimid Si contēpſi.Hec eſt ſcd̓a parspͥncipalis huiꝰ ca.in oſtendit ſe īmunē a pctō iniuſticie. d Si ꝯtēpſi ſubire iudiciū ẜuo meo ancilla. multo minus cōtēpſit ſubire iudiciū ꝑſonaͣ equali vel maiori. e diſceptarent aduerſuꝫ me .i. vellent īiudicio diſceptare: cuiꝰ cāꝫ redditd. f Quid .n.faciam ⁊cͣ. q. d. ſinolleꝫ iudicariẜuo meo qūo poſſeꝫ rn̄dere in iudicio diuino. q. d.nullo: ſb̓ditur: g Nūqͥd in vtero fecitme ⁊cͣ. q. d. licꝫ ſitīferior me ratōneſeruitatꝭ: tn̄ in ſpecie hūana ē mihiequalis. h Etforma. me ī vl̓uavnus .i. vnus deꝰme ip̄m formauit. i Si negaui ⁊cͣ. Hec ē tertiaꝑs in qua oſtēditſe īmunē a pctō īmiſericordie. d. i Si negaui qd̓ volebāt pauꝑibꝰ. tn̄ eorum voluntas eſſet rōnabilis: l Et ocu. vi.expectare feci. nimis ꝓtrahendo ꝯſolatōem debitā.m Si comedi buccellā meā ſolꝰ. buccellaꝫ intelligūtur alia cibaria: iob liberalit̓ cōicabat maxīe pauperibꝰ. vn̄ ſubditur: n Q ab infantia mea. diuerſi .n.hoīes ex ꝯplexione naͣli hn̄t varias inclinatiōes ad actꝰvirtutū: qꝛ aliqui ſt̓ ꝓni ad liberalitatē: aliqui ad caſtitate: ſic de alijs talis inclinatio creſcit exercitium.Scus vero iob ex ꝯplexione ad miſericordiā ꝓnus erat hec inclinatio ꝯtinuū exercitiuꝫ creuerat. o Sideſpexi ⁊cͣ. Hec eſt quarta ꝑs in qua oſtendit ſe īmuneꝫa pctō ſuperbie: ſolet oriri aliqn̄ ex alioꝝ īpotentia vl̓defectu: hoc excludit a ſe. d Si deſpexi p̄tereuntemeo non habuit indumentu. reputans ex hoc vileꝫ bonoꝝ ſuoꝝ diſſipatoreꝫ: ſꝫ ecōtra exhibui me ei miſericordē: ſubdit̉: p Si bn̄dixerūt mihi la. eiꝰ.que diſcooꝑta erant: ego oꝑui: ſic fui occaſio: vt bn̄diceret mihi: q Et de velleribꝰ ouium mearuꝫ .i. depanis factis de velleribꝰ earuꝫ r Calefactus ē .i. munitus ꝯtra frigus. s Si leuaui ſuꝑ pupillū manummea .i. ptātem meā iniuſte: t Etiā cuꝫ viderē me in

porta ſuꝑiorem .i. in loco iudicij vbi poterā face̓ voluntatēmeā. v Humerus meꝰ a iunctura ſua cadai ⁊cͣ. i. ſic enormiter puniar a deo: et cām īmunitatis a p̄dictis vicijs ſubdit: x Semꝑ enī quaſi tumē. ſuꝑ me fluctꝰ ⁊cͣ. .i. ſicut illiqui ſt̓ in mari nauigātes: videntes fluctꝰ intumeſcētes qͦlibꝫmom̄to timēt ſb̓mergi: ita ſemꝑ ſuꝑ me timui iudiciū dei venire: ſi aliquid agerētra euꝫ pauꝑes īpotentes deſpiciendo.orit̉ ſuꝑbia ex ꝓpriofaſtū ex ptāte diuitijs ſurgente: hoc excludit a ſe. d. y Siputaui aurum roburmeū. ex hoc excludēsa me timorē diuinuꝫz Et obrico dixi fiducia mea. ponēdo īip̄o finē meū. Siletatus ſum. inepte etſuꝑbe b Diuitijsmeis ⁊cͣ. q. d. vēiat ſuper me vindicta diuina. c Si vidi ſolē.Hec eſt quīta ꝑs inoſtendit ſe īmunem apctō idolatrie. d Sividi ſolem .i. diligent̓attendi vt cultum latrie ſibi attribuerem:ſicut cōiter faciebantgentiles illius tēporisadorantes corpora celeſtia tanꝙͣ deos:d Et oſculatus ſuꝫmanum meam. in ſignum reuerentie eisexhibite: e Que ēiniquitas maxima .ſ.impendere creature:qd̓ attribuendum eſtſoli creatori: f Etnegatio contra deum altiſſimū. qꝛ cultus dei falſi eſt negaºdei veri in facto. g Si gauiſus ſum. Hec eſt ſexta parsin qua oſtēdit ſe īmune a pctō rancoris inuidie dicens:Si gauiſus ſū. de malo alieno: ēt de malo inimici mei ſup̄.deus puniat me: in hoc oppoſituꝫ oſtēdit̉ charitas ꝑfcāin ip̄o iob: ſe extendebat ēt ad inimicos ẜm monitiōeꝫ ſaluatoris: Matth̓. v. c. Diligite īimicos vr̄os ⁊cͣ. h Sidixerint. Hec ē ſeptīa ꝑs in oſtēdit ſe īmunē a vicio inhūanitatꝭ: pͥmo circa doeſticos. d Si dixerūt viri tabernaculi mei .i. dōeſtici mei: i Quiſ det de car. eiꝰ vt ſaturemur .i. quis det vt ſit corꝑalit̓ pn̄s nobiſcū ſꝑ: vt de eius ſocietate reficiamur: quantum ad extraneos. d. k Forisnon manſit ꝑegrinus. ſꝫ humane collegi in hoſpitio:l Oſtiū meū via. pa. vt libe̓ poſſꝫ ibi acciꝑe refectōeꝫ ſuām Si abſcōdi. Hec ē octaua ꝑs in on̄dit ſe īmunē a vicio hypocriſis. d Si abſcō. qͣſi. i. ſic̄ ſolēt ml̓ti hoīes facere n Pctm̄ meū. illud indebite negādo vel falſo excuſando: o Et cela. in ſinu meo .i. ī corde meo p Iniqͥta meā. falſā exteriꝰ ſcītatꝭ on̄ſionē. Si expaui. Hec ēnona ꝑs in oſtēdit ſe mūdū a vicio puſillāimitatꝭ: circa ſuā īnocētiā optat teſtimoniū diuine v̓itatꝭ: ibi Quis mihi. Circa pͥmum dicit: a Si expaui ad ml̓titudi. nimiā.