Druckschrift 
Commentarius in secundum librum Sententiarum Petri Lombardi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Outico.

ītellr̄ ſe extendere ad oēꝫ mortalē culpā. qd̓aūt illoꝝ ueriꝰ ſit dubiū ē nec ē ibi magna uisfacienda. qꝛ modica ē utilitas nulla ſciendineceſſitas. Itē q̄ritur de hoc qd̓ dicit. Si iuſte in carne vixerit ꝯtinue meret̉mortē ꝑpeti quā traxit a ꝓpagatōe peccati. Hoc .n. uidetur incōueniēter dictū. ſi .n.nulla pena debetur hoī niſi merito culpe. et in carne adeo pōt iuſte uiuere ut ſit dignſtatī euolare. uidetur in eo ſi meritumalicꝰ pene nec mortis nec alteriꝰ. Item ſimors debetur cuilꝫ iuſto pccō. uiotur ergo nulla gr̄a fuerit ī martyribꝰ mortui ſunt xp̄o ſicut nec in latronibꝰ ſuſpendunt̉latrocinio. Iuxͣ hoc q̄ritur ſi mors debet̉hoī originali pccō. unicū ē in hoīe originale pccm̄ iuſtitia fuit ī lazaro bis mortuus ē:. dd̓ nulla vnqͣꝫ iuſticia abſoluit hoīeꝫ a debito mortis eo oīs iuſticia eſt ī nobis reſpicit uoluntatē ē ꝑſonalis.mors v̓o ē pena naturalis. nullā iuſticiā dignꝰ ē a morte abſolui. nec d̓s ſua benignitate aliquē a morte liberauit. ꝓpt̓ illiſn̄ie firmitatē dictū ē gn̄. iij. Puluis es īpul. ⁊cͣ. etiā ut fides locū hr̄e poſſit Adillud qd̓ qͣritur de martyribus. vd̓ illud qd̓vno ē debitu ſi ex charitate fiat pōt fierigratū. martyres aūt qꝛ mortē uolūtarie ſuſtinuerūt quā effugere potuerūt. īmo morti xp̄o ſe an̄ tp̄us obtulerunt. mors aliaseēt pena fuit eis ualde meritoria. qꝛ d̓s eamualde reputat p̄cio ſā ex hac duplici tacta ē. Ad illd̓ de lazaro dd̓ prima morsfuit ad manifeſtandū gl̓iaꝫ dei. illud ſuppliciū recōpēſatū ē ꝯn̄s bn̄ficiū. qꝛ hoc ip̄oſuſcitatꝰ ē fuit ei āpliatū ad ſpaciū. meliuserat ei ſic bis mori qͣꝫ ſi ſel̓ mortuꝰ fuiſſꝫ. hoc alicui p̄ſtat̉ ut ſuſcitet̉ magis reputat̉ſibi p̄ſtari bn̄ficiū qͣꝫ inferri ſupplicium. Diſtinctio. xxxiiij.Oſt p̄dcā pccō actuali ⁊c. Illatotalis ꝑs ẜi li. ī magr̄ agit delapſu hoīs diuiſa fuit ī tres partes triplr̄ ