Druckschrift 
Sermones selecti, lat.
Einzelbild herunterladen
 

XIIICapitulum

ſcipiēt: in manibꝰ ſuis tollēt/ an̄ ſedē maieſtatis offerēt. Exultabit qͦꝫ pater in ea filiꝰ ſpūſcō. Exultabit qͥdē in ea ſpūſſcūsqꝛ tēplū ſcm̄ ei effecta ē: īhabitauit in ea. Exultabit in ea vnigenitꝰ filiꝰ / qꝛ ſꝑ deſiderauit: p̄ter nihil voluit poſſidere. Exultabitin ea pater: qꝛ dilexit: volūtati eiꝰ nullaꝫp̄tulit volūtatē. Exultabūt ſuꝑ celi ꝟtutibus ſuis: pariter ꝓcidētes glorificabūt patrē/ filiū ſpm̄ſcm̄. vidētes in angelicaꝟtute. in om̄i pulchritudine iuſticie adornatam. Exultabit etiā ꝑadiſus: quia hereditatēin eo ſortita eſt. Ca. XIII. In ꝑſona auctoris glorificāsmagnificās dn̄m amatorē hoīm: ml̓tiſqꝫ deuotis dep̄catiōibꝰ benignitatē eiꝰ mētis illuminatiōe: vulneꝝ ſuoꝝ ſanatiōe ac gratie collatione interpellans.Coria et magnificētia ſoli benigniſſimo atqꝫ amatori hoīm deo/ nob̓ regnū ſuā gr̄amꝯſtituit. Sana me dn̄e ſanabor: qꝛ tu ſolꝰ esſapiēs/ miſericors medicꝰ. Supplico bonitatem tuā ſana vulnera aīe mee. illumina oculos mētꝭ mee: vt ꝯſide̓t diſpēſatōeꝫ meā: ſuꝑme ſꝑ efficit̉. qꝛ īfatuata ē mēs mea gr̄a tua. ē ſal ꝟitatꝭ cōdiat. Et qͥd ad te oro dn̄e cūctoꝝ es p̄ſciꝰ: qͥqꝫ ſcrutator es renū cordis. ſolꝰ oīa noſti? Sic̄ t̓ra ſine aqͣ ſitit ad teaīa mea: deſiderat te cor meū. Qui aūt diligit te īdeſinent̓/ tua gr̄a ſatiabit̉. Sic̄ ſꝑ audiſti me: etiā nūc ne d̓ſpicias dep̄cationē meāEcce em̄ qͣſi captiua ē mēs mea: te ſolū ſaluatorem exqͥrēs. Mitte itaqꝫ gr̄am tuā velocit̉in auxiliū meū: ſatiet eſuriē meā/ ſiti meepotū tribuat. Te ſolū deſidero inſatiabilē dominū. Quis em̄ poterit te inſatiari/ exꝟitate dilexerit lumē ꝟitatꝭ / luminis tributorem? Da mihi petitionē meā. dona mihi dep̄cationē meā: diſtilla in cor meū ſtillā dilectionis tue. Aſcēdat in cor meū/ qͣſi in ſiluā flāma charitatis tue/ deuoret ſpinas tribulos peſſimas cogitatiōes. Et tribue mihipioſe ſine menſura qͣſi deꝰ hoī gr̄am tuā/ etdona mihi quaſi rex regū/ multiplica qͣſi bonus filiꝰ boni pr̄is. Si aūt in qͥbuſdā pͥuatꝰ ſuꝫaut pͥuor qͣſi terrenꝰ aūt filiꝰ terreni. ſꝫ tu rerepleſti hidrias bn̄dictiōe tua. īple ſitim meāgr̄a tua/ ſatiaſti qͥnqꝫ milia viroꝝ de qͥnqꝫpanibꝰ. īple eſuriē meā. īmēſa copia bonitatistue. Amator hoīm benigniſſime ſuꝑ fenū et

