in li. Iob.
nuꝑ edidimꝰ: ſeptingēti ferme aut octingeti verſus deſunt: vt decurtatꝰ et lacerat̉corroſuſqꝫ liber feditatē ſuipublice legētibus prebeat.Hec autē trāſlatio nullū deveteribꝰ ſequit̉ int̓pretē: ſedex ip̄o hebraico arabicoqꝫſermōe et interdū ſyro: nūcv̓ba: nūc ſenſus: nūc ſimulvtrūqꝫ reſonabit. Obliquꝰ.n. etiā apd̓ hebreos totusliber fert̉ ⁊ lubricꝰ: et qd̓ greci rhetōes vocāt ſchematiſmenos: dū qui aliud loquitur: aliud agit. Vt ſi veliſ anguillā vl̓ murenulā ſtrictistene̓ manibꝰ: quāto fortiusp̄ſſeriſ: tāto citiꝰ elabit̉. Memini me ob intelligētiā huius voluminis lydiū quen
dam p̄ceptoreꝫ: ꝗ apud hebreos pͥmꝰ hr̄i putabat̉: nōparuis redemiſſe nūmiſ: cūius doctrina an aliꝗd ꝓfeceriꝫ neſcio. Hoc vnū ſcio:non potuiſſe me interp̄tariniſi qd̓ ante intellexeraꝫ. Aprincipio itaqꝫ voluminisvſqꝫ ad v̓ba iob apd̓ hebreos proſa oratio ē. Poͣro averbis iob in ꝗbuſ ait: Pereat dies in qͣ natus ſum: etnox in qͣ dictū eſt: ꝯceptuseſt homo. vſqꝫ ad eū locuꝫvbi an̄ fineꝫ voluminis ſcriptum ē: Iccirco ip̄e me rep̄hendo: ⁊ ago penitentiā infauilla et cinere. hexametriv̓ſus ſūt: dactylo ſpōdeo qcurrētes: ⁊ ꝓpter lingue idioma crebro recipientes: et
greco in latinū ¶ Decurtatꝰ .i. abbreuiatꝰ ꝓpter textꝰ diminutionē. ¶ Laceratꝰ. ꝓpter ſententiarū diſcōtinuationem ¶ Corroſus. ꝓpter intelligētie incōpletōem. ¶ Feditatē .i. turpitudinē. vel Nuditatē. alia lr̄a .i. apertu defectum. ¶ Hec aūt trāſlatio mea .ſ. ſcd̓a trāſlatio ¶ Nullūde veteribꝰ ſequit̉interpretē. ſicut pͥma tranſlatio degreco in latinū: inq̄ ſecutꝰ ſum tranſlationem. lxx cūaſtericꝭ tn̄ et obel̓.i. ſupplēdo diminuta: et reſcindendo ſuꝑflua ¶ Sꝫex ipſo hebraicoarabicoqꝫ ẜmoneet int̓dū ſyro. Iſtetres lingue affineſſunt. ¶ Nunc v̓ba⁊cͣ. q. d. hec nouatrāſlatio nō ſemper expͥmit uerbūex v̓bo: vel ſenſuꝫex ſenſu: ſed qn̄qꝫſic: qn̄qꝫ alit̓: ⁊ qn̄qꝫ vtrūqꝫ. Quar̄aūt hoc fecerit: ſb̓iungit dicēs: quia¶ Tot̓ liber. iſte.Fert̉ .i. dicitur:Ob̓liquus .i. oblique ⁊ obſcure loquens: qꝛ aliud p̄tēdit: ⁊ aliud intēdit: ⁊ iō accipienda ſunt v̓ba: nō in ſenſu quē faciūt: ſedin ſenſu qͦ fiunt: vt ē illud Iob. ij. Bn̄dic deo et morere.i. maledic ¶ Et lubricꝰ .i. in qͦ quis de facili poſſet labi ꝑerrorē male .