nō ſic aūt p̄cipiūtur oīa q̄ pn̄t p̄cipi. iō non ſicartatur ad obediēdū ī oībꝰ ſicut ad renūciādūoībꝰ. Rō aūt hͦ eſt qꝛ poſſibile ē alicui renunciare ꝓprietati. ⁊ etiā ſatis facile maxime ubiē poſſeſſio habita in cōi. ſꝫ obtēꝑare oībꝰ quedicūtur hoc nō tm̄ ē nō facile īmo etiā īpoſſibile. ⁊ iō fines ponūtur ꝓmiſſiōi obedīe. nonſic ponunt̉ ꝓmiſſiōi pauꝑtatis uel etiā caſtitatis. vn̄ ī regula btī Frā. iſci ſimplr̄ precipiturꝙ illiꝰ regule ꝓfeſſores nihil oīo hēant ꝓpriūſuꝑ terrā. ſimplr̄ etiaꝫ p̄cipit̉ ꝑpetuo ꝯtineren̄ ſolū ab actu ſꝫ etiā a ſuſpecto ꝯſortio ⁊ ꝯcilio mulieꝝ. ſꝫ n̄ ſimplr̄ p̄cipit̉ ſuis platis ī oībꝰobedire ſꝫ ī oībꝰ q̄ ꝓmiſerūt dn̄o obẜuare etn̄ ſunt ꝯrīa aīe ⁊ regule ſue. neſcio ſi ad aliqd̓iſtoꝝ uotoꝝ qͥſqͣꝫ ſciat plus addere. ī hoc ergopſcōis cultnīe ꝯgruū ē p̄dcē. q. t̓mīare ẜmonē.N ꝑte iſta ſūt qōes circa lit. Et primo qͣrit̉ de illa rn̄ſiōe quā fac̄ magr̄Sciēdū ē apl̓ꝫ ibi loqͥ de ſeculari ptāte. Nō .n. uidetur magr̄ ſufficieter ſoluere adqōnē motā īmo potiꝰ fugere. qꝛ ſicut hītū ē īp̄cedēti. c. diabolus nō hꝫ ptāte nocēdi a ſeip̄oſꝫ a deo. cū ergo apoꝰ dicit ꝙ oīs ptās a deoē. intelligit nō ſolū de ptāte hoīs ſꝫ etiā de poteſtate diaboli. ¶ Ie uidet̉ ꝙ eiꝰ ptāti nō ſitreſiſtēdū. qꝛ hiere. xxviij. Ges ⁊ regnū qd̓ n̄fuiuerit nabuch. ⁊c. ꝯminat̉ his dn̄s qͥ nō ſeruiēt nabuch. ſi ergo ꝑ nabuch. ſignificat̉ diabolus videtur ⁊c. ¶ Itē nō debemꝰ reſiſtereptāti mēbris diaboli utpote malis p̄latis ⁊ tyrānis qͥ ſunt mēbra diaboli. ergo multo fortiꝰneqꝫ ip̄i diabolo qͥ ē caput ip̄oꝝ maloꝝ. ¶ ℟od̓ ꝙ magr̄ recte dicit in hoc qd̓ dicit ꝙ v̓būapl̓i a quo dr̄ nō reſiſtēdū eſſe ptāti intelligihēat de ptāte hūana nō de ptāte diabolica. qꝛptās hūana ⁊ ordinata ē ⁊ ordinate fiequētermouet ⁊ imꝑat. ⁊ iō qͥ ei reſiſtit diuine ordinationi reſiſtit ſaltē ſi ordinate p̄cipit. Sꝫ qͥadiabolus ex ꝑuerſitate uolūtatis ſue ſemꝑ inordinate ⁊ ad malū mouet ⁊ ꝯͣ deū. id̓o ẜ rectuordinē ⁊ mādatū apl̓i frequēter ē ei reſiſtēdū⁊ pugnandū ꝯͣ eū tanqͣꝫ ꝯͣ peſſimū aduerſariū.ꝙ ergo dicitur ꝙ ptās diaboli a deo ē. dd̓ ꝙueꝝ ē. ſꝫ ip̄e nō utitur ea ad id ad qd̓ deꝰ ei eādedit īmo ſemꝑ malū intēdit. ⁊ dū nos ei fortiter reſiſtimꝰ malū ſuū in bonū nr̄m ꝯuertimus. ¶ Ad illud quod obr̄ de mēbris diaboli
