curſū ⁊ alr̄ fortuitū p̄ter int̓entionē. miraculuꝫ.n. ſit ſic p̄ter ſolitū curſū ita ꝙ s curſū naturovn̄ plus dicit pōnis qͣꝫ priuatōis. caſuale ueronō ita fit preter ītētōeꝫ ꝙ fiat sͣ ītētōeꝫ ſꝫ deficit ab intētōe. ¶ Ad illud quod obr̄ ꝙ deuspōt facere ꝙ aliqd̓ agens vnum aſſequatur ⁊aliud intēdat ita ꝙ utrūqꝫ ſit a deo. qd̓ ꝙ ueꝝē. ſꝫ aſſeqͥ unū ⁊ intēdere aliud hoc non facitcaſus uel fortuna inqͣꝫtū qͥs aliud ītēdit ab eoqd̓ aſſequitur ſꝫ inqͣtū nō uidet nec ītēdit illd̓quod aſſeqͥtur. ſi .n. illud ⁊ aliud intēderet iaꝫnō oꝑaretur caſualr̄ ſiue fortuite. lꝫ āt ītēderealiud ſit a deo. nō tn̄ ē a deo nō intēdere illudquod aſſeqͥtur. qꝛ primū dicit pone. ⁊ ſecundūpriuatōeꝫ. ⁊ caſuale ſiue fortuitu inqͣꝫtū huiuſmodi nō denoīatur a primo ſꝫ a ſecūdo. ⁊ ꝓpterea īqͣꝫtū tale n̄ ē a deo ſꝫ a defectu reꝑtoin agente creato.Ertio queritur utꝝ enuciatio falſa ẜꝙ huiuſmōi ſit a deo. ¶ Et ꝙ ſic uidetur. Qn̄cūqꝫ aliqͣ duo fundāt̉ ſuꝑidē ẜ rē ſi unū ē a deo ⁊ reliquum. ſed falſitasalicꝰ ꝓpōnis ⁊ v̓itas ut oppoſite fundant̉ ſuꝑidē. hoc .n. ip̄o ꝙ ē v̓a. hō ē aīal. hec ē falſa. hōnō ē aīal. ergo cū oīs ꝓpōnis v̓itas ſit a deo.uidetur ꝙ oīs ꝓpōnis falſitas ſit a deo. ¶ Itev̓itas ē adequatio rei ⁊ intellectꝰ. ⁊ falſitas eſtfadequatio rei ⁊ intellcūs ꝑ oppoſitū. ſꝫ ſicutſe hꝫ eqͣlitas ⁊ ineqͣlitas in reb. ita ſe hꝫ eqͣlitas ⁊ ineqͣlitas in ꝓpōnibꝰ. ſꝫ equalitas ⁊ ineqͣlitas in rebꝰ ſunt ab ip̄o deo. ſicut .n. a deoē ꝙ aliqͣ duo ſint eqͣlia. ſic a deo ē ꝙ aliqͣ duoſic ſe heant ꝙ unū excedat reliquū. vn̄ aug. dicit ꝙ ſi eēt eqͣlia nō eēnt oīa. ergo pari rōneadeqͣtio ⁊ inadeqͣtio ſigni ad ſignatū ē ab eod̓principio. ¶ Itē ab eo ē falſitas ꝓpōnis qͥ ſolus pōt facere ꝓpōne ip̄aꝫ eē falſā. ſꝫ demonſtrato aliquo pccore iſta ē uera. ille nō ē iuſtꝰ.⁊ nullus pōt facere hanc eē falſāʳ niſi ſolus d̓sqͥ pōt ei dare iuſticiā. ergo ⁊c. ¶ Ieꝫ maiorisdignitatis ⁊ ptātis ē falſificare hanc ꝓponemille ē pccorqꝫ v̓ificare eā. qͥ .n. peccat hoc ip̄oꝙ peccat v̓ificat eā. ⁊ hoc indignitatis ē. ergoſi oīs ꝓpōnis v̓itas ē a deo. uidetur ꝙ multofortiꝰ talis ꝓponis falſiſas ſit a deo. ¶ Sed ꝯͣDe quod de pōt facere hꝫ exēplar in deo. ſꝫenūciatio falſa ẜ ꝙ falſa nō hꝫ exēplar in deocū ip̄a ueritas ſit rō exēplificandi. ergo enuciatio falſa ẜ ꝙ falſa non eſt a deo. ¶ Iteꝫ ſicut

