Druckschrift 
Commentarius in secundum librum Sententiarum Petri Lombardi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

meruit. quia ſicut bonū uigoratur ex bono itamalū uigoratur ex malo eo modo quo diciturmalum uigorari. ideo quāuis ueniali quantuꝫeſt non debeatur pena eterna. nihilominus tn̄poteſt ei deberi inquantū eſt ꝯiunctū mortali. ideo cum deus punit taꝫ ueniale qͣꝫ mortaleī eodē pena eterna neutꝝ punit ſupra ꝯdignūſꝫ utrunqꝫ punit ꝓut puniri meretur ſolū īſe ſed etiam prout eſt alteri coniunctū. Adillud qd̓ obr̄ magis ſaluatur ratio uenialiscum mortali qͣꝫ cum gratia. dd̓ ſi intelligatde grā qͣꝫtū ad actū ueꝝ ē. actꝰ gre ſiue motꝰ grē delet ueniale peccatū. Si autē intelligatqͣꝫtū ad habitū falſū ē. qꝛ ueniale grā magis ſaluatur ī ꝓpria rōe qͣꝫ mortali. tunc .n.nec reatꝰ eiꝰ augetur nec minuitur nec mutat̉ſꝫ ueniale iunctū ē mortali tunc reaiꝰ eiꝰ augetur quodāmō mutat̉. qꝛ iūctu malo vigorat̉. Nec ualet qd̓ obijcit ueniali debeturpena tp̄alis niſi rōe grē qꝛ ſemꝑ duraret niſieēt grā. dd̓ .n. ueꝝ ē ſuꝑduraret niſi eſſꝫgrā. qꝛ tn̄ ip̄ꝫ de ſe grā excludit ſicut mortale ſimul ſtat principio ſue remiſſiōis delectatōis. ideo qͣꝫuis poſſit deleri ſine grānihilominꝰ tn̄ qͣꝫtū ē de ſua natura delebile ēterribile. ſic eſt de mortali qd̓ oīo excluditdonū grē. Ad illud qd̓ obr̄ ſi aliqͥs eēt inſolo ueniali moreretur in eternū cruciaret̉.qd̓ hecipoſitio ē īpoſſibilis. primū qꝛ nūqͣꝫnec nec erit aliqͥs in ſolo pccō ueniali fuerit ita hēat grāꝫ. nihil .n. eſt mediū nuncqͥn habeat grām aut ſit in mortali pccō. in primo ſtatu nihil fuit mediū inter īnocentiā mortalē culpā ſicut eſt on̄ſuꝫ. ideo poſitio illa uana. eſto aliqͥs puer eēt in uenialidico deus nūqͣꝫ educeret de ftatu meritiqͥn ul̓ ip̄e peccarꝫ mortal̓r ul̓ ip̄e daret ei grāꝫEt ſi q̄rat utrū ip̄i ueniali debeatur pena eterna vel tꝑalis: dico debetur pena tꝑalis. ⁊ſiꝓcedat ulteriꝰ. ergo illa ꝑſoluta erit oīo īmunis a culpa. dd̓ ueꝝ ē. ſꝫ qꝛ nūqͣꝫ pōt deoꝑſoluere ita aīam deꝰ acceptet ſine gr̄a. hīcē deº ne cogeretur iſtū ſupra ꝯdignū punire grāꝫ ſibi infunderet quā ſolutōem peneacceptet. ideo ſeqͥtur illi pccō debeat̉pena ſe. nec ſeqͥtur ſe poſſit reſurgere a culpa ad īnocentiā. Ad illud qd̓ obr̄ delectatio excedit delectatōeꝫ in īfinitū.dd̓ excedit in infinitū uerā intenſionē

delectatōis ſꝫ reputationē peccātis. Exēplūaūt hꝰ ponitur in charitate que diligit aliquodbonū creatū diligit increatū. adeo bonū increatū reputat bonū bonū ſi creatū infinities multiplicetur adhuc non equaret illi in amore ſed plus amaret deū qͣꝫ bonū creatū infinities multiplicatū. lꝫ utrūqꝫ diffinite diligat. ſicetiā in ꝓpoſito ē intelligendū in amore ꝯcupīeque charitatē perimit que charitate ſaluatur. una .ſ. que charitatē perimit p̄fert creaturā deo qui erat preferendus infinitis boniscreatis. altera uero que charitate manetprefert creaturā deo. et ideo reputationempeccantis dei punientis mortale excedit ueniale īproportionalr̄. Ad illud quod obr̄ꝑueniale offenditur deus. dd̓ falſū ē.. .n.dr̄ deus offendi niſi ꝯtemnitur. ſꝫ ueꝝ ēcu ueniali peccato minus deus amatur ẜmaug. dicit in li. ꝯfeſ. Minus te amat qui tecualiquid amat quod ꝓpter te amat. Ideo ueniale uita eterna aufert ſꝫ retardat quia adeo ſeparat ſed elongat. nec obligat eternaliter cruciante quantū eſt de ſe ſed tꝑaliteraffligentem.Onſequenter queritur, tertio locomodis diuidēdi peccata. Et multiſint modi diuidēdi de quibꝰ ualdelixū eēt hic diſputare. his omiſſis in generaliquerūtur hic duo. Primo queritur utꝝ peccatū habeat hic diuidi dr̄ias materiales tm̄aut dr̄ias formales aūt ſpāles. Secūdoqueritur utrū pccm̄ diuidi habeat ꝯuerſione auerſionē tanqͣꝫ diuerſas pccōꝝ dr̄ias:Irca primū ſic ꝓceditur qͣritur utꝝpeccatū diuidi habeat dr̄ias materiales tm̄. an etiā per formales Et tm̄ per materiales ſed etiam per formales diuidi habeat oſtenditur ſic. Sicut ſe habꝫcaſtitas ad uirtutē ita ſe habꝫ luxuria ad uitiūergo ſicut caſtitas eſt ſpecies uirtutis ita luxuria eſt ſpecies uitij. ſed una ſpecies diſtīguiturab altera per dr̄ias formales. ergo ⁊c. Iteꝫbonum opponitur malo non tm̄ materialiterſed etiam formaliter. diuerſis bonis diuerſaopponuntur mala. ſed bona quibus mala opponuntur formaliter diſtingūtur. ergo ꝑi rōne mala ęis formalr̄ oppoſita ſūt formalr̄ differūt. Itē unū actu peccati aſſignāt̉ diuerſe dr̄ie pccōꝝ ſit̄ ī pcc̄ō ade ī quo dr̄ fuiſſe gula