Liber
e̓t nō exaudis me: ſtō ēt nōreſpicis me. Mutātꝰ es mihi ī crudelē: ⁊ in duritia manus tue aduerſarꝭ mihi. Eleuaſti me: ⁊ qͣſi ſuꝑ ventū ponēs ēliſiſti me valide. Scio̓qꝛ morti trades me: u̓bi cōſtituta ē domꝰ oī viuēti. Ueruntū nō ad ꝯſūptōeꝫ eorūemittiſ manū tuā: et ſi corruerint: ip̄e ſaluab̓. Flebā quōdā ſuꝑ eo ꝗ afflictꝰ erat: et cōpatiebat̉ aīa mea pauperi.Expectabā bona: et vener̄tmihi mala: p̄ſtolabar luceꝫ⁊ eruperūt tenebre. Interioͦra mea efferbuerūt abſqꝫ vl̓la reꝗe: p̄uenerūt me dieſ afflictōis. Mērēs incedebaꝫſine furore ꝯſurgēſ: in turbaclamabā: Frāter fui draconū et ſociꝰ ſtrutionū. Cu̓tismea denigrata ē ſuꝑ me: etoſſa mea aruerūt p̄ caumate. Uerſa ē in luctu citharamea: ⁊ organum meum in
vocem flentium.¶ Ca. XXXI.Epigi fedūſ cū oculiſmeis: vt ne̓ cogitaremꝗdē de v̓gine. Quaꝫ .n. ꝑtēhēret in me deꝰ deſuꝑ: ⁊ he̓ditatē oīpotens de excelſieNu̓nꝗd nō ꝑditio eſt iniqͦ:et alienatio ope̓rātibꝰ īiuſticiā? Nōne̓ ip̄e ꝯſiderat viasmeas: ⁊ cūctos greſſus meos dinumerat: Si ābulauiī vāitate: et feſtinauit ī dolopes meꝰ: appēdat me ī ſtatera iuſta: ⁊ ſciat deꝰ ml̓tiplicitatē meā. Si declinauit greſſus meꝰ de via: et ſi ſecūt eſtoculꝰ meꝰ cor meū: et manibꝰ meis adheſit macl̓a: ſeraꝫ⁊ aliꝰ cōmedat: ⁊ ꝓgeniesmea eradicet̉. Si deceptū ēcor meuꝫ ſuꝑ ml̓iere: et ſi adoſtium amici mei īſidiatusſū ſcortuꝫ alterius ſit vxormea: et ſuper illam incuruētur alij. Hoc enim nephas
b ¶ Et non exaudis. me liberando: c ¶ Sto in or̄one ꝑſeuerando: d ¶ Et nō reſpicis me. remediū adhibendo.e ¶ Mutatꝰ es mihi in crudeleꝫ. lꝫ .n. deꝰ ſit īmutabil̓: tamēmutabilia oꝑatur: ex quibus varie noīat̉: ⁊ ſic dicit̉ piuſ qn̄dat ꝓſpera: durꝰ qn̄ infert aduerſa: ẜm cōem modū loquēdi hoīum: quē iob ſequit̉ lꝫ firmit̓ teneretdeum oīa pie ⁊ iuſteoperari. f ¶ Eleuaſti me ⁊ qͣſi ſuꝑ ventūponēs .i. in alto ſtatutn̄ inſtabili: ſic̄ eſt ventuſ: iō ſb̓dit̉: g ¶ Eliſiſti me valide. qꝛ caſus de loco excelſo ēgrauior: h ¶ Scioqꝛ morti trades me. finalit̓ pꝰ flagella: ⁊ vn̄ſciat ſubdit: i ¶ Ubiꝯſtituta ē domꝰ oī viuenti. ſepulchꝝ .n. eſtvltima domꝰ cuiuſlibet hoīs. k ¶ Uerūtn̄ non ad ꝯſūptiōemeoꝝ emittis manū tuam. q. d. ſi alios a meaffligꝭ in pn̄ti vita: habent tn̄ aliquod r̄mediū: iō ſubdit̉: l ¶ Etſi corruerint. ī aduerſitates m ¶ Ip̄e ſaluabis. ſi ad te cōuerſiclamauerint: ego aūtclamo ad te qͣſi continue: ⁊ tn̄ non exaudiſme liberando me abafflictionibꝰ pn̄tis vite: ſꝑabat tn̄ ipſe ioba deo ꝯſequi ſalutē infuturo meliorē: vt patuit ex. sͣ. dictis. xix. c.qꝛ credebat reſurrectionē futuram: ſꝫ loquit̉ hic coraꝫ amicis ſuis qui nō credebant ip̄am. n ¶ Flebā ⁊cͣ. Hic ꝯn̄terremouet̉ remediū ex ꝑte hominuꝫ. Circa qd̓ pͥmo oſtenditiob: ꝙ hoīes debent ſibi ꝯꝑati. d. n ¶ Flebā quondaꝫ. qn̄in ꝓſperitate erā o ¶ Suꝑ eo qui afflictꝰ erat. ei ꝯpatiendo nō ficte ſꝫ v̓acit̉ ⁊ ex corde: iō ſubdit̉: p ¶ Et ꝯpatiebat̉aīa mea pauꝑi. q. d. ex hoc deberēt hoīes mihi ꝯpati: ſꝫ cōtrariū accidit mihi: q ¶ Expectabā bona .i. ꝯſolatiōes aliqͣs. r ¶ Et venerūt mihi mala i. punitiōes ⁊ deriſionea.s ¶ Interiora mea efferbuerūt. a calore vlceꝝ vlteriꝰ penetrante. t ¶ Merens incedebā .i. triſtis ꝓpter dolorem meaffligentē: qꝛ tn̄ iſta triſticia non abſorbebat rōnem deijciēseā a v̓tute: iō ſb̓ditur: v ¶ Sine furore ꝯſur. in turba clamabā. exponēdo cū moderamine miſeriaꝫ meam: ꝑ qd̓ deberent hoīes moueri ad ꝯpaſſionem: cuiꝰ tamē ꝯtrariū accidit: ideo ſb̓dit: x ¶ Frater fui draconuꝫ. qꝛ illi qui deberent me dilige̓ ſic̄ fres: momorderūt me ſuis punctionibꝰ ⁊detractōibus: ſicut dracones: y ¶ Et ſociꝰ ſtrutionū. quiailli qui erant mihi familiares ⁊ ſocij: obliti ſunt mei: ſic̄ ſtrutio obliuiſcit̉ fetus ſui. z ¶ Cutis mea denigrata ē ſuperme. ex hūoris exterioris corruptōe. a ¶ Et oſſa mea aruerunt p̄ caumate .i. calor vlceꝝ meoꝝ intm̄ eſt exceſſiuꝰ: ꝙ inꝑte deſiccauit medullas oſſium meoꝝ. b ¶ Uerſa ē in luctū cithara mea ⁊cͣ .i. ꝓſperitas que erat mihi cā leticie v̓ſaeſt in aduerſitatē: que eſt mihi cā triſticie moderata tn̄ rōe.
