ꝓpōis ſit a deo ꝙ ab eodē ſit falſificatio. ſiuefalſa enunciatio ẜ ꝙ falſa. Et ſic patēt qͣſita.N parte iſta ſunt dubitatiōes circalit. Et primo qͣritur d̓ illo v̓bo aug.qd̓ dicit. Opa diaboli quitia dicunt̉actꝰ ſunt nō re a Sꝫ ꝯͣ. Fulgētiꝰ dicit ⁊ hētur inglo. ſuꝑ. i. ro. Deꝰ illiꝰ rei ē ultor cꝰ nō ē actor.ergo ſi deꝰ ē ultor peccati peccatū ē res ¶ Itēuidetur ꝙ ꝯria īplicētur ī illo v̓bo. De .n. ensē aliqͣ res. ſꝫ uitiū ē actꝰ ſicut ip̄e dicit. ⁊ actꝰ ēꝗdā dr̄ia entis. ergo idē ē dr̄e uitia ⁊ē actꝰ ⁊ nores qͣꝫ affirmare inferiꝰ ⁊ negare ſuꝑiꝰ de eodēqd̓ ē īpoſſibile. ¶ Itē ip̄e aug. uidetur ſibi ꝯͣ.dicere cū dicit in ench. ꝙ aliqͣ ſunt res qͥbꝰ homines mali ſūt. tales nō ſunt niſi uitia ⁊ pccāergo uitia ſunt res. ¶ ℟. dd̓ ꝙ res accipiturcōīter ⁊ ꝓprie ⁊ magis ꝓprie. Res ẜ ꝙ coīterdr̄ dr̄ a reor reris. ⁊ ſic ꝯphedit oē illud quodcadit ī cognitōe ſiue ſit res exteriꝰ ſiue ī opione ſola. Proprie v̓o dr̄ res a raiꝰ rata ratu ẜmꝙ ratu dr̄ eē illud qd̓ nō tm̄mo ē in cognitiōeīmo ē in reꝝ natura ſiue ſit ens ī ſe ſiue ī alioet hoc mō res ꝯuertitur cuꝫ ente. Tertio mōdr̄ res magis ꝓprie ẜ ꝙ dr̄ a ratꝰ rata ratū ꝓut ratu dr̄ illud qd̓ ē ens ꝑ ſe ⁊ fixū. ⁊ tūc resdr̄ ſolū de creaturis ⁊ ſubſtātijs ꝑ ſe entibꝰ. ſiergo res accipiatur primo mō pccm̄ eſt res etqͣꝫtū ad actōeꝫ ſubtractā ⁊ qͣꝫtū ad deformitate. ⁊ ſic accipit fulgētiꝰ. Si v̓o res dicat̉ ẜo mōſic pccm̄ dr̄ res nō rōe deformitatis ſed rōneactꝰ ſubtracti. ⁊ ſic accipit aug. in ench. Tertiomō accipiēdo hoc nom res ſic pccm̄ nec ē resrōe deformitatis nec rōe actꝰ ſubtracti. ⁊ ſic accipit aug. in v̓bo ꝓpoſito cū dic̄ ꝙ oꝑa diaboliſunt uitia nō res. Et ꝑ hoc pꝫ rn̄ſio ad totū.¶ Itē q̄ritur de hoc qd̓ dicit. Qd̓ natura n̄ ēdēꝰ nō fecit. Uidetur .n. hoc eē falſuꝫ. qꝛ multafiūt q̄ fiūt p̄ter naturā. ⁊ tn̄ ꝯſtat ꝙ a deo ſuntſicut multa accn̄tia que ducūtur ꝑ acqͥſitōeꝫ etpuiolētiā ⁊ etiā ꝑ grāꝫ ⁊ ꝑ miraculū. ¶ Iteꝫoē qd̓ ē natura aliqͣ uel ē ſubā uel ꝓprietas einaturalr̄ inherēs. ſꝫ multa ſunt qͥ nec naturaliiſunt nec ꝑ ſe ſūt. ergo nō uidetur eē ueꝝ illd̓qd̓ dicit ꝙ de nō fecit illud quod natura nō ē.¶ ℟. dd̓ ꝙ ſicut hoc nomē res triplr̄ accipit̉ita hoc nomē natura. vno .n. mō dr̄ natura resq̄ naturalr̄ ē uel ꝓprietas qͣ naturalr̄ ineſt. ẜomō dr̄ natura largiꝰ nō ſolū res ꝑ ſe ens uel ꝓprietas naturalr̄ inherens ſꝫ etiā oē qd̓ ꝯfuat

