Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Tobie

et demoniū noīe aſmodeꝰoccideat eos: mox vt īgreſſi fuiſſent ad eā. Ergo cū ꝓculpa ſua īcreparet puellārn̄dit ei dicēs: Amplius exte nō videamꝰ filiū aut filiāſuꝑ terrā: int̓fectrix viroruꝫtuoꝝ Nūnꝗd ⁊ occide̓ mevis ſic̄ etiā occidiſti ſeptē viros? Ad hanc vocē ꝑrexitin ſuꝑius cubiculū domuſſue: et tribꝰ diebꝰ ⁊ tribꝰ noctibꝰ nō manducauit neqꝫbibit: ſed ī or̄one ꝑſiſtēs cūlachrymis dep̄cabat̉ deū:vt ab iſto īproꝑio liberarꝫeā. Fāctū eſt aūt die tertiadū ꝯpleret or̄oeꝫ: bn̄dicēsdn̄m dixit: Bēnedictuꝫ eſtnomē tuū deꝰ patꝝ nr̄orūqui cū iratꝰ fueris: mīaꝫ facies: et in tꝑe tribulatōnispeccata dimittis his ꝗ īuocāt te. Ad te dn̄e facie meāꝯuerto: ad te oculos meoserigo. Peto dn̄e vt de vinculo improperij huiꝰ abſoluas me: aut certe deſuꝑ terrā eripias me. Tu ſcis dn̄eqꝛ nūqͣꝫ ꝯcupiui viꝝ et mū

dā ſeruaui aīaꝫ meā ab oīꝯcupiſcentia. Nunqͣꝫ cū ludētibꝰ miſcui me: neqꝫ cumhis ꝗ in leuitate ābulāt ꝑticipe me p̄bui. Uiꝝ aūt cuꝫtimore tuo non cū libidinemea conſēſi ſuſciꝑe̓. Et autego indigna fui ill̓: aut illiforſitā mihi nō fuer̄t digni:ꝗā forſitā viro alij ꝯſeruaſtime. Nōn ē eī in hoīs ptāteꝯſiliū tuū. Hōc aūt ꝓ certohꝫ oīs ꝗ colit te: quia vitaeiꝰ ſi in ꝓbatōe fuerit coronabit̉: ſi aūt ī tribulatōe fuerit liberabit̉: etſi in corruptōe fuerit: ad mīaꝫ tuā venire licebit. Nō enī delectariſ in ꝑditōibꝰ nr̄is: quia pꝰtēpeſtatē tranꝗllū facꝭ: et pͥlachrymatōeꝫ ⁊ fletū: gaudiū ⁊ exultatōeꝫ infundis.Sit nomē tuū deꝰ iſrl̓ bn̄dictū ī ſecula. In illo tꝑe exaudite ſūt preces amboꝝ īꝯſpectu gl̓ie ſūmi dei: ⁊ miſſus eſt angelus dn̄i ſāciꝰ raphael vt curaret eos ābosquoꝝ vno tꝑe ſūt or̄oes inconſpectu dn̄i recitate.

fuerat ſeptē virij. in ꝯiugiū. b Et demoniū noīe halmodeꝰ occideret eos. tū qꝛ erāt īfideles ⁊ idolatre: vt dicūt aliqͥ: vel ſi erāt de filijs iſrl̓: n̄ tn̄ de cognatōe ſare: ⁊ad eā accedebāt moti ſola voluptatis libidine: vt hr̄ īfravj. ꝓpt̓ qd̓ nō decebat eos puellā tāte ſcītatis polluere:⁊ ꝗa reſeruabat̉virgo filio tobie.c Ampliꝰ ex tenō videamꝰ filiuꝫ⁊cͣ. duo turpia ſibi falſo īproperabat .ſ. obprobriuꝫſterilitatiſ: qd̓ tūcea̓t valde magnū⁊ occiſionē ſuorūmaritoꝝ: ⁊ tertioocciſionis ſue deſideriū: iō ſb̓dit̉:d Nunqͥd ⁊ occide̓ me vis ⁊cͣ. qd. ꝙ ſic. e Adhāc vocē Hic ꝯn̄t̉ponit̉ deuote ſareremediū .ſ. ꝑ or̄onis ſtudiū: cū dr̄:Ad hāc vocē. abſqꝫ dura rn̄ſionef Perrexit adſuꝑiꝰ cubiculum.qd̓ erat or̄oni cōgruū rōne ſolitudinis ⁊ eleuatōisg Et tribꝰ no.⁊cͣ. n̄ mādū. ⁊cͣ. nihil oīno ſumēdovt dicunt aliqͥ: qꝛferuor or̄ois: ⁊ eiꝰꝓlixitas inducūtobliuionē potꝰ ⁊cibi: ideo ſb̓diturSed in orationeꝑſiſtēs. alit̓ etiamexponit̉: qꝛ modicū int̓rupit or̄oeꝫ⁊ in illa int̓ruptōne modicā ſūpſitrefectōem: ⁊ ſic dr̄ hic nō ꝯmediſſe: ⁊ ī or̄oe ꝑſtetiſſe: qꝛqd̓ modicū eſt qͣſi nihil reputat̉: vt dr̄. ij. phyſic. Un̄ ⁊ d̓hoīe modicū comedēte dr̄: ꝙ nihil comedit vulgari ſermone. i Fem̄ eſt ⁊cͣ. dū ꝯple. or̄oem. melior eſt enī finis or̄onis ꝙ prīcipiū: Eccl̓s. vij. ꝓpt̓ qd̓ aſſurrexit eiusanimꝰ ad laudandū deū dicēs: k Bn̄dictū ē no. tu.deꝰ pa. nr̄oꝝ. qͥ es verꝰ deꝰ: nō ſic āt dij gētiliū. Quicū iratꝰ fueriſ puniēdo. m Miſericordiā facies. ꝯſolando. n¶ Et ī tꝑe tribulatōis pctā dimittis. qꝛ peneſūt quēdā pctōꝝ medicine. o Ad te dn̄e facie meaꝯuerto .i. ſimul v̓to: ꝑ qd̓ intelligit̉ hec ꝯuerſio de duplici facie .ſ. mentis ⁊ corꝑis. iudei enī in captiuitatē ductiorabāt verſa facie corꝑis v̓ſus hierl̓m: vbi ſpecialit̓ habitabat deꝰ: qꝛ adhuc ſtabat tēplū vbi colebat̉: vt dcm̄eſt. sͣ. j. ca. dan̄. etiā. vj. dr̄: ꝙ ī cenaculo domꝰ ſue orabataꝑtis feneſtris ꝯͣ hierl̓m. p Ad te oculos. mētꝭ ⁊ corꝑis. q Erigo. cū obtinēdi fiducia. r Peto do. vtde vin. impro. huiꝰ abſol. me. nā erat vaīde graue. sAut certe deſuꝑ terrā eripias me. hͦ duplicit̓ exponiturvno mō: qꝛ loqͥtur ex infirmitate humana: ſic̄ dcm̄ ē de

