cogitatōis v̓bi ⁊ operis ẜ triplicē potentiā .ſ.affectiuā interpretatiuā ⁊ operatiuā. cogitatioenim ꝓ affectione ibi accipitur. ¶ Quinto ꝯpratur peccatū ad perſonā quā offendit. et ſic ēqͥnta diuiſio peccati in deū ⁊ in ſe ⁊ in ꝓximū.¶ Sexto ꝯparatur peccatū ad mādatū cui opponitur. et ſic eſt illa diuiſio in delictū ⁊ ꝯmiſſuꝫ.qꝛ delictū ē ꝯͣ p̄ceptū affirmatiuū ⁊ ꝯmiſſum ꝯͣnegatiuū ¶ Septimo ꝯparatur ad uitia que exip̄a oriuntur. ⁊ ſic eſt illa diuiſio peccati ī ſeptēdr̄ias capitaliū. Et ſic magr̄ ponit ī ſeptē diuiſiones ẜ ſeptē peccati ꝯparatōes. qͣꝫuis tn̄ aliediuiſiones reperiantur ad aliquam haꝝ reducipn̄t. ꝓ eo ꝙ ſumūtur ẜ aliquā iſtaꝝ ꝯꝑationūſicut illa diuiſio quā btūs Io. in cano. ſua diuidit peccatū in ſuꝑbiā uite ⁊ ꝯcipīam oculorū⁊ ꝯcupīam carnis. reducitur ad illam que ē exparte motiui. Similr̄ ⁊ illa diuīſio qua Iſidodiuidit peccatū in peccatū qd̓ eſt ex malicia etinfirmitate ⁊ ignorantia. Similr̄ illa diuiſio ꝙͣgregoriꝰ diuidit in peccata carnalia ⁊ ſpūaliaquā ſumit ex illo v̓bo apoſtoli. ij. cor. vij. Nūdemus nos ab oī inclinamento carnis ⁊ ſpūs.reducitur ad illā qua peccatū diuiditur ꝑ ꝯꝑationē ad actꝰ ſubtractos. Et ſic pꝫ ſufficientianumerus ⁊ ordo iſtaruꝫ diuiſionū. ¶ Ad illudergo qd̓ obr̄ ꝙ malū eſt infinitis modis. dd̓ ꝙſi hoc ueꝝ ē ex parte ip̄iꝰ mali ⁊ etiā ꝑ ꝯꝑationes quas hꝫ ad particularia bona ⁊ ad ꝑticulares ꝑſonas. veꝝtamē rōe boni ſibi oppoſiti⁊ rōe ꝯpurationū generaliū modis finitis qͣꝫuisuariis hꝫ diſtingui. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ diuiſiones ille que hic aſſignātur nō recte ſumuntur maxime qꝛ in illis tribꝰ primis diuiſisnibꝰprimū membꝝ generale ē ad omne peccatū.od̓ ꝙ in illis tribꝰ diuiſionibꝰ primū membruꝫaccipiendū ē cū preciſiōe ut ſit ſenſus ꝙ pccm̄aliud eſt ex amore tm̄. aliud ex amore pariter⁊ timore. ſic et in alijs duobꝰ. Uel dic ꝙ diuidit peccatū penes motiuū ⁊ actū ⁊ obiectuꝫ ꝓut hic accipitur ꝓprie ⁊ īmediate. ¶ Illud v̓oquod obiicit ꝯͣ illa diuiſionē q̄ in delictū ⁊ ꝯmiſſum nō valet. quia non quecūqꝫ omiſſio cuiuſqꝫ bone circunſtantie dr̄ delictū ſed illa que ēomiſſio actus debiti. ¶ Ad ultimū dd̓ ꝙ ſuperbia dr̄ duplr̄. vno modo prout oīs ꝯteptꝰ⁊ erectio metis nomine ꝯtinetur. ⁊ ſic ē initiūomnis peccati. in omni eniꝫ peccato homo ſuperbit ⁊ ſe erigit ꝯtra deū. Alio modo dicitur

ſuperbia appetitꝰ dignitatis ⁊ honoris. ⁊ hocmodo ē ſpeciale peccatū diſtinctū ab alijs peccatis. ¶ Itē queritur de hoc ꝙ dicit ſeptē eēuitia capitalia uel prīcipalia. qꝛ ſuꝑ illud ꝓuervj. Sex ſunt que odit deus. glo. ſex capit aliauitia enumerat que in ꝯparatione ſeptimi minora ſunt. ⁊ iſta non ꝯtinentur ſub illis. ergouidentur eſſe. xiiij. ¶ Itē Iſidoꝰ ſuper Deu.enumerat octo capitalia .ſ. caſtimargiā. fornicatōeꝫ. philargiriā. triſtitiā. iram. ſenodoxiā.accidiā. ſuperbiā. et ita uidetur uel ꝙ iſta diuiſio ſit dīminuta uel alia ſuperflua. ¶ Item cūvitia opponantur v̓tutibus ⁊ nos habeamꝰ habitus v̓tutuꝫ donoꝝ ⁊ beatitudinū. uidetur ꝙdeberent eſſe capitalia uitia ſalteꝫ. .xxj. ¶ Itētuꝫ numerus habeat ſibi uitiū oppoſitū penesſuperabundantiā ⁊ defectū. uidetur ꝙ ẜm numeruꝫ habituum bonoꝝ debet duplari habiiꝰcapitaliū uitiorū ut ſint. xlij. ¶ Iuxta hoc etiāqueritur cum habeamus capitale uitiuꝫ penesgenus tactus ⁊ guſtus ut luxuriam ⁊ gulamquare nō habemus penes alios ſenſus? Queritur etiam pro quanto dicatur aliqͥd capitalepeccatum. ⁊ de numero iſtius diuiſionis ⁊ ſufficientia: ¶ ℟. dd̓ ꝙ capitale uitium duplr̄ pōtdici. aut quia precipuum ⁊ magnum ī genereuitioſo. aut qꝛ caput eſt ⁊ prīcipium aliorum.Primo modo accipitur ī glo. prouer. ſexto.ubi uocantur illa uitia capitalia qꝛ magna ſūtet homo dignꝰ eſt magna pena. Secundo mōacciptur capitale. dr̄ enī hic uitiū capitale illd̓quod eſt rō principiandi multa peccata. vndegrego. cuicūqꝫ capitali peccato aſſignat filiasPeccatum enī hoc ipſo ponitur eſſe caput etprincipium alterius quo eius motiuum adeocadit in aīe appetitum ꝙ poteſt preſtare fomentum ⁊ motum adeo ut ex ipſo conſurgatquoddaꝫ peccati corpus quodāmodo methauratu continens uarietatem ramorum ⁊ membrorum filiorum ⁊ filiarum. Et hīc eſt ꝙ īfidelitas que opponitur fidei non ponitur eſſecapitale peccatum. qꝛ error non cadit primo īaīe appetitū. filr̄ nec ꝓdigalitas que eſt oppoſita auaricie. īanis autem glorīa uno modo eſtcapitale uitium. alio modo eſt filia. naꝫ proutīanis gloria dicit appetitū dignitatis ⁊ excelletie ſic eſt idem cum ſuperbia. ⁊ eſt capitale uitium. ⁊ ſic accipit magr̄ ī lr̄a. qꝛ aīus directemouetur ad excellentiā ⁊ dignitatē appetēdā