Iob
maledixit diei ſuo: et locutꝰeſt: Periat dies in qͣ natusſum: et nox in qͣ dc̄m eſt: cōceptꝰ eſt hō. Diēs ille v̓tat̉in tenebraſ. Non reqͥrat eūdeꝰ deſuꝑ: nec illuſtret̉ lumine. Obſcurēt eū tenebre: etvmbra mortiſ. Occupet eūcaligo: et inuoluat̉ amaritudine. Noͣctē illā tenebroſuſturbo poſſideat. Non ꝯputet̉ in diebꝰ anni: nec numeret̉ in menſibꝰ. Sit noͣx illaſolitaria: nec laude digna.Maledicāt ei ꝗ maledicūt
diei ꝗ ꝑati ſunt ſuſcitae leuiathan. Obtene̓brētur ſtellecaligine eiꝰ. Expectet luce ⁊nō videat: nec ortū ſurgentis aurore. Quia nō cōcluſit oſtia vētris qui portauitme: nec abſtulit mala ab oculis meis. Quare n̄ in vulua mortuꝰ ſum: e̓greſſus exvtero nō ſtatim perij? Quare exceptus genibuſ: cur lactatus vberibus? Nunc .n.dormiēs ſilerem: et ſomnomeo reꝗeſcere cuꝫ regibꝰ ⁊ꝯſulibꝰ t̓re: qui edificāt ſibi
ex impetu paſſionis: qꝛ ſtatim a pͥncipio in v̓ba ſequentia ꝓrupiſſet: ſed magis ex deliberatiōe ratiōis. c ¶ Etmaledixit diei ſuo. ꝑ modū qui ſequit̉: d ¶ Periat dies in qͣ natꝰ ſum. nō eſt ꝑ hoc intelligēdū ꝙ optaret dieꝫp̄teritū redire ⁊ ſic poſtea perire: qd̓ eſt impoſſibile ⁊ inrōnabile: vt arguit btūs Greg. ſedloqͥt̉ de p̄terito ꝑmoduꝫ futuri admodū dolētis dealiqͦ p̄terito: vt ſitſenſus: Periat dies .i. vtinā dieſ natiuitatiſ mee nunꝙͣ fuiſſꝫ: ſi poſſibile eſſet vt ſic nō fuiſſem natꝰ: ⁊ eodēmō exponēdū eſtqd̓ ſb̓dit̉: e ¶ Etnox ⁊cͣ. Dies ille⁊cͣ. Hic maledicitdicto tꝑi in ſpeciali: ⁊ pͥmo diei: 2ºnocti: ibi Nocteꝫillā. Circa pͥᵐ dr̄:f ¶ Dies ille v̓tat̉ī tenebras. qd̓ pōtfieri pluribꝰ cauſis ꝯcurrentibꝰ: vna ē ex eclipſi folis: ſic̄fuit in paſſione xp̄i: ⁊ hec tangit̉ ibi: Dies ille vertat̉ ⁊cͣ.ꝓpter qd̓ ſubdit̉: g ¶ Nō requirat eū deuſ deſuꝑ .i. nōinſtituat eū celebrē: ſicut inſtituit de die ſabbati ꝓpt̓ bn̄ficium creatiōis ¶ Et nō ſit in recordatōe. hoc nō eſt inhebreo nec in libris correctis: ſed immediate ſubdit̉:h ¶ Nec illuſtret̉ lumine. ⁊ refert̉ ad eēlipſim ſolis p̄dictam: in cuiꝰ hora lꝫ dies obſcuret̉: tn̄ ſatis cito ad luceꝫpͥſtinā reuertit̉: ⁊ hoc excludit. d. h ¶ Nec illuſtret̉ lumine. ⁊ ē ſenſus: vtinā dicta eclipſis duraſſet ꝑ totā diēmee natiuitatis. i ¶ Obſcurēt euꝫ tenebre. Hic tangit̉alia cā obſcuratōis diei .