O.Lo.
ꝙ illa ꝯparatio v̓itatē hꝫ ubi illud quod ineſtaccn̄taliter nō pręſupponit illud qd̓ ineſt natural̓r. cū aūt pre ſupponit tūc non habet v̓itatēSicut enī meliꝰ eſt bene viuere qͣꝫ viuere. qͥabene viuere preſupponit viuere. ſic melior evolūtas q̄ recte mouet̉ ⁊ natural̓r ⁊ deliberatiue qͣꝫ natural̓r tm̄. ¶ Ad illud quod obr̄ ꝙnaturale nō aſſueſcit ī ꝯtrariū. qd̓ ꝙ illud uerū eſt de eo qd̓ ē ſimpl̓r naturale .ſ. de eo qd̓a natura inchoatur ⁊ ꝯſūmat̉. ſed hoc nō eſtueꝝ in eo qd̓ inchoat̉ a natura ⁊ ꝯſūmatur abaſſuetudine uel etiam a grā. ⁊ tale ē uelle bonū. Et per hoc patēt q̄ dicūtur ī lit. ī hac ꝑte.¶ Diſtinctio .xl.Oſt hoc de actibꝰ adijciēdū videt̉⁊ ¶ Supra on̄dit magiſter qͣlitervolūtas ex fine habeat rectificari ⁊ deprauari. In hac ꝑte ītenditoſtendere qͣl̓r actꝰ ⁊ oꝑa rectificari habeant ⁊deprauari ex affectu ⁊ fine. Et qm̄ obliquumhꝫ cognoſci ꝑ rectū ⁊ malū ꝑ bonū. ideo parsiſta hꝫ ꝑtes duas. In prima parte inqͥrit magiſter quō ītentio faciat opꝰ bonū. In ſecūdaꝑte inqͥrit quō ex obliqͥtate ītentōis ſiue volūtatis hēat fieri op malū. ibi Tūqꝫ ītētio utſupra dictū ē opꝰ bonū faciat ⁊ ¶ Prima parsdiuiditur ī partes duas. In qͣrū prima magr̄on̄dit qͣl̓r actꝰ penſari habēt boni uel mali exītentōe ⁊ fine. In ſecūda q̄rit vtrū generaliterhoc ſit ueꝝ ꝙ bonitas operū cauſet̉ ex bonitate ītentōis? ibi Sꝫ qͣrit̉ vtrū opera oīa hoīs⁊ ¶ Et illa ſecūda ſubdīditur ī partes tres. Inqͦrū prima recitat diuerſoꝝ opīonē. In fecūdaꝯfirmat alteraꝫ illaꝝ auctoritate aug. ibi Sedaugꝰ euidētiſſime docet. ⁊c. In tertia v̓o reditad ꝯfirmāda reliqͣ. ibi Que tn̄ qͥdā ꝯtēnūt ⁊cD intelligētiā aūt hꝰ ꝑtis ī qua magiſter principaliter agit de bonitateopeꝝ quā hn̄t ex ītentōe incidit hicq̄ſtio circa duo. ¶ Et primo qͣritur de bonitate quā oꝑa ab ītetōe recipiūt. ¶ Secūdo v̓oq̄ritur de bonitate quā oꝑa ītentōi ſuꝑaddūt.¶ Lica primū q̄runtar tria. ¶ Primo qͣritur debonitate opeꝝ qͣꝫtū ad qͣlitatē. utꝝ .ſ. qualitasopeꝝ qͣlitati ītētōis gn̄alr̄ corrn̄deat. ¶ Scd̓oq̄ritur qͣꝫtū ad qͣꝫtitatē .ſ. utꝝ qͣꝫtū qͥſqꝫ intendit tantū faciat. ¶ Tertio q̄ritur qͣꝫtū ad neceſſitatē. utrū .ſ. bona intentio abſqꝫ operibusad ſaluteꝫ ſufficiat:
