Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Gitur cū tobi C IIII.as putaret or̄oneꝫ ſuam exaudiri vt mori potuiſſet: vocauit ad ſe tobiā filium ſuū: dixitqꝫ ei: Au̓di fili mi v̓ba oris mei: et ea incorde tuo qͣſi fūdamētumꝯſtrue. Cū acce̓ꝑit deꝰ aīaꝫmeā: corpus meū ſepeli: ethonorē habebis mr̄i tue:oībꝰ diebꝰ vite eiꝰ. Memorenī eē debes: q̄ ⁊ quāta pericula paſſa ſit ꝓpter te invtero ſuo. Cum autē ⁊ ip̄acōpleuerit tēpꝰ vite ſue: ſepelies eā circa me. Oībusaūt diebꝰ vite tue in mentehabeto deuꝫ: et caue ne aliqn̄ pctō ꝯſētias: et p̄t̓mittaſp̄cepta dei nr̄i. Ex ſubſtantia tua fac elemoſynā: e̓t noli auertere faciē tuā ab vllopauꝑe. Itā enī fiet: vt nec ate auertat̉ facies dn̄i. Quōpotuerꝭ: ita eſto miſericorsSi multū tibi fuerit: abundant̉ tribue: ſi exiguuꝫ tibi

fuerit: ētiā exiguū libenter īpartiri ſtude. Premiū enībonū tibi theſauricas ī diēneceſſitatis: qm̄ ēlemoſynaab oī pctō ⁊ a morte libērat: ⁊ nō patiet̉ aīam ire intenebras. Fiducia magnaerit corā ſūmo deo elemoſyna oībus facientibꝰ eaꝫ.Attende tibi fili mi ab oīfornicatōe: et p̄ter vxorē tuam nunqͣꝫ patiaris crimenſcire. Suꝑbiā nūqͣꝫ in tuoſenſu aūt in tuo v̓bo dn̄ariꝑ̄mittas. In ip̄a enī initiuꝫſūpſit oīs ꝑditio. Quicūqꝫtibi aliꝗd oꝑatꝰ fuerit: ſtatīei mercedē reſtitue: ⁊ merces mercenarij tui apud teoīno nō remaneat Qd̓ abalio oderis fieri tibi: videne tu aliqn̄ alt̓i facias. Pāne tuū cū eſuriētibꝰ ⁊ egētibꝰ comede: ⁊ de veſtimetistuis nudos tege. Pane tuum ⁊ vinū tuū ſuꝑ ſepulturā iuſti ꝯſtitue: ⁊ noli ex eo

a Gitur cū tobias ⁊cͣ. Deſcripta ꝯuerſatōne C .IIII.tobie virtuoſa: h̓ ꝯn̄ter deſcribit̉ eiꝰ ꝯſolatio gr̄oſa:qua quidē fecit deꝰ ꝑ angelū filij ſui ductorē in t̓raꝫmedoꝝ: qͥ reuertens attulit diuitias ad releuādū parētū ſuorū pauꝑtatē: ⁊ medicinā ad curādū pr̄is ſui cecitatē. ſic ergo ꝓcedit̉: qꝛ pͥmo ponit̉ filij miſſio: ⁊º eiuſdē reuerſio. x. ca. prima ī duas: qꝛ primotobias mittit filiū ſuum: 2º filiꝰ exequiturpr̄is imperium: ca. v.prima adhuc ī duasqꝛ pͥmo pr̄ filium inſtruit: 2º legatōnem eiiniūgit: ibi Indico etiam tibi. Circa filij inſtructōeꝫ pͥmo excitateiꝰ attentōem dicens:b Audi fili mi. verba oris mei: n̄ tm̄ auribus corporis: ſꝫ etiāmentis: io ſeqͥtur: LoEt ea in corde tuo qͣſifūdam̄ta ꝯſtrue .ſ. edificij ſpūalis: vt ex eoꝯſurgat multiplicatōbone oꝑatōniſ. ꝯn̄terſubdit illā inſtructionem: qꝛ pr̄ nō ſolū debet filio nutrimentū:ſed etiā documētum⁊ pͥmo inſtruit filiuꝫde reuerentia parētuvt ex ſenſibilibꝰ ⁊ magis notis ꝓcedat ad ītelligibilia ⁊ minꝰ nota dicēs: d Cū acceꝑit deꝰ aīam meaꝫ.mortē enī ſuam putabat ꝓpīquā vt dcm̄ ēe Corpꝰ meū ſepeli.ẜm enī fidē nr̄am corpora fideliū reſurgēt ad vitā immortalē: ꝓpt̓ qd̓ ſancti pr̄eſde ſepulturiſ habuerūt rōnabilit̓ curā bona. f Et honorē habebiſ mr̄i tue. nō ſolū eā reuerēdo ſꝫ etiā neceſſaria miniſtrādo ī vita ⁊ in morte ī qua indiget ſepultura: iō ſubditur: Cum autem ip̄a ꝯpleuerit ⁊cͣ. ſubdit̉: h Omnibꝰ.Hic ꝯn̄ter inſtruit eū de obediētia ad deū dicēs: Oībꝰ autēdiebꝰ vite tue in mēte habeto deū. ꝑ verā fidē ⁊ dilectōem.i Et caue ne quādo peccato ꝯſentias. licet enī ẜm auguſtinū nō ſit ī ptāte nr̄a quibꝰ viſis tangamur: tn̄ eſt ī ptāte noſtra ea reſpuere vel acceptare. k Et p̄termittas p̄ceptadei nr̄i. ea trāſgrediendo. l Ex ſubſtātia tua. Hic tertioip̄m inſtruit de miſericordia ad ꝓximū dicēs: Ex ſubſtātiatua fac elemoſynā. ⁊ nō de alieno. m Et noli auerte̓ faciem̄ tuā ab vllo pauꝑe. q. d. ſi nō potes exhibe̓ manū: exhibeas tn̄ aīm ⁊ ꝯpaſſionis ſignū: nā de hꝰ mōi īpoſſibilitatenullꝰ ſe pōt excuſare. n Ita enī fiet vt nec a te auertaturfacies dn̄i. ꝓpt̓ qd̓ dic̄ ſaluator: Luce. vj. Date ⁊ dabit̉ vobis. ⁊ qm̄ elemoſyna ē diſcrete faciēda .ſ. ẜm poſſibilitatemfaciētis: iō ſubdit̉: o Qūo potueris ita eſto miſericors⁊cͣ. qꝛ ſic nō eſt elemoſyna faciēda: vt recipiētibꝰ ſit remiſſioꝑ abūdantiā vel ſufficiētiā: faciētibꝰ aūt tribulatio per indigētiā: vt hr̄ ſcd̓a corith̓. viij. niſi qn̄ ꝓpt̓ chriſtū vult eē pauper: vt cū qͥs religionē ingredit̉: vt ſic pauꝑ chriſtū pauperē

