I

finis malaꝝ uoluntatū quandā hꝫ imaginemfinis ueri boni utpote beatitudinis. ſic etiammale uoluntates pretēdunt ſpēm v̓tutis. Qn̄ergo dr̄ ꝙ oīs uolūtas tendit ad beatitudinē.hoc intelligitur de beatitndine in ſua generalitate ꝯfiderata in cuius appetitu oēs ut dicitaug. ꝯmunicant. ſꝫ ꝓut beatitudo determīateaccipitur pro illa que ꝯſiſtit in uiſione dei necab oībus appetitur nec oēs in illā tenduntAd illud quod obr̄ ꝙ nemo operatur ad malū aſpiciēs. dd̓ ꝙ illud qd̓ mouet aliqn̄ ē bonūẜm ueritatē. aliqn̄ eſt bonū ẜm eſtimatōeꝫ. etad hoc ꝙ affect moueatur ſufficit ſola eſtimatio bonitatis. et ſine hac eſtimatōe nō mouet̉uoluntas ad aliquid appetendū ad minꝰ deliberato appetitu. et ideo dicit Dioº. ꝙ nemooperatur ad mulū aſpiciens. quia nulla ē uoluntatis operatio quā nō precedat boni eſtimatioſꝫ qꝛ illud quod eſtimatur eē bonū frequentereſt malū. ideo frequenter male operatur et ſinunqͣꝫ aſpiciat ad malū ſub rōne mali. Cū ergo dicitur ꝙ uolūtaſ ē bona ex intentōe bonifinis. hoc nō intelligitur de fine qui eſt bonustm̄ in eſtimatōe appetētis ſꝫ etiā de fine qui ebonus bonitate reali. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ n̄eſt actus uoluntatis bonͤ niſi qui eſt ex charitate. dd̓ ꝙ charitas nō reddit opus bonū niſiex hoc ꝙ ip̄ꝫ bonū refert in ſūmū bonū. neqꝫſufficiens relatio alicuius effectꝰ uel operis adſūmū bonū eſt nec eſſe pōt niſi ex adiutoriocharitatis que facit fine illū omnibus alijs preponderare ⁊ prę ceteris carius reputari ⁊ ī eoquie ſcere tanqͣꝫ in fine vltimo. et hinc eſt ꝙbonitas oīs uolūtatis attribuitur charitati. nihilominꝰ etiā attribuitur bonitati finis. qꝛ ubiunū ꝓpter alteꝝ ibi unū tm̄. vn̄ qͥ tenet equūper frenū nō dr̄ tenere niſi unū. et ſic in ꝓpoſito intelligendū eſt. ¶ Ad illud quod obr̄ ꝗfinis eſt equalr̄ bonꝰ. dd̓ ꝙ etſi finis equaliterſit bonꝰ nō tn̄ omnes uoluntates equaliter ordinantur ⁊ approximāt illi fini. quia bonitasfinis nō redundat in uoluntatē niſi rōne ordinatiōis uoluntatis ad illū finē. et ideo lꝫ finisſit equaliter bonus. tn̄ ꝓpter gradus repertosin approximatōe ⁊ ordinatōe uolūtatū ad illūfinem. uoluntates nō ſunt equaliter bone.Ad duo ultima iam pꝫ rn̄ſio ex predictis.Ecundo queritur qͥs ſit ille finis excuius bonitate uoluntas eſt bona: ⁊

ad quē debent referri uoluntates nr̄e ad hocꝙ ſint recte Et ꝙ huiuſmodi finis ſit charitas uidetur. i. Thi. i. Finis precepti ē charitasSꝫ ad illū finē referende ſunt uoluntates adque referuntur p̄cepta. Si ergo charitas ē finis precepti charitas eſt finis bone uolūtatis.¶ Itē ro. xiij. Qui diligit ꝓximū legē impleuit. Et iteꝝ. Plenitudo legis eſt dilectio. ſꝫ adillud referende ſunt uoluntates in quo ꝯſiſtitplenitudo ⁊ ꝯſūmatio legis. ſi ergo charitas⁊ dilectio eſt huiuſmodi patet ⁊. ¶ Itē hocvidetur ratiōe. Omnis bona uoluntas ad hocordinatur ut fruatur deo. ⁊ ad hoc ꝙ habeatdeū. ſꝫ nos nō fruimur deo nec habemus ip̄mniſi per charitatē. ergo habere charitatē nō ēaliud qͣꝫ habere deū. Si ergo oīs bona uoluntas eſt ordinata ad hoc ꝙ habeat deū. uid̓turꝙ finis oīs bone uoluntatis ſit ipſa charitas.¶ Itē natura in operādo finalr̄ intendit foma perficientē in eē nature. ergo uoluntas inoperando principalr̄ intēdit formā perfectiuāin eſſe moris. ſed forma uel habitꝰ perfectiuꝰuoluntatis in eē moris eſt ip̄a charitas. ergocharitas ē finis principalis oīs bone uolūtatis¶ Sꝫ ꝯtra. Ro. x. Finis legis xp̄s. ſꝫ idem ēfinis legis ⁊ oīs bone uoluntatis. ergo uideturꝙ xp̄s ſit principalis finis bone uoluntatis. n̄ergo charitas. ¶ Itē Ber. in li. de di. dō. Deamore uenitur in charitatē ⁊ de charitate uenitur ad ſapīam. ergo ſapīa eſt excellentiꝰ qͣꝫcharitas. ſꝫ illud debet poni finis bone uoluntatis qd̓ ē excellētiſſimū. ergo finis bone uolūtatis nō ē charitas ſꝫ ſapīa. ¶ Itē finis ē illudquo fruēdū ē. ſꝫ charitate nō ē fruēdū. qꝛ ſolobono īcreato ē fruēdū. ergo uid̓t̉ ꝙ charitas n̄fit finis bone uolūtatis. Si tu dicas ꝙ finis bone uolūtatis n̄ ē charitas creata ſꝫ increata ꝯͣApl̓s. Finis p̄cepti ē charitas ꝓcedēs de cordepuro ⁊cͣ. ſed charitas ꝓcedens de corde ⁊ fidenō ficta nō ē niſi charitas creata. ergo ⁊cItē finis bone uolūtatis ē illud quo habito uoluntas nil ultra querit. ſꝫ habita charitate adhūc uolūtas q̄rit aliqͥd .ſ. ip̄ꝫ deū. īmo quātomaiorē hꝫ charitate tanto magis ꝗ̄rit. ergo uidetur ꝙ charitas nō habeat rōnē finiſ. ¶ Itēqd̓ ē pondꝰ ī corporibꝰ ē amor ī ſpiritibꝰ. ſedpondꝰ ī corporibꝰ nullo mō dicitur eſſe finiſmotꝰ local̓. ergo amor ī ſpiritibꝰ nullo mododicetur eſſe finis appetitꝰ rational̓. ergo neꝙ