unū dicit priuatōeꝫ ⁊ aliud dicit pōnē. ⁊ iō pōtunū deo attribui qͣꝫuis alteꝝ non attribuatur.Onſequeter q̄ritur ꝯͣ ſecūdū articulū de actōe defectiua. utꝝ ſit deo attribuenda? Et circa hoc qͦrūtur tria.¶ Primo q̄ritur utꝝ actio īiuſta ſit a deo ẜ ꝙ iniuſta? ¶ Secundo qͣritur utꝝ a deo ſit oꝑatiofortuita ẜ ꝙ fortuita? ¶ Tertio qͣritur vtrūa deo ſit enunciatio falſa ẜ ꝙ falſa?Irca primū ſic ꝓceditur ⁊ q̄ritur utꝝactio īiuſta ẜ ꝙ huiuſmōi ſit a deo:Et ꝙ ſic uidetur. iiij. ℟. vlt. Quisdecipiet̉ ex nobis achab regeꝫ iſrl̓. Et poſtſubiungitur ꝙ dn̄s dixit ſpūi mēdaci. ⁊ gredere ⁊ fac̄. ſꝫ qd̓ fit deo p̄cipiente fit deo volēte⁊ actore. ſi ergo ſpūs iſte malignꝰ mentitus ē⁊ achab decepit deo mandante ſibi mentiri ⁊decipere. uidetur ꝙ tā mendaciū qͣꝫ deceptioẜ ꝙ huiuſmodi ſit a deo. ⁊ ſi hoc uerū ē. ergoactio iniuſta ẜ ꝙ iniuſta a deo eſt. ¶ Iē ſicutuult phus ſi aliqͥd ꝑͦ ſui eēntiā ē cā alicuiꝰ ꝑ ſuiabſentiā ē cā oppoſiti. ſꝫ deꝰ ꝑ ſui pn̄tiā ē cāoꝑatōis iuſte ẜ ꝙ iuſta ē. ergo ab oppoſitis ꝑſui abſentiā ē cā oppoſiti. ſꝫ deꝰ ꝑ ſui pn̄tiā ēcā oꝑatōis iuſte ẜ ꝙ iuſta ē. ergo ab oppoſitisꝑ ſui abſentiā cā erit iniuſte actōis. ¶ Itē quiad iuuat aliquē ſciēter ad actōꝫ furti ſiue velitip̄ꝫ iuuare ad furtū ſiue nō. nihilominꝰ dr̄ currere cū fure ⁊ culpa furis ei attribuitur. ſi ergodeꝰ adiuuat hoīeꝫ ad actiōeꝫ ſubtractā malicie⁊ iniuſticie. uidetur ꝙ talis deformitas tanꝙͣactori attribuenda ſit deo. ¶ Item dare el̓amꝓpter uanā gloriā ē pccm̄. ⁊ hoc ip̄o ē peccatu ⁊ iniuſticia quo actio illa refertur ad talemfine. ⁊ ſicut datio elemoſyne nō nihil ē ſic relatio ad talē fine nō nihil ē. ſi ergo talis relatiofuit rō quare actio illa ē mala. ⁊ talis relatio eadeo cū nō ſit oīo nihil. uidetur ꝙ talis actioſit a deo. ¶ Itē iſte qͥ peccat in amando creaturā hoc ip̄o peccat qꝛ qͥeſcit ī creatura. ſꝫ qͥeſcere in creatura nō oīo nihil ē. īmo hoc ipſoꝙ qͥeſcere eſt aliqͥd ē. ergo cū oē quod ē aliqͥd7ſit a deo. talis qͥes ē a deo. ⁊ talis erat rō cl̓peergo ⁊c. ¶ Itē nobilior ē potētia uolūtatis utē deliberatiua qͣꝫ ut ē natura q̄dā. ſꝫ oē qd̓ ē auolūtate ut ē natura ē a deo. ergo oē quod ē auolūtate deliberatiua eſt a deo. ſꝫ actio īiuſta fꝙ huiuſmodi ē a uolūtate deliberatiua. ergoac. ¶ Sꝫ ꝯͣ. Io. i. Sine ip̄o ſcm̄ ē nihil. glo. i.
