qꝛ tale ꝓpoſitū mutari pōt. raro tn̄ ⁊ uix remittitur. qꝛ tale ꝓpoſitū claudit uiā ad grāꝫ ⁊īpedit ſp̄s ſcī ingreſſaꝫ. Illud .n. qd̓ grāꝫ introducit ⁊ qd̓ ad grām diſponit de ꝯgruo ē uolūtas recedēdi a pccō. ⁊ ideo cū uoluntas faciemſuā obfirmauit ad oppoſitū niſi fiat ei ſpālisuocatōis donū ⁊ adiutoriū nō ꝑuenitur ad remiſſiōis bn̄ficiū. Em̄ ergo alia pccōꝝ genera⁊ ſi priuēt bonā uolūtatē ⁊ iuſticiā n̄ tn̄ reddūtuoluntatē rebellē ⁊ repugnātē ꝯͣ uocatōeꝫ diuinā. ⁊ hinc ē ꝙ ſi nunqͣꝫ remittantur ꝓpter negligētiā pccoris uel ꝓpter occupatōeꝫ mortisnō dn̄r eē irremiſſibilia. Oꝫ ergo qͣre peccatūillud dr̄ irremiſſibile magis qͣꝫ alia pccōꝝ gn̄a.ſ. ꝓ eo ꝙ n̄ tm̄ repugnat grē ſꝫ etiā diſpōniad ueniā ⁊ gr̄aꝫ ſuſcipiēdā. Pꝫ etiā quō dicat̉irremiſſibile. qꝛ ꝯmuniter loquendo n̄ priuatpotentiā ſꝫ diſpōnē. ſtricte aut accipiēdo potentiā priuat. ſꝫ hoc mō nō dr̄ peccare in ſp̄mſcūꝫ qͣꝫdiu uiuit ī hac uita. Et ꝑ hoc pꝫ rn̄ſioad rōes q̄ adducuntur ad utrāqꝫ ꝑtem. ad easpotiſſime q̄ inducutur ad ſecundā ꝑte que .ſ.on̄dunt ꝙ peccatū illud nō dr̄ irremiſſibile eoꝙ reddat hoīeꝫ īpoſſibilē ad ueniā qͣꝫdiu eſt īuita iſta. ⁊ qꝛ ueꝝ ꝯcludunt ideo ꝯcedēde ſūt.Ultima tn̄ rō uidetur on̄dere ꝙ nullo mō debeat dici irremiſſibile. ſꝫ iā manifeſta ē ꝑ ea q̄dicta ſunt. et in alijs peccatis mortalibꝰ non ſiceſt priuatio ad remiſſionē ſicut in hoc peccatoQuāuis .n. alia pccā tollant iuſticiā. Fere enīoēs qͥ peccant emendare ꝓponūt. hoc aūt peccati genª inqͣꝫtū peccatū ē tollit iuſticiā. inqͣꝫtūv̓o pccm̄ tale ē qd̓ hꝫ ānexā īpenitētiā auferthomini ꝓpoſitū redeūdi ad grāꝫ. ⁊ ideo irremiſſibile dr̄ qꝛ priuat di ſpōne ad bonumAd illud aūt qd̓ primo obr̄ in ꝯriū de auctoritate dn̄i in Mat. ⁊ etiā de glo. qd̓ ꝙ tā textqͣꝫ glo. intelligi hꝫ qͣꝫtū ad remiſſiōis priuationē ẜ ꝯſuetudinē n̄ ẜ poſſibilitatē ⁊ aptitudinē.vn̄ qd̓ dn̄s ꝯminatur ꝙ illd̓ peccatū nō remittitur hoc ītelligēdū ē nō qꝛ remitti non poſſitſꝫ qꝛ d̓s paucis ꝯſueuit remittere. Uel dd̓ ſic̄dicit aug. ꝙ intellr̄ de pccō in ſp̄m ſcūꝫ ẜ ꝙ includit impn̄iaꝫ finalē hoc ē ī quo qͥs ꝑ̄ſeueratuſqꝫ ad morteꝫ. ¶ Ad illud quod tertio obr̄de v̓bo Hiere. ꝙ d̓s nolebat orari ꝓ deſpatisdd̓ ꝙ hoc nō erat qꝛ nullo mō poſſent ad bonū ꝯuerti l̓ redire. hoc .n. potuiſſēt ſi d̓s vellꝫeos ſpālr̄ uiſitare. ſꝫ qꝛ ip̄i nō merebātur ⁊ d̓s
