obr̄ ꝙ ſeptē ſunt capitalia peccata ita magnaſicut inuidia. dd̓ ꝙ inuidentia fraterne gratienon ponitur eſſe peccatū in ſpūm ſanctum rōeeius ꝙ eſt capitale peccatū ſed rōne eius ꝙ ēimpugnatio boni que directā habet opponemad bonum penitētie. ¶ Ad illud quod obr̄ ꝙꝯtingit impugnare bonitatē ſicut ueritatem ⁊maieſtatem. qd̓ ꝙ in impugnatione veritatisagnite clauditur impugnatio maieſtatis ⁊ etiābonitatis. qm̄ bonitas non tm̄modo p̄dicat ſeſed etiā predicat ⁊ manifeſtat bonitate ⁊ etiāmaieſtate dei. ⁊ dū aliqͥs ſcienter dicit ꝯtra veritatem in qua predicatur dei maieſtas ⁊ bonitas. per ꝯſequens maieſtatē ⁊ bonitatē impugnat. ¶ Ad illud quod obr̄ de ſpū blaſphemie. dd ꝙ ꝯprehēditur ſub impugnatione ueritatis agnite. qui enim uerbis falſis ueritatid̓i reſiſtit ⁊ blaſphemare dicitur ⁊ v̓itatē agnitam impugnare ¶ Ad illud quod queritur penes qͥd accipiatur numerus ⁊ ſufficientia ſpeꝝhuius peccati? dd̓ ꝙ ſumitur ex parte oppoſiti. opponitur autem penitentie hoc peccati genus non ſolum rōe habitus penitentie ſꝫ etiārōne eorum que concurrunt ad penitentie effectū. et quia iſta ſunt ſex ſicut oſtenſum fuitduo ex parte medici. et duo ex parte egroti.⁊ duo ex parte miniſtri. propter hoc ſex ſuntſpēs huius peccati. ¶ Ad illud uero qd̓ vltīoquerebatur iā pꝫ rn̄ſio ꝑ ea que dicta ſunt.Ecundo queritur de ſpēbus hꝰ peccati quantū ad rōnes ꝓprias. et oſtēditur ꝙ nulla iſtarum ſit ſpes peccati in ſpirituꝫ ſanctum. Et primo de deſpatiōequia peccatū in ſpūm ſanctuꝫ eſt ex certa malicia. ſed deſperatio potius eſt ex infirmitateqͣꝫ ex malicia. ergo uidetur ꝙ deſpatio nō ſitpeccatū in ſpirituꝫ ſanctū Si tu dicas ꝙ ſaltēpōt eſſe ſpes inquantū eſt ex malicia. Obr̄ ꝯͣhoc. qꝛ qui deſꝑat cogitat in corde ſuo ꝙ maior eſt iniquitas ſua qͣꝫ dei miſericordia. ⁊ oīstalis errat ⁊ decipitur. ergo oīs deſpatio ortūhabet ex ignorātia. ergo non eſt ſpes peccatiin ſpiritum ſanctum. ¶ Oſtenditur hoc ip̄mper preſumptionē. qꝛ frequenter p̄ſumit quispotius ex ꝯfidentia uel audacia qͣꝫ ex maliciaergo non uidetur eſſe ſpēs peccati in ſpirituꝫſanctum. ¶ Si tu dicas ꝙ non ē ſpes niſi inqͣꝫtūꝓcedit ex malicia. Obr̄ ꝯͣ hoc. qꝛ preſumptiovndecunqꝫ ꝓcedat ſpēs ſuperbie eſt que eſt

