quoddā .n. ē bonū in genere. quoddā ex circūſtātia. qd̓dā v̓o bonū ꝑſcm̄ ſiue prīcipale ſiuebonū ẜ ſe. ⁊ qͣlꝫ haꝝ dr̄iaꝝ hꝫ dr̄iam mali ſibiex oppoſito rn̄dētē. nā bono in gn̄e opponit̉malū in gn̄e. ⁊ bono ex circūſtātia opponiturmalū ex circūſtātia. ⁊ bono ſimplr̄ ſiue ẜm ſeopponit̉ malūſ ſe ſiue demeritoriū. Hoꝝ aūtoīuꝫ exēpla ſunt manifeſta. Sic ergo actio ꝓcedēs a uolūtate deliberatiua diuidi hꝫ ꝑ bonā⁊ malā actōeꝫ nō ſolū tanqͣꝫ ꝑ dr̄ias diſꝑatasſꝫ etiā directe oppoſitas. Un̄ rōes q̄ hoc oſtēdunt ꝯcedēde ſunt. ¶ Ad illud ergo qd̓ primo obr̄ ꝙ oppoſita ſunt nata fieri circa idē.ꝯd̓ ꝙ ſi intelligatur de eodē numero nō hꝫ v̓tatē niſi ī ſubiecto qd̓ ē ſubā ꝓprie loquendoip̄ius aūt ſubſtātie ꝓut cū ſit una ⁊ eadē numero ꝙ ſit ſuſceptibilis ꝯͣrioꝝ. Circa actōeꝫ aūtcū ſit accn̄s nō oꝑꝫ illud hr̄e v̓itatē ꝙ bonū ⁊malū ſit circa eandē actōeꝫ namero. ſꝫ ſufficitqͣꝫtū ad legē oppōnis ꝙ hēant fieri circa eādēactōeꝫ ī ſp̄e. Alia ē etiā rō ꝙ bonū ⁊ malū nōpn̄t ſibi ſuccedere ī eadē actōe ẜ eandē parteactionis ꝓpter hoc ꝙ eē actionis ꝯſiſtit ī ſucceſſione. Et hoc melius iā patebit. ¶ Ad illd̓qd̓ obr̄ ꝙ oē quod deꝰ facit ē ualde bonū. qd̓ꝙ illud intellr̄ quo ad bonū nature. illi aūt bonitati nō repugnat malicia moris imo eā preſupponit. et iō eadē actio pōt a deo fieri ⁊ nilominª eē ꝓhibita. Ex hoc tn̄ nō ſeqͥtur ꝙ nōſit ꝯͣrietas īter bonitatē moris ⁊ maliciā. vnd̓īpoſſibile ē ꝙ eadē actio ſit ſimul ⁊ ſemel inꝓhibitōe ⁊ ī p̄cepto. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ eadē actio ē meritoria ⁊ d̓meritoria. dd̓ ꝙ bonūīmalū meriti ⁊ demeriti ꝯͣ actōeꝫ nō hn̄t qͣlitates abſolutas ſꝫ ꝯꝑatōes diuerſas. vn̄ actiobona nō ē aliud qͣꝫ actio ordinata in finē. refertur aūt actio ī finē per intētōeꝫ. Qm̄ ergevna ⁊ eadē actio pōt eē a duplici ītendēte ⁊ duplici intētōe ita ꝙ ab uno ſicut a prīcipali motore. ab altero v̓o ſicut ab inſtr̄o. ⁊ una illaruꝫītentionū pōt eē recta ⁊ altera illaꝝ obliqͣ. hīcē ꝙ una ⁊ eadē actio pōt eē bona ⁊ mala ꝑ cōpatōeꝫ ad diuerſa prīcipia loquēdo de bonitate ⁊ malicia meriti ⁊ demeriti. ex hoc tn̄ nonſeqͥtur ꝙ bonū ⁊ malū nō ſunt oppoſita ꝯtraactōeꝫ. nā et ſi ꝯpatiātur ſe ꝯtra eandē actōeꝫin ꝯꝑatōe ad diuerſas ītentōes nō tn̄ ꝯpatiūt̉ſe ẜ ꝙ ꝯparātur ad eandē intentione. oppoſita .n. reſpectiua ẜ hoc legē hn̄t oppōnis ẜ qd̓
