4L

vno ſit regreſſus ad alterum in qua ꝯditioneoppoſita ut priuatio ⁊ habitꝰ ab his q̄ opponuntur ſicut ꝯͣria diſtinguuntur. et ꝓ tanto dic̄aug. in ench. ꝙ in hoc fallit regula dialecticoꝝuocās bonum ⁊ malum ꝯria. ⁊ hoc ex cā p̄dcānihilominꝰ tn̄ dicēduꝫ ē ꝙ maluꝫ ē ī eodē gn̄ecum bono. ſꝫ hoc nō ꝓprie ⁊ ẜ rectā ordīatōꝫſꝫ hoc ē ꝑ qͣꝫdā reductōꝫ. ⁊ ex hoc nō ſeqͥturꝙ malum ſit aliqͥd. nā priuatōes ad ideꝫ genus cuꝫ ſuis habitibꝰ reducuntur. ⁊ tn̄ formalr̄loquēdo ip̄e nihil ſunt. ¶ Ad illud quod obiꝙ malum ē ī alio. ergo e. dicēduꝫ ꝙ n̄ ſeqͥturnā ſicut dicit philoſophꝰ q̄dā ſunt entia ⁊ q̄dāſūt entiū. ⁊ qͣꝫuis priuatōes poſſint dici entiūnō tn̄ dicuntur entia. cū aut dico maliciā eē inaliquo dico eā eē entis. ſꝫ cū dico maliciā eēens attribuo ei entitatē in ſe. ⁊ primū eē ē eēẜ qͥd. ſecundū ē eē ſimplr̄. ⁊ iō ē ibi ſophiſmaẜ qͥd ⁊ ſimplr̄. Si aūt q̄ratur de hac. malicia ēvtrū ſit ꝯcedēda uel nō: dd̓ ꝙ ſicut ul̓t phūsduplr̄ pōt p̄dicari. aliqn̄ accipitur ut ꝯpoſitiomedia īter duo extrema. et ſic dr̄ tertium adiacēs ut cū dr̄ hō ē albꝰ. aliqn̄ v̓o ſic p̄dicaturut res īptata ꝑ ip̄ꝫ ſit attributa ſiue alteꝝ extremoꝝ. Qn̄ ergo ſic dr̄. malicia ē. ſi hoc uerbū ē accipiatur ut p̄dicatū ſicut accipiūtur aliav̓ba ut legit ⁊ hiª. tunc locutio ē falſa. ē .n. ſenſus malicia ē .i. malicia ē ens. i. centia aliqua.hoc .n. v̓bū ē ſignificat eēntiā ⁊ ſubāꝫ vniuſcuiuſqꝫ. Alio mō pōt intelligi p̄dicari uel accipi ī hiꝰ lecutōe ſicut culpa. ⁊ ē or̄o quodāmōdefectiua. ⁊ tūc ē ſenſus. malicia eſt .i. maliciaalicui ineſt. ita ꝙ ip̄a malicia potiꝰ intellr̄ ut alteriꝰ inheres qͣꝫ alteri ſubſtās ſicut cū dr̄ malū⁊ intellr̄ aliqͥd eē malū. ⁊ hoc mō accipiēdo nōvalꝫ. malicia ē .i. malicia ē ens. ¶ Ad illud qd̓obr̄ ꝙ pura priuatio nō intenditur nec remittitur. dd̓ ꝙ ſi dicatur pura priuatio hoc ē priuatio nihil potes nec in recto nec in obliquo.hoc mō ueꝝ ē dicere ꝙ nō recipit magis ⁊ minꝰ. ſicut chimera nihil ē ⁊ hircoceruus nihil ēnec ē unū magis unū qͣꝫ reliquū. Alio mō dr̄pura priuatio qꝛ nihil ponit in recto ponit tn̄ īobliquo. ⁊ hoc mō malicia poſſꝫ dici pura priuatio. ſꝫ de hac nō ē ueꝝ ꝙ nō recipiat magiaīminꝰ. pōt .n. magis ⁊ minª reciꝑe rōe eiꝰ entis qd̓ reſpicit qͣſi ī obliquo. vn̄ dr̄ maior priuatio ī qͣ ē maioris boni corruptio. ⁊ ī qͣ minꝰde bono relinqͥt̉. minor v̓o ī qͣ minꝰ de bono

