Druckschrift 
Commentarius in secundum librum Sententiarum Petri Lombardi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

unū dicit priuatōeꝫ ⁊ aliud dicit pōnē. ⁊ iō pōtunū deo attribui qͣꝫuis alteꝝ non attribuatur.Onſequeter q̄ritur ꝯͣ ſecūdū articulū de actōe defectiua. utꝝ ſit deo attribuenda? Et circa hoc qͦrūtur tria. Primo q̄ritur utꝝ actio īiuſta ſit a deo ẜ ꝙ iniuſta? Secundo qͣritur utꝝ a deo ſit oꝑatiofortuita ẜ ꝙ fortuita? Tertio qͣritur vtrūa deo ſit enunciatio falſa ẜ ꝙ falſa?Irca primū ſic ꝓceditur ⁊ q̄ritur utꝝactio īiuſta ẜ ꝙ huiuſmōi ſit a deo:Et ꝙ ſic uidetur. iiij. ℟. vlt. Quisdecipiet̉ ex nobis achab regeꝫ iſrl̓. Et poſtſubiungitur ꝙ dn̄s dixit ſpūi mēdaci. ⁊ gredere ⁊ fac̄. ſꝫ qd̓ fit deo p̄cipiente fit deo volēte⁊ actore. ſi ergo ſpūs iſte malignꝰ mentitus ē⁊ achab decepit deo mandante ſibi mentiri ⁊decipere. uidetur ꝙ tā mendaciū qͣꝫ deceptioẜ ꝙ huiuſmodi ſit a deo. ⁊ ſi hoc uerū ē. ergoactio iniuſta ẜ ꝙ iniuſta a deo eſt. Iē ſicutuult phus ſi aliqͥd ꝑͦ ſui eēntiā ē cā alicuiꝰ ꝑ ſuiabſentiā ē cā oppoſiti. ſꝫ deꝰ ꝑ ſui pn̄tiā ē cāoꝑatōis iuſte ẜ ꝙ iuſta ē. ergo ab oppoſitis ꝑſui abſentiā ē cā oppoſiti. ſꝫ deꝰ ꝑ ſui pn̄tiā ēcā oꝑatōis iuſte ẜ ꝙ iuſta ē. ergo ab oppoſitisꝑ ſui abſentiā cā erit iniuſte actōis. Itē quiad iuuat aliquē ſciēter ad actōꝫ furti ſiue velitip̄ꝫ iuuare ad furtū ſiue nō. nihilominꝰ dr̄ currere cū fure ⁊ culpa furis ei attribuitur. ſi ergodeꝰ adiuuat hoīeꝫ ad actiōeꝫ ſubtractā malicie⁊ iniuſticie. uidetur ꝙ talis deformitas tanꝙͣactori attribuenda ſit deo. Item dare el̓amꝓpter uanā gloriā ē pccm̄. ⁊ hoc ip̄o ē peccatu ⁊ iniuſticia quo actio illa refertur ad talemfine. ⁊ ſicut datio elemoſyne nō nihil ē ſic relatio ad talē fine nō nihil ē. ſi ergo talis relatiofuit rō quare actio illa ē mala. ⁊ talis relatio eadeo cū nō ſit oīo nihil. uidetur ꝙ talis actioſit a deo. Itē iſte qͥ peccat in amando creaturā hoc ip̄o peccat qꝛ qͥeſcit ī creatura. ſꝫ qͥeſcere in creatura nō oīo nihil ē. īmo hoc ipſoꝙ qͥeſcere eſt aliqͥd ē. ergo cū oē quod ē aliqͥd7ſit a deo. talis qͥes ē a deo. ⁊ talis erat rō cl̓peergo ⁊c. Itē nobilior ē potētia uolūtatis utē deliberatiua qͣꝫ ut ē natura q̄dā. ſꝫ oē qd̓ ē auolūtate ut ē natura ē a deo. ergo oē quod ē auolūtate deliberatiua eſt a deo. ſꝫ actio īiuſta fꝙ huiuſmodi ē a uolūtate deliberatiua. ergoac. Sꝫ ꝯͣ. Io. i. Sine ip̄o ſcm̄ ē nihil. glo. i.

