AIIIIC.

Cum ergo dicitur ꝙ iniquitas ſubſtantia noneſt. dd̓ ꝙ iniquitas accipitur abſtractiue ꝓ ip̄adeformitate nō ꝓ habitu ꝯͣ quē deformitas cōſiſtit. ¶ Itē queritur de hoc qd̓ dicit. Penarūdeꝰ actor eſt. Uidetur .n. hoc eſſe falſuꝫ. qꝛ nullius eſt deꝰ actor niſi qd̓ hꝫ exēplar in deo. ergo uidetur ꝙ deꝰ nō ſit actor pene. ¶ Itē idēeſt fieri deo actore ⁊ deo uolēte. ſꝫ ſicut dicitdam. deus nō plaſmauit nos ad puniendū. ergo ſi deo nō placent mala pene. uidetur ꝙ n̄ſint ab ipſo tanqͣꝫ ab actore. ¶ ℟. dd̓ ꝙ qͣdāſunt que habent exemplar in deo ꝯformitatēque attenditur qͣꝫtum ad eſſe eoꝝ ſpāle. q̄daꝫv̓o ẜ ꝯformitate que attenditur qͣꝫtū ad eē generale. qͣꝫuis ergo pena ſiue paſſio nō habeatcorrn̄dens in deo paſſionē uel penā. hēt tn̄ ingenere entis ⁊ in genere ordinis ⁊ illud ſuffic̄ed hoc ꝙ aliquid habeat in deo exemplar.¶ Ad aliud dd̓ ꝙ uoluntas in deo duplex ē..ſ. an̄s ⁊ ꝯn̄s. et qͣꝫuis pena nō ſit a uolūtatean̄cedente. nihilominus tn̄ ē a uoluntate ꝯn̄teQualr̄ aūt pena ſit a deo ⁊ que hoc determinatū eſt sͣ vi. p̄cedenti. lꝫ .n. magr̄ dicat penasa deo eſſe. nō tn̄ hoc intelligendū eſt vl̓r. ideoad hoc ꝙ illa v̓ba que dicuntur in hac di. intelligantur ſane neceſſario opꝫ iſtas ꝓpōnes. iiij.tanqͣꝫ regulas infallibiles ſupponere. Quarūprima eſt ꝙ oē illud qd̓ dicit pōnem aliqͣꝫ ē adeo. Secūda ē ꝙ oē illud qd̓ aliquē ordinē dic̄inqͣꝫtū huiuſmodi ē a deo. Tertia ē ꝙ nullusdefectꝰ ẜ ꝙ huiuſmodi ē a d̓o ꝓpter hoc ꝙ repugnat diuine potentie. Quarta ē hec ꝙ nullū inordinatū ẜ ꝙ huiuſmodi ē a deo. qꝛ repugnat diuine ſapie. His aut tanqͣꝫ manifeſtisp̄ſuppoſitis oꝑꝫ etiā ſcire diſtinguere. primoꝯ penā qͣꝫtuꝫ ad rōeꝫ pene. ⁊ qͣꝫtū ad illud qd̓ſubſternitur. Secūdo oꝫ ſcire ꝙ aliqua pena ēacta a iqua ꝯͣcta aliqua inflicta. Tertio opꝫ intelligere diſtinctōꝫ noīs rei. qm̄ dr̄ triplr̄. qͣrtooꝑꝫ intelligere diſtinctōeꝫ huiꝰ noīs natura etſubſtantia ẜ ꝙ diſtincta ſunt s. et his intellcīsmanifeſtantur ea que dicuntur in littera.¶ Diſtinctio. xxxviij.Oſt predicta de uolūtate eius etſū. ⁊cͣ. Supra oſtēdit magr̄ quidſit malū ſiue peccatū in generaliIn hac parte determinat qualr̄peccatū per actu uolūtatis habeat introduci.¶ Diuiditur aūt pars iſta in partes tres. In qͣrū

