finitā. ⁊ oīs talis errat ꝯͣ illud quod fidei ē?Itē qͥ credit ꝯͣriū eius qd̓ dicit ſcriptura hereticus ⁊ infidelis iudicatur. ſꝫ ſcriptura dicit. in ēcunqꝫ hora ingenuerit pcccr oīuꝫ iniqͥtatū einō recordabor. deſꝑans credit eiꝰ oppoſituꝫ.ergo ⁊c. ¶ Preterea articulus ſpālis ē de remiſſiōe peccatoꝝ. et ꝯͣ iſtū peccat ille qͥ deſperat. Silr̄ pōt obiici de eo qͥ p̄ſumit. videtur .n.ꝙ deſpatio tollat fidē. Cōtrariū hꝰ ē qꝛ ita p̄cedit ſpeꝫ ſicut p̄cedit charitatē. ita etiā neqꝫdeſpatio. ¶ ℟. dd̓ ꝙ fides differt a ſpe ⁊ inhoc ꝙ fides reſpicit ip̄m odiū in ul̓i. ſed ſpesreſpicit in ꝑticulari .ſ. reſpectu ſꝑantis. ⁊ ī hocetiā ꝙ fides dicit certitudiuē in intellcū ⁊ ſpēsdicit certitudinē in affectu. ſicut ergo cōtingitaliqn̄ ignorari aliqͥd in ꝑticulari ⁊ ſciri in ul̓i ſicut dicit phūs in. ij. prioꝝ. ſicut ē de illo qͥ ſcitomnē mulā eē ſterilē. ⁊ tn̄ extimat hāc hr̄e invtero. ſic pōt aliqͥs hn̄s fidē carere ſpe. ⁊ ſicutpōt aliqͥs n̄ hn̄s certitudinē de aliquo ī affectuhr̄e in intellectu. ſic pōt aliqͥs nō hn̄s ſpeꝫ hr̄efidē. ¶ Ad illud ergoʳ qd̓ primo obr̄ ꝙ taliseſtimat maliciā ſuā dei bonitatē excedere. dd̓ꝙ eſtimare malicia bonitatē exced̓re hoc pōteſſe duplr̄. aut ul̓r reſpectu cuiuſlꝫ. aut ꝑticulireſpectu ſui. Et primo ⁊ ſecūdo mō ē infidelitatis. ⁊ tertio deſꝑatōis. ⁊ hoc ſignificat textꝰgn̄. Caim qui dicit. Maior ē iniqͥtas mea qͣꝫut ueniā merear. nō dixit ꝙ maior eēt qͣꝫ miẜicordia. ſꝫ ꝙ āplior eēt qͣꝫ uenia ad quā ꝑuenire poſſꝫ. Ul̓ pōt dici ꝙ talis eſtimatio potiꝰuenit ex ſubuerſione ꝯfidentie qͣꝫ ex ſubuerſion noticie ſicut homo aliqn̄ bene ſcit aliqͥd ⁊tn̄ affectio adeo dn̄atur ut ad eſtimādū oppoſitū ꝑtrahat ip̄ꝫ. Et ꝑ hanc uiā rn̄dēdū ē ad aliaduo qͥ poſſea obiiciūtur. nō .n. ꝯcludunt ꝙ deſpatio tollat fidē. qꝛ defectꝰ ē duplicis ꝯditōisſicut dictū ē. quāuis aūt deſꝑatio nō tollat fidē ſimplr̄ nihilominꝰ tn̄ plus leditur fides perdeſꝑatōeꝫ qͣꝫ ꝑ odiū uel qd̓cūqꝫ aliud pccm̄ qd̓nō ſit ei directe oppoſitū. in fide .n. ſūt tria .ſ.ip̄a credulitas ⁊ habilitas tendēdi ī deū. ⁊ ip̄atēdētia. primū ē quaſi terra. ⁊ ſecūdū qͣſi ſem⁊ tertiū qͣſi fructꝰ. primū tollitur ſolū ꝑ infidelitatē. ſecūdū v̓o tollitur ꝑ deſꝑatōeꝫ qua efficitur hō inhabilis ad tēdēdū. tertiū v̓o tollitur ꝑomne peccatū. ¶ Itē q̄ritur de hoc qd̓ dicit ꝙpeccatū in patre illud intelligitur qd̓ fit ꝑ īfirmitatē. Si .n. hoc ueꝝ ē tūc oē peccatū ē pccm̄

