Ecundo q̄ritur utrū malū ſiue malicia ſit in bono ſibi oppoſito Et ꝙſic uidetur. Aug. in ench. Eū mala ⁊bona nullus ambigat eſſe ꝯria non ſolū ſimuleē pn̄t ſed mala oīo ſine bonis eē nō pn̄t. hicexp̄ſſe habetur ꝙ mala ſunt in bonis ſibi oppoſitis. Itē aug. In his ꝯͣrijs q̄ bona ⁊ mala uocātur deficit regula dialecticoꝝ qͣ dicuntnulli rei ſimul ineſſe ꝯͣria. ſꝫ ꝯſtat ꝙ nō deficeret niſi mala eſſent in bonis ſibi oppoſitis.ergo ⁊c. ¶ Itē malū dr̄ qd̓ corrūpit. ſꝫ nō corrūpit niſi id in quo ē. ⁊ ei bono opponitur qd̓corrūpit. ergo uidetur ꝙ malū ſit ī bono ſibioppoſito. ¶ Itē ẜuitꝰ opponitur libertati. ſedpccm̄ qd̓ facit hoīeꝫ ẜuū ꝓprie ineſt hoī ẜ uoluntatē ⁊ liberi arbitrij libertatē. ergo uideturꝙ malū ſubſtātificari hēat in bono ſibi oppoſito. ¶ Contra. Dio. de di. no. Malū non ēexn̄s nec in exn̄tibꝰ. ſꝫ oē bonū ē de gn̄e exn̄tiū. ergo malū nō ē in bono. ergo nec in bonoſibi oppoſito. ¶ Itē v̓tꝰ ⁊ uitiū opponūtur. ⁊tm̄ unū uni opponitur. ſi ergo uitiū nō ē ī uirtute. ergo nec in bono ſibi oppoſito nec cumilo. ¶ Itē regula dialecticoꝝ ē v̓a ⁊ neceſſaria. ergo nō fallit in aliqua materia. nā ſi falleret in una ſola materia repudianda eēt tanqͣꝫfalſa. ſi ergo ars dicit ꝙ unū oppoſitū nō eſtin altero nec cū altero ꝯͣ idē. ⁊ bonū malo opponitur. ergo malū nō ē ī bono ſibi oppoſito¶ Itē ſi malū pōt eē in bono ſibi oppoſitoergo ab ip̄o nō expellitur. ⁊ ſi nō expellitur aſuo oppoſito uidetur ꝙ nō expellatur ab aliquo. ſi a nullo expellitur ſemꝑ manet. ergoſiqͥs ſemel eſt malus ſemꝑ ē malus. ꝙ ſi hoceſt falſum reſtat ꝙ primū. ¶ ℟. Ad p̄dcōrūintelligētiā eſt notādū ꝙ bonū in creatura dr̄ꝑ ordinatōeꝫ ad ſūmū. vn̄ bonū dr̄ qd̓ ē ordinatū ī finē. ordinatio aūt tria reſpicit. aut ip̄ꝫordinabile. aut ẜ ꝙ eſt ordinabile. aut illud ꝑquod ordinatur. ⁊ ẜ hoc triplex reꝑitur ī nobis bonū .ſ. bonū qd̓ ē ordinabile. ⁊ hoc ē naturale. ⁊ bonū ꝑ qd̓ ordinatur. ⁊ hoc ē v̓tꝰ velgrā. et bonū ẜ qd̓ natura ordinabilis ē a grā⁊ hoc ē habilitas media. Intelligēdū ē ergo ꝙmalū culpe ei bono qd̓ eſt ip̄a natura uel ſubānō oppouitur. qꝛ ip̄aꝫ ſubāꝫ nō corrūpit ut dicit dio. nihil exn̄tiū corrūpit in eo qd̓ ē eēntiauel natura. Ei aūt bono qd̓ ē v̓tꝰ ⁊ grā ſimpli⁊ directe opponitur. vn̄ mutuo ſe expellunt