ad idē ꝯꝑantur. Un̄ nota ꝙ alit̓ dicitur bonūde uolūtate aliter de actōe exteriori. nā circauoluntatē dicit qualitatē aliquā ſuꝑadditā. etideo īpoſſibile ē ꝙ una ⁊ eadē uoluntas ſit ſil̓⁊ ſemel bona ⁊ mala nec abſolute nec in ꝯꝑaratōe ad diuerſa. Lirca actiōeꝫ v̓o bonū dicitꝯꝑationē ad debitū principiū ⁊ ad finē. vn̄ alique due actōes ꝑ oīa ꝯſimiles tā in gn̄e actionis qͣꝫ in genere circunſtātiaꝝ moraliū freq̄nter differunt in hoc ꝙ vna eſt meritoria. altera uero no. qꝛ una fit ab hn̄te charitatē. alteranō hn̄te. Et hec dicta ſunt de bono ⁊ malo ẜꝙ tantū ualet qͣꝫtū meritoriū ⁊ demeritoriū.quia ẜ hoc currebat obiectio. ¶ Ad illud qd̓obijcitur ꝙ actis īchoata ex charitate poteſtterminari ex uanitate. dd̓ ꝙ ueꝝ ē. ſed lꝫ illaactio ana ſit in genere nature. nō eſt tn̄ una īgenere moris ꝓ eo ꝙ etſi una ſit uoluntas q̄eſt principiū illius actōis. tn̄ aliter ⁊ aliter eſtdiſpoſita diſpōne inqͣꝫ que uariat in gn̄e moris ſicut ē intentio recta ⁊ obliqua. ¶ Ad illd̓qd̓ obiicitur ꝙ bonū eſt in plus iam pꝫ rn̄ſio.obijcit .n. de bono nature. et hoc modo nō eſtdifferentia diuiſiua actionis deliberatiue.Ecundo queritur utrum hec diuiſiofiat ꝑ differētias eēntiales an ꝑ accidētales Et ꝙ ꝑ eſſentiales uideturAccn̄tia ſunt tranſmutabilia circa ſubiectū.ſed bonitas ⁊ malicia null omō tranſmutāturcirca actōeꝫ. ut illa actio qͣ modo eſt bona eadem numero poſtmodū ſit mala uel ecōuerſoergo bonitas ⁊ malicia nō ſunt differentie accidētales actōis. ⁊ ſūt accn̄tales uel eēntiales.ergo ⁊c. ¶ Itē qͣꝫuis q̄dā accn̄tia ſint inſeꝑabilia ẜ rē l̓n̄ oīa ſunt ſeꝑabilia ẜ intellcm̄. ſedquedā actio ē ita mala ꝙ nunqͣꝫ pōt eē nec intelligi bona utpote blaſphemare ⁊ odire deūergo uidetur ꝙ malicia nō accidat tali actōi.¶ Itē ꝯtingit aliquē habitū eēntialiter eē bonū utpote charitatē ⁊ grāꝫ. ⁊ aliquē eēntial̓rmalū ut iniuſticiā ⁊ laſciuiā. ergo pari rōne cūactꝰ ſint ex habitibꝰ uidetur ꝙ aliqͥ actus ſinteēntialiter boni ⁊ aliqͥ eēntialiter mali loq̄ndode bonitate ⁊ malicia moris. ¶ Itē generi reſpondent ſpēs. ergo cū ſit bonū ī gne ⁊ malūī gn̄e utriqꝫ rn̄debit bonū ⁊ malū ſpāle ſiue ꝑmod̓ ſpēi ſe hn̄s. ſꝫ genꝰ eſt eēntiale ſpeciei.⁊ ſpecies etiā addit ſuper genꝰ dr̄iaꝫ eēntialēergo neceſſe eſt aliquā actionem ponere que