od̓ ꝙ nō eſt ſimile. nā mēbr ſua nō ita ſemꝑmouent̉ ad malū ſicut ip̄e qͥ ē in malo obſtinatus ⁊ a quō ſumpſit exordiū oē malū. ¶ Iteꝫqueritur de hoc quod dicit. Ipſos humanaruꝫrerū gradus aduerte ſiqͥs iuſſerit uicecurator⁊cͣ. In quo v̓bo īnuit ꝙ ſi ptās īferior obꝝleptati ſuꝑiori magis obediēdū ē ptāti ſuꝑioriqͣꝫ inferiori. Sꝫ ꝯͣriū hꝰ habetur ſuꝑ illd̓ apoc.Et angelus eccleſie ꝑgami ſcribe. Non audetarchiepus ſuꝑ ſubditos ep̄i manū imponereſine eo. ſꝫ hoc pōt ep̄s ſine archiepo. ergo uidetur ꝙ magis eſt obediendū inferiori qͣꝫ ſuꝑiori. ¶ Itē cā īmediata magis influit qͣꝫ mediata. ergo ſi poteſtas inferior magis īmediata ē qͣꝫ ſuperior. uidetur ꝙ magis ſit ſtanduꝫpoteſtati inferiori qͣꝫ ſuperiori. ¶ Contrariūhuius eſt. quia dicit Boecius. Quicquid pōtuirtus inferior poteſt ſuperior. ſed non econuerſo. ergo uirtus ſuperior poteſt ꝯpeſcere inferiorē. ergo magis ſtandū ē mandatis ipſius.¶ ℟. dd̓ ꝙ dupliciter eſt loqui de poteſtateſuperiori ⁊ inferiori. aut ita ꝙ poteſtas infertor totaliter fluit a ptāte ſuperiori. aut ita ꝙindignatur ſicut poteſtas curatoris a poteſtateproconſulis ⁊º poteſtas proconſulis a poteſtate imperatoris. ⁊ tunc uerum eſt quod dicitꝙ ſtandum eſt magis poteſtati ſuperioris ꝙinferiori. Aut ille poteſtates ita ſe habent ꝙambe fluunt a ſuperiori. ⁊ in talibus determinatis una pre ſupponit alteraꝫ. ⁊ illa poſſe plenum habet ſuper utranqꝫ ſicut poteſtas epiſcopi ⁊ archiepiſcopi a poteſtate pape qui plenaꝫ habet potentiam ſuper utrunqꝫ. Et tuncnon eſt generaliter uerum ꝙ magis oporteatobedire poteſtati ſuperiori qͣꝫ īferiori vtpotepoteſtati archiepiſcopi qͣꝫ epiſcopi. quia unuseſt prelatus īmediatus alter mediatus. ſed reſpectu eius qui habet plenam poteſtatem ſuper utrunqꝫ ueritatem habet. quia ille non eſttantum prelatus mediatus. vnde magis debꝫſtare ſubditus mandato pape qͣꝫ mandato alicuius prelati inferioris. et in hoc caſu loquiturAuguſtinus. Et per hoc pꝫ rn̄ſio ad obiecta.¶ Poſtremo queritur de illis auctoritatibusquas magiſter adducit in fittera. cum eniꝫ ſitq̄ſtio de ptāte peccandi uidetur ꝙ minꝰ recteadducat auctoritates illas q̄ locū tenēt de ptāte dn̄andi ⁊ īferēdi malū pene ſic̄ aſpicienti pꝫ