¶ Itē ſi ē ſūme malū. ergo illd̓ erit ita oīpotes ī malo ſicut ſūme bonū in bono. ergo oēmalū ſubiacet eius potētie. ſꝫ cuiuſcūqꝫ bonicorruptio ē malū. ergo cuiuſlibꝫ boni corruptio ſubiacet potētie ſūme mali. ergo ſūmemalū pōt corruꝑe oē bonū. Sꝫ bonū qd̓ pōtcorrūpi nō ē ſūmu. ergo ſi eſt ponere ſūmemalū nihil ē ſūme bonū. vſi nō ē ſūme bonūnihil ē bonū. ergo a primo ſi ē ponere ſūmemalū nihil ē bonū. ꝙ ſi hoc ē oīo ſalſū ⁊ īpiūpꝫ ⁊c. ¶ ℟. dd̓ ꝙ ponere malū aliqd̓ eē qd̓nihil hēat de bono nō ſolū ē puerſitatis heretice ſꝫ etiā manifeſte cecitatis ⁊ ſtultitie. ſicut .n. ī opponēdo mōſtratū ē ip̄a poſitio implicat in ſe oppoſita. īplicat .n. ꝙ illud .ſ. ſūme malū ſit ⁊ nō ſit. ꝙ idē poſſit ⁊ nō poſſitī ꝙ idē ſciat ⁊ neſciat. ⁊ dū īplicat ī ſe oppoſit a deſtruit ſe ip̄aꝫ. nā ī ponēdo ſūme malūeē qd̓ nihil de bono hēat ponit ꝙ illud nō ſitſūmū. ponit ꝙ n̄ ſit malū. ponit etiā ꝙ nullū bonū hēat oppoſitū. ⁊ hec oīa ī opponēdomōſtrata ſūt qͥ manifeſte ꝯuincūt errorē illūeē fatuū ⁊ cecū ⁊ auctore ſiue inuētorē ſuumon̄dūt fuiſſe excecatū ⁊ īpiū. nūqͣꝫ .n. in tantātenebroſitatē decurſus eēt īpius manicheusniſi an̄ fuiſſet ẜuus dei tenebraꝝ qͥ excecauitmētē ip̄ius ut nō fulgeret in eo illuīatio v̓itatis q̄ ſuꝑ oēꝫ irradiat intellem̄. et vſqꝫ hodieuiget hic error peſſimꝰ qͣꝫuis ſit irrōnabiliſſimus. et hͦ rō ē potiſſima ip̄a mr̄ cecitatis ſuꝑbia q̄ regnat in qͥbuſdā laycis qͣꝫtū ad ea q̄ſūt fidei ⁊ moꝝ. cū .n. ſint idiote p̄ſumūt ſacrā ſcriptura exponere q̄ ē ꝓfundiſſima oīuꝫſcripturaꝝ. cū iteꝝ hēant qͣꝫdā honeſtatē exteriore ꝯtēnūt uitā oīuꝫ alioꝝ. et merito hͦduplicis ſuꝑbie excecātur ut incidāt ī erroreillū peſſimū ꝑ quē adeo excecātur vt neſciātdiſcernere qͥd bonū ⁊ qͥd malū dū multa gn̄abonoꝝ ponūt eē a deo malo quos yſaias p̄monſtrat. v. c. Ue qͥ dicitis malū bonū ⁊ bonū malū ponentes lucē tenebras ⁊ tenebrasluce. et ꝓpt̓ nimiā excecatōꝫ in qͣ ſūt amiſſoqͣſi rōis uſu nullā hn̄t in eis efficaciā argum̄tā ad ꝑſuadēdū. nec tormēta ad retrahēdū.nec orōuꝫ ſuffragia ad releuādū niſi hoc fiatd̓ gr̄a ſpāliſſima. hāc pōnē hereticā īmo ſtultiſſima ⁊ blaſphemā repudiādo dicamª ſicutdicit fides catholica ⁊ ratio recta nihil eē itamalū qͥn hēat aliqͥd de bono ¶ Ad intelligē

