enim humilis homo paꝝ intendat facere. nihilominus tn̄ magne bonitatis ē eius intētiodū ex magna uirtute mouetur ad illud faciēdūSimilr̓ du iniquus homo intendit modicummalū facere. tn̄ qꝛ ex magna libidīe facit multū ſiue ualde ē praua eius intentio dū nimiuꝫadheret bono creato. et ideo nō ſeqͥtur ꝙ minus peccet ille qͥ eſt magis malicioſus.Ertio queritur de bonitate operumqͣꝫtuꝫ ad neceſſitatē. vtꝝ .ſ. intentioAabſqꝫ bonis oꝑibꝰ ſufficiat ad merēdū uitā eternā? Et ꝙ ſic uidetur. Ber. de li.ar. Intentio ſufficit ad meritū. bona actio reqͥritur ad exēplū. ergo uidetur ꝙ qͣꝫtū ad meritū uite eterne nō ſit neceſſaria bonitas actōisexterioris. ¶ Itē ſuper illud pͣs. Dixi ꝯfitebor. glo. Uotū ꝓ oꝑatōe iudicatur. ergo tātuꝫualet bonū uelle qͣꝫtū uelle ⁊ operari. ergo ⁊cͣ.¶ Item greg. in quadā omel̓. Nō eſt noſtramanus a munere cū arca cordis repleta fueritbona uoluntate. ergo plenitudo intentionis ⁊uoluntatis equiualet plenitudini operatōit. etgo fine illa poteſt ſufficere ad ſalutē. ¶ Iteꝫmereri uitā eternā ē in poteſtate nr̄a. ſꝫ operaexteriora nō ſunt in ptātę nr̄a. ergo uideturꝙ opera exteriora noͣ ſunt neceſſaria ad merendū uitā eternā. ergo ad meritu uite eterneuidetur ſufficere intentio ſola. ¶ Itē intentio⁊ uoluntas non pendet ex opere. ergo opērenon exn̄te pōt eē bonitas tā in uoluntate qͣꝫ īintentione. ſed qui habet bonā uoluntatē ⁊ intentōeꝫ eſt iuſtus. ⁊ oīs talis hꝫ quod ſufficitei ad uitā eternā. ergo ad meritū uite eterneuidetur intentio ſufficere abſqꝫ exteriori optione: ¶ Sꝫ ꝯͣ. Oat. xxv. Eſuriui ⁊ nō dediſtis mi. mā. Ita deus dicet reprobis. ⁊ ꝓpterhoc feret ſn̄iam dānatōis ꝯͣ eos. Si ergo ꝓpt̓defectū bonoꝝ opeꝝ qͥs dānatur exercitiū bonoꝝ opeꝝ ad ſalutē ē neceſſariū. ergo intētioſine oꝑibꝰ nō ſufficit ad meritū. ¶ In in can.Iac. ij. Fides ſine oꝑibꝰ mortua e̓. ſꝫ nō ē efficacior ad merendū intentio qͣꝫ fides. ergo ſi fides nō ſufficit ad meritū ſine oꝑibus pari rōenec intentio. ¶ Itē greg. in qͣdā omel̓. Amordei nūqͣꝫ eſt ocioſus. oꝑatur .n. magna ſi eſt. ſiaūt oꝑari negligit amor nō ē. ergo ſi oꝑa nōad ſunt nō adeſt v̓itas amoris. ſꝫ nihil ē meritoriū uite eterne abſqꝫ amore charitatis. ergo circūſcriptis oꝑibꝰ intētio nō ſufficit ad me

ritū. ¶ Itē phūs dicit ꝙ ad v̓tutē tria reqͥrūt.ſ. ſcire uelle ⁊ īꝑmutabilr̄ oꝑari. ergo ſi nō ēoꝑatio nō ē ſalua v̓tutis rō. ſꝫ ubi nō ſaluaturv̓tutis rō nec poterit ſaluari ſufficiētia meriti.ergo uidetur ꝙ abſqꝫ oꝑatōe uitā eternā nonꝯdigne nec ſufficienter meremur. ¶ Itē ſi ſola intentio uel uoluntas interior ſufficeret admeritū. ſꝫ hn̄ti grāꝫ facillimū ē uelle bonū. ergo facillimū eēt mereri uita eterna. cuiꝰ ꝯͣriuꝫdicit dn̄s Mat. cū dicit ꝙ arta eſt uia q̄ ducitad uitā. ¶ ℟. dd̓ ꝙ cū q̄ͣritur utrū intēiio etuoluntas interior ſufficit ad meritū abſqꝫ oꝑeexteriori diſtinguēdū ē. Aut .n. ille qͥ hꝫ ītentōeꝫ hꝫ facultatē bn̄ operandi. aut nō. ſi nō hꝫfacultatē cū nemo obligetur ad īpoſſibile ſi bonā uoluntatē hꝫ ⁊ directā intentōeꝫ tunc ſolaplenitudo uoluntatis interne ſufficit ei ad meritū uite eterne abſqꝫ exteriori oꝑatōe. Si aūtadſit facultas ⁊ ſe offert opportunitas intētionō pōt ad meritū ſufficere abſqꝫ oꝑatiōe. Rōaūt huiꝰ ē diuini mādati obligatio ⁊ v̓tutis ꝑfectio ⁊ uoluntatis plenitudo. Diuini mādatiobligatio facit ut intentio nō ſufficiat ſine oꝑbus cū ſe offert opportunitas ⁊ facultas. mandata .n. dei non ſolū obligant ad uolendū ſedetiā ad faciendū. et ideo qui nō implet diuinamandata cum poſſit potius meretur iram qgrām. Uirtutis etiā perfectio ratio eſt quarenon ſufficit ſola intentio. qm̄ v̓tus eſt ultimuꝫpotentie. et ideo eleuat potentiā ad aliqd̓ magnū ⁊ arduū. Potētie aūt aīe nō hn̄t ſuā v̓tutē uel utilitatē ſiue ꝑfectione ꝯpletā niſi exeant in opera ſibi debita qn̄ adeſt facultas ⁊ opportunitas. et ideo intentio illa qua qͥs uult etintendit bonū ⁊ tn̄ non facit cū poſſit nō ē intentio v̓tuoſa ac per hoc nec meritoria. Uoluntatis etiā plenitudo ratio eſt quare nō fuꝰficit ſola intentio. qm̄ bona uoluntas ponit eſfectu ſi ad ſit facultas. alioquin non dicitur hoplene quid uelle ſi non facit cū poſſit facere.ſed ſemiplene ⁊ pigre uult ſicut piger qͥ uult ⁊non uult. Et ꝓpterea dicit greg. ꝙ nemo dꝫſibi blandiri de bona uoluntate īmo de dilection ꝯditoris lingua mens ⁊ manus debꝫ q̄ri.⁊ ſicut hortatur nos btus Io. i. can. i. diligeredebemus non ſolū uerbo ⁊ lingua ſed opere⁊ ueritate. Quoniā ergo cum adeſt facultas⁊ ſe offert opportunitas abſqꝫ operibus exterioribus non eſt mandatorum dei impletio