in patrē. qꝛ cū potētia peccādi potiꝰ ſit īpotētiaqͣꝫ potētia hoc ip̄o quo aliqͥs pōt peccare pōtdeficere ⁊ infirmꝰ eē. ¶ Itē ſi peccatū in filiūeſt ꝑ ignorantiā ſicut ip̄e ſubiungit. cū omnispeccator ſit ignorans ſicut ualt phūs. uideturꝙ oē pccm̄ ſit in filiū. ergo nulla ē illa diuiſiopccōꝝ. ¶ ℟. dd̓ ꝙ cū dr̄ peccatū eē ex īfirmitate ⁊ ignorātia nō accipitur hic qͣcūqꝫ infirmitas ⁊ q̄cūqꝫ ignorātia ſꝫ infirmitas q̄ qͥdeꝫ eſtex carne. ⁊ ignorantia q̄ ē reſpectu alitꝰ circūſtantie faciētis rōem culpe. et hoc mō talis infirmitas nō ē reſpectu oīs peccati nec tal̓ ignorantia. qͣꝫuis largo mō accepta infirmitate ꝓquacunqꝫ īpotentia ⁊ ignorātia ꝓ quacūqꝫ neſciētia ſiue cognitōis practice ſiue ſpeculatiuein oī pccō reꝑiātur. Preterea ſciēdū ē ꝙ qn̄ diuiditur pccm̄ ꝑ has dr̄ias ꝙ illud pccm̄ ex infirmitate qd̓ ꝓcedit ex ip̄a īmediate. ⁊ ſilr̄ exignorantia ⁊ in alia. ⁊ ſic iſte tres dr̄ie nō ꝯcurrūt in peccatū illud. Et ſic patēt obiecta. ⁊ hecſufficiant de iſta diuiſiōe. qꝛ s qͣſitū fuit d̓ hiedi. xxij. vbi illa diuiſio ponitur ⁊ manifeſtat̓.Diſtinctio. xliiij.Oſt p̄dicta ꝯſideratōeꝫ dignū ⁊cSupra on̄dit magiſter qualr̄ peccatū a uolūtate heat ortū in gn̄ali⁊ in ſpāli. In hac uero parte determinat vnde habeat ortū potētia peccandi.Et hec pars durat uſqꝫ ad finem libri. Diuiditur aūt pars iſta in partes quattuor¶ In quarūprima querit magiſter vnde ſit potentia peccandi ⁊ determinat ꝙ potentia peccandi noneſt a deo ẜm quorundā opinionē In ſecundauero parte oſtendit ꝙ omnis potentia ē a deopluribus auctoritatibus. ibi Sed pluribus teſtimoniis ⁊cͣ. ¶ In tertia uero parte determinatquandā dubitationē que ex precedentibꝰ habet ortum .ſ. utrum alicui poteſtati ſit reſiſtendum: ibi Hic oritur queſtio non tranſilienda.vbi determinat ꝙ aliquando eſt obedienduꝫaliquando reſiſtendū. ¶ In quarta uero ⁊ vltima continuat magiſter dicta dicendis ut exhoc libro ad librum tertium tranſeat. ibi Iamnunc illis intelligendis atqꝫ pertractandis ⁊c.Et poſſet hec ultima particula diuidi ꝯͣ totump̄cedens. ſed cauſa breuitatis non fuit diuiſa.huiuſmodi enim minutie diuiſionum plus habent curioſitatis qͣꝫ utilitatis. et idcirco eas inprecedentibus pretermiſi.