phūs dicit ꝙ aliqͣ ſunt q̄ mox noīata ꝯiunctaſunt malo. ⁊ talia dicunt theologi eē mala ẜ ſeSi ergo ī talibꝰ actibꝰ īſeꝑabiliter adheret malicia uidetur ꝙ huiuſmodi actus nō poſſint fieri boni ex intentōe bona. ¶ Itē aliqͥd ē malū qd̓ ē ꝯͣ dei mandatū. ſꝫ itentio noſtra n̄ pōtdiuinū mādatū īfringere. ergo nō pōt facereꝙ hō faciēdo I dei mandatu nō peccet. ergoqͣꝫtūcūqꝫ bonū intēdat ſi ꝯͣ dei mandatū faciatnō erit bonū ſꝫ malū. ergo nō ē gn̄aliter uerūꝙ qͣlitas oꝑis a qͣlitate ītētōis cauſetur ¶ Itēbonū abſolutū p̄ſupponit bonū ex circūſtātianihil .n. ē ſimpliciter ⁊ abſolute bonū niſi veſtiatur debitis ꝯditōibꝰ ⁊ circunſtātijs. ſꝫ aliqͣſunt oꝑa q̄ ſemꝑ dicunt caretiā debite circunſtātie ſicut īterficere īnocēte̓. aut dicere falſuꝫſcienter ⁊ ꝯſimilia. ergo uidetur ꝙ qͣꝫtūcūqꝫaliqͥs talia bona ītētōe faciat nō erunt ſimpl̓ibona. ergo nō uidetur ꝙ qͣlitas oꝑis ſemperrn̄deat qͣlitati ītentōis. ¶ ℟. Ad p̄dcōꝝ ītelligētiā eſt notandū ꝙ circa hoc ab antiquo duplex fuit opīo ſic̄ magiſter ī lit. explicat. qͥdaꝫ.n. dixerunt ꝙ gn̄aliter ueꝝ ē ꝙ oꝑa bona ul̓mala pēſātur ex ītentōe. Alij v̓o dixerunt ꝙoꝑa nō pēſantur gn̄aliter bona uel mala ſꝫ ſolū illa q̄ īdifferentia ſunt ad hoc ꝙ fiāt bn̄ uelmale. illa aūt oꝑa q̄ ſunt mala ẜ ſe ex ītentōepēſari nō pn̄t. qꝛ qͣcunqꝫ ītētōe fiāt ſemꝑ mala ſunt. Quelꝫ aūt haꝝ opīonū ueꝝ dicit ſi recte ītelligatur. intētōis .n. qͣlitas dupliciter pōtaccipi ẜ ꝙ ītētio dupliciter dicitur. vno .n. mōintentio dicit uolūtatē finis. Alio v̓o mō n̄ tm̄dicit uoluntatē finis ſꝫ etiā ordinatōeꝫ eius qd̓eſt ad finē ad ip̄ꝫ fine quē appetit. ⁊ ẜ hoc dupliciter pōt dici ītētio bona uel mala. vno mōdicitur ītētio bona in qͣ ē ꝑfcā ⁊ bona ordīatiooꝑis ad fine ītentū. ⁊ ecōuerſo dr̄ mala in qͣ eordinatio īdirecta. ⁊ hoc mō bonitas ītētōis n̄tm̄ reſpicit bonitatē finis ſꝫ etiā rectū ordinēeiꝰ qd̓ ē ad finē ad ip̄m finē. hec .n. duo neceſſario requirūtur ad hoc ꝙ oculus ſit ſimplexſicut dicit Ber. ad euge .ſ. ꝙ v̓itas ſit ī elcōe.⁊ charitas in ītētōe. ⁊ hoc ē dicere ꝙ tunc eſtoculus mentis ſimplex ſiue intentio bona qn̄hoc amat finaliter qd̓ ē amādū ⁊ eligit qd̓ eſteligendū. Et hoc mō qͣlitas oꝑis ſemꝑ rn̄detqͣlitati ītentōis nec hꝫ īſtantiā. īmo ſi oculus ēſimplex totū corpus ē luīoſuꝫ. ⁊ ſi oculus ē tenebroſus hoc ē ītētio mala ⁊ opꝰ iudicat̉ malū