ſ. intelligēdo. Lubricū .n. eſt in qͦ quis de facili labit̉: ſicut eſt glacies vel t̓ra argilloſa. lubricū dr̄ qd̓elabit̉ dū tenet̉: ſic̄ anguilla: q̄ quāto fortiꝰ premit̉: tātocitius labit̉. ⁊ dr̄ ſic liber iſte lubricus: qꝛ qui de v̓bo adverbū tranſferret ⁊ om̄ia v̓ba int̓pretaret̉ ẜm ꝙ vident̉ſonare: totū ꝑuerteret: ⁊ totū amitte̓t: et huic expōni cōcordat exemplū de anguilla infra poſitū. ¶ Rhetores .i.oratores: a rheſis qd̓ eſt locutio: qꝛ rhetoribꝰ neceſſariaeſt facūdia ⁊ copia locutōis ¶ Schematiſmenos .i. defectus modi loq̄ndi. ſchema .n. dr̄ imago vel figura ⁊ modus loq̄ndi: ſic̄ dicit huguicio: mene defectꝰ mōi cōis loquendi. Itē ſchēma dr̄ ornatꝰ vl̓ figura: vn̄ ẜm Donatūet Greciſmū huius due ſunt ſpecies .ſ. ſchema lexeos: etſchema dianeos .i. figure dictiōis: ⁊ ſentētie. ſicut enimhō varijs veſtimētis decorat̉: ita or̄o latinitatis tā ſoluta ꝙͣ ligata ſchematibꝰ adornat̉: ⁊ ſic dr̄: Schematiſmenos .i. defectꝰ ornatꝰ ⁊ figure: qͥ fit ex carētia debite intelligentie. ſignificatio .n. dictōis eſt qͣſi ornatꝰ ⁊ figura eiꝰ:vn̄ qn̄ deficit a ꝓpria ſignificatiōe: eſt ibi defectꝰ ornatet figure .i. forme dictōis q̄ eſt ſignificatio. ¶ Dūqꝫ aliudloquit̉ .i. in locutōe p̄tendit: ¶ Aliud agit .i. aliū ſenſumfacit: ⁊ iō dr̄ lubricꝰ: qꝛ qͣnto qͥs v̓bo ad verbū libꝝ iſtuꝫexp̄ſſiuſ tranſferret: tāto obſcuriorē face̓t: ⁊ qͣſi totū perderet: qꝛ nō poſſet intelligi: cū aliud ſonēt v̓ba: aliud intelligentia va ¶ Murenulā .i. lampredā. piſcis ē ſimilisanguille: ⁊ dr̄ murena a murina grece qd̓ eſt murena latine: hāc feminini tm̄ ſexus eſſe tradūt: et ꝯciꝑe a ſerpente: ob id a piſcatoribꝰ tanꝙͣ a ſerpente ſibilo euocat̉ ⁊ ca
pitur: ictu aūt fuſtis difficile interimit̉: ferulā aūt ꝓtinꝰ animam hr̄e in cauda certū eſt: nā capite ꝑcuſſa vix interimit̉.cauda aūt ꝑcuſſa exanimat̉. ita dic̄ Iſid̓. in. xij. etymol̓. adaptatio exēpli pꝫ. ¶ Ut ſi velis tene̓ ⁊cͣ. q. d. ſi aliqͣ certa ſentētia vel ordine librū iſtū velis ꝯſtringere: totū ꝑdes. ¶ Preceptorem .i. doctorem.