Irca primū ſic ꝓceditur ⁊ q̄ritur utꝝqͣlitas opeꝝ ſemꝑ rn̄deat qͣlitati ītentōis? Et hoc ē qͣrere utꝝ oē opꝰ qd̓fit bona lrentōe ſit bonū ¶ Et ꝙ ſic videtur.Primo auctoritate Ambr. quā magrͣ adducitin lit. Affectus oꝑi tuo nomen īponit. ſi ergodenoīatio oꝑis ē a qͣlitate. ⁊ ītentio ſiue affectꝰ opꝰ deuoīat. uidetur etiā ꝙ īformet qͣlitate ſua. ¶ Itē arbor bona q̄ oꝑatur ẜ ꝙ bonafacit ſemꝑ fructū bonū. ſꝫ uolūtas qͥ ē arbocū bona ītentōe oꝑatur ẜ ꝙ bona oꝑat̉. ergouidetur ꝙ faciat opꝰ bonū. ¶ Itē actꝰ nō eſtmeritoriʰ nec demeritoriꝰ niſi qꝛ uolūtariª. etuolūtas nō ē bona nec ē mala niſi ex intētiōeſicut on̄ſuꝫ ē sͣ. ſi ergo bonitas uoluntatis facit bonitatē ī oꝑe. ⁊ bonitas ītentōis facit bonitatē ī uolūtate. ergo a primo qͣlitas operiscātur a qͣlitate ītētōis. ¶ Itē potētiꝰ ē bonū reſpectu boni qͣꝫ malū reſpectu mali. ſꝫ qͣlecūqꝫſit opꝰ ⁊ qͣꝫtūcūqꝫ ſit bonū. deprauari pōt permalā ītentionē. ergo multo fortiꝰ qͣlecūqꝫ ſitop ⁊ qͣꝫtūcunqꝫ malū rectificari pōt ex bonaītentōe. Et pōt hꝰ argumenti illatio ꝯfirmariqͣſi a minori ⁊ a ſimili ⁊ ꝑ ꝯueniētiā in ip̄o. qꝛſi oppoſitū ē cā oppoſiti ⁊ ꝓpoſitū ē cā ꝓpoſiti. ſi ergo mala ītentio ſemꝑ cāt malū. bonaſemꝑ cāt bonū. ¶ Itē eſto ꝙ aliqͥs faciat opmalū bono fine ita ꝙ malicia ſit ī oꝑe ⁊ bonitas ī ītentōe. aut ītentio ꝑmanet bona opereexn̄te malo. aut ītentio fit mala ex opere malo. aut ītentio facit opꝰ bonū. Si primo mo.ergo ſimul ⁊ ſemel meretur qͥs ⁊ demerebitqd̓ ē īpoſſibile. Si ẜo mā Sꝫ ꝯͣ. Opª ē effectītentōis. ſꝫ eſſcut nō īfluit ī cām ſꝫ potiꝰ ecōuerſo. ergo potiꝰ ītentio coīcat ꝓprietatē ſuaꝫoꝑi qͣꝫ opꝰ ītentōi. ergo ſi ītētio ē bona nece ēopus eē bonū qd̓ ex ip̄a ꝓcedit. ¶ Itē qͣꝫtūcūqꝫ opus de ſe ſit malū ſi tn̄ fiat ab eo qͥ oꝑatur oīo p̄ter ītentōeꝫ ſicut ab eo qui oro caretuſu rōis nō ē aliquo mō culpabile. ergo ſi priuatis ītentōis opꝰ qͣꝫtucūqꝫ de ſe malū pōt priuare malicia ⁊ facere ꝙ nō ſit malum maliciamoris. pari rōe uidetur ꝙ rectificatio tentōisopꝰ qͣꝫtūcūqꝫ de ſe malū pōt facere bonū ⁊ rectū. ¶ Sꝫ ꝯͣ. Hug. de ſcō vic. Amor trāſformat amantē ī amatū. hoc aūt nō dr̄ ecōuerſoergo qͣ iſcūqꝫ ſit ītentio ſi uolūtas ī elit maluꝫneceſſe ē eā effici mala. ergo nō uicetur ꝙ qͣlitas oꝑis corrn̄deat qͣlitati ītentionis. ¶ Item0 I