peccatū. ergo uidetur ꝙ peccatū nō ſit a deo.¶ Itē ro. i. Tradidit eos ut ꝯtumelijs afficiant corpora ſua ī ſemetip̄is. Glo. Immūdasactōes ⁊ ꝯtumelioſas qͥbꝰ afficiūt ⁊ inficiūt corpa ſua hn̄t ī ſemetip̄is mali .ſ. i. nō aliūde ſꝫ aſemetip̄is. nō. n. hꝫ hō hoc a deo. ſꝫ hoc n̄ pōtdici de actōibꝰ ẜ ꝙ actōes ſūt. ęrgo dr̄ de actionibꝰ ẜ ꝙ actōes īiuſte ſūt. ¶ Itē qͥcūqꝫ facitīiuſticiā īiuſtꝰ ē. ſꝫ deꝰ nō pōt eē īiuſtꝰ. ergo nonpōt facere īiuſticiā. ergo iniuſticia actionis uelactio ẜ ꝙ īiuſta mē a deo. ¶ Itē qͥcunqꝫ facitīiuſticiā offēdit deū qͥ ē ſūma iuſticia. ſꝫ deꝰ nōpōt ſeip̄ꝫ offēdere nec ſeip̄ꝫ negare ſicut dicitapl̓s. ergo deꝰ n̄ pōt īiufticiā facerę. ergo neqꝫactōeꝫ iiuſtā inqͣꝫtū huiuſmōi ¶ Iteꝫ īiuſticiad̓fectꝰ ē. ergo facere īiuſticiā ē deficere. ſꝫ dīnūpoſſe nō pot deficere. ergo nec īiuſticiā facereergo actio ẜ ꝙ īiuſta ē n̄ ē a deo. ¶ Itē qͥcqͥdē a deo laudat deū. ſꝫ īiuſticia nullo mō laudatdeū nec oꝑatio īiuſta ẜ ꝙ huiuſmōi. nullo ergo mō actio ẜ ꝙ īiuſta uel mala ē deo attribueda. ¶ ℟. dd̓ ꝙ cū īiuſticia ſiue malitia ꝯtraactōeꝫ dicat defectū ⁊ priuatōeꝫ ⁊ defectū deordinatū de ſe ⁊ defectū carētē debito fine. facere actōeꝫ īiuſtā hoc repugnat potētie ⁊ ſapientie ⁊ bonitati. ē .n. ibi priuatio utilitatis ⁊ ordīs ⁊ entis. ⁊ qꝛ nihil ē attribuēdū deo niſi qd̓decet ſuā potētiā ſapīaꝫ ⁊ bonitatē. iō actōeꝫmalā deo tribuere nō ſolū ē falſitatis ſꝫ etiaꝫblaſphemie ⁊ īpietatis. Cōcedēdū eſt ergo ꝙactio mala ⁊ īiuſta ẜ ꝙ hiꝰ n̄ ē a deo. ⁊ iō rōesq̄ hoc on̄dūt ꝯcedēde ſūt. ¶ Ad illud ergo qd̓obr̄ de ultīo. ℟. dd̓ ꝙ egredere ⁊ fac n̄ intellribi īꝑatiue ſꝫ ītellr̄ ibi ꝑmiſſiue. vn̄ v̓bū īꝑatiui modi ītellr̄ multiplr̄ ī ſcriptura. aliqn̄ p̄ceptorie. aliqn̄ ꝯſultorie. aliqn̄ ī ſinuatorie. ⁊ aln̄ꝑ̄miſſiue. quoꝝ exempla ſumi pn̄t ex diuerſislocis ſcripture ¶ Ad illd̓ qd̓ obr̄ d̓ eadē cā ꝙꝑ ſui pn̄tiā ⁊ abn̄tiā ē cā oppoſitoꝝ. dd̓ ꝙ illd̓hꝫ v̓itate d̓ cā q̄ ſe uolūtarie abſētat ita ꝙ eiabſētatio prīcipalr̄ ē a ſeip̄a. hoc aūt n̄ ē ī ꝓpoſito. deꝰ .n. nemī ſe abſētat. īmo ꝑatꝰ ē oēs adiuuare ⁊ oībꝰ dare gr̄aꝫ. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ ꝙille qͥ iuuat fure ī actōe dr̄ currere cū fure ſi ſcient̓ hoc facit. dd̓ ꝙ hoc nō ē ſil̓e. qꝛ decens etꝯueniēs ē ꝙ hō ꝓximū n̄ iuuet ī ea actōe in qͣqͥs ābulat n̄ recte. īmo potiꝰ dꝫ īpedire cū ipſenec poſſit nec ſciat inde bonum elicere. nec adillud adlatorium aliqua lege aſtringatur ſed