habitualē. vn̄ talis potētia nō dꝫ dici potētiamala uel deficiens ſꝫ potentia defectiua. nec ēꝓprie potentia ſꝫ īpotētia. vn̄ ſicut nō poſſeuid̓re lapidē neqꝫ ē bonū neqꝫ ē malū. qꝛ neqꝫdicit pōnē nec dicit priuatōeꝫ alicuiª boni natiineſſe. ſic intelligēdū ē de potētia peccandi increatura rōali ẜ ꝙ potētia peccādi dicit defectibilitatē que ineſt ei ex rōne creature ẜ quāex nihilo hꝫ eē. ¶ Ex his pꝫ rn̄ſio ad illd̓ qd̓ultimo querebatur. quare .ſ. volūtas peccandidr̄ eē mala. ⁊ nō eſt ſic poteſtas hoc ē ex hoc.qꝛ uoluntas eſt cauſa īmediata ⁊ ꝓxima reſpectu actuū qui ex deliberatiōe ꝓcedunt. magisaut peccādi potentia dr̄ īpotentia qͣꝫ volūtaspeccandi dicatur inuoluntas. ꝓ eo ꝙ nomē potentie impoſitū ē a pōne ꝯplemiento. ⁊ ideopeccare dīminuit de rōne potentie cum dicatdefectū ſicut mortuus dīminuit de rōne hoīsNomen auteꝫ uoluntatis impoſitū ē a libertate ⁊ ꝯplacentia. ⁊ qꝛ peccatū ē placitū ⁊ ꝯmittihꝫ ꝑ libeꝝ ar. hinc eſt ꝙ qͣꝫuis deprauet potentiā uoluntatis. tn̄ non dīminuit de rōne voluntatis. qꝛ nō hꝫ ad ip̄aꝫ repugnantiā ẜm ꝙ ſicnoīatur. ⁊ ꝓpterea uelle peccare uelle ē. poſſeaūt peccare non eſt poſſe. ⁊ ideo dictū fuit inli. i. ꝙ deꝰ ē oīpotēs. ⁊ tn̄ nō dr̄ omniuolens.Onſequenter queritur de poteſtatep̄ſidēdi. Et circa hoc q̄rutur duorPrimo queritur utrū omnis potētiadn̄andi ſit a deo. ¶ Secūdo queritur utrumpoteſtas dn̄andi ſit a deo ẜm inſtitutōeꝫ nature. aut ẜm punitionē culpeIrca primū ſic ꝓceditur ⁊ q̄ritur utꝝpoteſtaa dn̄andi ſit a deot Et ꝙ ſicuidetur. H. ix. Non hr̄es in me poteſtatē niſi eēt tibi datū deſuꝑ. dixit dn̄s pilato. ergo ſi ptās pilati ſuꝑ xp̄ꝫ erat a deo. ⁊ tn̄minime uidebatur ꝙ ſuꝑ ip̄m deberet hr̄e poteſtatē. ergo uidetur multo fortius ꝙ oīs ptāstalis a deo ē. ¶ Itē exp̄ſſius ro. xiij. Non eſtptās niſi a deo. ⁊ ꝯſtat ꝙ ibi loquitur de poteſtate p̄ſidendi. ergo ⁊c. Et iſte due auctoritates ſufficiant. qꝛ plures alie adducuntur in lr̄a¶ Itē hoc ip̄m uidetur rōe. Poteſtas p̄ſidēdidicit potentiā in excellentia. ⁊ oē tale dicit poſitionē aliquā. ſꝫ oē quod dicit pōnē aliquā aſūma potentia ē. ergo oīs potentia p̄ſidendi adeo eſt qualitercūqꝫ quis preſit. ¶ Itē omnispena a deo ē que hꝫ ſimplr̄ rōem pene. ſꝫ oīe

