ꝙ nō ſit ibi tanqͣꝫ habitus ⁊ potentia aliquaſed ut pura priuatio uidetur. primo ꝑ illd̓ Io..i. Sine ip̄o ſcm̄ ē nihil. Glo. Nihil. i. pcc̄m̄.ergo peccatū nihil ē. ¶ Itē aug. Malū nō eſtnatura aliqͣ ſꝫ defectꝰ ꝯͣ naturā mali nomē accepit. ergo malū nō ē aliqͣ potētia ſꝫ defectꝰ ⁊priuatio. ¶ Item Anſel. de ꝯceptū v̓gi. c. v.Iniuſticia oīo nihil ē ſicut cecitas. nō .n. aliudē cecitas qͣꝫ abſentia uiſus ubi dꝫ eē q̄ nō magis ē quid in oculo ubi dꝫ eē uiſus qͣꝫ in lignovbi nō dꝫ eē. ¶ Itē hoc ip̄ꝫ uidetur rōe. Bo.nū ⁊ ens ꝯuertuntur. ergo de quocūqꝫ p̄dicat̉ens p̄dicatur ⁊ bonū. ſi ergo pccm̄ uel maliciaeēt ens malicia ẜ ꝙ huiuſmōi hr̄et aliquid debonitate. ſi ergo nō hꝫ aliqͥd de bonitate. nonhꝫ ergo aliqͥd de entitate. ¶ Itē oē ens a fūmo ente ꝓcedit. nec ē aliqͣ eēntia ꝙ nō ſit ī d̓ipotētia ut illā ꝓducat. ſꝫ d̓s pōt peccare nec facere culpā. ergo peccatū inqͣꝫtū huiuſmodi n̄hꝫ aliqͥd de ente. ergo nihil ē ⁊ priuatio pura.¶ Re oē qd̓ ē ens hꝫ aliquā formā. oē .n. qd̓hꝫ aliqͣꝫ formā hꝫ pulchritudinē. ſꝫ pccm̄ n̄ hꝫpulchritudinē cū ſit deformitas aīe. ergo nihilhꝫ de entitate. ergo purā dicit priuatōeꝫ. ¶Sꝫ ꝯͣ. Aug. Peccatū ē dictū uel factū uel ꝯcupitū ꝯͣ legē dei. ſꝫ oē dictū uel factū ē aliqͥd. ergo peccatū ſiue malū ē aliqͥd. non ergo priuatio pura. ¶ Itē uirtꝰ ⁊ uitiū ꝯͣria ſunt. ſed ꝯͣriaſunt in eodē gn̄e. ⁊ q̄cūqꝫ ſub eodē gn̄e ſuntutrūqꝫ eoꝝ ē aliqͥd ⁊ nō priuatio pura. ergo uitiū ē aliqͥd. ergo malū ſiue peccatum nō ē oīonihil. ¶ Itē ſiue accipiatur ꝯcrete ſiue abſtracte ueꝝ ē dicere ꝙ peccatū ī aliquo ē. ⁊ oē qd̓ē ē ens ſic̄ oē qd̓ legit ē legens. et oē qd̓ amatē amans. ⁊ oē qd̓ ē ens ē aliqͥd ⁊ nō ē priuatiopura. ergo pccm̄ ſiue malū ſiue accipiat̉ ꝯcrete ſiue abſtracte nō ē oīo nihil. ¶ Itē nihil qd̓epura priuatio intēditur ⁊ remittitur. ſꝫ malū⁊ peccatū ⁊ intēditur ⁊ remittitur. qꝛ unū peccatū ē maiꝰ alio ⁊ una malicia ē maior altera.ergo peccatū ſiue malicia nō ē priuatio pura.¶ Itē eē ordinatū p̄ſupponit eē. ſꝫ malū culpe ẜ ꝙ malū ordinatur ad malū pene. ſi ergoẜ ꝙ malū ē ordinatū in pena. uidetur ꝙ ẜ ꝙmalū hēat aliqd̓ eē ¶ Itē aut peccatū ē aliqͥdẜꝫ ꝙ peccatū. aut nihil̓. ſi aliqͥd hēo ꝓpoſitū. ſinihil̓ ⁊ deꝰ punit hoīeꝫ ꝓ pccō. ergo deꝰ punithoīeꝫ ꝓ nihilo. ſꝫ qͥ punit hoīeꝫ ꝓ nihilo iniuſte punit. ergo ſi deus punit hoīeꝫ ꝓ culpa. vi