⁊ ſimul eē n̄ pn̄t. Ei aūt bono qd̓ ē habilitasmedia quodāmo opponitur. ⁊ quodāmo nonā illa habilitas mēdia hꝫ ꝯꝑari ad natura cͦē ⁊ ad grāꝫ ad quā ē. ẜ ꝙ ꝯꝑatur ad naturā cͦeſt ſic nō hꝫ oppoſitōꝫ ad malū. qm̄ habilitasilla ut erat talis nature īdifferes erat ad bonū⁊ malū ⁊ ſic ē ſubiectu mali. vt aūt ꝯꝑatur adgrām ſeu v̓tute uel etiā ad fine ad que ē ſic hꝫoppoſitōeꝫ ad malū. nā malū tollit ei rectā ordinatōꝫ ad illud ad qd̓ ē. ⁊ reddit minꝰ ⁊ minhabilē. Qm̄ ergo malū culpe primo ⁊ principalr̄ ꝯͣ habilitate ꝯſiſtit. ⁊ habilitas potētie opponitur ip̄i malo cū malū reddat ip̄aꝫ potētiāinhabilē. hīc ē qd̓ aug. dicit ꝙ malū hꝫ eē ī bono ſibi oppoſito. ⁊ ꝙ in huiuſmodi oppoſitisregl̓a dialecticoꝝ defic̄. hoc ē dicere ꝙ ad taliaoppoſita n̄ ſe extēdit. vn̄ ex hoc nō ſeqͥtur ꝙregl̓a dialecticoꝝ falſificet̉. Sꝫ qm̄ mos ē phipoſitis ꝯſideratōibꝰ inſtātias ſubinferre nō qͣfalſificēt ip̄as ſꝫ q̄ intellectū rectificet ⁊ manifeſtent. ſic btus aug. tanqͣꝫ uir prudēs ingenioin hac inſtātia manifeſtat illā maximā dialecticoꝝ in his oppoſitis tenere qͥ opponūtur oppoſitōe formali ſicut opponitur v̓tꝰ ⁊ uitiumgra ⁊ culpa. In alijs aut oppoſitis q̇ nō oppenunt̉ rōe ei qd̓ ſunt ſꝫ rōe eiꝰ ad qd̓ ſunt nō ēintelligēda illa regula. nā illa pn̄t ſimul ſtareſicut ſtat gr̄a cū ꝯcupīa. ⁊ iteꝝ vnū pōt eē ī altero ſicut culpa in habilitate. Ex his q̄ dictaſunt manifeſta ē rn̄ſio ad. q. ꝓpoſitā. dico. n.ꝙ malū ſubſtantificatur in bono. ⁊ nō ſolū inbono ſꝫ etiā in bono quodamō ſibi oppoſitoſicut on̄dūt rōes q̄ ad prima ꝑte inducutur. inbono aūt qd̓ directe ⁊ formalẜ̓ opponitur ſibiſubſtantificari nō hꝫ ſicut due ultime rōnes q̄ad ſcd̓aꝫ ꝑtē inducūtur on̄dūt. ¶ Ad illud qd̓obr̄ de v̓bo dio. ꝙ malū nō ē in exn̄tibꝰ ⁊c. dd̓ꝙ ip̄e loqͥtur ꝑ ſe. ꝙ .ſ. nō ē ī exn̄tibꝰ ẜ ꝙ exiſtentia ſꝫ ẜ ꝙ deficientia cū ſit principiū defectꝰ vt ia patebit meliꝰ. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ tm̄unū uni opponit̉ ⁊cͣ. dd̓ ꝙ illud intelligēdū ē īuno gne opponis ⁊ intelligēdū ẜ idē ꝑ ſe loqn̄do. habilitas aut potētie n̄opponitur ip̄i niſirōne v̓tutis. v̓tꝰ .n. directe opponit̉ uitio. ⁊ qꝛnaturalis habilitas quodāmo īclinat ad v̓tutehinc ē ꝙ uitio opponitur quodāmō. lꝫ nō oīout v̓tus. Et ſic pꝫ totum.Ertio q̄rit̉ utꝝ malū ſit ī bono tāqͣꝫaliqͥs habitꝰ an ſit pura priuatio. Et