¶ Iob
eſt e̓t iniꝗtas maxima: igniſu̓ſqꝫ ad ꝑditione deuoranset oīa eradicans genimina.Si contepſi ſubire iudiciūcū ſeruo meo ⁊ ancilla meacuꝫ diſceptarēt adu̓ſuꝫ meQuid .n. faciā cū ſurrexeritad iudicandū deꝰ: ⁊ cū queſierit ꝗd rn̄debo illi? Nunꝗd nō in vtero fec̄ me ꝗ ⁊ illū oꝑatꝰ eſt: et formauit meī vl̓ua vnꝰ. Si negaui quodvolebāt pauꝑibꝰ: et oculosvidue expectare feci. Si comēdi buccellā meā ſolꝰ: ⁊ n̄cōedit pupillꝰ ex ea. Quiaab īfantia mea creuit mecūmiſeratio: ⁊ de vtero mr̄ismee egreſſa ē mecuꝫ. Si deſpexi p̄tereuntē eo ꝙ nō habuerit indumentū: ⁊ abſqꝫoꝑimēto paupereꝫ. Si nonbn̄dixerunt mihi latera eiꝰ:et de velleribꝰ ouiū mearuꝫcalefactuſ eſt. Si leuaui ſuꝑpupillū manū meā: etiā cuviderē me in porta ſuꝑioreꝫhumerꝰ meꝰ a iunctura ſua
cadat: ⁊ brachiū meū cū ſuis oſſibꝰ ꝯfringat̉. Semꝑ .n.qͣſi tumētes ſuꝑ me fluciꝰ timui deū: ⁊ pōdꝰ eiꝰ ferre nōpotui. Si putaui auruꝫ robur meum: et obrico dixi fiducia mea. Si lētatꝰ ſuꝫ ſuꝑml̓tis diu̓itijs meis: ⁊ qꝛ pl̓ima repperit manꝰ mea. Siuidi ſolē cū fulge̓t: ⁊ lunā incedentē clare: ⁊ letatū ē ī abſcondito cor meū: et oſculatꝰ ſuꝫ manu meaꝫ ore meo:que eſt iniꝗtas maxīa: et negatō ꝯtra deū altiſſimū. Sigauiſus ſuꝫ ad ruinā eius ꝗme oderat: ⁊ exultaui ꝙ īueniſſet eū malū. Nō .n. dediad peccādū gͣuttur meū: vtexpeterē maledices aīaꝫ eiꝰSi noͣn dixerunt viri tabernaculi mei: quis det de carnibꝰ eiuſ: vt ſaturemur. Forꝭn̄ māſit ꝑegrinꝰ: oͥſtiū meuꝫviatōi patuit. Si abſcōdi qͣihō peccatū men: et celaui īſinu meo iniquitāteꝫ meamSi expaui ad ml̓titudīem
a¶ Et iniquitas maxīa. in peccatis ꝯͣ ꝓximum: qꝛ perhoc fit ei iniuria in re maxīe ſibi dilecta: b ¶ Ignis ēvſqꝫ ad ꝯſūptionē deuorans .ſ. corꝑis ⁊ aīe: qꝛ talis nonſolū in aīam ſꝫ in corpꝰ peccat: c ¶ Et oīa eradicās genimīa. qꝛ aufert certitudinē debite ꝓlis ⁊ ſupponunturhēdes illegitimid ¶ Si contēpſi.Hec eſt ſcd̓a parspͥncipalis huiꝰ ca.in qͣ oſtendit ſe īmunē a pctō iniuſticie. d ¶ Si ꝯtēpſi ſubire iudiciūcū ẜuo meo ⁊ ancilla. ⁊ multo minus cōtēpſit ſubire iudiciū cū ꝑſonaͣ equali vel maiori. e ¶ Cū diſceptarent aduerſuꝫ me .i. vellent īiudicio diſceptare: cuiꝰ cāꝫ redditd. f ¶ Quid .n.faciam ⁊cͣ. q. d. ſinolleꝫ iudicari cūẜuo meo qūo poſſeꝫ rn̄dere in iudicio diuino. q. d.nullo mō: iō ſb̓ditur: g ¶ Nūqͥdnō in vtero fecitme ⁊cͣ. q. d. licꝫ ſitīferior me ratōneſeruitatꝭ: tn̄ in ſpecie hūana ē mihiequalis. h ¶ Etforma. me ī vl̓uavnus .i. vnus deꝰme ⁊ ip̄m formauit. i ¶ Si negaui ⁊cͣ. Hec ē tertiaꝑs in qua oſtēditſe īmunē a pctō īmiſericordie. d. i ¶ Si negaui qd̓ volebāt pauꝑibꝰ.dū tn̄ eorum voluntas eſſet rōnabilis: l ¶ Et ocu. vi.expectare feci. nimis ꝓtrahendo ꝯſolatōem debitā.m ¶ Si comedi buccellā meā ſolꝰ. ꝑ buccellaꝫ intelligūtur alia cibaria: q̄ iob liberalit̓ cōicabat ⁊ maxīe pauperibꝰ. vn̄ ſubditur: n ¶ Q ab infantia mea. diuerſi .n.hoīes ex ꝯplexione naͣli hn̄t varias inclinatiōes ad actꝰvirtutū: qꝛ aliqui ſt̓ ꝓni ad liberalitatē: aliqui ad caſtitate: ⁊ ſic de alijs ⁊ talis inclinatio creſcit ꝑ exercitium.Scus vero iob ex ꝯplexione ad miſericordiā ꝓnus erat⁊ hec inclinatio ꝑ ꝯtinuū