ſe hꝫ bonitas ad malitiaꝫ ſic ſe hꝫ ueritas adfalſitatē. ſꝫ a ſūma bonitate nullo mō pōt eēmalicia. ergo a ſūma veritate nullo modo eſtfalſitas. ¶ Itē ueꝝ ⁊ ens ꝯuertuntur. ſꝫ a deonon pōt aliquid eē quod non ſit aliquo modoens. ſi .n. pure nihil eſſet a deo nō eſſet. ergoa deo nō pō eē niſi ueꝝ. ſed enūciatio falſa inqͣꝫtū huiuſmodi dicit priuatōeꝫ ueri. ergo videtur ꝙ a deo nō debeat cāri ẜ ꝙ huiuſmodi¶ Ite ve quod deus pōt facere pōt dicere. ſꝫfalſū nō pōt dicere. ergo nō pōt facere. ꝓbatiominoris. ſi dic̄ falſū aūt ergo ſciēter aut ignoranter. Ignoranter nō. hoc ꝯſtat. ſi ſcienter.ſed quicūqꝫ dicit falſuꝫ ſcienter mētitur. ergodeus mentiretur. quod ꝓphanū ⁊ impiū ē dr̄e¶ ℟. dd̓ ꝙ falſitas nihil aliud eſt qͣꝫ defectusueritatis in re que nat̉a ē uerificari ſicut malicia dicit priuatōem bonitatis ⁊ rectitudinisꝰactione que nata eſt rectificari. ⁊ iō ſicut actiomala inqͣptū actio eſt a deo. inqͣꝫtū uero mala⁊ iniuſta a deo non eſt. ſic ⁊ enūciatio falſa inqͣꝫtū enunciatio a deo eſt. inqͣtū uero falſa nōeſt a deo. vnde quēadmodū in actione duplexdiſtinguitur bonitas. vna nature ⁊ altera moris. ⁊ una ē eēatialis ⁊ altera accn̄talis. ⁊ ideovna priuatur altera relinquitur. et rōne illiusbonitatis que relinquitur actio illa ē a deo. ſicin omni enunciatione duplex eſt ueritas. vnaeſſentialis ⁊ hec eſt ueritas qua ꝓpoſitio repn̄tat illud ad quod repn̄tandū inſtituta eſt.nunqͣꝫ priuatur ab enūciatione. vīs .n. enūcia.tio ſignificat illud ad quod inſtituta ē ſiue ſituera ſiue falſa. Alia uero eſt ueritas accn̄talisque atenditur in ꝓpōne in hoc ꝙ repn̄tat remẜ ꝙ eſt. tunc .n. dr̄ adeqͣri ſignū ſignato. ⁊ ueritas enūciatōis nō ē aliud qͣꝫ qͥdā adeqͣtio. ethec ueritas priuatur ꝑ falſitate. tūc .n. ē ꝓpoſitio uel enūciatio falſa qn̄ ſicut nō repn̄tat remſicut ē. uel res nō ē ſicut repn̄tatur ꝑ ſignū. ethoc ē qd̓ dicit phūs. Ab eo ꝗ. res ē uel nō eſtdr̄ or̄o uera vel falſa. hoc eſt dicere. ab eo ꝙres ē ſicut repn̄tatur dr̄ or̄o uera. ab eo ꝙ resnō eſt ſicut repreſentatur dicitur oratio falſa.Sicut ergo iniuſticia eſt priuatio rectitudinisſic falſitas eſt defectus adequationis. ⁊ ideo ſicut deo nō attribuitur ut actori iniuſticia actionis. ſic non debet attribui falſitas orationisvtroqꝫ enim modo defectus eſt. ⁊ nullus defectus deo attribuēdus ē ¶ Notādū eſt tamē ꝙ