aliqua oꝑa faciunt ad meritū illa ſunt max īeoꝑa humilitatis ⁊ uilitatis. hec .n. oꝑa deꝰ maxime ꝯmēdat. ſꝫ oꝑa priuilegiata ſunt oꝑa cuiuſdam excellētie ⁊ dignitatis. ergo vid̓tur ꝙminime inter oīa gn̄a opeꝝ addāt ad bone intentōis meritū. ¶ Item vbi facultas deeſt uoluntas reputatur ꝓ facto ſicut determīatū ē ēet hoc nō ē ob aliud niſi qꝛ alias nō ē plena etꝑfcā uoluntas. ſi ergo uolūtas ꝑ ſe ſola ꝓ oꝑereputatur. uidetur ꝙ in tali caſu opꝰ priuilegiatū nihil addat ſuꝑ intētōis bonitate ⁊ meritū¶ ℟. dd̓ ꝙ maiꝰ bonū pōt aliqͥd dici duplr̄.aut intenſiue utpote qꝛ plus deo placꝫ. aut extenſiue utpote qꝛ puribꝰ ꝓdeſt. et ẜ hoc dupl̓r̄pōt intelligi ꝙ opᵉ priuilegiatū addat ad bonitatē intētōis. aut ꝙͣꝫtū ad ꝓxioꝝ edificatiōeꝫ.aut quātū ad dei approbatione. et primo mēattenditur augmentū qͣꝫtū ad exēplū. ſecundomō qͣꝫtū ad meritū. Si ergo loquamur de additōe qͣꝫtū ad exemplū ſic abſqꝫ dubio opꝰ priuilegiatū addit ad bonitatē ītētōis. qꝛ bonitasintentōis nō lucet exterius niſi ꝑ on̄ſionē bonoꝝ opeꝝ ⁊ maxime priuileglatoꝝ. ſi aūt loq̄mur ẜo mō .ſ. qͣꝫtum ad additione que attenditur qͣꝫtū ad meritū. ſic diſtinguendū ꝙ eſtloqͥ de merito reſpectu p̄mij ſubālis ⁊ reſpectu p̄mij accn̄talis. Reſpectu premij accn̄talisopus priuilegiatū addit sͣ bonā intētōeꝫ ⁊ koluntate. qꝛ premiū accn̄tale qd̓ ē aureola n̄ debetur uolūtati ẜ ſe ſꝫ uoluntati ī oꝑe. Si aūtloquamur de merito reſpectu premij ſubālisadhuc opꝫ ſubdiſtinguere. qꝛ ē meritu ꝯgrui.⁊ ē meritū ꝯdigni. qͣꝫtū ad meritū ꝯgrui abſꝫdubio priuilegiatū addit ſupra bonitatē intentōis. ꝓ eo ꝙ uolūtas ī illo oꝑe p̄ꝑatur ⁊ diſponitur ad ſuſceptōeꝫ maioris gr̄e ꝑ quā dignaē maiori retributōe. Si aūt loq̄mur de meri.to condigni ſic abſqꝫ dubio nō addit. ꝓ eo ꝙqͣꝫtitas meriti ꝯdigni penſatur ex qͣꝫtitate radicis ⁊ tantū placet deo qͥs qͥ hꝫ uolūtatē plenaͣ ⁊ nō pōt hr̄e opꝰ qͣꝫtū ille qͥ hꝫ uolūtatē etopꝰ qͣꝫtū ad eēntialis p̄mii retributōeꝫ ſi ſuntī eqͣli charitate. Et ſic pꝫ ꝙ op xriuilegiatuꝫrōe dignitatis ſue aliqͥd addit ſupra bonitatēintētōis lꝫ nō addat oī mō additōis. Iō ꝯcedēde ſunt rōes que ad primā ꝑte inducūtur. ¶Ad illud v̓o qd̓ obr̄ de btō martino ꝙ palmāmn artyrii nō amiſit. dd̓ ꝙ ibi palma martyri

