Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Prologus

alios pedes: nō earundemſyllabarū: ſed eorundē tempoꝝ. Interdum qͦqꝫ rhythmus ip̄e dulcis et tinnulusfert̉ numeris pedū ſolutis:quod metrici magis qͣꝫ ſimplex lector intelligūt. A ſupradicto aūt vſu vſqꝫ ad finem libri: paruū coma qd̓remanet: proſa or̄one ꝯtexitur. Qd̓ ſicui videt̉ incredulū metra .ſ. eſſe apud hebreos: ⁊ ī morē nr̄i flacci gracciqꝫ pindari et alcei et ſappho: vel pſalteriū: vel lamētationes hieremie vel om̄iaferme ſcripturarū cātica cōp̄hendi: legat philonē: ioſephum: origeneꝫ: ceſariēſemeuſebiū: ⁊ eoruꝫ teſtimonio

me verū dicere ꝯprobabit.Audiāt qͣpropt̓ canes mei:iccirco me in hoc volumīelaboraſſe: nō vt int̓pretationem antiquā rep̄hederem:ſed vt ea q̄ in illa aut obſcura ſunt aut omiſſa aut certeſcriptorū vicio deprauata:manifeſtiora nr̄a int̓pretation fierēt: ⁊ hebreuꝫ ſermonem ex ꝑte didicim: ⁊ in latino pene ab ipſis cunabulis int̓ grāmaticos et rhetores et ph̓os detriti ſumus.Qd̓ ſi apud grecos poſt ſeptuaginta editiōem: iā chriſti euāgelio choruſcante iudeus aꝗla et ſymmachꝰ actheodotion iudaizātes: heretici ſunt recepti: qui ml̓ta

qd̓ eſt ꝓpriū: ⁊ hemū hemi qd̓ eſt ſermo vel modulatio. idioma .i. ꝓprietas loq̄ndi in qͣlibet lingua. Allos pedes nonearundē ſyllabarū: ſed eorundē tempoꝝ. vt ſiqͥs poneret ꝓceleumaticū qui ꝯſtat ex qͣttuor breuibꝰ ꝓ dactylo: vn̄ Uirgiliꝰ enei. x. g. Arietat in portas: ⁊ duras obice poſtes. Ariedr̄ quedam machinabellica: ⁊ in̄ arieto taſ.i. cū ariete impingervl̓ impugnare. Itemrōne equipollentie tēpoꝝ ſpondeus ponit̉ꝓ dactylo: vn̄ Ouidius in pͥncio metamor.Nec brachia longo:Margine terrarū poͣrexerat amphitrices.i. mare: ab amphi qd̓eſt circū et tero teris:qꝛ circūcirca terit terram. ſic igit̉ pꝫ ꝙ ration eqͥpollentie tēporum lꝫ nō ſit earundēſyllabarū vnꝰ pes ponit̉ ꝓ alio. Pedes aūtdicunt̉: eo ꝙ ꝑ eoſ metra ambulant: ſic̄ nospedibꝰ ambulamus.Syllaba grece latineꝯceptio vl̓ ꝯplexio dr̄a ꝯceptōe lr̄arum: vn̄vere illa eſt ſyllaba: q̄ex pluribꝰ naſcit̉ lr̄is.nā vna vocalis ꝓ ſyllaba abuſiue nō ꝓprie dr̄. iō aūt ſyllabe lōge breueſqꝫ dicūtur: ꝙ ꝑ varias vocū moraᶠ aut dupla aut ſimpla ſpacia tēporis hr̄e vident̉. ita dicit Iſido in .ſ. etymol̓. ⁊ ſatis ꝯcordatcū priſtiano vbi agit de ſyllaba. Rhythmus. dr̄ proſa ꝯſonantias v̓boꝝ ꝯtinens in fine clauſularū: ⁊ dr̄ a rhythmosgrece qd̓ eſt numerꝰ latine: de qͦ Iſid̓. etymol̓. j. Rhythmuseſt qͥ non eſt certo fine moderatꝰ: ſed tm̄ rōnabilit̓ ordinatispedibꝰ currit: qͥ nihil aliud ꝙͣ numerꝰ dr̄ Tinnulus .i. tinniens vl̓ dulcit̉ ſonans: ⁊ dr̄ a tinnio tinnis qd̓ eſt leuit̓ ⁊ pure ⁊ liquide ſonare: ⁊ ꝓprie dr̄ de metallo ex cuius ſono dr̄.metallū .n. ꝑcuſſum reddit hunc ſonū tin ⁊ inde dr̄ tinnioPriſcianꝰ in maiori volumine vbi agit de ꝑſonis v̓bi dicitꝙ tinnit: pluit: tonat: ſulminat ⁊ ꝯſimilia q̄ ad hōies nō pertinēt ꝓprie inueniunt̉ in t̓tia ꝑſona: improprie aūt ⁊ ꝑ figuram in pͥma ⁊ ſcd̓a. Fert̉ numeris pedū ſolutis .i. libratis:nec artatis lege metri qd̓ certis pedū menſuris atqꝫ ſpacijsterminat̉: nec vltra dimenſionē tempoꝝ ꝯſtitutam ꝓcedit.Rhythmꝰ aūt hēt nō determinatū numerū pedū: ſed ꝓ voluntate ꝯditoris ꝓtendit̉. Metrici. qͥ nouerūt artē metrorum. Simplex. qͥ nō hēt metroꝝ peritiā. A ſupradictoitaqꝫ vſu .ſ. Iccirco me rep̄hendo ⁊cͣ. Iob vlti. Paruū coma .i. or̄o deciſa vl̓ ꝑua diſtinctio. coma int̓pretat̉ articulu⁊ dr̄ in rhetorica punctata ꝓlatio alicuiꝰ or̄onis ꝑ minoresdeciſiones: vt Ore: genis: oculis: peridē mētiris adeſſe: Eloquio: forma: nobilitate cares. In ꝓlogo ſuꝑ Eſaiā pleniꝰ inuenieſ de comate colo ⁊ ꝑiodo Proſa .i. ꝓſaica .sͣ. in eodēꝓlogo expōit̉ quid ſit ꝓſa Nri. i. latini Flacci .i. horatij.Graccus pindarꝰ ⁊ alceus greci poete fuerūt: vide in epl̓a adpaulinū. Sappho nomē fuit puelle q̄ metrice ſcripſit: vn̄⁊ ſapphicū dr̄ metrū ab ea inuentū. Pſalteriū. de qͦ dicitorator: Pſalteriū lyrici ꝯpoſuere pedeſ. ſupra ī epl̓a ad paulinū inuenies ſatis de pſalterio ⁊ lamētationibꝰ hieremie.Ferme .i. fere Cōprehendi .i. ꝯtineri Philonem. qͥ ſcri