ꝑfectiꝰ ſeqͣtur. p Etiā exiguū libēter imꝑtiri ſtude. nāin hͦ magꝭ pēſat̉ affectꝰ ꝙͣ ſenſus: ꝓpt̓ qd̓ ſaluator plꝰ reputauit duo minuta a pauꝑe vidua oblata: ꝙͣ diuitummunera magna: Mar. xij. ⁊ ſb̓dit̉ rō faciēdi elemoſynācū dr̄: q Premiū enī bonū tibi theſauricas. tibi ꝓuidēdo. r In dieneceſſitatiſ .i. mortis: qꝛ ſicut dicitaugꝰ. Sola mīacomes eſt defunctoꝝ: ⁊ ī die iudicij general̓: qꝛ tūciudex dicet: Uenite bn̄dicti patrismei: ꝑcipite ꝑatūvobis regnū. ⁊ ſb̓dit̉: Eſuriui enī ⁊dediſti mihi manducare ⁊cͣ. Matthei. xxv. iō ſb̓dit̉s Qm̄ ele. aboī pec. ⁊ a morte.ſ. gehēne: t Rberat. ē eī int̓ aliamīe oꝑa valde ſatiſfactoria: Dani.iiij. Pctā tua elemoſynis redime.cetera patēt. vAttende tibi. Hicqͣrto īſtruit filiuꝫd̓ īnocētia d̓ſeip̄odicēs: Attēde tibifili mi ab oī fornicatōe .ſ. corꝑali ⁊ſpūali: q̄ eſt idolatria: ⁊ ſb̓ fornicatōe corꝑali intelligit adulterium: ⁊oē carniſ pctm̄: iōſubditur: Et preter vxorē tuā ⁊cͣ.Cōſequent̓ iuſtruit eū de hūilitate vera dicēs: x Suꝑbiā nunꝙͣ ī tuoſenſu .i. in tuo corde: y Aut ī verbo tuo .i. ī exteriori ſigno vel oꝑe: a On̄ari ꝑmittas. nō dicit euenire:qꝛ īpoſſibile eſt: quin inſurgat elatōes alique: ſꝫ tūc dominātur: qn̄ qͥs impetū earū ſequēs ẜm eas oꝑatur: qd̓pōt ab hoīe caueri. b In ip̄a enī initiū ſūpſit oīs ꝑditio. nā pͥmū pctm̄ angeli fuit ſuꝑbia: ex qͦ ſecutū ē peccatū hoīs ꝑ tētatōnem demonis: Gene. iij. c Quicūqꝫ. Hic quīto inſtruit filiū de iuſticia ad oꝑariū dicēs:Quicūqꝫ tibi oꝑa. fue. ali. ſta. mer. ei reſtitue. qꝛ tale vtcōiter ſunt pauꝑes de labore ſuo qͦtidianū victū acqͥrentes: ⁊ iō lex q̄ ferēda ē ẜm id qd̓ accidit vt ī pl̓ibꝰ: p̄cipitleuit̓. xix. ꝙ merces taliū nō retineat̉ vſqꝫ ī mane diei ſequētis. d Quod ab alio odis fieri tibi ⁊cͣ. hͦ enī eſtde iure naͣli. e Panē tuū cū eſuriētibꝰ ⁊cͣ. bn̄ficia enīcollata talibꝰ qͥ nō pn̄t retribuere: ſunt apud deū meritoria. f Panē tuū. Hic ſexto inſtruit filiū de pietatead defūctos dicēs: Panē tu. ⁊ vi. tu. ſuꝑ ſepul. iuſti ꝯſtitue. ex hͦ aliqͥ accipiētes occaſionē errādi ſolebāt ſuꝑ ſepulchra parētū defūctoꝝ cibaria ponere: qͣſi mortui cibis corꝑalibꝰ indigerēt quod improbat auguſtinꝰ in ſermone de cathedra ſancti petri. Alij vero magna feſta īmorte parētum faciebant ad oſtētatōem: ⁊ inde depau-