Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

in li. Iob.

nuꝑ edidimꝰ: ſeptingēti ferme aut octingeti verſus deſunt: vt decurtatꝰ et lacerat̉corroſuſqꝫ liber feditatē ſuipublice legētibus prebeat.Hec autē trāſlatio nullū deveteribꝰ ſequit̉ int̓pretē: ſedex ip̄o hebraico arabicoqꝫſermōe et interdū ſyro: nūcv̓ba: nūc ſenſus: nūc ſimulvtrūqꝫ reſonabit. Obliquꝰ.n. etiā apd̓ hebreos totusliber fert̉ ⁊ lubricꝰ: et qd̓ greci rhetōes vocāt ſchematiſmenos: dū qui aliud loquitur: aliud agit. Vt ſi veliſ anguillā vl̓ murenulā ſtrictistene̓ manibꝰ: quāto fortiusp̄ſſeriſ: tāto citiꝰ elabit̉. Memini me ob intelligētiā huius voluminis lydiū quen

dam p̄ceptoreꝫ: ꝗ apud hebreos pͥmꝰ hr̄i putabat̉: nōparuis redemiſſe nūmiſ: cūius doctrina an aliꝗd ꝓfeceriꝫ neſcio. Hoc vnū ſcio:non potuiſſe me interp̄tariniſi qd̓ ante intellexeraꝫ. Aprincipio itaqꝫ voluminisvſqꝫ ad v̓ba iob apd̓ hebreos proſa oratio ē. Poͣro averbis iob in ꝗbuſ ait: Pereat dies in qͣ natus ſum: etnox in qͣ dictū eſt: ꝯceptuseſt homo. vſqꝫ ad eū locuꝫvbi an̄ fineꝫ voluminis ſcriptum ē: Iccirco ip̄e me rep̄hendo: ⁊ ago penitentiā infauilla et cinere. hexametriv̓ſus ſūt: dactylo ſpōdeo qcurrētes: ⁊ ꝓpter lingue idioma crebro recipientes: et

greco in latinū Decurtatꝰ .i. abbreuiatꝰ ꝓpter textꝰ diminutionē. Laceratꝰ. ꝓpter ſententiarū diſcōtinuationem Corroſus. ꝓpter intelligētie incōpletōem. Feditatē .i. turpitudinē. vel Nuditatē. alia lr̄a .i. apertu defectum. Hec aūt trāſlatio mea .ſ. ſcd̓a trāſlatio Nullūde veteribꝰ ſequit̉interpretē. ſicut pͥma tranſlatio degreco in latinū: inq̄ ſecutꝰ ſum tranſlationem. lxx cūaſtericꝭ tn̄ et obel̓.i. ſupplēdo diminuta: et reſcindendo ſuꝑflua Sꝫex ipſo hebraicoarabicoqꝫ ẜmoneet int̓dū ſyro. Iſtetres lingue affineſſunt. Nunc v̓ba⁊cͣ. q. d. hec nouatrāſlatio nō ſemper expͥmit uerbūex v̓bo: vel ſenſuꝫex ſenſu: ſed qn̄qꝫſic: qn̄qꝫ alit̓: ⁊ qn̄qꝫ vtrūqꝫ. Quar̄aūt hoc fecerit: ſb̓iungit dicēs: quia Tot̓ liber. iſte.Fert̉ .i. dicitur:Ob̓liquus .i. oblique ⁊ obſcure loquens: qꝛ aliud p̄tēdit: ⁊ aliud intēdit: ⁊ iō accipienda ſunt v̓ba: nō in ſenſu quē faciūt: ſedin ſenſu qͦ fiunt: vt ē illud Iob. ij. Bn̄dic deo et morere.i. maledic Et lubricꝰ .i. in qͦ quis de facili poſſet labi ꝑerrorē male .ſ. intelligēdo. Lubricū .n. eſt in qͦ quis de facili labit̉: ſicut eſt glacies vel t̓ra argilloſa. lubricū dr̄ qd̓elabit̉ dū tenet̉: ſic̄ anguilla: q̄ quāto fortiꝰ premit̉: tātocitius labit̉. ⁊ dr̄ ſic liber iſte lubricus: qꝛ qui de v̓bo adverbū tranſferret ⁊ om̄ia v̓ba int̓pretaret̉ ẜm ꝙ vident̉ſonare: totū ꝑuerteret: ⁊ totū amitte̓t: et huic expōni cōcordat exemplū de anguilla infra poſitū. Rhetores .i.oratores: a rheſis qd̓ eſt locutio: qꝛ rhetoribꝰ neceſſariaeſt facūdia ⁊ copia locutōis Schematiſmenos .i. defectus modi loq̄ndi. ſchema .n. dr̄ imago vel figura ⁊ modus loq̄ndi: ſic̄ dicit huguicio: mene defectꝰ mōi cōis loquendi. Itē ſchēma dr̄ ornatꝰ vl̓ figura: vn̄ ẜm Donatūet Greciſmū huius due ſunt ſpecies .ſ. ſchema lexeos: etſchema dianeos .i. figure dictiōis: ⁊ ſentētie. ſicut enimhō varijs veſtimētis decorat̉: ita or̄o latinitatis tā ſoluta ꝙͣ ligata ſchematibꝰ adornat̉: ⁊ ſic dr̄: Schematiſmenos .i. defectꝰ ornatꝰ ⁊ figure: qͥ fit ex carētia debite intelligentie. ſignificatio .n. dictōis eſt qͣſi ornatꝰ ⁊ figura eiꝰ:vn̄ qn̄ deficit a ꝓpria ſignificatiōe: eſt ibi defectꝰ ornatet figure .i. forme dictōis q̄ eſt ſignificatio. Dūqꝫ aliudloquit̉ .i. in locutōe p̄tendit: Aliud agit .i. aliū ſenſumfacit: ⁊ iō dr̄ lubricꝰ: qꝛ qͣnto qͥs v̓bo ad verbū libꝝ iſtuꝫexp̄ſſiuſ tranſferret: tāto obſcuriorē face̓t: ⁊ qͣſi totū perderet: qꝛ nō poſſet intelligi: cū aliud ſonēt v̓ba: aliud intelligentia va Murenulā .i. lampredā. piſcis ē ſimilisanguille: ⁊ dr̄ murena a murina grece qd̓ eſt murena latine: hāc feminini tm̄ ſexus eſſe tradūt: et ꝯciꝑe a ſerpente: ob id a piſcatoribꝰ tanꝙͣ a ſerpente ſibilo euocat̉ ⁊ ca