ẜultus ē pena. ergo a deo ē. ſꝫ ab eodē a quoē ſeruitus ab eodē ē dn̄andi ptās. ergo omnispoteſtas dn̄andi ē a deo. ¶ Sꝫ ꝯͣ. Oſee. viij.Ipſi regnauerunt ⁊ nō ex me. principes extiterunt ⁊ non cognoui. ergo uidetur ꝙ talis p̄ſidentia maloꝝ non ſit a deo. ¶ Itē nihil īiuſtūē a deo. ſꝫ multi iniuſte dn̄antur in alijs. ergouidetur ꝙ nō oīs ptās ſiue dn̄iuꝫ qd̓ ē ī hoībſit a deo. ¶ Itē nihil inordinatū eſt a deo. ſꝫcū ſtultꝰ p̄ficitur ſapienti. ⁊ malus bonis. hocinordinatū ē. ergo nō uidetur eē a deo. ¶ Itēnihil qd̓ eſt ꝯͣ ius nature eſt a deo. ſꝫ poteſtasdn̄andi in hoīes ē ꝯͣ ius nature. ergo non eſt adeo. maior manifeſta ē. minor ꝓbatur ꝑͤ illudquod dr̄ in li. inſtitutionū. Bella exorta ſunt ⁊captiuitates ſecute ⁊ ſeruitꝰ que ſunt iuri naturali ꝯͣria. ¶ Itē nihil eſt auferendū alicui qd̓eſt ei datū a deo. ergo ſi oīs poteſtas uel p̄latio ē a deo nulli auferenda eſt p̄latio uel ptās.ergo nullus p̄latus uel princeps eēt deponēdqͣꝫtūcūqꝫ malus. ¶ Itē nihil quod hꝫ qͥs ꝑ deidn̄ationē hꝫ ꝑ uſurpatione. ergo ſi oīs ptās ēa deo collata. nulla eſt vſurpata. ſꝫ planū ē ꝙmulte ptātes uſurpantur. ergo nō oīs ptās adeo dn̄atur. ¶ ℟. qd̓ ꝙ ptās p̄ſidendi dr̄ illd̓ꝑ qd̓ quis p̄ſidet ⁊ dn̄atur alteri. Ilud aūt perqd̓ p̄ſidet duplr̄ pōt dici. vno mō dr̄ ip̄a v̓tusꝑ quā qͥs preualet alteri. ⁊ hec v̓tus abſqꝫ dubio a deo ē. alio mō dr̄ illud ꝑͦ quod p̄ſidꝫ modus deueniendi uel ꝑmanendi ad hanc v̓tutisexcellentiā. et ſic diſtinguēdū. nā quidā p̄ſūtalijs ex iuſticia. quidā ex aſtutia. et quidā exuiolentia. Qn̄ aūt peſt aliqͥs alijs ꝑ iuſticiamtūc illa poteſtas dn̄andi ſimplr̄ loquēdo a deoeſt ī reſpectu p̄ſidentis ⁊ reſpectu ſubiacētiūQn̄ aūt p̄eſt aliqͥs per aſtutia uel ꝑ uiolētiaꝫtunc dd̓ eſt ꝙ talis poteſtas ⁊ hꝫ ꝯꝑari ad voluntatē p̄ſidentis. ⁊ hꝫ ꝯparari ad meritū ſubiacentis. I ꝯparatione ad meritū ſubiacentistalis preſidentia iuſta eſt. qꝛ aut eſt ad bonoꝝꝓbationē. aut ad maloꝝ punitionē. Si autemꝯparetur ad uoluntate p̄ſidentis ſic iniuſta ē.Et primo quidē mō dr̄ eē a deo faciente ⁊ ordinante ẜ ꝙ dr̄ Iob. xxiiii. Facit regnare hipocritā ꝓpter peccata populi. Et Oſee. xiii.Dabo eis rege in furore meo. Secundo autēmodo .ſ. in ꝯparatione ad uoluntatē p̄ſidentisſic dr̄ eſſe a deo permiſſiue. non auteꝫ approbatiue. ꝓpter quod dr̄. Ip̄i regnauerunt ⁊ nōy2