in eo qui aliquod facinus perpetrauit. ſꝫ huicmodo obuiat poteſtas abſolutionis a reatu. ſi.n. reatus fundatur ſuper actu p̄teritū cū actūpreteritū neceſſe ſit eſſe preteritū cuꝫ eſt reusnon pōt non eſſe reus quod manifeſte falſū ē.Alius modus dd̓i fuit ꝙ reatꝰ fundatur ſuperꝓnitate que qͥdeꝫ ꝓnitas dr̄ eē macula peccati⁊ illa macula ē quaſi quedā diſpoſitio reddēsaīam cremabilē. ⁊ rōne amotōis illius maculedn̄r lauari in ſanguine xp̄i a peccatis nr̄is. Sꝫhuic modo dd̓i obuiat poſſibilitas amotionisillius ꝓnitatis abſqꝫ infuſione gr̄e ſicut pꝫ qn̄de auaro fit ꝓdigus. aufertur ab eo ꝓnitas adauariciā. ſi ergo reatꝰ fundaretur ſuꝑ illā ꝓnitatē cū aliqͥs de auaro fieret ꝓdigꝰ abſqꝫ gr̄aeſſet a reatu peccati abſoluiʰ qd̓ plane falſuꝫē. Tertiꝰ modus dd̓i ē ꝙ reat fundatur ſuꝑdeformitatē. deformitas aūt nō tm̄ dicit bonipriuatōeꝫ ſꝫ etiā debitū hn̄di. ⁊ qꝛ peccator dꝫdeo iuſticiā ⁊ honorē. ⁊ dū illis priuatur ꝑ peccatū deformatur. ex hoc obligatur ad ſuſtinēdā penā. qꝛ .n. debitor erat ⁊ nō poterat ſoluere in oꝑibus neceſſe erat ut ꝑſolueret in paſſionibus. Sꝫ huic mō dd̓i obuiat reatus multiplicitas. quot .n. peccata hō actualr̄ ꝑpetrauittot penis reus erit. ex multis aūt peccatis eiꝰdē ſpēi una reſultat in aīa deformitas. Preterea carentia boni in hoīe obligat̉ ad carentiāſūmi boni non ad paſſionē ſupplicij ſicut pꝫ inoriginali pccō. remota deformitate per gr̄amadhuc remanꝫ obligatio ad pena. Et ꝓptereadici pōt ꝙ reat̉ꝰ ſiue obligatio ad pena ē duplex. quidā .ſ. reſpectu pene eterne. ⁊ quidaꝫreſpectu pene temporalis. obligatio v̓o reſpectu pene tp̄alis nō ſemꝑ reqͥrit culpā pn̄temſꝫ ſufficit ad illā obligationē ꝙ pena fuerit pꝰterita ⁊ ꝙ ſubſecuta fuerit plena emēda. obligatio aūt ad penā eternā fundatur ſuꝑ illā culpā. tulpa aūt ꝓprie loquendo nō ē ip̄a ꝓnitasſed ip̄a deordinatio ſiue que ē in actu ſiue queeſt in aīa deordinatio ⁊ in actu ꝯſiſtebat ex cōuerſione ⁊ auerſione. ⁊ ẜ hanc duplicē ꝯparatōeꝫ aīa deordinatur cū peccat. et deordinatioin aīa rōe auerſionis dr̄ deformitas. rōe veroꝯuerſiōis dr̄ macula. Dico ergo ꝙ reatꝰ peneeterne fandatur ſuꝑ pccm̄ ⁊ inquantū ē deformitas ⁊ inquātū ē macula ſꝫ differēter. qꝛ rōeauerſiōis dignꝰ ē ſupplicio. fundatur aūt reat̉ſuꝑ maculā ⁊ deformitatē q̄ ē ī aīa ꝑ ꝯꝑatōeꝫ
