fiduciam dn̄e rex deoꝝ ⁊ vniuerſe ptātis: tribueẜmonē ꝯpoſitū in ore meo in ꝯſpectu leōis: ⁊ trāſfer cor illiꝰ ī odiū hoſtis nr̄i: vt ⁊ ipſe ꝑeat: ⁊ cet̓i ꝗei ꝯſentiūt. Nos aūt libera in mau tua: ⁊ adiuuame nullū alid̓ auxiliū hn̄te niſi te dn̄e: ꝗ hēs oīuꝫſcīam: ⁊ noſti qꝛ oderi gloriā iniqͦꝝ: ⁊ deteſter cubile īcircūciſoꝝ ⁊ oīs alienigene. Tu ſcis nec̄itatē meā ꝙ abominer ſignuꝫ ſuꝑbie ⁊ gl̓ie mee qd̓ē ſuꝑ caput meū in diebꝰ oſtentatiōis mee: ⁊ deteſter illud qͣſi pānū mēſtruate: ⁊ nō portē in diebꝰſilētij mei: ⁊ ꝙ nō comederī ī mēſa aman: nec mihi placuerit ꝯuiuiū regis: ⁊ n̄ biberī vinū libaminū: ⁊ nūqͣꝫ letata ſit ācilla tua: ex qͦ hūc trāſlata ſūvſqꝫ in pn̄te diē: niſi in te dn̄e deꝰ abraā. Deꝰ fortisſuꝑ oēs: exaudi vocē eoꝝ ꝗ nullā aliā ſpeꝫ hn̄t: ⁊libera nos d̓ māu īiqͦꝝ: ⁊ erue me a timore meo.Hec quoqꝫ addita repperi in additione vulgata.T mādauit ei: haud dubiū ꝗn heſter ¶ XImardocheꝰ: vt ingrederet̉ ad regē: ⁊ rogarꝫꝓ ppl̓o ſuo ⁊ ꝓ patria ſua. Mēorare inꝗt dierūhuilitatis tue: quo nutrita ſiſ in māu mea: qꝛ amāſcd̓us a rege locutꝰ eſt ꝯͣ nos in mortē: ⁊ tu īuocadn̄m: ⁊ loq̄re regi ꝓ nobis: libera nos de morte.Die aūt t̓tio depoſuit veſtimeta ornatꝰ ſui: ⁊ circūdata eſt gl̓ia ſua. Cūqꝫ regio fulge̓t hītu ⁊ īuocaſſet oīum rectorē ⁊ ſaluatorē deū: aſſūpſit duas famulas: ⁊ ſuꝑ vnā ꝗdē īnitebat̉ qͣſi p̄ delitijs ⁊ nimia teneritudīe corpꝰ ſuū ferre nō ſuſtinēs: alt̓a ātfamulaꝝ ſeq̄bat̉ dn̄am: defluētia in humū īdumeta ſuſtentās. Ipſa aūt roſeo colore vultū ꝑfuſa: ⁊gratꝭ ac nitētibꝰ oculis triſtē celabat aīuꝫ: ⁊ nimiotimore ꝯͣctū. Ingreſſa igit̉ ꝯcta ꝑ ordine oſtia: ſtetit ꝯͣ regē: vbi ille refidebat ſuꝑ ſoliū regni ſui: īdutꝰ veſtibꝰ regijs: auroqꝫ fulgēs ⁊ p̄cioſis lapidibꝰ:eratqꝫ t̓ribil̓ aſpectu. Cūqꝫ eleuaſſet faciē ⁊ ardētibꝰ ocul̓ furorē pectoris īdicaſſet: regīa corruit ⁊ inpallorē colore mutato: laſſū ſuꝑ ācillā reclinauitcaput. Cōuertitqꝫ deꝰ ſpm̄ regꝭ in māſuetudinē: ⁊feſtinꝰ ac metuēs exiliuit de ſolio ⁊ ſuſtentās eā vlnis ſuis dōec rediret ad ſe: his v̓bis blādiebatur:Quid hēs heſter? Ego ſū frat̓ tuus: noli metue̓.Nō morierꝭ. Nō .n. ꝓ te: ſꝫ ꝓ oībꝰ hec lex ꝯſtitutaē. Accede igit̉ ⁊ tāge ſceptꝝ. Cūqꝫ illa retice̓t: tulit aureā v̓gā: ⁊ poſuit ſuꝑ collū ei: ⁊ oſculatꝰ ē eā⁊ ait: Cur mihi nō loq̄rꝭ? Que rn̄dit: Uidi te dn̄eqͣſi angelū dei: ⁊ ꝯturbatū ē cor meuꝫ p̄ tīore gl̓ietue. Ualde .n. mirabil̓ es dn̄e: ⁊ facies tua plēa eſtgr̄aꝝ. Cūqꝫ loq̄ret̉: rurſus corruit: ⁊ pene exaīatae. Rex aūt turbabat̉ ⁊ oēs mīſtri eiꝰ ꝯſolabāt̉ eū.Exēplar epl̓e regꝭ artaxerxis quā ꝓ iudeis ad totas regni ſui ꝓuicias miſit: qd̓ ⁊ ipſum in hebraiQ co volumine nō habetur. ¶ Ca. XVIx magnꝰ artaxerxeſ: ab īdia vſqꝫ ethiopiā