flores. ſuꝑ oēm herbā viridē t̓re. ſine īuidiain tꝑe gr̄a tua effuſa ē/ qͣꝫto magis ẜuoꝝ tuorū/ te dep̄cant̉ petitiōibꝰ largiri te ꝯuenit?Ecce em̄ t̓ra fulgore coruſcat. volucres voces ſuas īmutāt / a gl̓ia ml̓ta ſapīe tue. Ecceaūt t̓ra varietate florū qͣſi diploide induit̉. ſine manibꝰ texit̉. Exultat aūt/ feſtiuitatemduplicē celebrat. Unā qͥdē adā filio ſuo primogenito. qꝛ viuificatꝰ ē in chriſto / alteraꝫdn̄o ſuo / qꝛ deſcēdēs ſuꝑ ābulare dignatꝰ ēEcce em̄ vt mare multiplicat̉ gr̄a tua. eosin ip̄o nauigant facis locupleteʸ eadē gr̄a d̓ietiā mihi loquēti ad te fiduciaꝫ tribuat. Quiſuſcepiſti duo minuta vidue illiꝰ laudibꝰ extuliſti. ſuſcipe dep̄cationē or̄onē meā/ dona mihi petitionē meā. vt templū ſcm̄ efficiargr̄e tue / vt inhabitet in me ip̄a me doceatqūo en placere debeā / vt pulſet ī mēbris meis atqꝫ in viſceribꝰ meis velut in carixa. ſūtplena cōpūctiōis atqꝫ leticie. Mēs qͦꝫ meaqͣſi qd̓dā fenū cōſtringat̉/ ne oberrās in pctōcorruā/ a claritate luminis expellar. Exaudi me dn̄e exaudi me/ p̄ſta vt vocari merearin regnū tuū. qͣſi errās erā. nūc aūt ſum congregatꝰ/ erā īmūdꝰ. mūdatꝰ ſum. inſipiens erā. nūc ꝟo ſapiēs ſum. aliqn̄ īutiliserā. nūc aūt vtilis effectus ſum. Grex tuꝰ electus. monachoꝝ qͦꝫ cōuētꝰ. oīm ſcōꝝ placuerūt an̄ te/ nūc in ꝑadiſo exultāt/ deprecant̉ me. obſecrāt te ſolū amatorē hoīuꝫ.Exaudies qͦꝫ eos ſaluab̓ me obſecratōibuseoꝝ. Ego qͦꝫ eos tibi gloriā laudē offerā.exaudiſti or̄ones eoꝝ miſertꝰ es mihi/deſpexiſti petitiōes eoꝝ ſalutē aīe meefuſe ſunt. Tu aūt dn̄e ꝓph̓is tuis dixiſti/ aperi os tuū īplebo illd̓. Ecce itaqꝫ os ẜui tui.corde aꝑtū ē/ īple illud gr̄a tua vt ſꝑ te bn̄dicāchriſte ſaluator meꝰ. Irriga cor meū amatorhoīm benigniſſime/ redde rorē gr̄e tue. Quēadmodū t̓ra ſerit̉ generatiōes ſuas valet enutrire / niſi a bonitate tua fuerit vſitataſic neqꝫ cor meū ꝓloqͥ valet/ tibi ſūt placitaabſqꝫ gr̄a tua fructificare fructū iuſticie. Ecce aūt naſcētia t̓re enutrit pluuia ſuꝑueniēs/necnō etiā arboꝝ naſcētia florū varietate depingit. ſic etiā ros gr̄e tue / mētē meā illumīetvt floribꝰ cōpūctiōis hūilitatꝭ ac ſapīe eamadornet. Et qͥd dicā. Ecce em̄ or̄o mea īfirma exiſtit/ iniqͥtates mee/ gemere me compellūt. Uincat gr̄a tua. Qui aꝑuiſti oculosceci/ ocl̓os mētꝭ mee adaꝑi / vt pulchritudinētuā ſꝑ deſiderēt. Et aꝑuiſti os ſb̓iugalis/ aꝑi