ſ. qn̄ nubes obſcure ſimul ꝯcurrunt cū eclipſi: ⁊ hoc tangit̉: cū dr̄: i ¶ Obſcurēt eū tenebre .i. vtinā cū eclipſi ſolis ꝯcurriſſent nubeſ obſcure.k ¶ Et vmbra mortis .i. ꝙ tāta fuiſſet obſcuritas dictaꝙ hōies p̄ horrore timuiſſent ſibi de morte. l ¶ Oceupet eū caligo .i. vtinā cū obſcuritate nubiuꝫ ī celo aereofuiſſet nebula circa terrā: que ꝓprie caligo dr̄ ad maiorēdicte diei horrorē. m ¶ Et inuol. amaitudine .i. vtinādie illa fuiſſent hōines generalit̓ fine gaudio ⁊ amaritudine occupati. oīa aūt p̄dicta dixit iob de die ſue natiuitatis: ꝑ hͦ deſignās: vt horror exterior tꝑis ſignū fuiſſetmali qd̓ ſibi accidit: eo ꝙ ꝑ natiuitatē venit ad vitā ſubiecta tatis ac talibꝰ miſerijs: et eodē mō intelligendū eſtde his qͥ ſequunt̉ ꝙͣtuꝫ ad noctē ſue ꝯceptōis. n ¶ Noctem illā. Hic ꝯn̄ter maledicit nocti ſue ꝯceptiōis in ſpeciali. eſt aūt nox horribilis de ſe: ſed ml̓to horribilior ēqn̄ ſuꝑuenit vētus ꝓcelloſus ⁊ aer caliginoſus: qd̓ notatur: cū dr̄: n ¶ Roctē illā tenebroſus turbo poſſideat.i. vtinā ſic fuiſſet horribilis: vt fuiſſet ſignū corrn̄densmeis miſerijs. o ¶ Nō ꝯputet̉ in diebꝰ anni .i. nō ſit inrecordatiōe aliqͣ laudabili. p ¶ Sit nox illa ſolitaria..i. vtinā ſic fuiſſet horribilis: vt hōies nō poſſent cōgregari in aliqͥbꝰ feſtis ſeu ꝯuiuijs. q ¶ Nec laude digna.ita ꝙ nihil laudabile factū fuiſſet in ea. r ¶ Malēdi.ei qͥ ma. diei qͥ ꝑati ſt̓ ſu. leuiathan. Hoc tho. expōit duplicit̓: vno mō ꝙ ꝑ leuiathan intelligit̉ piſcis magnꝰ quialio nōine vocat̉ cetꝰ: quē ꝓpt̓ ſui magnitudinē piſcatores nō audēt inuade̓ de die: vt dicit: ſed de nocte tm̄: et
iō qn̄ intendūt eiꝰ captiōi ſi ſuꝑueniat dies: maledicūt ei: etſic ſuſcitare leuiathā eſt eū inuade̓. Alio mō vt ꝑ leuiathanintelligat̉ diabolus: queꝫ ſuſcitare hn̄t mali hoīes ei obediētes: ⁊ iſti odiūt lucē diei: ẜm ꝙ dr̄ Io. iij. Oīs qͥ male agit:odit lucē. Sed pͥª expō nō vr̄ vera: qꝛ audiui ab illis qͥ nouerunt captionē illiꝰ piſcis dicētibꝰ ꝙ nunqͣinuadit̉ de nocte: ſecmagis ī clara die: itaꝙ piſcatores a longepoſſint ꝯͣ eū tela directe ꝓijcer̄: qꝛ ſi appropinqͣret eſſent in ꝑiculo ſummerſionis exmotu illiꝰ piſciſ marenotabilit̓ ꝑturbantisScd̓a v̓o expō vr̄ myſtica: et iō pono aliaꝫlr̄alem qua ponūt hebrei. d. ꝙ hec ē v̓a lr̄aMaledicāt illi qͥ maledicūt diei expectantes orbari d̓ ſocietateſua: tales aūt ſunt homines tātis miſerijsopp̄ſſi: ꝙ de vita ſuaſunt attēdiati: ⁊ ſic ꝑmortē expectāt a ſocietate ſua ſeꝑari .i. ab uxoribꝰ ſuis vel