Alio mō dicitur intētio bona qꝛ illud qd̓ ſinaliter ītendit ē bonū. ⁊ mala qꝛ illud qd̓ finalit̓ītendit ē malū. ⁊ hoc mō nō ē gn̄aliter ueꝝ ꝙqͣlitas oꝑis cauſetur a qͣlitate ītētōis. ⁊ hoc dico qͣꝫtū ad qͣlitatē q̄ ē bonitas. ſiqͥs .n. mētiturutpote ad liberatōeꝫ īnocentis. uel furatur utpaſcat pauꝑeꝫ nō dicitur bn̄ facere ſicut dicitaug. ⁊ etiā apoꝰ. Nō ſunt faciēda mala ut ueniāt bona. qͣꝫtū aūt ad qͣlitate malicie nō hꝫ inſtātiā īmo neceſſario malicia oꝑis corrn̄det intentōi male ītēdēti. qͣlecunqꝫ .n. ſit opꝰ dū faciat illud hō mala ītētōe deꝰ qui ſcrutatur cordamalū reputat. cū .n. ad bonitate oꝑis neceſſario reqͥratur ītētio boni finis ſola illa deſiſtēteopꝰ iudicatur eē malū. nō tn̄ illa ſola aſſiſtenteiudicatur eē bonū. qꝛ plura exigūtur ad ꝯſtruendū qͣꝫ ad deſtruēdū. Ex his pꝫ rn̄ſio ad. q.ꝓpoſitā ⁊ etiā ad obiecta ꝓ magna ꝑte. namobiecta q̄ ꝓbant ꝙ v̓itas oꝑis nō corrn̄det bonitati ītētōis loquutur de bonitate ītētōis ꝓutreſpicit ip̄ꝫ finē. ⁊ ſic uerū ꝯcludunt. qꝛ ad hocꝙ opꝰ ſit bonuꝫ nō ſufficit ꝙ hō ītēdat ad bonū ſꝫ etiā exigitur ꝙ rectauia ītēdat ad bonūArgumēta v̓o ad oppoſitū ꝓ magna ꝑte ꝓcedunt alia uia .ſ. ꝓut ītētio dicitur eē bona nonſolū qꝛ ītētū eſt bonū ſꝫ etiā qꝛ ordinatio ē bona. Et ſic ītelligitur auctoritas ambro. qͣ dicitur. affectꝰ tuus oꝑi tuo nomē īponit. ⁊ rō ẜa ⁊tertia. nā uolūtas nō dicitur eſſe bona ī ſe necetiā bona arbor ex bonitate ītentōis niſi ẜ oītentio dicitur eē bona qꝛ bono mō ad bonuꝫfine tēdit. ¶ Ad illud v̓o qd̓ obr̄ ꝙ mala ītētio ſufficit ad faciēdū malū opꝰ. dd̓ ꝙ nō ſeqͥtex hoc ꝙ ſil̓r ītētio boni ſufficiat ad bonū. faciliꝰ .n. e deſtruere qͣꝫ ꝯſtruere. ⁊ qꝛ bonū atteditur ẜ ꝯſtructōeꝫ ex ꝯcurſu multaꝝ circūſtantiaꝝ. malū uero attēditur ex cuiuſcunqꝫ priuatōe. hīc ē ꝙ malū ē oīphariā ⁊ bonū uno mō.Et iō nō ſeqͥtur ꝙ ſi defectꝰ alicꝰ rei ſufficit adfaciēdū malū ꝙ poſitio eiꝰ ſufficit ad faciēduꝫbonū. plura .n. exiguntur ad bonū. Nec eſt ibilocus a ſimili nec a minori. Rurſus qꝛ malū ēpriuatio boni ī talibꝰ nō tenet ꝯn̄tia ī ip̄o ſedpotiꝰ ꝯn̄tia ī ecōtrario. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijciturꝙ ītētio potiꝰ dꝫ īfluere in opꝰ qͣꝫ ecōuerſo.od̓ ꝙ opꝰ nō facit ītētōeꝫ malā aliqͥd īfluendoſꝫ potiꝰ deficiēdo. qꝛ .n. op de ſe īordinatū eſt⁊ ītentio nō pōt illud ordinare. hinc ē ꝙ dū illioꝑi ſe applicat ſeip̄aꝫ deordinat. ¶ Ad illud