Ca.La.VI

vt feſtinemꝰ digne ꝯu̓ſari ẜm d̓i volūtatē / ſolliciteqꝫ ꝓſalute nr̄a ī or̄onibꝰ / ieiunijs vigilijſ⁊ lachrymis nos exerceamꝰ: vt fiduciam hr̄epoſſimꝰ ī illa t̓ribili hora iudicij: pctōres qͦꝫ adcōpūctionē īcitātꝭ. ⁊ ea de cā ml̓tis p̄conijs cōpunctionem extollentis.Pariſſimi fresaudite bonū ꝯſiliū puſillanimitatꝭmee. Feſtinemꝰ ſꝑ donec tꝑs habemꝰ / ꝯu̓ſari caſte ⁊ ſobrie ⁊ digne d̓o. vt ſpūſſcūs habitet ī nob̓: ⁊ xp̄i charitas repleat nos⁊ volūtas eiꝰ ꝑ oīa ꝑficiat̉ ī nob̓. Nō habeamꝰaliā ſolicitudinē dilectiſſimi frēs: niſi hāc ſolūmō/ qͣlit̓ aīa nr̄a īueniat̉ ī illo lumīe cū oībusſcīs. Nō colligemꝰ / nec vinciāꝰ eā ī t̓renis negocijs. nec ſollicitudinibꝰ poſſeſſionū ⁊ pecuniarū. ſꝫ exornemꝰ or̄onibꝰ ⁊ ieiunijs. vigilijs⁊ lachrymis. vt īueniat qͣꝫtulācūqꝫ fiduciā inhora illa t̓ribili ⁊ tremēda. cū oēs aīe cū timore ⁊ tremore aſſiſtūt: cū electi a pctōribꝰ ſeꝑāt̉cū ſtatuūt̉ oues a dextrꝭ/ ⁊ hedi a ſiniſtrꝭ. Credite mihi frēs mei. qꝛ ī ꝓxīo ē aduentꝰ dn̄i. in qͦreddet vnicuiqꝫ ẜm oꝑa ſua. Scīs qͥdē ⁊ electis ſuis requiē ⁊ leticiā: pctōribꝰ ꝟo ⁊ qͥ eū exacerbauer̄t/ ſupplicia ⁊ tormēta. Btūs hō qͥ īuenerit fiduciā ī hora illa: ⁊ qͥ audierit btāꝫ vocē illā. venite bn̄dicti pr̄is mei. ꝑcipite regnūqd̓ vob̓ ꝑatū ē ab origine mūdi. Tūc iuſti cuꝫſe ī lumīe viderīt ī illa īenarrabili gl̓ia: int̓ ſemetip̄os ſinguli obſtupeſcēt ⁊ dicēt. Putas ipſe ego ſū? Et qūo huic gl̓ie dignꝰ īuetꝰ ſū? Angeli etiā accedētes cū gaudio magno ad ſcōsenarrāt eis ꝯu̓ſatōeꝫ eoꝝ īmaculatā ꝯtinētiāvigilias. or̄ones. volūtariā pauꝑtatē: qd̓ ſolūmercati ſūt. Hodicꝰ labor eſt īſtitutiōis nr̄efrēs chariſſimi: ⁊ magna ē reqͥes. Paruo tꝑeē afflictio ꝯtinētie. ⁊ retributio eiꝰ .i. delicie paradiſi/ ⁊ exultatio ⁊ leticia ī ſecl̓m ſcl̓i ꝑmanetQuicūqꝫ ſibi ꝯſciꝰ ē qd̓ peccauerit d̓o. ⁊ ꝑ negligētiā ſuā ⁊ volūtatē peccauerit. donec tꝑsē ex affectu lachrymas fundatʸ ⁊ iugit̓ defleatPer lachrymas ⁊ remiſſionē pctōꝝ. ⁊ leticiaꝫcordis īueniet. Poſſideat ⁊ cōpūctionē cordis. lauet ꝑ ſingulas noctes lectū corꝑis ſui.Putatꝭ ne hētis exꝑiētiā lachrymaꝝ dilectiſſimi frēs. Putatꝭ ne illūinatꝰ ē aliqͥs vr̄m ab illagr̄a cōpuctiōis. q̄ ẜm deū ē. Credite mihi frēs:nō ē ī t̓rꝭ dulciꝰ ſuꝑ gr̄a lachrymaꝝ Si qͥs ī or̄one ſua deū ꝯtēplatꝰ ē/ illū ſꝑ deſiderās. lachrymarū dulcedīe ſatiatꝰ ē. ⁊ hmōi eleuatꝰ ē a terris. totꝰ extra corpꝰ ī celo ē. Et qͥd dico exͣ corpus. Totꝰ celeſtꝭ ē ⁊ n̄ īuenit̉ ꝯu̓ſatio eiꝰ ī t̓ris

