Druckschrift 
Commentarius in secundum librum Sententiarum Petri Lombardi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

aliud mandatū ē. ꝯcupiſces. aliud mechaberis. ergo uidetur ſicut illa duo ſuntcepta ita actio interior exterior ſint duo peccata. Itē magis ꝯuenit uolūtas interioruoluntate interiori qͣꝫ uoluntas interior voluntate exteriori. ſed uoluntas interior aliauoluntate facit duo pccā diuerſa. ergo multofortius uoluntas interior actu exteriori ſūtdiuerſa peccata. Sed ꝯͣ. Per ſe per accn̄snon ponunt in numeꝝ ſicut diligo uinuꝫ qͥadulcē non dicor diligere duo ſed vnū. ſꝫ actioexterior non eſt peccatū niſi ꝓpter voluntatēinteriorē. ergo uoluntas interior actu exteriori non ponti in numeruꝫ. ergo ſunt duopeccata ſꝫ unū. Itē actio inchoata ponitin numeꝝ ſeiꝑ̄a ꝯſūmata. ſed peccatū īchoatur in uoluntate ꝯſūmatur in opere dr̄Ia. 1. Concupīa ꝯceperit parit peccatū. peccatū v̓o conſūmatū fuerit generat morteꝫ.ergo ac. Itē bonū opus non ponit in nume bona uoluntate in rōne meriti. vnde cuꝫalquis uoluntarie bene operatur eſt ibi duplex meritū ſed unu. ergo pari rōne nec uolūtas interior opere exteriori ponet ī numeꝝin rōne demeriti ſiue peccati. Iteꝫ formaleeſt in peccato peccatū eſt libido uel potiusꝯtēptus dei ſiue auerſio. ſed quis uolūtarieopus nephariū perpetrat non ſunt quo ꝯtemptus ſed unus. Item multis peccatis multiplex debꝫ īfligi pena fiue remuneratoria ſiueſatiſfactoria. ſed peccato exterius ꝯſūmatenon debetur alicui pena multiplex nec diuerſeimponuntur ſatiſfactiones ſed una. ergo volūtas interior actio exterior non ſunt diuerſapeccata.. dd̓ duplr̄ ꝯtīgit ꝯparari peccatū operis exterioris uoluntatis interioris.Uno modo prout illa ꝯiuncta ſunt ordinataita unū eſt ex altero. et ſic uolūtas interiorcum actu exteriori non facit dīuerſa peccata eo unꝰ ē ibi ꝯtemptꝰ una auerſio unaeſt ꝯuerſio. voluntas enim eſt que ꝯtemnēdoauertitur dum ad bonū ꝯmutabile ꝯuertiturſolū quantū ad actū ꝓpriū ſed etiā quantū adactū inferioris potentie que ei ſubiicitur. quiaergo peccatū huiuſmodi dicit deordinatione per ꝯtēptū auerſionē a deo ꝯuerſioneꝫad creaturā. hinc eſt ibi ſit vna deordinatioprima peccatū uolūtatis operis unum eſt

loquendo formalr̄ ꝓut illa ꝯiuncta ſunt. lꝫ ibiautem ſit una ratio deordinandi. plura tn̄ ſūtibi deordinata. et ideo quāuis peccatum illudunum ſit formaliter. plura tamen ſunt materialiter. Si autem ꝯparemus uoluntatē interiorē ad opus exterius ꝓut ſunt ſeparata ita unus peccet uoluntate tm̄. alius peccet uoluntate opere. ſic peccatū uoluntatis opisſunt diuerſa peccata ſolū materialiter uerūetiam formaliter eo actus uoluntatis inquo ꝯſiſtit prima deordinandi numeratur eſt alius alius. hoc aūt querit magr̄in lr̄a. utrū uoluntas interior actio exteriorſint diuerſa peccata. hoc enī non eſt dubiuꝫdiuerſis peccatis peccat qͥs ſi una uice tm̄ uelit malū. alia uicē uelit p̄ficiat. ſꝫ de hoc q̄ritutrū uoluntas interior actio exterior ſint diuerſa peccata unū ab altero ꝓcedit. unualteri ꝯiungitur? Et ad hoc rn̄dēduꝫ qͣꝫuisſint plura opera culpabilia plura deordinataquia tn̄ una eſt deordinādi unus eſt ibi actꝰuolūtatis. nec alter ē culpabilis niſi ꝓpter illūunū eſt ibi peccatū. Et hoc modo dd̓i magisꝯcordat magr̄ in lr̄a rn̄dens obiectōibꝰ fiūtin lr̄a parte altera que dicebat illa diuerſapeccata. recte facit in hoc quāuis aliquidpoſſit numerari ex quadā improprietate ſolūex parte principij materialis. tn̄ ꝓprie loquendo non numeratur aliquid ex parte principimaterialis niſi qꝛ numeratione ex ꝑte principij materialis ꝯcurrit numeratio ex ꝑte formalis. ſicut albedo numeratur in duobꝰ hoībꝰalbis. non ſic aūt eſt in ꝓpoſito. Et ideo rōesque hoc on̄dunt .ſ. uoluntatē interiorē actōeꝫexteriorē peccatū vnuꝫ ꝯcedende ſunt.Ad illud qd̓ obr̄ de glo. dd̓ glo. aut loquit̉materialr̄. aut loquitur de homicidio interiori exteriori ꝓut diſiuncta ſunt ita unū alterinon ꝯtinuatur. Ad illud qd̓ obr̄ multiplicato inferiori multiplicatur ſuū ſuperiꝰ. dd̓illud uerū eſt de illo inferiori cui ſuū ſuꝑiꝰ eſteēntiale uel ad qd̓ ſuū ſuꝑiꝰ ꝯꝑatur eēntialiter ſic aūt ē in ꝓpoſito. qꝛ peccatū ſi dicaturde uoluntate rōne dr̄ p̄dicatōe eēntiali ſꝫmagis accn̄tali. Ad illud qd̓ obr̄ multiplicato ſubiecto multiplicatur accn̄s. dd̓ illd̓ueꝝ eſt ſi ſubiectū per ſe multiplicatur illudin quo primo ē accn̄s. deformitas aūt peccādi