prima magr̄ determinat qͣlr̄ a uolūtate pccm̄hēat ortū ī gn̄ali. In ẜa v̓o deſcēdit ad ſpālesdr̄ias peccati. infra. di. xlij. Cū autē uoluntasmala ⁊ oꝑatio ſint ⁊c. Tertio inqͥrit vn̄ ortuꝫhabeat ptās peccandi in ip̄a uoluntate. infra.di. xliiij. Poſt p̄dicta ꝯſid̓ratōe bonū occurrit⁊cͣ. ¶ Prima pars habet duas. I prima inquirit magr̄ qualr̄ ip̄a uolūtas hēat deprauariSecūdo v̓o qualr̄ ex uolūtatis prauitate fiatdeprauatio in actu exteriori. infra. di. xl. Poſtea de actibꝰ adijciendū uidetur¶ Prima ꝑs hꝫduas. In prima determinat qualr̄ uolūtas habeat deprauari. In ẜa v̓o īquirit quare magisdeprauetur uolūtas qͣꝫ alia potentia. infra. di.xxxix. Hic aūt orit̓ qō ſatis neceſſaria. Prima ps qͦ ꝯtinꝫ pn̄tē di. hꝫ duas ꝑtes. Quātūv̓o deprauatio ⁊ rectificatio uoluntatis attenditur penes finē. ⁊ uolūtas hꝫ ꝯparari ad finēmediante intentōe. Ideo ꝑs iſta duas hꝫ ꝑtesIn quaꝝ prima determīat magr̄ de rectification ⁊ deprauatiōe uoluntatis ex parre finis.Secūdo v̓o inqͥrit dr̄iaꝫ uoluntatis. ibi Soletetiā queri qͥd diſtet inter uolūtatē ⁊ inter rōeꝫPrima pars hꝫ qͣttuor ꝑtes. qꝛ .n. cognoſci hꝫobliquatio per rectitudinē. nā rectū iudex eſtſui ⁊ obliqͥ. Ideo in prima parte oſtēdit magr̄ꝙ ex ꝑte finis uenit rectitudo uoluntatis. Secūdo determīat qͥs ſit ille finis. ibi Qui ergocalitatē ſibi ponit finē. I tertia v̓o determīatde unitate finis reſpectu bonaꝝ uoluntatū. ibiSed queritur utrum oēs bone uoluntatēs ⁊c.Quarto v̓o mouet quoddā dubiū ⁊ determinat. ibi Uerūtn̄ hec ſn̄ie qua dictū ē ⁊c. ẜa ꝑsv̓o in qua determinat de dr̄ia uoluntatis ⁊ intentōis hꝫ duas. I quaꝝ prima q̄rit dr̄iam ẜrōeꝫ. ibi Solet etiā q̄ri ⁊cͣ. ẜo de dr̄ia ẜ rē. ibiSꝫ queritur utrū intentio talis ſit uolūtas. Etẜ hec duo determinat̉ in ꝑte iſta .ſ. de ꝯꝑatiōeuolūtatis ad finē ⁊ d̓ dr̄ia intētōis ⁊ uolūtatisD ītelligētiā ergo hꝰ ꝑtis īcidit hicqō circa duo. ¶ Et primo q̄ritur d̓ꝯꝑatōe uolūtatis ad ſuū finē ¶ Scd̓ouero q̄ritur de dr̄ia intentōis ad uoluntatē/Circa primū q̄rūtur quattuor. ¶ Primo qͣritutrū uoluntas rōe finis ſit ꝯmedabilis? ¶ Secudo q̄ritur qͥs ſit ille finis. ¶ Tertio qͣriturutrū bone uolūtates hēant unū finē uel diuerſos? ¶ Quarto qͣrit̉ utꝝ male uolūtates coīcent ī fine an ꝯſtituāt ſibi fines alios ⁊ alios: