Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Prolo. in li. Iob

Incipit pͥmus ꝓlogusin Iob ſcd̓m hebraicum.I āut fiſcellam iuncotexerē: au̓tpalmaruꝫfoliā cōplicarem: vt īſudore vultus mei comederem panē: et vētris opꝰ ſolicita mente ꝑtractarē: nu̓lluſmorderet: nēmo rep̄henderet. Nunc aūt qꝛ iuxta ſentētiam ſaluatoris volo oꝑaricibum ꝗ nō perit ⁊ antiqͣmdiuinorū voluminū viā ſentibus virgultiſqꝫ purgare:error mihi geminꝰ iūgitur:corrector vicioꝝ falſariꝰ vocor: ⁊ erroreſ nō auferre ſedſerere. Tāta eſt .n. vetuſtatiſꝯſuetudo: vt etiā ꝯfeſſa pleriſqꝫ viciā placeāt: dum magis pulchros hr̄e volūt codices qͣꝫ emendatos. Quapropt̓ dͦ fratres dilectiſſimivnicū nobilitatis et humilitat exēplar: pro flabello cā

lathis ſportelliſqꝫ munuſculis monachorum: ſpiritaliahec et māſura dona ſuſcipite: ac beatū iob qui adhucapud latinos iacebat ī ſtercore: et vermibꝰ ſcatebat errorū integruꝫ īmaculatūqꝫga̓udete. Quo .n. poſt ꝓbationē atqꝫ victoriā dupliciaſunt ei vniuerſa reddita/ itaego in lingua nr̄a vt audacter loqͣr fecͦi eū hāber̄ queamiſerat. Igitur ⁊ vos ⁊ vnunquēqꝫ lectorē ſolita p̄fatiōe ꝯmoneo: ⁊ in pͥncipijslibroꝝ eadē ſemꝑ annectēsrogo: ūt vbicūqꝫ ſemꝑ p̄cedentes v̓gulas videritis: ſciatis ea q̄ ſubiecta ſūt: in hebraicis voluminibꝰ nō hr̄i.Poro vbi ſtelle imago prefulſerit: ex hebreo in ſermone nr̄o addita ſunt. Necnō⁊ illa q̄ haberi videbātur ⁊ita corrupta erāt: vt ſenſumlegentibꝰ tollerēt: orātibusvobis magno labore correxi: magiſ vtile quid ex odio

Incipit pͥmus ꝓlogus in libꝝ Iob.I aut fiſcella iunco texerem ⁊cͣ. ſicut Iſidorus ait in libro etymo. libꝝ iob quidā moſen ſcripſiſſe arbitrant̉: alij vnū ex ꝓph̓is:nōnulli v̓o eundē iob poſt plagā ſue paſſioſcriptorē ſuiſſe exonisiſtimant: arbitrātes: vt qͥ certamīaſpūalis pugne ſuſtinuit: ip̄e narraret qͣs victoriaſ expetiuit ⁊cͣ. Et nota ꝙ hieronymuſbis trāſtulit librūiſtum: pͥº de grecoin latinū corrigendo tranſlationemlxx. interp̄tum: 2ºde hebreo in latinum nullū ſequēdo interpretū. prime tranſlatōi prepoſuit hunc ꝓlogum: vn̄ duxi euꝫpͥmitꝰ exponendūHabꝫ aūt qͣttuorꝑticulas. In pͥmadic̄ hiero. ꝙ emuli eū rep̄hēdebāt:qꝛ ſpūalibus intēdebat et erroꝝ cōrectioni: qͥ tamennunꝙͣ euꝫ rep̄henderent: ſi vacarettꝑalibus et carnalitatis corruptōi:vn̄ dicit: Si autfiſcellaꝫ ⁊cͣ. In 2rep̄hēdit eos quinō curāt de cōdicum vicio dūmodo ſit in eis exteririor pulchritudoibi: Tanta ē .n. vetuſtatis ꝯſuetudo ⁊cͣ. In t̓tia inuitat beniuolos ſuos inlibꝝ iob ẜm. lxx. diminutū primitꝰ ⁊ corruptū: iam ẜmtrāſlationē ſua vt integrū recipiāt ⁊ correctū: ibi Quapropt̓ o fr̄es dilectiſſimi ⁊cͣ. In qͣrta ꝑte excitat lectorisattentionē: vt diligent̓ ꝯſideret qͣlit̓ in iſta trāſlatiōe ſuppleuit diminuta: amouit ſuꝑflua: dilucidauit obſcura:ibi Igit̉ ⁊ vos et vnūquenqꝫ lectorē ⁊cͣ. His viſis lr̄a exponat̉: Fiſcella vas ē vimineū vl̓ de iuncis marinis cōtextū: de qͦ legit̉: Exo. ij. a. Sūpſit fiſcellā ſcirpeam ⁊cͣ.b Aut palmarū .i. arboꝝ. c Folia cōplicarem. ꝓſportulis faciēdis. d In ſudore vultꝰ. ẜm ꝙ dr̄ Gen̄.iij. ſ. In ſudore vultꝰ tui ⁊cͣ. e Et ventris opꝰ ⁊cͣ .i. fiſcellas aut ſportulas ad vendendū facerē: et de earū precio laute comederē ⁊ biberē: f Nullus morderet. occulte detrahēdo: g Nemo rephēde̓t. arguēs in operto. h Cibū qui nō perit. Io. vj. ca. Oꝑamini cibū qͥnō perit .i. bonū opus qͦ aīa reficit̉: Io. iij. e. Meꝰ cibuse vt faciā voluntatē eius qͥ me miſit: vt ꝑficiā opus eiꝰ.Aliqͥ libri hn̄t: Cibū qui nō putrit. qd̓ nihil ē: cū nō dicat̉ putrio tris: ſed putreo putres. i Sentibꝰ virgultiſqꝫ .i. maioribꝰ erroribus: hec ſentis: huiꝰ ſentis: ſic̄ ait

