Capitulum

re/ ⁊ oēs vult regni ſui fleri poſſeſſoresº. vultetiā vt voluntatis nr̄e arbitrio cōteramꝰ oīslanguoris noſtri duriciā. ⁊ qd̓ ē difficile ad ſanandū. ip̄e ſanitatē impartit. Om̄e aūt qd̓ facile recipit ſanitatē: hͦ vult vt ꝓpria induſtriaac voluntate curemꝰ. vt a volūtate eiꝰ gloriāmereamur. Et qͥdē pigrū ſi inſpexerit vulneratum / idcirco medelā ſanitatis imponit: vtos eiꝰ ad glorificationē bonitatis ſue aperiatPctōri quoqꝫ pctā dimittit: vt erigat eum/ etalacrē faciat. Infirmiorē ſi viderit/ velotiꝰ exaudit: neqn̄ puſillaminis fiat. Cū aūt patiensaut longanimis oſtiū eiꝰ pulſauerit: tā incolumitatis quā etiā mercēdis p̄mia adipiſcit̉eo quod nō defecerit poſtulādo. Poterat em̄nō petētibus nobis vulnera aīe nr̄e ſanare: ⁊ad bonitatē inuitos nos adducere. ſꝫ hͦ facerenō vult. ne volūtas noſtra diuinis laudibꝰ defraudet̉. Et quidē nos negligimꝰ q̄rere eum⁊ cūctamur inuocare eū: ip̄e aūt nos diligit. ⁊ipſe miſeret̉. Ip̄e nos redemit: ⁊ ip̄e ſuſcepit.Ip̄e illuminat oculos mentis nr̄e: ⁊ ip̄e nobiscompunctionis ſue gr̄am p̄bet/ ⁊ dilectionis.vt crucis eiꝰ ſuauitatē / ac dulcedinē guſtātes.indeſinēter eū ac iugiter deſideremꝰ/ ⁊ ꝑquiramus. Btūs ille qͥ cū guſtauerit dilectioneꝫeius/ ⁊ deſiderauerit eū: p̄parabit ſemetip̄mvt charitate eius inenarrabili repleat̉. Quiaūt repletus fuerit charitate eiꝰ / aliā dilectionem nō recipit in ſemetipſo. O chariſſimi.qͥs nō talē diligat dn̄m? Quis nō bonitatē eiꝰadorando cōfiteat̉ ac p̄dicet? Qualē ꝟo excuſationē habebimꝰ in die iudicij/ ſi tantā neglexerimus ſalutē? Quid dicemꝰ / qꝛ nō audiuimus/ nō cognouimꝰ? Quid facere debuit qd̓nō fecit nob̓? Nōne ex īmenſa altitudine ⁊ benedicto ſinu patris / vſqꝫ ad nos ſe humiliando deſcēdit. Nōne cū inuiſibilis exiſteret/ nobis ſe p̄buit ad videndū. Et cū eſſet ignis immortalis/ nōne ꝓpter nos incarnatꝰ ē? Nonne vt nobis libertatē tribueret/ palmis in faciem ꝟberatus ē?. O admirandū ⁊ plenū timoris / ac tremoris negociuꝫ. Manꝰ lutea q̄ex limo terre formata fuerat / alapis ꝑcuſſitfaciē cōditoris celi ac terre. Nos auteꝫ miſeriatqꝫ infelices. cū ſimus mortales ⁊ terre cinis/ vſqꝫ ad ſermonē inuicē ferre nō poſſumꝰIlle cū eſſet īmortalis/ nōne vt nos viuificaret/ ꝑtulit mortē? Nōne ſepultus ē / vt nos ſecum reſuſcitaret? Nonne ex vinculis inimicinos abſoluit / ⁊ alligans eū / ad cōculcandum

eum nobis tribuit poteſtatē. Inuocauimꝰ eūaliqn̄ ⁊ nō exaudiuit nos. Pulſauimꝰ ad ianuam eius: ⁊ nequaqͣꝫ nobis aꝑuit? Nā ⁊ ſi tibi morā fecerit ad audiendū/ hͦ vtiqꝫ tibi multiplicatā mercedem/ pro tarditate reſtituet.¶Ca. VII. Acriter increpās eorū ignauiam qui huic ſeculo renunciauerūt/ ⁊ tn̄ carnalia ⁊ terrena requirūt/ multis eos cōmouēsexhortans ⁊ terrens rationibus/ exemplis/atqꝫ ꝑiculis / vt ad compunctionē ⁊ penitentiam incitentur.N quo huic ſeculo renunciaſti chariſſime? Eoqd̓ rurſum requiem ſecularem requires. In tribulationē quippe vocatus es. ⁊tu de refrigerio ꝑcūctarꝭ. In nuditatē iuſſuses ire / ⁊ ecce veſtimentorū ſtudiū adhiberecōtendis. In ſitim qͦꝫ vocatꝰ es/ ⁊ aquā renuens. vinū bibere delectarꝭ?Id p̄liū nihilominus inuitatꝰ es. ⁊ inermis ingredi cupis? Advigilias qͦꝫ vocatꝰ es. ⁊ inercia ſomni reſolueris? Ad flendū ⁊ ad lamentandū vocatus es⁊ tu cū cachinno riſus effundis. In charitatēvocatus es. ⁊ tu odiū exerces in fratrē? In ſb̓iectionē vocatꝰ es ⁊ cōtradicis. Heredem teregni ſui vocauit/ ⁊ tu q̄ terrena ſunt ſapis.In māſuetudinē et humilitatē vocatꝰ es. ⁊ ſuperbus ⁊ elatus incedis. Et quid in die illa dicturus es cū a chriſto audies. qꝛ humiliatꝰ ſūꝓpter te/ aut egenꝰ effectus ſum?. Sꝫ qꝛ nudus fui ꝓpter te/ aut eſuriui aūt ſitiui/ ⁊ dilexi te in toto corde meo/ ⁊ proximum meum ſicut meipſum. Ne velis ignorare/ quia cogitationes tue ⁊ ſermōes tui ſcripti ſunt/ ⁊ conſcientia tua que tecū oꝑata ē / arguit te ſi mētiri volueris. Aut neſcis. quia om̄is creatura. cum metu nimio ac tremore tribunali eiꝰaſſiſtit. Milia miliū ⁊ dena milia angeloruꝫcircūſtant. ⁊ tu mētiri te putas ⁊ dicere. qͥa ꝓpter te hec vniuerſa ſuſtinui. cū nihil om̄inoꝑtuleris. Uide ne duplicē vltionē ꝑſoluas.malorū vicꝫ actuū ac falſitatis. Sꝫ ſurge etexꝑgiſcere a ſomno. ⁊ cogitationes tuas adaperi. intra temetip̄m. ⁊ ꝓſpice. qꝛ iā claudit̉dies. Sed ⁊ iam hoc frater intellige. qꝛ fratres nr̄i qͥ heſterno nobiſcū pariter loqͥbant̉veſꝑe hodie nobiſcū nō ſunt. ſed ad dn̄m ſuūac noſtrum vocati perrexerunt. vt vnuſquiſqꝫ eorum negociationis ſue queſtum oſtēdat