¶ Primꝰ .i. maximusin ſciētia ¶ Redimiſſe.i. ꝯduxiſſe. redimereaūt nō dicit emere: qꝛſacrā doctrinā non licet eme̓: Matth̓. x. b.Gratis accepiſtis gratis date. Itē Act̉. viijca. Pecunia tua tecuſit in ꝑditiōeꝫ: qm̄ donū dei exiſtimaſti pecunia poſſideri. ſed labores ſuos et expēſasſuas licꝫ redimere abiniuſtis detentoribꝰ qͥveritatē dei in iniuſticia detinent: ſic̄ dr̄ adRo. j. caº. et Prouer.xxiij. e. Ueritatē eme.i. redime: et noli vendere ſapiētiā ⁊ doctrinam et intelligentiaꝫ.Sap̄. vj. g. Nō abſcōdaꝫ a vobis ſacr̄a dei⁊cͣ. ¶ An aliqͥd ꝓfecerim. hoc dic̄ qꝛ ita bene intelligebat libruꝫiob: ſicut ille magr̄: etin hoc cōfundit eorūſuperbiā qͥ nolūt int̓rogare ea de quibꝰ dubitāt: ꝯtra qͦs dr̄Eccͣ. lj. f. Appropinqͣte ad me indocti ⁊ ꝯgregate vos in domum diſcipline: qͥd adhuc retardatis? ¶ Interp̄tari .i. tranſferre de hebreo in latinū. interp̄tatio eniꝫ fit in diuerſis linguis: vt cinos grece: canis latine. etymologia aūt fit in eadēlingua: vt cum dr̄ lapis qͣſi ledens pedē ¶ Uſqꝫ ad v̓ba iob.in quibꝰ introducit̉ iob loquēs de ſeip̄o. iij. ca. a. Pereat dies in qua natꝰ ſum ⁊cͣ. ¶ Proſa .i. ꝓſaica Oratio eſt .i. ꝓſaice ſcriptus ē liber. proſa eſt ꝓducta oratio ⁊ a lege metri ſoluta. ꝓſon enim antiqui ꝓductū dicebant ⁊ rectuꝫ: vn̄ quenō eſt flexa numero ſed recta ꝓſa: oratio dicit̉ in rectū ꝓducenda. Alij ꝓſam aiunt dicta ab eo ꝙ ſpacioſius proruat ⁊excurrat: nullo ſibi t̓mino p̄finito. ita dicit Iſido. etymol̓. j.Iccirco ip̄e me rep̄hendo ⁊cͣ. Iob. xlj ¶ Uerſus. a vertēdodicunt̉: vn̄ Iſido. etymol̓. j. Uerſus dicti ſunt ab eo ꝙ pedibus in ordine ſuo diſpoſitis certo fine moderant̉ per articulos qui ceſa ⁊ membra nominant̉: qui ne lōgius ꝓuoluerētur ꝙ iudiciuꝫ poſſet ſuſtinere: modū ſtatuit ratio vn̄ reuerterētur: ⁊ ab eo dicit̉ verſus: ꝙ vertit̉. ¶ Hexamētri .i. ſex pedum: ab hexa qd̓ eſt ſex: ⁊ metrū qd̓ eſt accidenſ pedis .i. diſcretio ꝓueniens in pede ex certo numero tempoꝝ. Alit̓ dicitur metrū vox cōſtans ex certo numero pedum: ẜm ꝙ octometroꝝ genera diſtinguunt̉: de qͥbus nihil ad pn̄s ¶ Dactylo. illo pede qͥ ꝯſtat ex vna longa ſyllaba ⁊ duabꝰ breuibus⁊ dr̄ a dactylon qd̓ eſt digitus: qꝛ ad modū digiti a lōgiorenodo inchoati in duas deſinit breues. ¶ Spōdeo. illo pedeqͥ ꝯſtat ex duabus ſyllabis ꝓductis: vn̄ ſic dr̄: qꝛ tractim ſonat. nā ſpondeꝰ tractꝰ quida dr̄ .i. ſonus qͥ fundebat̉ circa aures ſacrificantiū: vn̄ ⁊ hi qͥ tubis canebatꝰ in ſacris gentiliū:ſpondeales nominabant̉. In. j. etymol̓. inuenies ſatis de pedibꝰ iſtis ⁊ alijſ ¶ Idioma .i. proprietatē loquendi: aidios
n̄dic C 2