exercitiuꝫ creuerat. o ¶ Sideſpexi ⁊cͣ. Hec eſt quarta ꝑs in qua oſtendit ſe īmuneꝫa pctō ſuperbie: q̄ ſolet oriri aliqn̄ ex alioꝝ īpotentia vl̓defectu: ⁊ hoc excludit a ſe. d ¶ Si deſpexi p̄tereuntemeo ꝙ non habuit indumentu. reputans eū ex hoc vileꝫ⁊ bonoꝝ ſuoꝝ diſſipatoreꝫ: ſꝫ ecōtra exhibui me ei miſericordē: iō ſubdit̉: p ¶ Si nō bn̄dixerūt mihi la. eiꝰ.que diſcooꝑta erant: ⁊ ego oꝑui: ⁊ ſic fui occaſio: vt bn̄diceret mihi: q ¶ Et de velleribꝰ ouium mearuꝫ .i. depanis factis de velleribꝰ earuꝫ r ¶ Calefactus ē .i. munitus ꝯtra frigus. s ¶ Si leuaui ſuꝑ pupillū manummea .i. ptātem meā iniuſte: t ¶ Etiā cuꝫ viderē me in
porta ſuꝑiorem .i. in loco iudicij vbi poterā face̓ voluntatēmeā. v ¶ Humerus meꝰ a iunctura ſua cadai ⁊cͣ. i. ſic enormiter puniar a deo: et cām īmunitatis a p̄dictis vicijs ſubdit: x ¶ Semꝑ enī quaſi tumē. ſuꝑ me fluctꝰ ⁊cͣ. .i. ſicut illiqui ſt̓ in mari nauigātes: videntes fluctꝰ intumeſcētes qͦlibꝫmom̄to timēt ſb̓mergi: ita ſemꝑ ſuꝑ me timui iudiciū dei venire: ſi aliquid agerē cōtra euꝫ pauꝑes ⁊ īpotentes deſpiciendo. 2ºorit̉ ſuꝑbia ex ꝓpriofaſtū ex ptāte ⁊ diuitijs ſurgente: ⁊ hoc excludit a ſe. d. y ¶ Siputaui aurum roburmeū. ex hoc excludēsa me timorē diuinuꝫz ¶ Et obrico dixi fiducia mea. ponēdo īip̄o finē meū. ¶ Siletatus ſum. inepte etſuꝑbe b ¶ Diuitijsmeis ⁊cͣ. q. d. vēiat ſuper me vindicta diuina. c ¶ Si vidi ſolē.Hec eſt quīta ꝑs in qͣoſtendit ſe īmunem apctō idolatrie. d ¶ Sividi ſolem .i. diligent̓attendi vt cultum latrie ſibi attribuerem:ſicut cōiter faciebantgentiles illius tēporisadorantes corpora celeſtia tanꝙͣ deos:d ¶ Et oſculatus ſuꝫmanum meam. in ſignum reuerentie eisexhibite: e ¶ Que ēiniquitas maxima .ſ.impendere creature:qd̓ attribuendum eſtſoli creatori: f ¶ Etnegatio contra deum altiſſimū. qꝛ cultus dei falſi eſt negaºdei veri in facto. g ¶ Si gauiſus ſum. Hec eſt ſexta parsin qua oſtēdit ſe īmune a pctō rancoris ⁊ inuidie dicens:Si gauiſus ſū. de malo alieno: ēt de malo inimici mei ſup̄.deus puniat me: ⁊ in hoc ꝑ oppoſituꝫ oſtēdit̉ charitas ꝑfcāin ip̄o iob: q̄ ſe extendebat ēt ad inimicos ẜm monitiōeꝫ ſaluatoris: Matth̓. v. c. Diligite īimicos vr̄os ⁊cͣ. h ¶ Si nōdixerint. Hec ē ſeptīa ꝑs in qͣ oſtēdit ſe īmunē a vicio inhūanitatꝭ: ⁊ pͥmo circa doeſticos. d ¶ Si nō dixerūt viri tabernaculi mei .i. dōeſtici mei: i ¶ Quiſ det de car. eiꝰ vt ſaturemur .i. quis det vt ſit corꝑalit̓ pn̄s nobiſcū ſꝑ: vt de eius ſocietate reficiamur: 2º quantum ad extraneos. d. k ¶ Forisnon manſit ꝑegrinus. ſꝫ humane collegi eū in hoſpitio:l ¶ Oſtiū meū via. pa. vt libe̓ poſſꝫ ibi acciꝑe refectōeꝫ ſuām ¶ Si abſcōdi. Hec ē octaua ꝑs in qͣ on̄dit ſe īmunē a vicio hypocriſis. d ¶ Si abſcō. qͣſi hō. i. ſic̄ ſolēt ml̓ti hoīes facere n ¶ Pctm̄ meū. illud indebite negādo vel falſo excuſando: o ¶ Et cela. in ſinu meo .i. ī corde meo p ¶ Iniqͥtatē meā. ꝑ falſā exteriꝰ ſcītatꝭ on̄ſionē. a¶ Si expaui. Hec ēnona ꝑs in qͣ oſtēdit ſe mūdū a vicio puſillāimitatꝭ: ⁊ 2º circa ſuā īnocētiā optat teſtimoniū diuine v̓itatꝭ: ibi Quis mihi. Circa pͥmum dicit: a ¶ Si expaui ad ml̓titudi. nimiā.