corrūpitur ⁊ plus relinqͥt̉. Et ſic pꝫ ꝙ ex hocnō ſeqͥtur ꝙ pccm̄ abſtractiue loquēdo ſic aliqͣ potētia. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ eē ordinatuꝫp̄ſupponit eē. dd̓ ꝙ ueꝝ ē ꝙ in his q̄ ꝑ ſe ordinātur ordinatū pre ſupponit eē. in his aūt q̄ordinātur ꝑ accn̄s nō p̄ſupponit eē ī ſe ſꝫ rōealiꝰ ī quo uel ꝑ qd̓ ordinatur. ⁊ hoc mō dr̄ malū ordinari. nō qꝛ ſit ī ſe ordinatū cū ſit priuatio modi ſpēi ⁊ ordīs. ſꝫ qꝛ ordinabilitatē hꝫ īpena rōe ip̄iꝰ punibilis. hoc aūt meliꝰ det̓mīatū ē in li. iiij. di. xlvj. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ ſipccm̄ nihil eſt qꝛ deꝰ punit hoīeꝫ ꝓ nihilo. dd̓ꝙ ſicut p̄tactū ē ⁊ ſi pccm̄ nihil ſit in recto. nihilomin tn̄ ī obliquo ē alicꝰ entis ut oppoſiti⁊ alicꝰ vt ſubiecti ꝯͣ qd̓ relinqͥt debitū reſꝑcūboni priuati. dico ergo ꝙ pccm̄ ē meritū pene nō ſolū rōne priuationis ſꝫ relicti debiti etboni priuati. vn̄ nō eſt hō dignꝰ puniri ſolū ꝙbono caret ſꝫ qꝛ caret ⁊ dꝫ hr̄e. ⁊ lꝫ carētia illanihil ſit. debitū tn̄ hn̄di aliqͥd ē. ⁊ iō ex hoc n̄ſeqͥtur ꝙ deꝰ puniat hoīeꝫ ꝓ nihilo. qͣꝫuis peccatū nihil ſit. hoc aūt aꝑtu eſt ſiqͥs ꝯſideret inſenſibili exēplo .ſ. cū rex īcarcerat ẜuū qꝛ nonreddit retributū. ul̓ cū aliqͥs creditor īcarcerataliquē. qꝛ nō ſoluit ſibi pecunia mutuatā. priuatio .n. nō ꝑ ſe ſꝫ cū debito eſt cauſa.N ꝑte iſta ſunt dubitatōes circa litEt primo qͣritur de hoc qd̓ dicit ꝙmala uolūtas angeli uel hoīs cā eſtmaloꝝ ſubſequentiū Sꝫ ꝯͣ. Aug. in li. lxxxiij.q. dicit. ꝙ nullo alio actore pōt hō fieri det̓iorergo mala uolūtas angeli uel hoīs nō pōt malas uoluntates in alijs care. ¶ Itē ſi oē malūoꝫ īputari ei qͥ eſt cā prima. ⁊ mala uoluntasangeli uel hoīs ē cā oīuꝫ maloꝝ. ergo oīa mala ſunt eis īputanda. ¶ ℟. dd̓ ꝙ eſt cā v̓e efficiens ⁊ ꝓducens. ⁊ eſt cā quodāmō diſponens⁊ inducens. cū ergo dr̄ ꝙ mala uoluntas angeli uel hoīs ē cā malaꝝ uoluntatū ſubſeq̄ntiumdr̄ ꝑ qͣꝫdā diſpōnē ⁊ inductōeꝫ. diabolus .n. inducit ⁊ diſponit ſuggerendo. hō v̓o corrūpēdo naturā ⁊ malū exēplū p̄bendo. cū aūt dicitaug. ꝙ nullo alio actore fit hō deterior hoc intelligit̉ tanqͣꝫ actore principali. Poſſet tn̄ diciꝙ lr̄a illa intellr̄ de malis ſubſeq̄ntibꝰ primāmalā uoluntatē hoīs ⁊ angeli. nō reſpectu diuerſaꝝ ꝑſonarum ſꝫ reſpcū eiuſdē ī qd̓ primamala uoluntas eiꝰ ē cā oīuꝫ maloꝝ q̄ ip̄e facit.Hē q̄ritur de hoc qd̓ dr̄ ī eodē. c. Uolūtas

12