nō accipitur ꝓ p̄mio accn̄tali qd̓ ē aureola. ſedpro pͥmio ſubāli qd̓ ē aurea. vtrūqꝫ .n. ē martyrij palma. ſꝫ vnū .ſ. aurea rn̄dꝫ martyrio qꝛſuſtinetur ex charitate. alteꝝ v̓o .ſ. aureola reſpondet ei qꝛ ē ſpālis priuilegij ⁊ progatiue.¶ Ad illud quod obr̄ ꝙ operatio placet ꝓpioꝑantē. dd̓ ꝙͣ ueꝝ ē. attn̄ duꝫ oꝑans bn̄ utiturbono ꝑ qd̓ placet deo hoc ipſo diſponit ſe admaius ⁊ aliquo dignꝰ ē quo qͥdē nō eēt ſi nonita bene uteretur. et ideo nō ſeqͥtur ꝙ ſi oꝑatio placet deo ꝓpter oꝑantē ꝙ nō magis placeat operās ꝓpter oꝑatōeꝫ qͣꝫ ſine. nihil eniꝫīpedit de duobꝰ bonis quoꝝ unū hꝫ bonitateꝫab altero qͥn ambo meliꝰ ualeant qͣꝫ ualeat alteꝝ illoꝝ tm̄. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ mori promūdo diſplicet deo. dd̓ ꝙ ueꝝ ē. ſꝫ tn̄ ex hocnō ſeqͥtur ꝙ tota bonitas oꝑis priuilegiati ueniat ex intentōe. ſꝫ ꝙ nō pōt eē opꝰ ꝑſcē bon̄abſqꝫ intentōe. nihilominꝰ tn̄ oꝑa priuilegiataaliquā bonitatē de natura ſui hn̄t que iunctacū bonitate intentōis aliqͣꝫ excellētiā tribuuntbn̄ oꝑanti quā nō tribuerēt alia genera opeꝝ.et ideo illud v̓bū quo dr̄ ꝙ ubi unū ꝓpter alteꝝ utr oibiqꝫ tm̄. nō hꝫ ibi locū. hoc .n. intelligitur qn̄ illud ꝓpter qd̓ alteꝝ participat aliqͣꝫꝓprietatē eſt tota rō illius ꝑticipatōis. non ſitaūt eſt in ꝓpoſito ut uiſum ē. ¶ Ad illud qd̓obr̄ ꝙ oꝑa priuilegiata ſunt oꝑa excellentia.et ideo minus debent facere ad meritū. dd̓ ꝙopus excellens duplr̄ pōt dici. aut ẜ uanā eſtimatōeꝫ ſicut aliqͥs reputat excellentiā uindicare ſe de aduerſariis ⁊ prednari alijs. aut ẜ v̓itatis dictamē. ⁊ ſic ſuftinere ignominioſiſſimūgenus mortis ꝓ xp̄o ē opus magne excellentie. et tale opus excellentie nō ꝯdiuiditur ꝯtraopus humilitatis īmo ſimul cū illa ſtat. ⁊ neceſſario eā reqͥrit tanqͣꝫ ſociā. ⁊ dū hēat in ſedifficultatē ⁊ dignitatē ⁊ charitatē p̄ambulā ⁊humilitatē annexā non eſt miꝝ ſi diſponit admaiorē gloriā. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ uolūtasreputatur ꝓ fco ubi facultas deeſt. de ꝙ illudeſt ueꝝ ꝙͣtū ad ſufficientiā ad ſalutē ⁊ ꝙͣtū adp̄miū ſubāle. qꝛ nemo amittit regnū celoꝝ exhoc ꝙ nō facit qd̓ facere nō pōt. nō aūt ē ueꝝqͣꝫtū ad pͥmij excellentiā ſiue qͣꝫtū ad premiūaccn̄tale. et hoc modo predem ē ꝙ opꝰ priuilegiatū addit ſupra intentionis bonitatē.