Druckschrift 
Commentarius in secundum librum Sententiarum Petri Lombardi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Itē receſſus a l̓mīo a quo ⁊ acceſſus ad l̓minūad quē n̄ fac̄ diuerſos motꝰ nec diuerſes actꝰ.ſꝫ auerſio dicit receſſū a termino a quo. ꝯuerſio acceſſuꝫ ad terminū ad quē. ergo nō faciūtdiuerſū actū uel motū. ſꝫ ab unitate actꝰ pccm̄eſt unū. ergo nō faciunt diuerſa. Itē in peccato auerſio eſt formalis reſpectu ꝯuerſionisſed formale nō ponit in numeꝝ cū ſuo materiali. ergo nec auerſio ponit in numeꝝ cū ꝯuerſione. ergo ꝯuerſio ⁊ auerſio nō faciunt diuerſa pccā. ℟. dd̓ ꝙ auerſio duplr̄ eccipitur.Uno mō ꝓut dicit deordinatōeꝫ circa actū cōuerſionis. Alio mō ꝓut dicit actū a ꝯuerſionediſtinctū. Primo mō ꝯuerſio nō ponit ī numerū cū auerſione nec facit diuerſa pccā īmo illaduo eēntialr̄ clauduntur in oī pccō mortali. nāꝯuerſio nō eſt culpa niſi qꝛ inordinata nec eſtinordinata niſi qꝛ auertitur hō a deo cui deberet inherere tanqͣꝫ fini ultimo. ⁊ hec auerſio ēa pccō in cuiꝰ ꝑpetratiōe pccōr nihil cogitat dedeo. Secūdo mō .ſ. ꝓut auerſio dicit actū diſtictū ꝯͣ ꝯuerſionē ſic ꝯſtituit diuerſū peccati genus. hoc .n. mō auerti ē odio habere uel inuidere ſicut ſupra dixit magr̄ vi. v. et ꝯſtat ꝙaliud genꝰ peccati ē odire deuꝫ ⁊ aliud amareꝯmutabile bonū. et qm̄ ut plurimuꝫ auerſio inpccō accipitur ꝓut dicit deordinatōeꝫ a deo tāqͣꝫ a fine qͣꝫ ꝓut dicit motū inordinatū ꝯͣ deū.hinc ē ꝙ ꝯuerſio ⁊ auerſio potius ꝯꝑantur adpccm̄ ſicut dr̄ie ꝯſtituētes qͣꝫ ſicut dr̄ie diuidētes. Et ideo ꝯcedendū ꝙ hoc modo auerſio⁊ ꝯuerſio nō faciunt diuerſa pccā. ⁊ rōes quehoc on̄dunt ꝯcedende ſunt. qꝛ iſta uia ꝓcedūt. Ad illud qd̓ primo obr̄ de Hiere. cuo malo fecit ppl̓s meus ⁊c. rn̄deri pōt ꝙ derelictionon tm̄ dr̄ ibi ꝓ deordinatōe que eſt ꝯiunctaꝯuerſioni ſꝫ etiā ꝓ omiſſione mandatoꝝ dei.et tunc diſtinguntur illa duo mala nō ſic̄ auerſio ⁊ ꝯuerſio ſꝫ ſicut omiſſio ⁊ ꝯmiſſio. Ul̓ dicendū ꝙ duo mala dn̄r nō qꝛ ſint duo peccataſꝫ qꝛ ſunt due diuerſe radices ꝯcurrentes adꝯpletionē uniꝰ peccati ſicut dicit glo. p̄habitaſuper. x. eccle. Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ auerſioē per ꝯtemptū ⁊ ꝯuerſio ꝑ cupiditate. iā patꝫrn̄ſio. loqͥtur .n. de ꝯuerſiōe ⁊ auerſione ꝓ diuerſo actu ⁊ motu. ꝙ ſi aliter intelligat ut accipiatur ꝯtēptus ⁊ cupiditas large ꝓut ꝯcurritad unū peccatū. ſic nō ſunt duo mala ſꝫ vnū Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ alius eſt habitꝰ quo qͥs