tiā aūt obiectoꝝ notandū ꝙ ſūmū in aliquogne duplr̄ pōt dici. Uno mō dr̄ ſūmū quo nihil pōt eē maius. ⁊ hoc mō nō ꝯtingit reꝑireneqꝫ ponere ſūmū malū. nihil .n. ē adeo malū qͥn poſſꝫ eē peiꝰ ꝓ eo ꝙ aliqͥd hꝫ de bonoquo magis poſſꝫ priuari et ita adhuc peiuseēt. et ꝓ tāto dicit Dio. ꝙ malū ē infinitū.Alio mō dr̄ ſūmū quo nihil ē maiꝰ ẜ actū ſꝫip̄ꝫ excedit inter oīa alia. et ſic ꝯtīgit repireſūmū ī malo. nā lucifer qͥ e rex ſuꝑ oēs filiosſuꝑbie peſſimꝰ ē ſuꝑ oēs. His uiſis facile eſtrn̄dere ad obiecta ¶ Ad illd̓ ergo qd̓ primoobr̄ de oppōne mali. dd̓ ꝙ ꝯſideratio intellīita ꝙ termin eodē mō accipiat̉ cū dr̄ ſimpli⁊ cū dr̄ cū exceſſu. nō ſic aūt ē in ꝓpoſito. nācū dr̄ ꝙ bonū opponitur malo accipit̉ hic bonū ꝑ ꝑticipatōꝫ. cū v̓o īfertur de ſūmo bonoaccipitur ibi bonū per eēntiā qd̓ ſolū ē ſūmebonū. et illi nihil opponitur. ¶ Ad illud qd̓obr̄ ꝙ magis ⁊ minꝰ accipit̉ ẜ maiorē acceſſūad terminu. dd̓ ꝙ ueꝝ ē in his q̄ dicūt pōnēnō aūt ē ueꝝ in his q̄ dicūt priuatōeꝫ. īmo accipiūtur ꝑ receſſū. vn̄ magis malū dr̄ qd̓ magis recedit a bono. ⁊ qꝛ nunqͣꝫ tm̄ recedit qͥnadhuc poſſit magis. hic ē ꝙ nūqͣꝫ ē ibi ponere ſūmū. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ de ſtatu. dd̓ ꝙſtatꝰ ē ẜ actu ſꝫ nō oꝫ ꝙ ſit ſtatus ẜ potētiavt nō poſſit eē ultra ꝓgreſſus. nā ⁊ſi ī rebꝰcreatis nō ꝯtingat inuenire actu infinitu. ꝯtīgit tn̄ reꝑire infinitū in potētia ſicut pꝫ ī numero ꝑ appōne ⁊ in ꝯtinuo ꝑ diuiſionē. ſic ⁊in ꝓpoſito intelligēdū. et hoc infra maniſeſtabitur cū agetur de corruptōe mali. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ ꝑ accn̄s reducitur ad ꝑ ſe. ⁊ ſimilr̄ dem̄ ꝑ ꝑticipatōꝫ ad dem̄ ꝑ eēntiā. ⁊ ſilr̄qd̓ ī quolꝫ gn̄e ē repire unū primū ze. dd̓ ꝙhec hn̄t locū in his q̄ dicunt pōnē ⁊ naturā q̄pn̄t cāri ex principijs ſubiecti ⁊ qͥ pn̄t eēntialit̓ dici. ⁊ ẜ quā poſſūt alia mēſurari ẜ eius ꝑticipatōeꝫ maiore ⁊ minorē. malū aūt priuatōeꝫ dicit inqͣꝫtū malū. et iō ille tres rōes nōhn̄t hic locū. et hoc fuit qd̓ decepit manicheūvt dicit aug. qꝛ neſciuit qͥd eēt malū. ⁊ qꝛ uoluit de malo diſputare neſciēs qͥd hoc eſſet.ideo ſe ⁊ multos p̄cipitauit in errorē. ſuꝑbia.n. ſua fecit ip̄ꝫ ignorare modū addiſcēdi. inoī .n. inqͥſitōe priꝰ oꝫ intellr̄e qͥd ē qd̓ ꝑ nom̄dr̄. et hoc tanqͣꝫ ꝑ cognitōeꝫ afferre ſecū adrei ꝓprietates poſterius cognoſcendas.