qd̓ obijcitur ꝙ priuatio ītētōis priuat maliciāab actu. dd̓ ꝙ non eſt ſimile. ꝓ eo ꝙ priuatioītētōis dicitur priuare malicia ab actu. nō quiaaliqͥd ip̄a priuatio ītetōis ꝯferat ipſi actui ſedpotiꝰ qꝛ trahit actū illuꝫ ex genª moris. qꝛ nōē opꝰ morale niſi ẜ ꝙ fit ex ītētōe. Et iō ſiml̓eſt modas arguendi ī iſta rōe ⁊ ī p̄cedenti quaarguebat̉ ex ꝯꝑatōe mali ad bonuꝫ. nō .n. ualꝫSufficit ad deſtruēduꝫ. ergo ſuffit̄ ad ponēd̓.Ecundo q̄ritur utꝝ qͣꝫtuꝫ qͥs ītēdattātuꝫ faciat ut ſicut opꝰ ab ītentiōerecipit aliquo mō qͣlitate ita etiā recipiat qͣꝫtitate ¶ Et ꝙ ſic uidetur. Super illudMat. xij. Bonꝰ hō de bono theſauro ⁊c. glo.Quātuꝫ bonuꝫ ītendis tātuꝫ facis. ¶ Itē hocuidetur rōe. Oē agens ꝑ ītentiōeꝫ p̄figit ſibifine ad que opꝰ ſuū menẜat. ergo ſi oē opꝰ morale eſt ab agente ꝑ ītentōꝫ. oīs oꝑis moralismenẜa attenditur ī ꝯꝑatōe eiꝰ ad fineꝫ. ſꝫ ꝯpatio ad fineꝫ eſt ītentio. ergo qͣꝫtitas oīs operismoralis penes intentōeꝫ attenditur. ¶ Iteꝫ ẜqͣꝫtitateꝫ charitatis attendil̓ merituꝫ exterioris oꝑis. ⁊ ẜ magnitudinē libidīs attendit̉ magnitudo exterioris peccati. ſi ergo charitas utdicit Ber. re ſpicit intentōeꝫ. ⁊ ſimilr̄ libido q̄dicit qͥetatōeꝫ ī bono creato. ergo uidetur ꝙqͣꝫtitas oīs oꝑis moralis ẜ intētōeꝫ menẜetur¶ Itē ſi aliqd̓ opꝰ de natura ſui generis ē ueniale peccatū. nihilominꝰ ille qͥ facit illud mortalr̄ peccat ſi ītendit peccare mortalr̄. hoc aūtnō eēt niſi opꝰ reciꝑet qͣꝫtitate ī gn̄e moris abītētōe. ergo ⁊t. ¶ Sꝫ ꝯͣ. Si qͣꝫtū qͥs ītēdit tātufacit. ergo ſi Linꝰ uel aliqͥs aliꝰ ꝑuus ſcūs ītenderet mereri gloriā petri meretur gloriā petriet ſi ampliꝰ intenderet āplius mereretur. ergohn̄ti minorē charitatē redderet maiꝰ p̄miū qd̓ē plane falſū. ¶ Itē ſi qͣꝫtū qͥs ītēdit tātū fac̄ergo ſi aliqͥs adulterans peccare ītendit uenialr̄ peccat uenialr̄. ſi ergo hoc ē plane falſummanifeſtū ē ꝙ qͣꝫtitas oꝑis nō cātur ex qͣꝫtitate ītentōis. ¶ Itē qͣꝫto aliqͥs ē humilior tātominꝰ boni ſe credit facere. ſꝫ ītentio ſequiturcredulitatē. qꝛ fides dirigit ītētōeꝫ. ergo qͣꝫtoqͥs humilior ē tāto minꝰ bonū intendit facere.Si ergo bonitas oꝑis menẜaretur penes qͣꝫtitate ītentōis. uidetur ꝙ qͣꝫto qͥs eēt humiliotanto opꝰ eiꝰ eēt minꝰ bonū. ſed hoc eſt planefalſū. ergo ⁊c. ¶ Itē vnꝰ ſimplex cū facit puūpccm̄ credit eſſe grauiſſimū pccmō. aliꝰ impius