occulto ſuo iudicio nolebat eis manū mīe ampliare. hinc ē ꝙ p̄uidens ⁊ ſuū iudiciū ⁊ eorūimpn̄iaꝫ hoc ꝓphete p̄dicebat. ⁊ ita ex hoc nōhētur ꝙ illud pccm̄ nō poſſꝫ remitti. ſꝫ qꝛ illd̓nolebat deꝰ remittere. ⁊ ꝙ illi finalr̄ in impn̄iaremāſuri erāt qͣꝫuis poſſent diſcedere. ¶ Adillud qd̓ obr̄ ꝙ tanta ē hꝰ peccati labes ꝙ penitere nō poſſit. dd̓ ꝙ aug. illd̓ v̓bū retractat⁊ explanat hoc nō eē dcm̄ ꝑ priuatōꝫ oīmodepoſſibilitatis cū deꝰ ꝯuertat deſpatiſſimos. ſꝫpriuatōeꝫ facilitatis. vn̄ nō ſolūmodo ꝯſueuitaliqͥd dici īpoſſibile qd̓ nullo mō pōt fieri ſedetiā qd̓ difficulter ſit. ¶ Ad illd quod obr̄ ꝙīpenitētia ē ſpēs hꝰ pcc̄i. iā pꝫ rn̄ſio. qꝛ duplidr̄ īpn̄ia ſicut dcm̄ ē. ⁊ ꝓut īpnia dr̄ ꝓpoſitū n̄penitēdi nō reddit hoīeꝫ īpoſſibilē ad ueniamqꝛ pōt ab illo ꝓpoſito deſiſtere. ⁊ illo ꝓpoſitodeſiſtēte pōt aliud ꝓpoſitū illi ſuccedere ⁊ perillud ad ueniā ꝑuenire.Onſequēter q̄ritur de hꝰ peccati genere qͣꝫtū ad eiꝰ ſpēs ⁊ dr̄ias. et circahoc q̄runtur duo. ¶ Primo q̄rit̉ deſpēbꝰ hª peccati qͣꝫtū ad numeꝝ ⁊ ſufficiētiā.¶ Secūdo v̓o q̄rit̉ de his qͣꝫtū ad uniuſcuiuſqꝫ ꝓpriam rationem.Irca primū ſic ꝓceditur ⁊ q̄ritur denumero ⁊ ſufficiētia ſpēꝝ hꝰ peccatiEt cōiter ꝯſueuerunt hꝰ peccati ſexſpēs aſſignari .ſ. deſpatio. p̄ſūptio. obſtinatio⁊ īuidētia fraterne grē. īpugnatio v̓itatis agnte. ⁊ finalis īpn̄ia ¶ Sꝫ ꝙ multo plures debeāteſſe uidetur. qꝛ cū ſint tres v̓tutes theologice.ſ. fides ſpes charitas qͣrū q̄libet ita ē ad ſalutē neceſſaria ſicut alia. videt̉ ꝙ ſicut ē unuꝫpeccatū ī ſp̄m ſcūm qd̓ ē ꝯͣ ſpem .ſ. de ſꝑatioſilr̄ debeat eē unū ꝯͣ fidē ⁊ aliud ꝯͣ charitatēItē uirtutes cardinales multe ſunt p̄ter pn̄iaꝫq̄ ſunt neceſſarie ad ſalutē. ergo ſicut accipit̉ſpēs peccati ī ſp̄m ſcm̄ ꝑ oppoſitū ad pn̄iamita deberet accipi ꝑ oppoſitū ad alias uirtutescardinales. ¶ Itē i deo nō tm̄ ꝯſiderātur iſteꝯditōes .ſ. mīa ⁊ iuſticia ſꝫ etiā plures alie vtpote bonitas ⁊ maieſtas. ergo ſicut ſunt dueſpēs hꝰ peccati qͣꝝ una ē ꝯͣ iuſticiā ut p̄ſūptio.alia ꝯͣ mīaꝫ ut deſpatio. ita uidetur ꝙ due alieſpēs deberēt ꝯͣ alias ꝯditōes eē. ¶ Itē ſeptēſūt pccā capitalia īter q̄ ſūt aliqͣ ita magna ſitcē īuidia. ergo ſic̄ īuidētia fr̄ne grē ponitur vnaſpēs hꝰ peccati. ita deberet poni ſuꝑbia ⁊ ira.