huguicio dr̄ ſpina vel arbor ſpinoſa: q̄ ⁊ ſentix ſenticis dr̄: ⁊dr̄ a ſentio: qꝛ grauit̓ ſentit̉ cū pungit. ꝑ ſentes itaqꝫ q̄ grauius offendūt intelligunt̉ maiores errores: ꝑ virgulta ꝑ q̄ plane incedimꝰ intelligunt̉ minores. k Error mihi geminꝰiungit̉ .i. ſimul imponit̉: qꝛ l Corrector vicioꝝ falſariusvocor. ecce pͥmꝰ error.n Et errores nō auferre ſed ſerere .i. ſeminare: ecce ſcd̓s error.Ꝙ aūt dicūt quidāl Geminꝰ .i. naturalis: a genio qͥ eſt deusnature: in nll̓a bibliainueni: potiꝰ eſt adinuētio ꝙͣ lr̄a. o Tata eſt .n. vetuſtatis cōſuetudo .i. tantā vimhēt ꝯſuetudo vetuſta.j. Theſſal̓. iiij. d. Rogamꝰ vos fr̄es vt abūdetis magis et operādetis vt qͥeti ſitis ⁊cͣ.gl. Difficile ē dimitteꝯſuetudinē. vn̄ Hier̄.xiij .ſ. Si mutare pōtethiops pellē ſuā autpardus varietates ſuas: ⁊ voſ pot̓itis bn̄facere cū didice̓itis malum. Prouer. xxij. a.Adoleſcēs iuxta viāſuā etiam cū ſenueritnō recedet ab ea. pͥ Uicia placeāt. ꝙͣuisꝯfiteant̉ illa eſſe pcc̄a⁊ mala: tn̄ placent.q O fres dilectiſſimi. Loqͥt̉ ad heliodorum ⁊ paulinū quibꝰſcribebat: vl̓ general̓rad om̄s beniuolos etamicoſ. r Pro flabello. flabellum dr̄ inſtr̄m qͦ expellunt̉ muſce: qd̓ alio nōie emuſcatoriū dr̄: ⁊ dr̄ a flo flas: qꝛ flatū fac̄ cū mouet̉ ī aere. IsCalathis. dr̄ calathꝰ corbꝰ vl̓ paneriū: ⁊ dr̄ a calō qd̓ ē lignūqꝛ fit de lignis. ſportula dr̄ ꝑuus corbꝰ diminutiuū a ſportaqd̓ ē vas vimineū vel iunceū: et dr̄ a ſporto furtice: vn̄ in qͥbuſdā locis texit̉: vel dr̄ ſporta ab aſportādo: qꝛ ibi nec̄ariadeportant̉. Quia v̓o monachi antiqͥtꝰ flabella et calathos⁊ ſportulas faciebāt: ⁊ amicꝭ ſuiſ ea ꝓ munē erogabāt: ⁊ ip̄ehiero. erat monachꝰ: iō exēplificat de his. q. d. ꝓ huiuſmōimunuſculiſ mitto vobiſ dona ſpūalia in ꝑpetuū ꝑmāſurat Btm̄ iob. i. libꝝ btī iob. v Qui adhuc apd̓ la. ia. inſtercōe. alludit ei qd̓ dr̄ Iob. ij. e. Qui teſta ſaniē radebat ſedēs in ſterqͥlinio. x Et v̓mibꝰ ſcatebat .i. ebulliebat v̓mibus erroꝝ. ſcate ꝓprie ē aquarū: qn̄ ebulliūt et erūpunt decataractꝭ ſuis: vn̄ hec ſcatebra dr̄ huiuſmōi ebullitio vl̓ cruptio vel ortꝰ aquarū. y Gaudete .i. cū gaudio ſuſcipite.z Integruꝫ .i. ſine defectu et errore. a Duplicia ei ⁊cͣ. Iillud ſumit̉ de vltimo iob. b Feci eum .i. libꝝ ſuū. cHr̄e q̄ amiſerat .i. q̄ ſubtracta erat in alijs trāſlatiōibꝰ/ dIgit̉ ⁊ vos. o heliodore ⁊ pauline: e Ut vbicūqꝫ. in iſtap editōe mea f Uideritꝭ v̓gulas .i. obelos. g Imagoſtelle .i. aſtericꝰ. qͥd ſit aſtericꝰ: qͥd obelus: ⁊ qd̓ officiū hēant

cC