aꝯmuni ſocietate hoīm. s ¶ Obtenebrent̉ ſtelle caligi. eiꝰ .i.vtinā fuiſſet tam obſcura ꝙ nō apparuiſſet aliqͣ ſtella. YtExpectet lucē .i. vtinā fuiſſet talis ꝙ hōines pre horrore illiꝰdeſideraſſent luceꝫ diei: nec tn̄ videret̉ ab eis: nec etiā ſignuꝫaurore ſurgentis qͥ precedit lucē ſolis. rōnem aūt p̄dicte maledictiōis ſubdit. d. v ¶ Quia nō ꝯcluſit oſtia vētris quiportauit me. ita ꝙ nō potuiſſem exire de vtero. x ¶ Neeapſtu. mala ab ocu. meis .i. qꝛ nō liberauit me a pn̄tibꝰ miſerijs qͣs patior: qd̓ feciſſet: ſi oſtia ventris matris mee clauſiſſet: ita ꝙ natꝰ nō fuiſſem. Sciend̓ aūt ꝙ ea q̄ p̄dicta ſūt demaledictiōe diei natiuitatꝭ iob ⁊ noctis ſue ꝯceptiōis: dictaſūt referēda ad illū diē vel illā noctē nuo: in quibꝰ fuit cōceptus ⁊ natꝰ: ⁊ ſic loquit̉ iob de p̄terito ꝑ modū futuri: vt ſupra dictū eſt. Poſſunt alit̓ exponi referēdo ad identatē diei⁊ noctis: nō numeralē ſed ẜm anni reuolutiōeꝫ: ſic̄ dies natiuitatis xp̄i dr̄ qͦlibet anno reuerti: ⁊ ẜm hoc v̓ba iob ſūt accipiēda de futuro: ſic̄ exprimunt̉ ꝑ modū futuri: ⁊ tūc ē ſenſus: ꝙ vtinā illa nox ⁊ illa dies in reuolutiōe anni in quibꝰiob fuit ꝯceptus ⁊ natꝰ: eſſent de cetero ſic horribileſ: ꝙ eēntſignū rememoratiuū miſerie iob p̄cedentis: ⁊ exponat̉ ſicutpͥus: niſi ꝙ modus loquendi mutet̉ de p̄terito ad futurū.y ¶ Quare nō in vulua. Hic ꝯn̄ter iob deteſtat̉ vite ſue inchoatōem q̄ eſt ꝑ natiuitatē. impedit̉ aūt natiuitas duplicitvno mō: qꝛ fetus morit̉ poſt animationē: alio mō ante: ⁊ pͥꝓſequit̉ primū modū: ſcd̓o 2ᵐ: ibi Aut ſic̄ abortiuū. Circapͥᵐ dicit: y ¶ Quare nō in vulua mortuꝰ ſum .ſ. an̄ natiuitatem ⁊ poſt animationē: qꝛ nullus morit̉ niſi hn̄s vitam.z ¶ Egreſſus ex vtero nō ſtatim perij .i. vtinā ſaltē poſt natiuitatē perijſſem: ita ꝙ nec fuiſſem receptꝰ ſuꝑ genua nutricis: nec lacte eiꝰ alitꝰ: ⁊ ſubdit cām. d. a ¶ Auc .n. dormiēsſilerē. dormitionē .n. vocat mortē ꝓpt̓ ſpem reſurrectōis: ethoc mō frequent̓ loquit̉ ſcriptura. ſilentiū aūt vocat quietēa plāctū miſeriarū huiꝰ vite. b ¶ Et ſomno meo reqͥeſcerem. liberatꝰ a miſerijs qͣs nūc patior. c ¶ Aū regibꝰ ⁊ cōſulibus t̓re .ſ. defunctis factꝰ eis eqͣlis: qꝛ poſt morteꝫ nō remanent dignitates iſte. d ¶ Qui edificāt ſibi ſolitudinēs. ẜmꝓprietatē hebraici ẜmōīs: nō accipit̉ h̓ ſolitudo ꝓut importat domū ſolitariā: ſic̄ exponit tho. d. ꝙ ꝑ hoc intelligūtur