Iudith

ad ſapīam eiꝰ: ēt dicebāt alt̓ad alteꝝ: Non ē tal̓ ml̓ier ſuꝑ terrā in aſpectu: ī pulchritudīe ⁊ ī ſenſu v̓boꝝ. Et dixit ad illā holofernes: Bn̄fec̄ deus ꝗ miſit te an̄ ppl̓mvt des illū tu ī manibꝰ nr̄isEt qm̄ bona ē ꝓmiſſio tuaſi fecerit mihi hoc deꝰ tuuserit ⁊ deꝰ meꝰ: et tu in domonabuchodonoſor magͣ eriſ⁊ nomē tuuꝫ noīabit̉ in vniuerſa terra. ¶ Cap. XII.Unc iuſſit eā introirevbi repoſiti erant theſauri eiꝰ: ⁊ iuſſit illic manereeā: et ꝯſtituit ꝗd daret̉ illi d̓conuiuio ſuo. Cui rn̄dit iudith: ⁊ dixit: Nunc n̄ pot̓omāducare ex his q̄ mihi p̄cipis tribui ne̓ vēiat ſuꝑ meoffenſio. Ex hiſ aūt q̄ mihidetuli māducabo. Cui holofernes ait: Si dēfecerīt tibi iſta q̄ tecū detuliſti: ꝗd faciemꝰ tibi? Et dixit iudith:Uiu̓it aīa tua dn̄e meꝰ: qm̄nō expēdet oīa hec ancillatua: donec faciat deꝰ in manū mea hec q̄ cogitaui. Etinduxerūt illā ſerui eiꝰ in tabernaculū quo p̄ceperat: etpetijt duꝫ introiret ut daret̉ei copia nocte ⁊ ante lucemegredienti foras ad or̄oneꝫ⁊ deprecādi dn̄m. Et precepit cubicularijs ſuis vt ſicutplaceret illi exiret ⁊ ītroiretad adorandū deuꝫ ſuū pertriduū. Et exibat noctibꝰ invallem bethulie: et baptizabat ſe in fontē aq̄. Et vt aſcēdebat: orabat dn̄m deū iſrl̓

vt dirigeret viā eius ad liberatiōeꝫ ppl̓i ſui. Et ītrōiensmūda manebat in tabernaculo: uſqꝫ duꝫ acciꝑet eſcaꝫſuaꝫ ī veſperū. Et factuꝫ eſtquarto die hoͣlofernes fecitcenā ſeruis ſuis: ⁊ dixit advagao eunuchum. Uāde ⁊ſuadē hebreā illā vt ſponteꝯſentiat hītare mecū. Fedūe .n. apd̓ aſſyrios ſi femināirrideat viꝝ agēdo: vt īmunis ab eo trāſeat. Tūc ītroiuit vagao ad iudith ⁊ dixitNon vereat̉ bōa puella introire ad dn̄m meuꝫ: vt honorificet̉ an̄ faciē eiꝰ: ⁊ manducet cū eo ⁊ bibat vinū iniocunditate. Cui iudith reſpōdit. Que̓ ego ſuꝫ vt ꝯtradicā dn̄o meo? De qd̓ eritan̄ oculos eiꝰ bonuꝫ ⁊ optimū faciaꝫ. Quicꝗd aūt illiplacuerit: hoc mihi erit optimū oībus diebꝰ vite mee.Et ſurrexit ⁊ ornauit ſe veſtimetꝭ ſuis: ⁊ ingreſſa ſtetitan̄ faciē eius. Cōr aūt holofernis cōcuſſum ē: erat .n. ardens in ꝯcupīa eiꝰ. Et dixitad eā holofernes: Bibe̓ nc̄⁊ accūbe in iocūditate: qm̄īueniſti gr̄aꝫ corā me. Et dixit iudith: Bibam dn̄e: qm̄magnificata eſt aīa mea hodie pͦ oībus diebꝰ meis. Etaccepit ⁊ manducauit ⁊ bibit coraꝫ ipſo: ea q̄ parau̓atilli ancilla eiꝰ. Et iocundusfactꝰ eſt holofernes ad eambibitqꝫ uinū ml̓tū nimiſqͣꝫtū nūqͣꝫ biberat in vita ſua.¶ Cap. XIII.