Epigi fedus. Poſtquam ¶ Capi. XXXI.iob oſtenderat ꝓſperitatem in qua fuerat:⁊ aduerſitatem in quam inciderat: hic tertiooſtendit innocentiam quam ſemper tenuerat: ⁊ diuidit̉pn̄s ca. in. x. ꝑtes: ẜꝫ. x. vicia a qͥbꝰ on̄dit ſe īmuneꝫ: ꝑteſpatebūt ꝓſeq̄ndoī pͥª igit̉ ꝑte on̄ditſe īmuneꝫ a pctōluxurie: ⁊ pͥº a peccato foricatōiſ. d.a ¶ Pepigi fe. cūoculis meis .i. firmit̓ ſtatui: ſic̄ firmat̉ pactū ꝙ vitarē oēm aſpectū īpudicū: b ¶ Necogitarē quidē d̓v̓gine .i. ne ꝑ aſpectū inciderē in delectatōem vel cōſenſū alicuiꝰ puelle ēt pulcherrie cꝰcām ſb̓dit. d.c ¶ Quā .n. ꝑteꝫheret in me ⁊cͣ. q.d. nullā. ꝑs aūt ⁊hēditaſ dei dr̄ hōin qͦ deꝰ hītat pergr̄aꝫ: ip̄e aūt nonhītat ī fedatiſ perluxuriā: īmo elōgat ſe ab eis: ideoſb̓dit̉: d ¶ Nuquid nō ꝑditio .ſ.inferni e ¶ Eſtiniqͦ. deputata aoeo: f ¶ Et alienatio .ſ. deig ¶ Oꝑantibusīiquitatē. ꝑ luxuria. q. d. ſic: qꝛ videt oīa quantūcūqꝫ occulta: iō ſubdit̉: h ¶ Nōne ꝯſiderat vi. meas. ⁊ iō ex teſtīonio diuine allegat ſuā mundiciā. d. i ¶ Si ambulaui in vanitate. p̄bens me aſpectibꝰ iuuenculaꝝ: k ¶ Et feſtinauit in dolo pes meuſ.querens locū ad eas decipiendū. l¶ Appendat me īſtatera iuſta: ⁊ ſciat deꝰ .i. faciat alios ſcire. m ¶ Simplicitatem meam .i. puritatem meam quā ipſe nouit:n ¶ Si declinauit greſſus meus. de via .ſ. mundicie.o ¶ Et ſi ſecutꝰ eſt oculꝰ meꝰ cor meū. cogitatiōes enimſurrepticie non poſſunt ab homine euitari: qꝛ ſicut dic̄dicit Aug. Non eſt in ptāte noſtra quibꝰ viſis tāgamurtn̄ in ptāte nr̄a eſt ea reſpuere vel acceptare ꝓſequi velfugere: eſt igit̉ ſenſus: Si cor meū .i. cogitatōes lubricecarnis ſurrepticias: ¶ Secutꝰ ē oculꝰ meꝰ. īpudice ꝯſpiciendo: p ¶ Et manibꝰ meis adheſit macl̓a. īmunde tāgendo: q ¶ Serā ⁊ aliꝰ co. ⁊ ꝓge. mea eradicet̉ .i. puniar a deo nō ſolū in boniſ mobilibꝰ: ſꝫ ēt in ꝓle mea. q. d̓ſi talia ꝯmiſiſſeꝫ merito pͥuat̉ꝰ fuiſſeꝫ bōis meis ⁊ filijs.r ¶ Si deceptū ⁊cͣ. Hic on̄dit ſe īmunē a pctō adulterijd. Si deceptuꝫ eſt cor meū ſuꝑ ml̓ierē. alteri ꝯiunctamin mr̄imonio: vel affidatā: ſicut ſonat dictio hebraica:s ¶ Et ſi ad oſtiū amici mei īſidiatꝰ ſuꝫ. querens abutivxore illiꝰ t ¶ Scortū alteriꝰ ſit vxor mea. ī penā hꝰ. Lx¶ Et ſuꝑ il. icur. alij. turpit̉ ⁊ cōit̓ ſe expōat: x ¶ Hoc.n. nephas ē .ſ. adulteriū: qꝛ eſt ꝯͣ p̄ceptum diuinum.