cētū vigītiſeptē ꝓuīciaꝝ ducibꝰ ac pͥncipibꝰ ꝗ nr̄eiuſſiōi obediūt: ſalutē dic̄. Multi bōitate pͥncipū⁊ honore ꝗ in eos collatꝰ ē: abuſi ſt̓ in ſuꝑbiā: ⁊ n̄ſolū ſubiectos regibꝰ nitūt̉ oppͥme̓: ſꝫ datā ſibi gl̓iam nō ferētes: ī ipſos ꝗ dederūt moliunt̉ īſidias.Nec ꝯtēti ſt̓ gr̄as nō age̓ bn̄ficijs: ⁊ hūanitatis inſe iura violare: ſꝫ dei qͦꝫ ꝯͣcta cernētis: arbitrant̉ ſepoſſe fuge̓ ſnīam. Et intm̄ veſanie ꝓtuper̄t: vt eoꝗ credita ſibi officia diligent̓ obẜuāt: ⁊ ita cūctaagūt vt oīuꝫ laude digni ſint: mēdacioꝝ cunicul̓conēt̉ ſubuerte̓: dum aures pͥncipū ſimplices exſua naͣ alios eſtimātes: callida fraude decipiunt.Que res ⁊ ex veteribꝰ ꝓbat̉ hiſtorijs: ⁊ ex his q̄gerunt̉ qͦtidie: qūo malis qͦrūdā ſuggeſtōibꝰ regūſtudia dep̄uent̉. Un̄ ꝓuidendū ē paci oīum ꝓuinciaꝝ. Nec putare debetis ſi diuerſa iubeamꝰ ex aīnr̄i venire leuitate: ſꝫ ꝓ qͣlitate ⁊ ncc̄itate tēpoꝝ: vtrei publice poſcit vtilitas ferre ſnīam. Et vt manifeſtiꝰ qd̓ dicimꝰ: ītelligatis. Aman filiꝰ amadathi: ⁊aīo ⁊ gēte macedo: alienuſqꝫ a ꝑſaꝝ ſanguīe: ⁊ pietatē nr̄aꝫ ſua crudelitate ꝯmaculās: ꝑegrinꝰ a nobis ſuſceptꝰ eſt: ⁊ tātā in ſe exꝑtꝰ hūanitate vt pr̄ nr̄vocaret̉: ⁊ adoraret̉ ab oībꝰ pꝰ regē ſcd̓us: ꝗ intm̄arrogātie tumorē ſublatꝰ ē: vt regno pͥuare nos niteret̉ ⁊ ſpū. Nā mardocheū cuiꝰ fide ⁊ bn̄ficijs viuimꝰ ⁊ ꝯſortē regni nr̄i heſter: cū oī gēte ſua nouiſꝗbuſdā atqꝫ inauditꝭ machinis expetiuit ī mortēhoc cogitās vt ill̓ int̓fectis īſidiaret̉ nr̄e ſolitudini⁊ regnū ꝑſaꝝ trāſferret in macedonas. Nos aūta peſſimo mortaliū iudeos neci deſtīatos: in nulla penitꝰ culpa reperimꝰ: ſꝫ eꝯͣrio iuſtis vtētes legibꝰ: ⁊ filios altiſſimi ⁊ maximi ſemꝑqꝫ viuētis deicuiꝰ bn̄ficio ⁊ pr̄ibꝰ nr̄is ⁊ nobis regnū ē traditū:⁊ vſqꝫ hodie cuſtodit̉. Un̄ eas lr̄as ꝗͣs ſub noīenr̄o ille direxerat ſciatꝭ eē irritas. Pro qͦ ſcele̓ an̄portas hꝰ vrbis: ideſt ſuſis: ⁊ ipſe ꝗ machinatꝰ ē: ⁊oīs cognatio eiꝰ pēdet in patibul̓: nō nobis ſꝫ d̓oreddēte ei qd̓ meruit. Hoc aūt editū qd̓ nūc mittimꝰ in cūctis vrbibꝰ ꝓponat̉: vt licet iudeis uti legibꝰ ſuis. Quibꝰ debetis eē adminicl̓o vt eos quiſe ad necē eoꝝ parauerant: poſſint interficere: tertiadecima die menſis duodecimi qui vocat̉ adarHanc eniꝫ dieꝫ deus omnipotens meroris ⁊ luctus eis vertit in gaudiū. Unde ⁊ vos inter ceteros feſtos dies: hanc habitote diē: ⁊ celebrate eācū omni leticia: vt ⁊ in poſteꝝ cognoſcatur: om̄eſqui fideliter perſis obediunt dignā pro fide recipere mercedē: qui aūt inſidiant̉ regno eoꝝ: ꝑire ꝓſcelere. Oīs autē ꝓuincia ⁊ ciuitas que nolueritſolēnitatis huius eſſe ꝑticeps: gladio ⁊ igne ꝑeat.⁊ ſic deleatur vt non ſolum hominibus: ſed etiaꝫin via beſtijs ſit in ſempiternum: pro exemplo cōtēptus ⁊ inobedientie. ¶ Explicit liber heſter.