pͥ

ſit prīcipiū boni operis nihilominus poteſt eēfinis ẜ diuerſas ꝯparatōes. Et per hoc patetrn̄ſio ad illud quod ultimo querebatur quarecharitas dr̄ radix ⁊ forma v̓tutū ⁊ finis: hoc.n. dr̄ ẜm diuerſas ꝯparatōes noſtre uoluntatis ad dīnaꝫ uoluntatē. dr̄ etiā uinculū ꝑfcōis.in ꝯparatōe ad proximos qͥ nobis iungunturriculo hayatis.Ertio queritur atrū bone uolūtatisſic unus ſolus finis an poſſint eſſeplures ¶ Et ꝙ unª ſolus uidet̉. Deū.vj. Diliges dn̄m deū ⁊c. Glo. Non uult deusſuū amore ꝑtiri ut fiml̓ cū ip̄o aliud diligamꝰergo qͥcūqꝫ ſibi diuerſos ꝯſtituit fines n̄ facitquod deꝰ uult. ⁊ ſi nō facit qd̓ deus uult nō hꝫbonā uoluntatē. ¶ Itē ſuper illud phi. i. Siueper occaſionem ſiue ꝑ bonaꝫ uoluntatē. glo.Quiſquis a deo aliud qͣꝫ deuꝫ querit nō caſtediligit. ſed nulla uoluntas eſt bona niſi que eūcaſte diligit. ergo nulla uoluntas eſt bona quealiud qͣꝫ deū querit. ¶ Item ſicut ſtatꝰ eſt inprimo principio ita in fine ultimo. ſꝫ primumprincipiū ī quo eſt ſtatꝰ nō eſt niſi unicū. ergoſi finis debet rn̄dere prīcipio. uidetur ꝙ boneuoluntatis non debet ſtatui niſi finis unº. ergo ſi uolūtas ſtatuit ſibi fines plures nō facitquod debet. ergo non eſt bona. ¶ Item quicunqꝫ diuerſos fines intendit habet cor ſuumdiui ſū. ſed qui cor ſuū diuidit nō diligit deumex toto corde nec in toto corde querit deū. etquicunqꝫ talis eſt deo non placet qui precipitſe ex toto corde amari ⁊ uult totū cor poſſidere. ergo non uidetur ꝙ bona uoluntas poſſiteſſe qui ſibi ſtatuit diuerſos fines. ¶ Sed ꝯ.i. cor. ix. ſuper illud. Qm̄ dꝫ in ſpe qͥ arat ⁊cͣ.glo. Predicator qui corda aperit uel. fideꝫ oꝫarare in ſpe ſtipendioꝝ tp̄alium. ergo uideturꝙ bona uoluntas non tm̄ poſſit ponere ſibifinē ſpūalem ſed etiā tp̄alem. ergo uidetur ꝙdiuerſos fines poſſit habere ¶ Itē Luce. xv.Quanti mercenarij in domo patris mei. Ibidicit Ambroª ꝙ multi ſunt mercenarij qͥ abudāt ſpe fide ⁊ charitate. ſed mercenariꝰ ſtatuitſibi fine creatū .ſ. aliquā mercedē que eſt beatitudo creata. ſi enim ſolū finem increatū ſibiſtatueret iam non eſſet mercenariꝰ ſed filius.ergo ſi ꝯtingit eē bonos mercenarios ꝯtīgitbonā uoluntatē habere fines diuerſos. ¶ Itēbonū addito bono facit maius bonuꝫ. ergo ſi

unus bonus finis facit noluntatē bonaꝫ. ergomulto fortius multi boni fines. ergo uideturꝙ tanto uoluntas melior ſit quāto plures ſtatuit ſibi bonos fines. ergo non eſt neceſſe ꝙbona noluntas habeat unū ſolū fine. ¶ Itemſicut ꝯcupiſcibilis appetit dulcedinē ita iraſcibilis appetit celſitudine. ⁊ rōalis appetit pulchritudinē. ſi ergo pulchritudo nō tm̄ eſt finisrōnalis ſed etiā perfectio ſic de alijs ⁊ pluriuꝫperfectibiliū plures ſunt perfectōes. cum ī nobis ſint tres uires diuerſe quibus ſurſum conuertimur .ſ. ratiōalis ꝯcupiſcibilis ⁊ iraſcibilisuidetur ꝙ in omni bona actione et uoluntateſit aſſignare diuerſos fines ¶ ℟. dd̓ ꝙ boneuoluntatis unꝰ ſolus eſt finis prīcipal̓. ꝓpterquod intelligendū eſt ꝙ plures fines ſtatuerehoc poteſt eſſe triplr̄. vno modo ita ꝙ finisſit ſub fine ī ꝓpter finē. Alio modo ita ꝙ unſit finis prīcipalis alter nō prīcipalis ita in ꝙfinis nō prīcipalis non refertur ad principaleꝫactualr̄. Tertio mō ita ꝙ uterqꝫ ſit finis principalis. Exemplū auteꝫ aſſignari poteſt in eoquod frequenter accidit .ſ. cum quis uadit adeccleſiā ad percipiēdas diſtributōes. hoc enimpoteſt facere tripliciter. Aut ita ꝙ principalr̄ītendit honorē ⁊ gloriā dei cū uadit ibi decantare laudes. et ſimulꝰ cuꝫ hoc ītendit obtinerepecuniā ut pauperibꝰ diſtribuat uel ī alios uſuslicitos ad honorē dei ꝯuertat. Alio modo pōtaliquis ire ad eccleſiā ītendens deo placere etſimul cū hoc pecuniā acquirere. ita tn̄ ꝙ eiꝰ acquiſitione ad deū nō refert. nec tn̄ ip̄am pecuniā ſtatuit finē prīcipalē pro eo ꝙ ip̄am nondiligit ꝓpter ſe. Tertio modo uadit quis adeccl̓iā duplicata ītetōe. ita ꝙ uult deo placere⁊ uult obtinere pecunia quam ſicut auarus appetit acquirere ut poſſit theſauꝝ ſuum ampliare ⁊ in ea delectari propter ſe. Primo modoſtatuere diuerſos fines eſt bonuꝫ ⁊ meritoriū⁊ pertinet ad bonam uoluntatē. Secundo meſtatuere diuerſos fines nō eſt bone uolūtatisloquendo formalr̄. attū non ſic repugnat qͥnpoſſit cū ea ſtare. eſt enim ibi peccatū uenialenō mortale. et hoc uult dicere aug. in li. hꝯfeſ.cuꝫ ait. Minus te amat qui tecū aliquid amatquod non propter te amat. Tertio uero mōſtatuere diuerſos fines non eſt bone uoluntatis īmo ꝯtra bonā uoluntatē. talis enim uultduobus dn̄is ſeruire. ⁊ hoc eſt impoſſibile. ſic