declinat a malo ⁊ quo qͥs facit bonū. dd̓ ꝙ declīare a malo dr̄ duplr̄ ſicut dictū ē de auerſiōeProut .n. declinare a malo dicit actū deteſtationis ⁊ fuge reſpectu mali dicit diuerſū actū etmotū ab eo qd̓ eſt facere bonū. Prout aūt dic̄receſſuꝫ a malo ſic nō dicit diuerſuꝫ actū ⁊ habitū qꝛ eodeꝫ mō ⁊ habitu quō qͥs accedit adbonū elōgatur a malo. Ad illud qd̓ obr̄ ꝙalij p̄cepto opponitur ꝯuerſio ⁊ alij auerſio.dd̓ ꝙ falſuꝫ ē. nā auerſio ⁊ ꝯuerſio nō ſuntꝰdiuerſa p̄cepta ſꝫ ꝯcurrunt ad idē pccm̄ quodē tā ꝯͣ p̄ceptū affirmatiuū qͣꝫ p̄ceptū negatiuūniſi forte accipiatur auerſio ꝓut noīat actū velmotū ꝯͣ deū. Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ plus ꝯuenit auerſio cū auerſiōe. dd̓ ꝙ ueꝝ ē ꝯueniētiaformali que eſt in hoc ꝙ aſſignatur in aliquotanqͣꝫ in uno ꝯmuni. ſꝫ nō eſt ueꝝ de ꝯuenientia ordinis que ꝯcurrit ad ꝯſtitutione uniª tertij. non .n. unū pccm̄ ꝯſtituitur ex pluribꝰ auerſiōibꝰ ſic̄ ex auerſiōe ⁊ ꝯuerſiōe ſil̓ ꝯcurrētibꝰ.N parte iſta ſunt dubitatiōes circalit. Et primo qͣritur de hoc qd̓ dicitꝙ pccm̄ īterdū ē ī aliquo reatu poſtqͣꝫ tranſit actu. Uidetur .n. hoc eē falſū. aut .n.reatꝰ ſiue obligatio peccati fundatur ſuꝑ actūpeccati. aut ſuꝑ ꝓnitatē. aut ſuꝑ deformitatē.Si ſuꝑ actū. ergo tranſente actu neceſſe ē ip̄ꝫtranſire. ergo nō manet peccatū quantū ad reatu poſtqͣꝫ tranſit quātū ad actū. Si ſuꝑꝓnitatē. ergo cū ꝓnitas remaneat in hoīe poſt gr̄eſaſceptionē. uidetur ꝙ reatus remaneat poſtpeccatū etiā pº grāꝫ ſuſceptā qd̓ ē plane falſūSi ſuper deformitatē ⁊ illa dicit priuationē etpriuatio nihil eſt. ergo fūdatur reatus peccatiſuꝑ nihil. ergo ꝓ nihilo obligatur homo ad penā. ergo ſi nihil eſt plus in pccō niſi iſta tria n̄uidetur ꝙ pccm̄ poſſit remanere reatu ⁊ trāſire actu. Queritur ergo ſuper qͥd fundetur reatus ſiue obligatio ad pena? ℟. qd̓ ꝙ ẜmꝙ tria ſunt in pccō .ſ. actus peccandi. ⁊ habitꝓnitatis ſiue macula peccati. ⁊ tertio defectusſiue boni priuatio que deformitas dr̄. ẜm hoctriplex fuit modus dd̓i. Quidā .n. dixerunt ꝙreatus peccati fundatur ſuper actu. nec tamēſequitur ꝙ reatus tranſeat cū actu. ꝓ eo ꝙ ꝓactu p̄lerito pōt hō manere obligatꝰ ad penafutura. tu .n. qͥs ex prauitate actiōis ſue reuspene efficitur iſi actꝰ ille ꝑtranſeat reaiꝰ ſiueobligatio nō pertanſit ſicut pꝫ in latrone rel