I

dicēdū ꝙ eſt pena inflicta ⁊ pena acta ⁊ penaꝯtracta. ⁊ cum dicitur ꝙ omnis pena eſt iuſta⁊ laudabilis hoc intelligitur de pena inflictade pena acta uel ꝯtracta nō habet v̓itatē niſiꝓut intelligūtur ſub rōne pene. priuatio autēboni paſſiua ſiue ip̄iꝰ aīe deformatio nō ē pena inflicta ſed pena acta. quia aīa hanc penaꝫin ſe facit dū peccat. ¶ Ad illud quod obr̄ ꝙpeccatū eſt cauſa corruptionis paſſiue. dd̓ ꝙilld̓ intelligitur de peccato quod eſt in actu qd̓ē cauſa corruptionis in uoluntate per moduꝫhabitus. ⁊ v̓trobiqꝫ ſicut on̄ſum ē prius habꝫrōem actionis ⁊ paſſionis. Pōt tn̄ dici ꝙ et ſipeccatū dicatur corrūpere non tn̄ eſt ꝓprie cācorruptōis ſed potius ipſe peccans. et ſi dicat̉peccatuꝫ eſſe cauſa corruptionis paſſiue hocdr̄ rōne ip̄ius agentis. fortaſſis eniꝫ idem pōteſſe actio ⁊ paſſio ſola ꝯparatione differens.Ertio queritur utrū percatū ex hocꝙ corrupit bonū ꝯͣrietur bono īcreato. t ꝙ ſic uidetur. primo ꝑ augxj. de ci. dei. Uitiū eſt ꝯͣriū deo tanqͣꝫ malumbono. nature v̓o quā uitiat nō tm̄ eſt ꝯͣriū ſednoxiū. ergo uidetur malū in eo ꝙ corrūpit naturā ꝯͣriari ſūmo bono. ¶ Itē quod facit hominē rebellē ⁊ ꝯͣriū deo illd̓ potiſſime ꝯͣriaturdeo. ſed peccatū facit homineꝫ inimicū dei ⁊pugnare aduerſus deū ⁊ reſiſtere. ſicut ex diuerſis locis ſcripture accipi poteſt. ergo ⁊cͣ.¶ Itē ꝯͣrietas effectuū ꝯͣriatur ꝯͣrietati cāruꝫ.maxime quando cauſa ſic ē in alteꝝ ꝯͣrioꝝ ꝙnon pōt eē in reliquū. ſed ſūmi boni ē iuſticiāfacere. peccati uero ē iuſticia priuare. nec depōt priuare iuſticia. nec malū pōt facere iuſticia. ergo uidetur ꝙ malicia ſit ſūmo bono cōtraria in hoc ꝙ priuat iuſticia. ¶ Itē qd̓ ꝯͣriatp̄cepto alicuius ꝯtrariatur ip̄i p̄cipienti. ſꝫ malū ꝯtrariatur uerbis ⁊ mandatis dei in hoc ꝙē corrupt̓lo ⁊ corrūpit illud quod mandata d̓iprecipiunt ſeruari. ergo ⁊c. ¶ Itē charitas etcupiditas opponuntur. ſimilr gr̄a ⁊ culpa opponūtur. ſed charitas ⁊ gr̄a deo uniunt ⁊ aſſimilant. ⁊ in hoc maximā hn̄t cū ſūmo bonoꝯuenientiā. ergo eꝯͣ cupiditas ⁊ culpa redduntaīam deo deformē ⁊ a deo ſeparant. iſi hoc.ergo habent cum deo repugnantiā ⁊ ꝯͣrietatē¶ Sed ꝯtra. Malum nulli ꝯtrariatur niſi illicuius eſt malū. ⁊ nulli ē malū niſi ei cui nocet.ſi ergo nullum malū ſūmo bono pōt nocere.

quia iam nō eſſet ſūmū. uidetur ꝙ rōne priuationis boni non ꝯtrarietur malum aliqd̓ ſūmobono. ¶ Item omnia ꝯtraria nata ſunt fiericirca idem. ſed malū nullo modo natū eſt fiericirca ſūmū bonum. ergo nullo mō ꝯtrariaturſūmo bono. ¶ Item omniū ꝯtrarioruꝫ aliquaeſt ꝓportio. ſed mali ad bonū increatuꝫ nullaeſt ꝓportio. ergo nulla ꝯtrarietas eſt illiꝰ mali ad ſūmū bonū. ¶ Iteꝫ omne ꝯtrariū aliquomodo reſiſtit ⁊ repugnat ſuo ꝯtrario. ſed diuine uirtuti cū ſit oīpotentiſſima nihil pōt reſiſtere. ergo impoſſibile eſt malū ꝯtrariari deonec ī ſe nec in ſuo opere. ¶ Itē nihil qd̓ facitad pulchritudine operis ꝯtrariatur ſapiētie artificis. ſed mala que perpetrantur faciūt ad decorē uniuerſitatis. ergo nullo modo ꝯtrariantur nec bonitati nec ſapientie ꝯditoris. Queritur pro quanto habet illud intelligi ꝙ malūfacit hominē deo inimicū ⁊ ideo aduerſariumcū dei uoluntas impleatur ex omnibus ⁊ oīaſubiaceāt eius uolūtati ⁊ nutui. ¶ ℟. dd̓ ꝙaliquod malū ꝯtriari alicui bono duplr̄ poteſtintelligi. aut in ſe ⁊ ẜm formā. aut in ſuo effectu ⁊ in operatiōe. primo mō malū nō poteſtꝯtrariari ſūmo bono. cum illud ſit bonum pereſſentiaꝫ cui nihil omnino eſt ꝯtrariū. Scd̓ouero modo quodāmō pōt ꝯtrariari ⁊ quodāmodo non. nam duplr̄ pōt aliquid repugnarealicui in ſuo effectu. aut quia repugnat ex ꝑteip̄ius agētis. aut quia repugnat ex parte idoneitatis ipſiꝰ ſuſcipientis. Primo mō nihil poteſt repugnare deo in ſuo opere. quoniā uiridei oīpotentiſſima eſt. ⁊ ideo nullū poteſt inuenire obſtaculū. Secūdo modo ſubdiſtinguēdū eſt. quia nocumentū inferre effectui hoc poteſt eſſe dupliciter. aut ſingulariter ⁊ uniuerſalr̄. aut in ꝑte. Primo mō nihil poteſt ꝯͣriarideo ī opere ſuo. tantus enim eſt ⁊ talis ordonniuerfitatis quem ei ꝯditor dedit ut a nullomalo poſſit perturbari ẜ ꝙ in pluribus locisuult aug. Ultimo uero modo aliquid pōt repugnare deo in effectu ſuo. quia per malū bn̄contingit aliqueꝫ dei effectum reddi minꝰ habilem ad ſuſceptionē diuine influentie ad obtentū perfectionis ⁊ beatitudinis ad quam ordinatur ex ſua primaria conditiōe. Et ſic p̄ꝙ vno modo maluꝫ pōͣt ꝯtrariari deo in ſuoeffectu ſicut rōnes ad primā partem inducteoſtendunt. Alijs v̓o modis non ſicut oſtēdūt