capitale peccatū. ergo nō ē ſpēs peccati ī ſp̄mſanctum. ¶ Tertio on̄ditur hoc ip̄m de obſtinatione. qꝛ obſtinatio ē indurate mentis ī malicia pertinacia ꝑ quam fit homo impenitens.ſi ergo induratio mentis uenit ex ꝑmanſionementis in peccato. et ꝑmanſio in peccato nonſit ſpes peccati ſed potius circunſtantia uidet̉ꝙ obſtinatio non ſit ſpēs peccati in ſp̄m ſem.Si tu dicas ꝙ obſtinatio ẜm ꝙ eſt peccatū inſp̄m ſanctuꝫ non tm̄ dicit ꝑmanſionē ſed etiādicit nouū actu ⁊ motum. Obr̄ ꝯͣ hoc. qꝛ actusille non eſt aliud qͣꝫ uoluntas manendi in peccato. ergo non eſt aliud qͣꝫ impenitentia. ergouidetur ꝙ obſtinatio nō ſit ſpēs peccati ī ſpꝫſanctum ab impenitētia diſtincta. ¶ Quartooſtenditur hoc ip̄m de īpugnatōe v̓itatis agnite. qꝛ frequēter v̓itas agnita īpugnatur ex vecundia. qꝛ hō timet ꝯfundi qn̄ dicit falſū. ergouid̓tur ꝙ n̄ ſit ſpēs pcc̄i ī ſp̄ꝫ ſcūꝫ Si tu dicasꝙ nō ē ſpēs peccati in ſp̄m ſanctu niſi quādoē ex malicia. Obr̄ ꝯͣ hoc. qꝛ tā v̓itas qͣꝫ v̓itatisagnitio filio appropriatur. ergo potius dꝫ diciīpugnatio v̓itatis agnite peccatū ī filiū qͣꝫ peccatū ī ſp̄ꝫ ſcm̄. ¶ Quīto loco on̄dit̉ hoc ip̄ꝫ d̓īuidētia fraterne grē. qꝛ aliqͥs īuidꝫ alij ex corruptōe nature. ergo ſi oē peccatū ī ſp̄ꝫ ſcūꝫ ēex malitia. uidet̉ ꝙ iſta n̄ ē ſpēs peccati ī ſpuꝫſcūꝫ Si tn dicas ꝙ hoc mō ē peccatū ī ſp̄ꝫ ſcꝫquo mō ꝓcedit ex malitia. Obr̄ ꝯͣ hoc. qꝛ īuidētia fraterne grē ſemꝑ ꝯtinet̉ ſub īuidia qd̓ ēpeccatū capitale. ergo uidet̉ ꝙ īuidētia fraterne grē reducat̉ ad peccatū capitale ⁊ nō ſit peccatū ī ſp̄ꝫ ſcm̄. ¶ Sexto ⁊ ultīo on̄dit̉ illd̓ idēde īpn̄ia. qꝛ aliqͥs n̄ penitet qꝛ neſcit ſe peccaſſe. ergo uidet̉ ꝙ aliqͣ īpn̄ia ſit ex ignoratia. etgo n̄ ē ſpēs peccati ī ſp̄ꝫ ſc. ¶ Si tu dicas ꝙ n̄ ēpeccatū ī ſp̄ꝫ ſcm̄ niſi qn̄ ē ex certa ſcīa. Obiꝯͣ hoc. qꝛ ſcīa n̄ uariat genº peccati cū ſit circūſtātia. ſi ergo īpenitētia ꝓcedēs ex ignerātia n̄ē ſpēs pcc̄i ī ſpꝫ ſcm̄. uid̓t̉ ꝙ nec īpnla ꝓcedē:ex certa ſcīa. ¶ ℟º. ⁊d̓ ꝙ quēadme d̓ ī opib̓meritoriis charitas dat formā ita ꝙ nihil eſtmeritoriū niſi ex charitate ꝓcedat. ſic ītelligedū ē ī peccato ī ſp̄ꝫ ſcm̄ ꝙ malicia dat formaꝫhuic peccato. vn̄ nihil dd̓ eſt eſſe peccatū ī ſp̄ꝫſāctu niſi qd̓ ex certa malitia ꝓcedit. ⁊ quoniāfere oēs actꝰ aīe qͥꝓcedūt ex certa malitia pn̄tꝓcedere ex certa malitia ⁊ ex certa ignorātia⁊ īfirmitate ⁊ noīa pcc̄oꝝ īponūtur ex actibus