Hmōi cū deo loqͥt̉: ī xp̄o illūinat̉. ī ſcōſpū ſcīficat̉. Grāde miraculū. vt hō t̓ra ⁊ cinis. in ſuapuriſſima or̄one cū d̓o fabulet̉. Btūs hō qͥhꝫcōpūctionē iugit̓ ẜm deū. Cōpūctio frēs. ſaninitas aīe ē. illūinatio mētꝭ ē. Cōpūctio frēs. remiſſionē delictoꝝ nob̓ ꝯqͥrit. Cōpūctio frēs ieſum vnigenitū facit ī nob̓ hītare. cū eū deſideramꝰ ⁊ q̄rimꝰ. Uolo vob̓ frēs enarrare potētiā lachrymaꝝ. Anna ꝑ lachrymas a d̓o ſamuelē ꝓph̓am accepit: ad ſb̓limitatē ⁊ gl̓iationēaīe ſue. Mulierꝭ etiā peccatricꝭ d̓bita ī domoſimōis a xp̄o dn̄o dimiſſa ſūt: q̄ lachrymis pedes eiꝰ rigabat. ⁊ crine tergebat. Grādis ꝟtꝰ ēlachrymaꝝ. ml̓tūqꝫ p̄ualēt lachryme ẜm deū.Fiduciā dn̄i ſꝑ acqͥrūt lachryme. ſordidas cogitatiōes expellūt: nec ꝓximare eas ꝑmittūtaīe cōpūctionē cordis hn̄ti. Quid btītudinepōt hac eē ſb̓limiꝰ: qͣꝫ cū ip̄m deū aīa ī or̄one ꝓpria ꝯtēplat̉. Nā cū eū deſiderat eiqꝫ ſꝑ famulat̉. theſaurꝰ īdeficiēs ē cōpūctio cordis. Gaudio īeffabili exultat aīa: q̄ hꝫ cōpūctionē cordis. Cōpūctionē ꝟo dico n̄ vniꝰ diei: ſꝫ q̄ diebꝰ⁊ noctibꝰ puritate aīe tāqͣꝫ fons exuberat/ etabūdat. Fōs em̄ puriſſimꝰ ē cōpūctio cordis:irrigās ſꝑ plātaria fructifera aīe. Plātaria ātfructi fera dico ꝟtutes aīe. gr̄am pnīe. et oꝑabona q̄ aſſidue lachrymis irrigāt̉: ⁊ fructū afferūt bonū ⁊ vtilē. Sꝑ gͦ ſcē plātatōes tue irrigent̉ a te. ꝑ bn̄dictionē gr̄a dn̄i. Qd̓ cū fuit factū creſcēt qͦtidie: ⁊ fructū dabūt in tꝑe ſuo.¶ Ca. VI. Inducēs auctorē negligētiā ⁊ miſeriā ſuā ꝯfitētē: alioſqꝫ ne ip̄m imitēt̉ au̓tētē:⁊ vt dn̄m ꝓ ſe orēt dep̄cātē: atqꝫ cū gr̄arūactione librum hunc concludētem.Eergormitatormei exiſtas pctōrꝭ ⁊ deſidioſi: ſꝑ dicētis ⁊ nūqͣꝫ faciētꝭ. Mollicia em̄ plenꝰſū ⁊ negligētia cooꝑtꝰ. n̄ hn̄s cordis cōpūctionē. nec puriſſimā or̄onē. Agͦſco aūt meip̄m ſꝑpctōrē ſꝑ timētē futurū iudiciū. nullā excuſationē ꝓnegligētia hn̄tē. Obſecro vos frēs cariſſimi/ qͥ deū timetꝭ. ⁊ ſꝑ q̄ illi placita ſūt facitꝭ:vt oretis ꝓ me exiguo ⁊ puſillo. vt veniat ſuꝑme celeſtꝭ gr̄a. ⁊ ſaluet̉ aīa mea. atqꝫ īueniammīam ī die illa t̓ribili. qn̄ veniet dn̄s redderevnicuiqꝫ ẜꝫ oꝑa eiꝰ Gl̓ia miſcd̓i d̓o nr̄o. ⁊ īmortali qͥ os nr̄m aꝑuit ꝑ gr̄aꝫ ad meditādū ꝟbaiudicij eiꝰ. ⁊ dilectiōis atqꝫ cōpūctiōis q̄ ſuntedificia aīe. firmam̄tū cordis. mētꝭ illūinatio.vt oīs aīa q̄ h̓ meditat̉ tͣhat̉ ad vitā et̓nā. amēSancti ac deuoti viri Effrem diaconi.Liber de die Iudicij feliciter explicit.