ad actu ꝑ quē illa macula uel deformitas ē introducta. et ideo plurificantur reatꝰ ẜ ꝙ plurficantur peccata ꝯmiſſa. Et ꝑ hoc pꝫ rn̄ſio acobiecta. nā dico ꝙ reatꝰ pene eterne n̄ ſimplr̄fundatur ſuꝑ maculā ẜ ꝙ dr̄ ꝓnitas ul̓ poſitioaliqua ſꝫ potiꝰ ẜ ꝙ dr̄ deordinatio ⁊ priuatio.dico etiā ꝙ nō fundatur ſuꝑ deformitatē ſolūrōe priuatōis ſꝫ etiā rōne debiti. nec ſolū rōneauerſiōis ſꝫ etiā ꝯuerſiōis. nec ſolū ſuꝑ pccm̄ẜ ꝙ ē deformitas ſꝫ ẜ ꝙ ē macula. et hoc ē qd̓dicit magr̄ in lit. Reatu remanꝫ pccm̄ in hoīecū ꝓ eo ſiue tranſierit ſiue adſit mens homīspolluta ē ⁊ corrupta quouſqꝫ hō ſuppliciis eſtobligatꝰ ꝑpetuis. et loqͥtur hic magr̄ ſicut pꝫde reatu pene eterne nō tꝑali. reatus .n. penetp̄alis bn̄ fūdat̉ ſuꝑ illud qd̓ ꝑtrāſit ¶ Itē q̄rit̉d̓ hoc qd̓ dicit. Modi pcc̄ōꝝ uarias ī ſcripturahn̄t diſtīctōes. videtur .n. ꝙ nō ſolūmo uariashabeāt īmo etiā infinitas. qꝛ ſicut uult phūsbonū ē uno mō malū aūt multiphariā. Et ip̄eetiā Dioᵐ dicit ꝙ malū ē infinitu. ergo uidet̉ꝙ in ſcriptura nō poſſit hr̄e diſtinctōes determinatas. ¶ Iuxͣ hoc q̄ritur de numero ⁊ ſufficiētia haꝝ diſtinctionū quas magr̄ ponit ī lr̄a.Uidetur .n. ꝙ aliqͣ incōueniēter aſſignetur. qꝛcum oē pccm̄ ſit in uolūtate ex libidine motamale diſtīguitur pccm̄ in peccatū qd̓ ē ex amore ⁊ qd̓ eſt ex timore. ¶ Ite cū oe peccatū ſitī cogitatōe ⁊ volūtate male diſtinguitur pccm̄ꝑ pccm̄ cogitatōe ⁊ v̓bo ⁊ oꝑe. ¶ Itē cum oepccm̄ ſit ī deū male diſtīguit̉ pccm̄ ꝑ iſtas dr̄ias in deū ⁊ ſe ⁊ in ꝓximū. ¶ Itē cū in oī pcc̄ōſit defectꝰ alicuiꝰ circūſtātie oē peccatū uidetureē omiſſio. ergo male diſtinguitur ꝑ ꝯmiſſuꝫ⁊ omiſſuꝫ. ¶ Poſtremo uidetur cū oīs peccatiinitiū ſit ſuꝑbia ꝙ male diſtinguatur peccatuꝫꝑ ſepte capitalia. ¶ ℟. dd̓ ꝙ magr̄ ī hac ꝑteſepte inuit diuiſiōes peccati ẜ ſeptēplice eiiusꝯꝑatōe ¶ Primo nāqꝫ peccatū ꝯꝑatur ad camſuā ex qua hꝫ ortū. et ſic ē illa diuiſio peccatiin actuale ⁊ originale. ¶ Secūdo v̓o ꝯꝑatur adpenā ad quā terminatur. ⁊ ſic ē illa diuiſio peccati in mortale ⁊ ueniale. Has duas dr̄ias magiſter p̄miſit sͣ. ¶ Tertio peccatū ꝯꝑari hꝫ admotiuū. ⁊ hoc quidē uel ē ad bonū aſſequēdūuel ad malū fugiēdū. ⁊ ſic ē tertia diuiſio quaꝫmagr̄ ponit in peccatū ex amore ⁊ peccatū extimore. ¶ Quarto peccatū ꝯꝑari hꝫ ad actumſubtractu. ⁊ ſic ē quarta diuiſio peccati ī p̄ccm̄