peccatū. ergo uidetur ꝙ peccatū nō ſit a deo. Itē ro. i. Tradidit eos ut ꝯtumelijs afficiant corpora ſua ī ſemetip̄is. Glo. Immūdasactōes ⁊ ꝯtumelioſas qͥbꝰ afficiūt ⁊ inficiūt corpa ſua hn̄t ī ſemetip̄is mali .ſ. i. nō aliūde ſꝫ aſemetip̄is. nō. n. hꝫ hō hoc a deo. ſꝫ hoc n̄ pōtdici de actōibꝰ ẜ ꝙ actōes ſūt. ęrgo dr̄ de actionibꝰ ẜ ꝙ actōes īiuſte ſūt. Itē qͥcūqꝫ facitīiuſticiā īiuſtꝰ ē. ſꝫ deꝰ nō pōt eē īiuſtꝰ. ergo nonpōt facere īiuſticiā. ergo iniuſticia actionis uelactio ẜ ꝙ īiuſta mē a deo. Itē qͥcunqꝫ facitīiuſticiā offēdit deū qͥ ē ſūma iuſticia. ſꝫ deꝰ nōpōt ſeip̄ꝫ offēdere nec ſeip̄ꝫ negare ſicut dicitapl̓s. ergo deꝰ n̄ pōt īiufticiā facerę. ergo neqꝫactōeꝫ iiuſtā inqͣꝫtū huiuſmōi Iteꝫ īiuſticiad̓fectꝰ ē. ergo facere īiuſticiā ē deficere. ſꝫ dīnūpoſſe nō pot deficere. ergo nec īiuſticiā facereergo actio ẜ ꝙ īiuſta ē n̄ ē a deo. Itē qͥcqͥdē a deo laudat deū. ſꝫ īiuſticia nullo mō laudatdeū nec oꝑatio īiuſta ẜ ꝙ huiuſmōi. nullo ergo mō actio ẜ ꝙ īiuſta uel mala ē deo attribueda. ℟. dd̓ ꝙ cū īiuſticia ſiue malitia ꝯtraactōeꝫ dicat defectū ⁊ priuatōeꝫ ⁊ defectū deordinatū de ſe ⁊ defectū carētē debito fine. facere actōeꝫ īiuſtā hoc repugnat potētie ⁊ ſapientie ⁊ bonitati. ē .n. ibi priuatio utilitatis ⁊ ordīs ⁊ entis. ⁊ qꝛ nihil ē attribuēdū deo niſi qd̓decet ſuā potētiā ſapīaꝫ ⁊ bonitatē. iō actōeꝫmalā deo tribuere nō ſolū ē falſitatis ſꝫ etiaꝫblaſphemie ⁊ īpietatis. Cōcedēdū eſt ergo ꝙactio mala ⁊ īiuſta ẜ ꝙ hiꝰ n̄ ē a deo. ⁊ iō rōesq̄ hoc on̄dūt ꝯcedēde ſūt. Ad illud ergo qd̓obr̄ de ultīo. ℟. dd̓ ꝙ egredere ⁊ fac n̄ intellribi īꝑatiue ſꝫ ītellr̄ ibi ꝑmiſſiue. vn̄ v̓bū īꝑatiui modi ītellr̄ multiplr̄ ī ſcriptura. aliqn̄ p̄ceptorie. aliqn̄ ꝯſultorie. aliqn̄ ī ſinuatorie. ⁊ aln̄ꝑ̄miſſiue. quoꝝ exempla ſumi pn̄t ex diuerſislocis ſcripture Ad illd̓ qd̓ obr̄ d̓ eadē cā ꝙꝑ ſui pn̄tiā ⁊ abn̄tiā ē cā oppoſitoꝝ. dd̓ ꝙ illd̓hꝫ v̓itate d̓ cā q̄ ſe uolūtarie abſētat ita ꝙ eiabſētatio prīcipalr̄ ē a ſeip̄a. hoc aūt n̄ ē ī ꝓpoſito. deꝰ .n. nemī ſe abſētat. īmo ꝑatꝰ ē oēs adiuuare ⁊ oībꝰ dare gr̄aꝫ. Ad illud qd̓ obr̄ ꝙille qͥ iuuat fure ī actōe dr̄ currere cū fure ſi ſcient̓ hoc facit. dd̓ ꝙ hoc nō ē ſil̓e. qꝛ decens etꝯueniēs ē ꝙ hō ꝓximū n̄ iuuet ī ea actōe in qͣqͥs ābulat n̄ recte. īmo potiꝰ dꝫ īpedire cū ipſenec poſſit nec ſciat inde bonum elicere. nec adillud adlatorium aliqua lege aſtringatur ſed