detur ꝙ in puniendo iniuſte faciat. ¶ Ꝙ. doꝙ malū ſiue pecatū dupl̓r̄ pōt accipi. vno mōabſtractiue. alio mō ꝯcretiue. ẜ aūt ꝙ malumdr̄ ꝯcretiue ſic ꝯcernit illud quod deformat ulaliqͣꝫ actionē uel aliqͣꝫ ſubāꝫ. ⁊ ſic dr̄ malū resmala utpote actio mala ul̓ anima mala. ⁊ hocmō malū aliqͥd ē. ⁊ hꝫ eſſe nature. ſi aūt aliqn̄dicatur ip̄a res mala ſiue pccōr nihil eē hoc dicitur qͣꝫtū ad bn̄ eē quod quidē eſt eē ordinatū. vn̄ cū dicunt̉ hoīes nihil fieri cū peccat hocnō dr̄ qꝛ oī eē priuētur ſꝫ qꝛ priuātur eē ordinato quod qͥdē ē eē ꝯpletū. ⁊ de hoc dicit Bo.ꝙ eē ē quod ordinē retinet ſeruatqꝫ naturā.Cōtīgit iteꝝ loqͥ de malo ſiue de pccō abſtractiue. et hoc mō malū ſiue pccm̄ in recto ſiuep̄dicatōe formali nō ē aliqͥd ſꝫ nihil. qꝛ nō eſtens nec bonū ſꝫ priuatio boni. qͣꝫuis aūt malicia uel peccatū nihil ſit in recto. in obliquo tn̄alicꝰ eſt ⁊ alicꝰ ut oppoſiti ⁊ alicꝰ vt ſubiectiAlicꝰ ut oppoſiti utpote boni. malū .n. ē priuatio boni. ⁊ qꝛ ſic ē priuatio boni ut tn̄ nō ſitoīmoda ānihilatio ſic priuat bonū gr̄e ꝙ reliqͥt bonū nature. ſic priuat actum ut relinquataptitudinē. ⁊ ſic priuat bonū qͣꝫtū ad effectumut tn̄ in ſubiecto relinquat debitū. ⁊ iō maluꝫabſtractiue ſumptū formalr̄ loquēdo priuatioē. ⁊ iō nihil ē. eſt etiā alicꝰ entis uel ſubiecti. qꝛē in aliquo ente. nō .n. ē oīmoda priuatio ſiueānihilatio. ⁊ qꝛ ẜ hāc uiā auctoritates ⁊ rōesad primā ꝑtē inducte on̄dunt malū ſiue pccm̄nihil eē. ideo ꝯcedende ſunt. ¶ Ad illud veroquod primo obr̄ in ꝯͣriū ꝙ peccatū ē dictuꝫ ⁊factū ⁊c. dicēdū ꝙ ibi accipitur peccatum ſiuemalū ꝯcretiue ꝓut ꝯcernit actōeꝫ ſubſtratā. ⁊⁊ hoc mō aliqͥd ē. nec hoc repugnat ſꝫ ꝯſonateis q̄ dicta ſūt. ¶ Ad illud quod obr̄ ꝙ uirt⁊ uitiū ſunt ꝯͣria. dicendū ꝙ uitiū ꝯͣriatur uirtuti utpote luxuria caſtitati. nō tātū dicit priuatōeꝫ ſꝫ etiā dicit aliquē habitū ſubſtractumquo qͥs redditur facilis ad ꝑpetrandū illud peccati genꝰ. et hoc mō accipiēdo uitiū. uitiū nonoīo nihil ē. Alio mō accipiēdo uitiū ꝓut ē priuatio boni tantū ſic nō ꝯͣriatur uirtuti ẜ rē īmoopponitur ſicut priuatio ⁊ habitꝰ. ſi aūt dicatalicui hoc mō ꝯͣriari uitiū uirtuti accipitur largo mō ꝯͣriū ꝓ qualꝫ oppōne ⁊ repugnātia. ul̓hoc dr̄ ꝙ ⁊ ſi ẜ ueritatē uitiū opponatur uirtuti ut priuatio. hn̄t tn̄ quodāmō uirtꝰ ⁊ uitiuꝫlegē ꝯͣrioꝝ in hoc ꝙ mutuo ſe expellunt. ⁊ ab