tobia. Alio mō qꝛ ſic loqͥtur timēs ne ſi iſta ſibi frequenterirrogarent̉: ꝑ īpatientiā frāgeret̉: ⁊ meliꝰ eēt ſibi morte p̄occupari: ꝙͣ ab innocētia mutari: ſic̄ ſapīe. iiij. dr̄: Iuſtꝰ ſi poccupatꝰ morte fuerit: ī refrigerio erit. raptꝰ eſt enī ne maliciamutaret aīm eiꝰ. t Tu ſcis dn̄e qꝛ nūqͣ ꝯcupiui viꝝ. inordīate. v Et mūdā ſeruaui aīam. hocnō dicit iactāter: ſedmagis gratāter: ſciēshoc ſe habuiſſe ex diuino munere: ⁊ ſic iuſti legūtur bona ſuacoraꝫ deo hūilit̓ recōluiſſe: ſic̄ dixit ezechias. iiij. regū. xx. Dn̄ememento quo ambulauerī in veritate cōrā te ⁊cͣ. x Nunꝙͣcū ludētibꝰ. diſſolute⁊ īhoneſte. y Miſcui me. me ingerēdo.Uirū autē cū timoretuo .i. amore prol̓ adcultū tuū educande.z Non cū lubidinemea .i. libidine motaa Conſenſ. parētibus meis hoc volētibus. b Suſciꝑe. īꝯiugiū: c Et autego indigna fui illis.pro peccatis occultismeis. d Aut illiforſitā ⁊cͣ. hoc dic̄ qꝛde indignitate alioꝝnolebat temere iudicare. e Quia forſitā viro alij cōẜuaſtime. in mea v̓ginitate.f Nō ē enī ī ho. po.ꝯſi. tuū. q. d. de ca hrei cognita tibi ſoli n̄poſſumꝰ certitudinaliter aliqͥd ſcire. gHoc aūt ꝓ certo hꝫ.fidei certitudine. hOīs qͥ colit te. pure ⁊ deuote. i Quia vita eiꝰ ſi in ꝓbatōe fuerit. ī camino tribulatōiſ: ſicut auꝝ ī fornace vbi purgat̉ ⁊ meliorat̉. k Coronabit̉. corona celeſtis glorie. IEtſi ī corruptōe fuerit. peccās ex ignorātia vel īfirmitate.m Ad miſericordiā tuā licebit venire. peccata enī hꝰ mōimagis ſūt remiſſibilia: ꝙͣ illa q̄ ꝓcedūt ex certa malicia.n Nō enī delactaris ī ꝑditōibꝰ nr̄is. ſed ī emēdatōibꝰ noſtris ꝑ flagella: iō ſubdit̉: o Qꝛ poſt tēpeſtatē. tribulationū. p Trāquillū facis. ꝯferēdo pacis donū. q Etpoſt lachrymatōeꝫ ⁊ fletū. p̄ſentis miſerie. r Gaudiū ⁊exultatōeꝫ īfundis. ꝑ donū gr̄e ⁊ glorie. s Sit nomē tuūdeꝰ iſrl̓ bn̄dictū .i. in oībꝰ ⁊ ab oībꝰ bn̄dicat̉. t In ſcl̓a. i.vſqꝫ in eternū: nā eternitas q̄ eſt tota ſil̓: nō pōt a nobis cōprehendi: niſi ꝑ ꝯꝑatōeꝫ ad tēpus īfinitū. v In illo tꝑeHic ꝯn̄r ponit̉ d̓cē narratōis rō .ſ. pꝰ factū tobie cuiꝰ or̄o ⁊ſare habuer̄t ſil̓itudinē ex ꝑte cauſe: ⁊ ex mō dep̄cādi: vt pꝫꝑ p̄dcā: fuer̄t etiā eodē tꝑe corā deo recitate: ⁊ ab eo exaudite: ꝓpt̓ qd̓ miſſus ē idē nūciꝰ .ſ. raphael angelꝰ ad exequēdūcirca eos effectū bonitatis diuine: ⁊ hoc ē qd̓ dr̄: In illo tꝑeexaudite ſūt p̄ces eoꝝ ⁊cͣ. ⁊ patet lr̄a.

3 3