naturā uel qd̓ ſaltē aliquo bono nō priuat. etiſtos duos modos ponit magr̄ in lit. Tertiomō dr̄ natura largiſſime oē ens qd̓ ē ī aliquare naturali ſiue ſit naturalr̄ inheres ſiue no. ſiue ſit ſaluatiuū ſiue nō. Cū ergo dicit aug. ꝗnatura ē oē qd̓ deꝰ fecit. pōt natura accipi tribꝰmodis ẜ ꝙ facere dei accipitur triplr̄. vno enīmō facere dr̄ deª creando. ẜo mō ꝯcreādo. tertio mō cooꝑando. Et ita ẜ ꝙ extenditur v̓bufaciēdi extenditur nomē nature. Sicut faceredr̄ deꝰ actōeꝫ ſubtracta pccō cooꝑando liberoar. ſic etiā nature nomē ſe extēdit ad illā action. Et ſicut facere dei n ſe extēdit ad deformitatē ſic nec natura. ⁊ id̓o ex hac auctoritatenō pōt hr̄i ꝙ actio ſubtracta deformitati nonſit a deo. ſꝫ hoc tm̄ habetur ꝙ deſormitas nōſit a deo. ¶ Itē q̄ritur de illa rōne quā magidimittit in lit. inſolutā. ait .n. ſic. Quid miruſi deꝰ nō dr̄ eē actor peccatoꝝ inqͣꝫtū nihil ſūtcū nihili nullus actor qͥat exiſtere? Uidetur .n.efficaciter arguere. cū .n. pccm̄ aliquo mō hēat̉actore ⁊ nō poſſit hr̄e ẜ ꝙ nihil eſt. hꝫ ergo fꝙ aliqͥd ē. ſi ergo nullo mō hēt deū actore uidetur ꝙ pccm̄ inqͣꝫtū actꝰ e a deo nō ſit. ¶ ℟dd̓ ē ad hoc ꝙ illud argumētum deficit. qꝛ alipcc̄m̄ ē nihil. alr̄ ē nihil illud qd̓ nullo modo ē.peccatū .n. formalr̄ nihil e. nihilomin tn̄ circaaliqͥd ē ⁊ alicꝰ boni priuatio ē. et qͣꝫuis illud qd̓nullo mō ē nō poſſit hr̄e actore. tn̄ illud qd̓ dicit defectu circa ens pōt hr̄e actorē nō inquamactorē efficientē ſꝫ deficiente. Et ſic pꝫ ꝙ roilla nō recte ꝓcedit. ¶ Itē q̄ritur de hoc qd̓ dicit. Iniqͥtas ip̄a n̄e ſuba. aut .n. ſubā dr̄ ꝓprieaūt dr̄ coīter. ſi dr̄ ꝓprie etiā nec iuſticia ē ſubſtātia. Si dr̄ cōīter. ergo oē qd̓ hꝫ aliqͣꝫ eēntiādr̄ ſubā. ſꝫ habitꝰ malus inqͣꝫtū habitꝰ hꝫ aliqͣꝫeēntiaꝫ. ergo uidetur ꝙ poſſit dici ſuba. ergouidetur ꝙ malus habitꝰ ut luxuria debeat laudare deū. ¶ ℟. dd̓ ꝙ ſicut nome nature multiplr̄ accipit̉ ita ⁊ nome ſubſtātie. p̄ter .n. illosqͣttuor modos quos dicit phus ꝙ ſubā dr̄ materia forma ꝯpoſitū ⁊ eēntia vniꝰ cuiuſqꝫ. pōtalr̄ diſtingui ſubā iuxͣ v̓ba aug. vno mō ut dical̓ res ꝑmanes ⁊ ꝑ ſe ſtans. Alio mō ut dicat̉res ꝑmanes nō tm̄ ꝑͦ ſe ſtans ſꝫ alij inherens.Tertio modo ut dicatur ſubſtantia quelibeteēntia actu ens ſiue per ſe ſtans ſiue nō. ⁊ hocmō ſubſtātia ſe extedit ad oē ens. ⁊ ſic accipitaug. cū dicit. qd̓ nulla ſubſtātia eſt oīo nihil ē.