uoluntatis que adeo guſtum eius peruertitut bonuꝫ faciat appetere malum ⁊ malū faciatappetere bonum ¶ Ad illud quod obr̄ de impenitentia. dicenduꝫ ꝙ īpenitentia dr̄ duplr̄..ſ. priuatiue ⁊ ꝯtrarie. ſi dicatur priuatiue ſicnon eſt peccatū ī ſpūm ſanctum. qꝛ non ponitnouum peccatū ſed conditōeꝫ dicit ſiue circunſtantiam precedentis peccati. Alio modo pōtcontrarie dici. ⁊ tunc dr̄ īpenitentia uoluntasnon penitendi. ⁊ talis ex malicia ꝓcedit ⁊ peccatum eſt in ſpūm ſanctū. Nec ualet illud qd̓obiicit ꝙ ſcīa non uariat genus. dico .n. ꝙ hocnon eſt rōne ſcīe ſed rōne malicie. hec autemīpn̄ia ſic eſt ſpēs peccati ī ſpūm ſanctū ꝙ tn̄alie ſpēs ad pn̄iam ordinantur ut ip̄a quodāmodo alijs omnibus eſt ānexa. Nec hoc īpedit qͥn ſit diuerſa ſpēs ab alijs. qꝛ ſicut ī v̓tutſbus vna diſponit ad alteram ſic etiā ⁊ ī uitiis.qͣꝫuis non ſit tanta ꝯnexio ī habitibus uitiorūſicut eſt ī habitibus v̓tutuꝫ ſicut dante deo intertio libro manifeſtabitur.N parte iſta ſunt qͣſtiones circa lr̄aꝫin quo queritur de hoc quod dicit.Eſt peccatū ad mortē non ꝓ eo dicout qͥs oret. Uidetur .n. ex hoc ꝙ non habeatorari ꝓ eo qͥ peccat ī ſpūm ſanctū. Sed ꝯͣ hocē. qꝛ tales ſunt diligendi ex charitate. ergo uidetur ꝙ ꝓ eis orandū fit. Preterea tales magis īdigent alijs ⁊ ꝓniores ſunt ad malū. ergouidetur ꝙ maior ſit bn̄ficētia mīe pro eis orare qͣꝫ pro alijs qͥ non īdigent. Eſt ergo queſtioquare dixit btus Io. ꝙ ꝓ talibus orandū nonſit cum de nemine ſit deſperādū? ¶ ℟. dd̓ ꝙpeccatū ad mortē dr̄ duplr̄. aut qꝛ perducit admortē. aut qꝛ diſponit ad mortem. Et primomodo accipiēdo peccatū ad mortē oīo eſt irremiſſibile. ſecūdo modo accipiendo peccatū admortē cū difficultate ē remiſſibile. Quolꝫ dictoꝝ modoꝝ ītelligi habꝫ p̄dictus ſermo ẜ differentē ſui expōnem. nā primo mō ſenſus eſtNō dico ut ꝓ eo oret qͥs. hoc ē aliqͥs nec puusnec magnus. ſecundo v̓o mō ſenſus eſt. Nondico ut ꝓ eo oret qͥs .i. queuis perſona. quaſidicat. difficile ē ꝓ tali pccōre exaudiri. qꝛ talisiā eſt īter īcorrigibiles deputādus de quo dicitdn̄s Oat. xviij. ꝙ ſi eccleſiam audire noluerit ſit tibi ſicut enicus ⁊ publicanus. et ita inuno ſenſu generalr̄ īnuit ꝙ ꝓ peccāte ad mortem nō eſt orandū. ī alio v̓o ſenſu īnuit ꝙ nō

ē cuiuſlꝫ īpetrare tātū donū. In nullo tn̄ dcōꝝſenſuū ꝓhibꝫ orare ſed ī hoc oſtendit ꝙ mādatu ſuū ſiue monitio qͥ dixerat orandū eſſe ꝓproxīo nō ſe on̄dit generalr̄ reſpectu oīum ſꝫre ſpectu hoꝝ de qͥbus probabilr̄ ſperare poſſumus ꝙ noſtris or̄onibus ꝯcedentur. Et ſicpatet ſolutio ad illud. ¶ Item queritur de hocquod dicit. Qui blaſphemauerit ī ſpūm ſcumnon remittetur ei Contra. Glo. dicit ibidē ꝙblaſphemia remittetur. ſpūs autem blaſphemie non remittetur. ergo blaſphemia remittitur ſiue blaſphemet ſpūm ſiue patrem remittetur. ¶ Iuxta hoc queritur que differentiaſit inter blaſphemiā ⁊ ſpūm blaſphemie? videtur .n. ꝙ grauius peccatū ſit blaſphemia qͣꝫſpūs blaſphemie. qꝛ ſpūs blaſphemie dicit uoluntatē. blaſphemia autem dicit opus. malumautem opus addit ſupra uoluntatē. ¶ Cōtrariū huius ē quod dicit glo. que dicit ꝙ ſpiritusblaſphemie non remittitur. blaſphemia auteꝫremittitur. ¶ ℟. dd̓ ꝙ ſicut dicit Hugo blaſphemia quantū eſt de ſe īferens eſt quantuꝫad hoc ꝙ ſit peccatū ī ſp̄ꝫ ſcūꝫ ⁊ nō ī ſp̄ꝫ ſcuꝫAlij .n. blaſphemāt ex īfirmitate ⁊ coactōe. ⁊hi peccāt ī patrē. alij ex deceptōe. ⁊ hi peccātī filiū. alii ex certa malicia. ⁊ hi peccāt ī ſpūmſcūm. ⁊ hoc eſt ſceleratiſſimū genus peccati. ⁊vitupiis dei delectari. Et poſt ſubiūgit. Quideſt ſpūs blaſphemie niſi affectus ⁊ deſideriuꝫvituperatōis diuine? ſpūs enim blaſphemieſic ſpirat ad odium dei ſicut ſpūs ſcūs ad amorem dei. Quando ergo dr̄. qui blaſphemauerit ī ſpūm ſcūm ⁊c. non ītelligitur de quacūqꝫblaſphemia ſed de ſpū blaſphemie. vnde nodicit. qͥ blaſphemauerit ſpūm ſcūm ſed qͥ blaſphemauerit ī ſpūm ſcūm .i. peccando ī ſpūꝫſcūm. et hoc declarat ip̄a glo. que dicit ꝙ blaſphemia remittetur. ſpūs aut blaſphemie nōremittetur. Per hoc patet rn̄ſio ad illd̓ quodquerit que dr̄ia ſit inter blaſphemiā ⁊ ſpūmblaſphemie. ⁊ ꝙ grauius peccatum ſit ſpūsblaſphemie qͣꝫ blaſphemia. non enim differunt ſicut voluntas ⁊ actus ſed ſicut generale⁊ ſpeciale. ¶ Item queritur de hoc quod dicit̉ ꝙ deſperatio eſt qua quis deſperat penitus de bonitate dei eſtimans maliciam ſuamdei bonitatem excellere. Uidetur enim exhoc ꝙ omnis deſperans ſit infidelis. omniseniꝫ qui ſic eſtimat credit bonitatem dei eſſe