⁊ iniquus cū facit maximū pccm̄ credit valdepaꝝ peccare. ſi ergo opꝰ meẜatur penes intentione. uidetur ꝙ iniquus ⁊ malicioſus minuspeccet in maiori gn̄e peccati qͣꝫ unꝰ ſimplex īgenere peccati qͣꝫtūcūqꝫ leui. ſi ergo hoc plane ē falſū. ergo ⁊ illud ex quo ſeqͥtur .ſ. ꝙ qͣꝫtitas oꝑis corrn̄deat qͣꝫtitati ītentōis. ¶ ℟.qd̓ ꝙ ſicut in p̄cedenti ꝓblemate duplex diſtinguitur qͣlitas intentōis. ſic ⁊ in hoc ītelligēdūe. qꝛ qͣꝫtita ⁊ intentōis duplr̄ pōt ītelligi .ſ. autrōe actus intendēdi. aut rōe ip̄iꝰ intenti. et ẜhoc diſtinguitur illa locutio duplex. qͣꝫtū intēdit tantū facit. qꝛ qͣꝫtuꝫ ⁊ tantū pn̄t eſſe noīauel aduerbia. Si tantū ⁊ qͣꝫtuꝫ ſint aduerbia.tunc dicunt qͣꝫtitatē actus intendēdi. et tūc eſtlocutio v̓a generalr̄ ſiue reſpectu bonoꝝ ſiuereſpectu maloꝝ. qꝛ qͣꝫtū actus intendēdi ē intenſus in bonitate ⁊ malicia tantū oꝑatio exterior ē bona uel mala. oē .n. meritu ⁊ demeritū ad actū uolūtatis reducitur lꝫ circunſtātieexteriores aliquo mō faciant ad maiore uolūtatis deprauatōeꝫ. Si aūt tantū ⁊ qͣꝫtum ſintnoīa tunc dicunt qͣꝫtitatē ex ꝑte intenti. ⁊ ſicnō ē generalr̄ uerꝰ ille ẜmo. qꝛ op exteriꝰ factū nō ſemꝑ ꝯmenẜatur ei qd̓ intentio ītēdit.Frequēter .n. intendit hō facere magnū bonū⁊ facit puū qꝛ modicā hꝫ charitatē. hꝫ tn̄ aliquo mō v̓itatē in malis .ſ. intendēdo lꝫ nō dīminuendo. ⁊ ꝓut tantū ⁊ qͣꝫtū dicunt qͣꝫdā cōꝑatōeꝫ ꝓportionalitatis. nō ꝯmēſuratōeꝫ eqͣlitatis. vn̄ qͥ intendit multū peccare multū peccat qualecunqꝫ opꝰ faciat. nō tn̄ qͥ intēdit paꝝpeccare paꝝ peccat. ſi maxime facit opus qd̓multū habet de deformitate. Ex his pꝫ rn̄ſioad. q. ꝓpoſitā. ꝯcedo .n. ꝙ qͣꝫtitas bonitatis⁊ malicie in oꝑe corrn̄dent qͣꝫtitati bonitatis⁊ malicie in intentōe ẜ ꝙ qͣꝫtitas ītētōis attēditur qͣꝫtū ad actū ītēdēdi ſicut rōes ad primāꝑtē inducte on̄dūt. Cōcedo etiā nihilominꝰ qqͣꝫtitas oꝑis n̄ ſemꝑ corrn̄det qͣꝫtitati ītētōisẜ ꝙ qͣꝫtitas ītētōis attenditur ex ꝑte ītēti ſic̄on̄dūt rōes q̄ ad ſecūdā ꝑtē inducūtur. ¶ Adalias tn̄ duas rōes q̄ultīo īducūtur rn̄deri pōtꝙ nō cogūt. ꝓ eo ꝙ nō ē idē dicere de aliquoꝙ credit facere magnū uel ꝑuū bonū ſiue malū ⁊ ꝙ intendit. aliud .n. ē eſtimatio aliud intetio. ⁊ qͣꝫuis opꝰ ſeqͥtur eſtimatōeꝫ nō tn̄ ſeqͥt̉intētōeꝫ. Preterea ille due rōes ſicut ⁊ alie ꝓcedunt de qͣꝫtitate intētōis a ꝑte intēti. qͣꝫuis
9ꝝ