O intelligentiā autem huius partisincidit hic q̄ſtio circa tria. ¶ Primoqueritur vnde habeat ortu poteſtaspeccandi. ¶ Secundo vero q̄ritur vnde ſit inhoīe poteſtas p̄ſidēdi ſiue dn̄andi. ¶ Tertioqueritur de neceſſitate ſubiacendi potentie p̄ſidenti. ¶ Circa primū queruntur duo. ¶ Primo queritur utrū potentia peccandi ſit in hoīea deo uel a ſeip̄o. ¶ Secūdo queritur utꝝ potentia peccandi inquantū huiuſmodi ſit bonaan malaIrca primū ſic ꝓceditur ⁊ q̄ritur utꝝpotētia peccandi ſit in nobis a deo:Et ꝙ ſic uidetur. Primo auctoritate aug. ſuꝑ p̄s. ⁊ magr̄ adducit in lit. Nocendiuolūtas pōt eē ab hoīs aīo. poteſtas aūt n̄ niſia deo. ſꝫ uolūtas nocendi que ē hoīs a ſeip̄o n̄ē niſi reſpectu nocumenti quo qͥs peccat. ergoſi reſpectu illius eiuſdem eſt a deo. uidetur ꝙpoteſtas peccādi ſit a deo in ip̄o. ¶ Itē phūsin thop̄. Pōt deꝰ ⁊ ſtudioſus praua agere. ſedoē illud in quo ꝯmunicat hō cū deo hꝫ ab ipſotanqͣꝫ a cā ⁊ principio. ſi ergo in potentia peccandi hō cū deo ꝯmunicat. uidetur ꝙ potētiaꝫpeccādi a deo accipiat. ¶ Itē oē illud qd̓ atteſtatur nobilitati nature ē a d̓o. ſꝫ poteſtas peccandi in eo in quo eſt atteſtatur nobilitati nature. nō .n. reꝑiri pōt niſi in creatura rōali queeſt nobiliſſima oīum creaturaꝝ. ergo uideturꝙ potentia peccādi ſit in hoīe a deo. ¶ Itē oēillud qd̓ facit ad ampliatōeꝫ laudis a deo ē cuiꝰeſt oīs honor ⁊ laus. ſꝫ poſſe peccare facit adlaudē uiri iuſti ẜ ꝙ dr̄ eccle. xxxj. Qui potuittranſgredi ⁊ nō ē trāſgreſſus ⁊ facere malū etnō fecit. ergo uidetur ꝙ poſſe peccare ſit ī homine a deo. ¶ Ite potentia peccandi aut eſt īcreatura rōnali ẜ ꝙ eſt a deo. aut ẜ ꝙ ē ex nihilo. Si ẜ ꝙ ē a deo habeo ꝓpoſitū .ſ. ꝙ taleꝫpotētiā hō a deo accipiat. Si ẜ ꝙ ē ex nihilo.ergo cū oīs creatura ſit ex nihilo oīs creaturahabet potentiam peccādi. ſi ergo hoc ē falſuꝫreſtat ⁊c. ¶ Sꝫ ꝯͣ. Peccare ē deficere. ſꝫ poſſedeficere ē nō poſſe. ⁊ ē priuatio potētie. ſi ergopriuatio ⁊ defectꝰ potentie nō ē a deo. uideturꝙ potētia peccādi non ſit ī hoīe a deo ſꝫ potiꝰa ſeip̄o. ¶ Itē ab eodē principio ſunt actꝰ etpotentia. ergo ſi peccatū n̄ ē a deo aliquo mōergo nꝫ potētia peccādi ī hoīe ē ab ip̄o. ¶ Itēgloria ē ꝑfectiua ⁊ ſanatiua nature. ſꝫ ꝑ gl̓iaꝫ

aufertur potentia peccandi. ſi ergo gloria nonaufert qd̓ deꝰ dedit. uidetur ergo ꝙ potētiampeccādi hō a deo nō accepit ¶ Itē potētia peccādi ē potētia faciēdi ꝯͣ deū. ergo potētia peccandi inquantū huiuſmodi aduerſatur diuinepotētie. ſi ergo diuina potētia nihil ꝯͣ ſe facit.uidetur ergo ꝙ ab ip̄o nō ſit potētia peccandi¶ Itē oē qd̓ eſt in hoīe in deo hꝫ exēplar. ſꝫpotētia peccādi inquātū huiuſmodi nō hꝫ exeplar in deo. impoſſibile ē .n. ꝙ deꝰ peccet ſicutin pluribꝰ locis aug. on̄dit. ⁊ īpoſſibile ē defcūshr̄e defectꝰ exēplar in deo. ſi ergo hō ẜ potētiā peccādi deo nō aſſimilatur. īmo potiꝰ aſſimilatur diabolo. ⁊ oē illud qd̓ hꝫ a deo habꝫ īip̄o exēplaritatē ⁊ ſimilitudinē uidetur ꝙ potētia peccādi in hoīe nō hēat a deo cām ⁊ originē. ¶ ℟. dd̓ ꝙ cū dico potētiā peccādi duo qͥico. ⁊ dico aliqͣꝫ potētia. ⁊ dico potētiā ad taleꝫactū ordinabilē. Si ergo loquamur de potētiaẜm ꝙ potētia ē cū illa potentia ſit libeꝝ ar. ſicabſqꝫ dubio a deo ē. ſi aūt loquamur de ordinabilitate illiꝰ potētie ad peccatū. tūc dd̓ ē ꝙ ſicut peccatū aliqn̄ accipitur abſtractiue aliqn̄ cōcretiue. aliqn̄ .n. noīat actōem deformē. aliqn̄ip̄aꝫ deformitatē. ſic duplr̄ ē loqͥ de illa ordinabilitate ad peccādū. aut reſpectu deformitatisaut reſpectu actōis ſubtracte. ſi reſpectu actionis ſubtracte ſic talis ordinabilitas a deo ē ſic̄⁊ actio ſubtracta pccō. Si aūt loquamur de ordinabilitate illa reſpectu deformitatis ſic cumilla deformitas nihil aliud ſit qͣꝫ priuatio ⁊ defectꝰ talis ordinabilitas nihil aliud ē qͣꝫ defectibilitas. et ideo ſicut defectꝰ deformitatis nōa deo ſic nec talis defectibilitas ē a deo. ſꝫ ē inip̄a creatura rōali qꝛ ex nihilo. Sic ergo potētia peccādi uno mō a deo eē ꝯceditur. alio v̓omīme. et ẜ hoc ꝯcurrūt rōes ad oppoſitas parces. Et etiā diuerſe fuerūt opīones. nā ſic̄ magiſter dicit in lr̄a qͥdā dixerūt ꝙ potētia peccādi nō ē a deo. alij v̓o dixerūt ꝙ potētia peccandi a deo eſt qd̓ nititur ꝓbare magr̄ multisauctoritatibꝰ. ille aūt auctoritates nō ualent adhoc ꝯcludēdū niſi accipiatur potētia peccādi ẜillud qd̓ ē ſiue reſpectu affectōis ad quā ē. qͥahoc mō ꝯtinetur ſub gn̄e potētie. ẜ aūt ꝙ potētia peccādi ꝯſideratur ī ꝯꝑatōe ad ip̄aꝫ deformitatē ſic nō ē ī gn̄e potētie īmo poti īpotētie. ſic .n. nō noīat potētiā ſꝫ defectu. ⁊ ſicutn̄ ſeqͥtur. deꝰ pōt oīa facere. ergo pōt peccare