Mat. vj. dr̄. Quando enim ſic principaliterduos intendit fines vificatur illud ꝓpheticū.Coanguſtatū eſt ſtratū. ita ut aliter decidat ⁊palliū breue utrūqꝫ operire nō poteſt. ⁊ talisē uolūtas hypocritaꝝ qͥbꝰ ve damnatōis eterne ꝯminatur ſcriptura pro eo ꝙ terrā ingrediuntur duabus uijs. Et ideo dicitur eccle. ij.Ne acceſſeris ad ip̄ꝫ duplici corde. Qui eniꝫaccedit ī corde ⁊ cord̓ hypoctita ē. ⁊ qꝛ gaudiūhypocrite ad inſtar puncti ē. ideo dicicur oſeeDiuiſum ē cor eoꝝ nec interibūt. Sic ergo exdictis colligitur ꝙ bone uolūtatis plures pn̄teſſe fines ita ꝙ unꝰ ſit principalis ⁊ alter nōprincipalis ſiue finis ſub fine. plures aūt ꝯſticuere fines principales bone uoluntati repugnat ſicut on̄dunt rōnes que ad primā partēinducuntur. Cū enī unū ſolū ſit ſūmū ⁊ ueruꝫbonū quod quietat humanū deſideriū neceſſeē ꝙ uoluntas bona ad hoc ꝙ recta ſit ſtatuatſibi finē unicū. ¶ Ad illud ergo quod primoobr̄ in ꝯtrariū ꝙ qui arat debet in ſpe arare.dd̓ ꝙ ip̄a glo. illā obiectionē diſſoluit dum ſeip̄am manifeſtat in ſequentibꝰ. facit eniꝫ uimin hoc ꝙ dicitur in ſpe non ꝓpter ſpem. namꝓpter dicit finē principalē. in uero nō tm̄mōdicit finē principalē īmo finē qui ꝯtinetur ītrafinē. et ideo ex illo uerbo nō ſequitur ꝙ quispoſſit ſibi plures fines principales ſtatuere.īmo ſi recte ītelligatur potius ſequitur oppoſitū. ¶ Ad illud quod obr̄ ꝙ mercenarius ſtatuit ſibi fine creatu. dd̓ ꝙ eſt bonus mercenarius ⁊ malus. ⁊ malus mercenarius in duobᵉdiffert a bono. Primū quidē quia malus mercenarius ſtatuit ſibi fine creatū quo habito nōneceſſario habetur deus. Bonus uero mercenarius ſtatuit ſibi finē increatū quē habere nōeſt aliud qͣꝫ habere deū ſicut ipſam finitioneꝫdei. Secundo v̓o differt in hoc ꝙ malus mercenarius ſtatuit ſibi finē creatū tanqͣꝫ principalē. bonus uero mercenarius ſtatuit ſibi finēcreatū tanqͣꝫ finē ſub fine. non eniꝫ amat deūꝓpter finitionē ſed fruitionē ꝓpter deum. etideo ex hoc non habetur ꝙ finis bone uoluntatis plurificetur. ¶ Ad illud quod obr̄ ꝙ bonū additū bono facit maius bonuꝫ. dd̓ ꝙ illudueꝝ eſt qn̄ additio boni ad bonū fit ſaluo ordine. cum enim bonitas neceſſario ponat̉ ordinem et ſi additio boni ad bonū tollat ordineꝫbonū nō auget ſꝫ potius perimit. Quia ergo

pluralitas finiū principaliū ordinē non ſeruat̉.quia ẜm rectū ordinē ſtatus debet eſſe in uno⁊ unicū debet eſſe ultimū. hinc eſt ꝙ pluralitas finiū principaliū bonitateꝫ uoluntatis nonaugmētat ſed potius ipſam uoluntatē deprauat. quia dū uult placere uni diſplicet alteri. etdū uult aſſequi unū perdit reliquū. ¶ Ad illd̓quod obr̄ ꝙ rōalis appetit ſuā pulchritudinē⁊ ꝯcupiſcibilis dulcedinē ⁊c. dd̓ ꝙ pulchritudo⁊ dulcedo poſſunt duplr̄ accipi. aut prout eſtperfectiua ⁊ informatiua uirtutis aīe. aut ꝓuteſt ip̄ius anime motiua. Primo modo tenetrōne finis ſub fine. et ſic plurificari poteſt ẜmdiuerſitatē dotū aīe. Secundo modo ꝓut .ſ.tenet rōnem obiectꝭ ⁊ motiui ſic unitatē habꝫnam in deo idē ē pulchritudo celſitudo ⁊ dulcedo. et ſic tenet rōnē finis principalis. Et ſicpatet ꝙ qͣꝫuis plures fines nō principales cōtingat ꝯſtituere. tn̄ ad hoc ꝙ uoluntas ſit bona neceſſe ē unū ſolū finē eē principalē. namaliter nō diligitur deus ex toto corde.Uarto queritur utrū malę uoluntates habeant unicū fineꝫ Et ꝙ ſic uidetur. Aug. ſuper illud pͣs. Scrutāscorda ⁊c. Finis cure ⁊ cogitatōis humane ē delectatio ad qua quiſqꝫ nititur peruenire. ſi etgo omnes uoluntates male finaliter queruntdelectationē. uidetur ꝙ oīum malaꝝ uolūtatuſit unū finē aſſignare. ¶ Item malaꝝ uoluntatū ē malus unus exitus ſiue terminus ut dr̄ro. vj. Quorū finis mors eſt. ergo ſi earumꝯtingit eſſe unū terminū pari rōe uidetur ꝙꝯtingat eſſe unū finē ultimū. ¶ Item que ꝯſequuntur in principio ꝯſequunttur ⁊ in fine ultimo. ſꝫ omnes male uoluntates ꝯueniunt inprincipio ſicut dicit aug. in li. de uera reli. Planū eſt inquit in toto malefaciēdi genere nihilaliud qͣꝫ libidinē dn̄ari. ſi ergo ꝯueniunt ī unoprincipio utpote in libidine. uidetur pari rōneꝙ ꝯueniant in uno fine. Itē uitiū imitaturuirtutē ẜm apparētiā. vnde ſicut vtus nunꝙͣquie ſcit citra beatitudinē uerā. ita nec uitiumcitra beatitudinē ſimulata. ergo ſicut oēs v̓tutes faciunt tendere uoluntate ad unuꝫ finē .ſ.beatitudinē. ſic uidetur ꝙ oīa uitia faciant tendere uoluntatē ad vnū finē qui habeat ſimilitudinē cū uero fine. ¶ Sed ꝯtra. Contrariaꝝuoluntatū ꝯtrarie ſunt delectationes. vbi autſunt delectationes ꝯtrarie ſunt fines diuerri.

Q