pſit libꝝ ſapiētie: de qͦ dicit hiero. in liº illuſtriū viroꝝPhilo iudeus natiōe alexandrinꝰ de gene̓ ſacerdotū fuit. ⁊ poſtea enumerat. xxx. libros qͦs philo compoſuit: ⁊ſubdit: Sūt ⁊ alia eiꝰ monumēta ingenij q̄ in nr̄as manus nō ꝑuenerūt ⁊cͣ. Ioſephū. de qͦ dic̄ hiero. in libroilluſtriuꝫ virorū:Ioſephuſ mathathie filiꝰ ex hieroſolymis ſacerdosa Ueſpaſiano captus cū tyto filioeiꝰ relictus eſt: hicromā veniēs. vij.libros iudaice captiuitatiſ imperatoribuſ pr̄i filioqꝫobtulit: qui et bibliothece publicetraditi ſunt: ⁊ obingenij gloriā ſtatuam qͦqꝫ meruitromē. Scpͥſit aūt⁊ alioſ. xxiiij. antiquitatū libros abexordio mūdi vqꝫ ad xiij. annumdomiciani ceſari⁊cͣ. Hic in. xviij.antiqͥtatum libroſcripſit de dn̄o ieſu chriſto in hūcmodū: Eodeꝫ tꝑefuit ieſus vir ſapiens ſi tn̄ virū eū nomīari phas ē: erat .n. mirabiliū effector operū: ⁊ doctor eoꝝ qui libent̓ que v̓a ſunt ſuſcipiunt: plurimos qͦꝫ tā de iudeis ꝙͣ de gentibꝰ ſui habuit ſectatores: ⁊ credebat̉ eſſe xp̄s: cūqꝫ inuidia nr̄oꝝ pͥncipūcruci eū pilatꝰ affixiſſet: nihilominꝰ qui eū prius dilexerant ꝑſeuerarūt in fide: apparuit .n. eis tertia die viuēs⁊cͣ. Origenē. de hoc ſatis inuenies. sͣ. in ꝓlogo ſuꝑ Ioſue Ceſariēſem euſebiū. qui ſcripſit eccl̓iaſticā hiſtoriam: de qͦ ſcribit̉ ſic in li. illuſtriū viroꝝ: Euſebiꝰ ceſareepaleſtine ep̄us in ſcripturis diuinis ſtudioſiſſimꝰ ediditinfinita volumina ⁊cͣ. dr̄ aūt ceſariēſis ad differentiā alteriꝰ euſebij qͥ fuit natiōe ſardus ⁊ vercellenſis ep̄s. Canes mei .i. detractores qͥ equalit̓ ꝯtra bonos ⁊ malos latrant: ⁊ oēs indifferent̉ lacerant qͦs nō amant: ad Phil̓.iij. Uidete canes: videte malos oꝑarios: videte cōciſionem. Apoc̄. vlt̓. Foris canes ⁊ venefici ⁊ impudici ⁊ homicide ⁊ idolis ſeruientes ⁊cͣ Interp̄tationē antiquā.lxx. que fuit omniū prima. Ex ꝑte. temꝑamentū eſt ꝯͣſuperbos: qͥ ſi forte alicuiꝰ lingue tenuē ⁊ incōpletā noticiam habeat qͣſi totam nouerint ſe dilatāt Rhetores.media correpta: a rheſis qd̓ eſt locutio: quia facūdia neceſſaria ē rhetoribꝰ. Iſid̓. in. j. etymo. Rhetorica ꝓpt̓ nitorem ⁊ copiā eloq̄ntie ſue maxime in ciuilibꝰ qōnibusneceſſaria exiſtimat̉. Detriti ꝓpter vehemētia ſtudij.ſtudiū .n. eſt vehemes applicatio animi cū magna volūtate ad aliqͥd ꝑficiendū Aquila. qͥ poſt aſcenſionē dn̄iannis. cxxiiij. pͥmus int̓pres ex hebreo in grecuꝫ floruit:dein̄ poſt annos. liij. theodotion: dein̄ poſt annos. xxx.ſymmachꝰ. Heretici .ſ. ebionite qͥ pauꝑes int̓pretant̉:qꝛ pauꝑes erat in intelligētia: de quibꝰ dic̄ Iſid̓. in. viij.etym̄. Hi ſemiiudei ſunt: ⁊ ita tenet euangeliū: vt legemcarnalit̓ ſeruēt: ⁊ ꝓpter hoc dicunt̉ hic Iudaizantes iudeos in carnali obſeruatōe legaliū imitates. sͣ. in ꝓlogo