pitur: ictu aūt fuſtis difficile interimit̉: ferulā aūt ꝓtinꝰ animam hr̄e in cauda certū eſt: nā capite ꝑcuſſa vix interimit̉.cauda aūt ꝑcuſſa exanimat̉. ita dic̄ Iſid̓. in. xij. etymol̓. adaptatio exēpli pꝫ. Ut ſi velis tene̓ ⁊cͣ. q. d. ſi aliqͣ certa ſentētia vel ordine librū iſtū velis ꝯſtringere: totū ꝑdes. Preceptorem .i. doctorem. Primꝰ .i. maximusin ſciētia Redimiſſe.i. ꝯduxiſſe. redimereaūt nō dicit emere: qꝛſacrā doctrinā non licet eme̓: Matth̓. x. b.Gratis accepiſtis gratis date. Itē Act̉. viijca. Pecunia tua tecuſit in ꝑditiōeꝫ: qm̄ donū dei exiſtimaſti pecunia poſſideri. ſed labores ſuos et expēſasſuas licꝫ redimere abiniuſtis detentoribꝰ qͥveritatē dei in iniuſticia detinent: ſic̄ dr̄ adRo. j. caº. et Prouer.xxiij. e. Ueritatē eme.i. redime: et noli vendere ſapiētiā ⁊ doctrinam et intelligentiaꝫ.Sap̄. vj. g. Nō abſcōdaꝫ a vobis ſacr̄a dei⁊cͣ. An aliqͥd ꝓfecerim. hoc dic̄ qꝛ ita bene intelligebat libruꝫiob: ſicut ille magr̄: etin hoc cōfundit eorūſuperbiā qͥ nolūt int̓rogare ea de quibꝰ dubitāt: ꝯtra qͦs dr̄Eccͣ. lj. f. Appropinqͣte ad me indocti ⁊ ꝯgregate vos in domum diſcipline: qͥd adhuc retardatis? Interp̄tari .i. tranſferre de hebreo in latinū. interp̄tatio eniꝫ fit in diuerſis linguis: vt cinos grece: canis latine. etymologia aūt fit in eadēlingua: vt cum dr̄ lapis qͣſi ledens pedē Uſqꝫ ad v̓ba iob.in quibꝰ introducit̉ iob loquēs de ſeip̄o. iij. ca. a. Pereat dies in qua natꝰ ſum ⁊cͣ. Proſa .i. ꝓſaica Oratio eſt .i. ꝓſaice ſcriptus ē liber. proſa eſt ꝓducta oratio ⁊ a lege metri ſoluta. ꝓſon enim antiqui ꝓductū dicebant ⁊ rectuꝫ: vn̄ quenō eſt flexa numero ſed recta ꝓſa: oratio dicit̉ in rectū ꝓducenda. Alij ꝓſam aiunt dicta ab eo ꝙ ſpacioſius proruat ⁊excurrat: nullo ſibi t̓mino p̄finito. ita dicit Iſido. etymol̓. j.Iccirco ip̄e me rep̄hendo ⁊cͣ. Iob. xlj Uerſus. a vertēdodicunt̉: vn̄ Iſido. etymol̓. j. Uerſus dicti ſunt ab eo ꝙ pedibus in ordine ſuo diſpoſitis certo fine moderant̉ per articulos qui ceſa ⁊ membra nominant̉: qui ne lōgius ꝓuoluerētur ꝙ iudiciuꝫ poſſet ſuſtinere: modū ſtatuit ratio vn̄ reuerterētur: ⁊ ab eo dicit̉ verſus: ꝙ vertit̉. Hexamētri .i. ſex pedum: ab hexa qd̓ eſt ſex: ⁊ metrū qd̓ eſt accidenſ pedis .i. diſcretio ꝓueniens in pede ex certo numero tempoꝝ. Alit̓ dicitur metrū vox cōſtans ex certo numero pedum: ẜm ꝙ octometroꝝ genera diſtinguunt̉: de qͥbus nihil ad pn̄s Dactylo. illo pede qͥ ꝯſtat ex vna longa ſyllaba ⁊ duabꝰ breuibus⁊ dr̄ a dactylon qd̓ eſt digitus: qꝛ ad modū digiti a lōgiorenodo inchoati in duas deſinit breues. Spōdeo. illo pedeqͥ ꝯſtat ex duabus ſyllabis ꝓductis: vn̄ ſic dr̄: qꝛ tractim ſonat. nā ſpondeꝰ tractꝰ quida dr̄ .i. ſonus qͥ fundebat̉ circa aures ſacrificantiū: vn̄ ⁊ hi qͥ tubis canebatꝰ in ſacris gentiliū:ſpondeales nominabant̉. In. j. etymol̓. inuenies ſatis de pedibꝰ iſtis ⁊ alijſ Idioma .i. proprietatē loquendi: aidios

n̄dic C 2