x ¶ Et dicebat alter ad alteꝝ. mirantes eius pulchritudīeꝫ ⁊ ſapīam. y ¶ Non ē talis mulier ſuꝑ terraꝫ ⁊cͣ.ex hͦ videbant̉ innue: ꝙ eſſet aptiſſima coniungi ſuo pͥncipi vinculo matrimonij ⁊ hoc idem vident̉ ſonare verba holofernis que ſequunt̉: z ¶ Si fecerit mihi deustuꝰ hoc: erit ⁊ deꝰmeus. per hoc eīꝫꝙ ꝯſentiebat colē̓deū iudith: videt̉ꝙ eam cogitabatacciꝑe in ꝯiugemvn̄ ⁊ ſubdit̉: ⁊¶ Et tu in domonabucho. magnaeris. ſicut holoferneſ erat maior ꝑregem. ¶ XII.Unc mit)ſit. hic cōſequēt̉ adbatur rn̄ſio iudith ꝑ ſcm̄: namholofernes iuſſiteā introire ad locuꝫ vbi erant ſuitheſauri tāꝙͣ chariſſimā ſibi: ⁊ ꝯfidēs de ea tanꝙͣ d̓ꝯiuge ꝓpria: io ſt̓dit̉: b ¶ Et ꝯſtituit vt da. il. d̓ cōui. ſuo. ſolicitꝰ deea ſic̄ de corꝑe ꝓprio. c ¶ Nuncnō po. māducar̄.q. d. excuſatā mehēas puo tꝑe.o ¶ Ne veīat ſuꝑ me offēſio. erāteī ibi aliqͣ cibarialege prohibita.e ¶ Si d̓fecerīt tibi iſta ⁊cͣ. Ex hac.n. ſolicitudīe circa victum iudithapꝑet amor incēſus ad eā. f ¶ Uiuit aīa tua dn̄e. .i.ſic̄ veꝝ ē: ꝙ tu viuis: ita verū eſt ꝙego n̄ ꝯſumā heccibaria: anteꝙͣ fecerit deꝰ que cogitaui: ⁊ ī hoc verūdixit: nā pͥꝰ ītfectꝰfuit holofernes ꝑeaꝫ: qd̓ face̓ cogitabat: holoferneſaūt ītellexit d̓ traditōne ciuitatꝭ inmanu ſua referēsdcm̄ iudith ad eꝰvba ſuꝑiora. g ¶ Et petijt dū introiret .i. dum ire inciperet adhuc pn̄s coraꝫ holoferne: h ¶ Ut daret̉ ei cōpia ⁊cͣ. vt deuotiꝰ deum exoraret extra infideliū caſtra.¶ Et baptizabat ſe in fontē aque .i. ſe lauabat an̄ ora

tionē ẜm modū iudeoꝝ. k ¶ Et introiēſ mūda manebat.a ꝯſortio gentiū. l ¶ Uſqꝫ dum acciꝑet eſcaꝫ ſuā. in veſperuꝫ. Ex quo patet ꝙ ieiunabat: vt eiꝰ oratio eſſet magꝭ exaudibilis a deo. m ¶ Et ſcm̄ eſt. Poſtꝙͣ deſcriptum eſt holofernis ſcm̄ quantū ad mentem: hic ꝯn̄ter deſcribit̉ caſus eiꝰquantū ad vitaꝫ corporalem. Circa qd̓ pͥmo ponit̉ prima diſpōſ tō: 2º holofernisiugulatio ca. xiij. Diſpoſitio vero ad morteꝫ holofernis fuit ardor libidinis: ⁊ ex eoſequenſ ſopor ebrietatis: ⁊ hoc notatur cuꝫdicit̉: m ¶ Et ſcm̄ eſtquarto die. ab egreſſu iudith de ciuitatebethulie. n ¶ Holofernes fe. ce. ſeruis ſuis. quaſi ꝓ nuptijs iudith: cui intēdebat ſequēti nocte copulari:iō ſb̓ditur: o ¶ Uade ⁊ ſuadē heb. illamvt ſponte ꝯſen. habi.mecum. ꝑ concubituꝫcarnaleꝫ. p ¶ Feduꝫeſt eniꝫ .i. ꝓbroſum.q ¶ Si femīa irrideat virum ⁊cͣ .i. ꝙ fuerit per aliquod tp̄usin ſua poteſtate abſqꝫcarnali copula. I¶ Non vereatur boapuella intrare ad dn̄ꝫmeum ⁊cͣ. inuitat eaꝫpͥmo ad cibum ⁊ potum: vt inde deducat̉ad carnalem concubitum. s ¶ Que egoſum vt contradicamdomino meo. quaſidicat non decꝫ ꝙ egocōtradicam vllo mo.t ¶ Hoc mihi erit optimū ⁊cͣ. videbat .n. ꝑhoc appropinqͣre tp̄sopportunū ad īterficiēdū ip̄ꝫ. v ¶ Et ſur.⁊ orna. ſe veſt. ſuis. ſic̄ſponſa coraꝫ ſponſo.x ¶ Cor āt hol. ꝯcuſ.eſt .i. nimio ardore libidīs ꝯmotū: naꝫ ⁊ ſivolebat eā cogͦſce tanꝙ vxorē: nō tn̄ mouebat̉ ad hoc amore ꝓlis: ſꝫ ardore libidis.y ¶ Bibe nūc ⁊ accū.in iocū. qm̄ īue. gr̄amcorā me. ex hoc videt̉ꝙ reputabat eaꝫ tanꝙͣ ſponſaꝫ ſibi gratiſſimā. z ¶ Sibamdo. qm̄ mag. ē aīa mea. ex hꝰͦ qd̓ videbat̉ appropinqͣre horaliberatōiſ ppl̓i ſui. a ¶ Et iocū. fa. ē ho. ad ea. credēs eiꝰ frui