d̓
in oībus eſt audiendus ⁊ ī nullo ſpernendus.uidetur ꝙ prelatus a deo īſtitutus a ſuis p̄latis debeat ī oībus obediri. ¶ Iē col̓. tertio.Filii obedite parētibus veſtris per oīa. ſi filiicarnales parentibꝰ carualibus debent per oīaobedire. ⁊ non debent minus eſſe obedientesfilii ſpūales prelatis ſpiritualibus qͣꝫ carnalescarna ibus. ergo religioſi debent ſuis prelatisī oībus obedire. ¶ Itē btūs Bn̄dcus ī regulaſua. Si precipit prelatus īpoſſibile tēptandūeſt facere. ergn ſi ī īpoſſibilibus obediendū eſtdeo, multo fortius ī poſſibilibus. ergo ī oībus¶ Xem Hieroꝰ ad Ruſticū. Prepoſitū monaſterii timeas ut dn̄m. diligas ut patrē. credas qͥcqͥd dixerit ſalutare. nec maiori iudicesſentētiā cuius eſt offm̄ obedire ⁊ iuſſa īplere.dicente moyſe. audi iſrael ⁊ tāce. ¶ ¶ Itē hug.de ſancto victore. Obedīa eſt v̓tus que oīaamplectitur ī uīdicta neceſſario īplenda niſiobſtiterit īperatis auctoritas. ergo uidetur ꝙſi non obedit ī oībus non hꝫ ueram obedīamergo ſi tenetur habere ueram obedīam tenetur ī oībus obedire. ¶ Item uidetur rōne. Sicut homo uouet paupertatem ⁊ ꝯtinentiā ſicuouet obedīam. ſed qͥ uouet ꝯtinētiā teneturabſtinere ab oī coitu. ⁊ qͥ uouet paupertatemtenetur renunciare oībus temporalibus. ergoquouet obedīam tenetur obedire ī oībus qpeſibi īiunguntur. ergo ſicut aliqͥs iudicatur ꝓprietarius ſi unā ſolā punctā habeat ſic debꝫiudicari inꝯbediens ſi uinū ſolū prelati uerbuꝫpertranſeat. ergo ei tenetur obedire ī oībus.¶ Sed ꝯtra. Iacobi. v. Obedire oportet d̓omagis qͣꝫ hominibus. ergo in aliquibus tenemur obedire deo in quibus non tenemur obedire hominibus. ergo uidetur ꝙ non teneamur obedire prelato in oībus. ¶ Item Ber.in libro de diſpenſatione ī precepto. Subditnec citra promiſſum eſt inhibendus nec vltracōgendus per legem obedientie. ergo ſi aliqͥsprelatus precipiat ei ultra id quod promiſitnon uidetur ꝙ teneatur ei obedire. ¶ Itē ꝑfectio religionis maxime in ꝑfectione obediētieergo ſi omnes religioſi tenerentur in omnibꝰobedire omnes religiones eſſent equalis ꝑfectionis. ꝙ ſi hoc eſt plane falſum. ergo gc.¶ Xē religioſus nō tenetur obedire prelatoſuo niſi per legem uoti. ſed ꝑ legē uoti nō tenetur homo ſoluere niſi id qd̓ uouit ſpētanee
ergo uidetur ꝙ prelatua non poſſit ab eo exigere niſi id quod ꝓmiſit obẜuare. ¶ ℟. do̓ꝙ aliter loquendū eſt de obedientia exigendaprelato a ſubdito religioſo ẜ obediētie perfectionē. aliter ẜ neceſſitatis obligationē. Si loquamur de ipſa ẜ ꝑfectionē ſic dd̓ eſt ꝙ ſicutdicit Ber̄. perfecta obediētia finē neſcit ⁊ ꝑfectus obediens non ſolū in his que mandat ſꝫetiā ſupra ea que mādat promptū hꝫ affectuad ſubiacēdū precepto prelati deſiderans illuimitari qui humilians ſeip̄m factus eſt obediens uſqꝫ ad mortē. Si autē loquamur de obedientia ẜ neceſſaria obligatione ſic habet terminū ⁊ menſurā iuxͣ magnitudinē uoti emiſſiNon .n. amplius tenetur obedire ſuis prelatisniſi in his que promiſerunt dn̄o obſeruare etque non ſunt ꝯtraria aīe ⁊ regule ſue. vnde ſiprelatus aliquid precipiat qd̓ ſit ſupra uotumſubditus non tenetur ad illud implēdū. Et iōꝯcedendū eſt ꝙ religioſi non tenentur prelatis ſuis obedire in omnibus. lꝫ ſanū ſit ꝯſiliuꝫꝙ in oībꝰ obediant que nō ſunt ꝯͣ deū. vnderōnes q̄ ad ſecundā partē inducūtur ꝯcedēdeſunt quia ueꝝ ꝯcludunt. ¶ Ad illud ergo qd̓primo obr̄ in ꝯrium ꝙ obediendū ē in oībushis qͥ ſedent in cathedra. uerū eſt de his q̄ adcathedraꝫ ſpectant ⁊ de p̄ceptis legis. de alijsauteꝫ nō mandat. Et qd̓ obiicit ꝙ ip̄e dn̄s dic̄Qui uos audit ⁊c. dd̓ eſt ꝙ ueꝝ ē ꝙ loquiturde his que apl̓i ⁊ eoꝝ ſucceſſores mandāt experſona xp̄i. ⁊ etiā ex auctoritate ſibi data. innullo tn̄ qd̓ dicunt eoꝝ auctoritas ē ſpernēdavnde qͣꝫuis nō teneamur prelatis in omnibusobedire. tenemur tn̄ nullū mandatū eoꝝ ſpernere. vnde dr̄ ī iure ꝙ ſn̄ia paſtoris ſiue iuſtaſiue īiuſta tenēda ē. ¶ Ad illd̓ qd̓ obr̄ de v̓boapl̓i. Filij obedite ꝑ oīa pentibꝰ. dd̓ ꝙ ſi intelligatur de his que ſpectāt ad mādatū diuinūp̄ceptū ē. de alijs aut monitio ē nō p̄cepturAd illud v̓bū btī Rn̄dicti ⁊ Hiero. ⁊ Hug.dd̓ ē ꝙ nō loquūtur de obedīa ẜ obligatōemneceſſitatis ſꝫ ẜ ꝑfcōeꝫ charitatis. ¶ Ad illd̓qd̓ obr̄ ꝙ ſicut uouet hō pauꝑtate ⁊ ꝯtinētiāita uonet obedīaꝫ. dd̓ ꝙ ſic ⁊ nō ſic. Sic qͥdēihoc ꝙ aufert ſibi ꝓprie uolūtatis dn̄iuꝫ. Nonſic aūt qꝛ nō artat ſe ad faciēdū niſi ea q̄ ī regula ſunt exp̄ſſa. ⁊ qm̄ in or̄ religione ꝑſcōisſimplr̄ ꝯtinetur renūciatio qͣꝫtū ad opꝰ carnis⁊ quātū ad opꝰ ꝓprietatis uel ī ſpāli uel in cōi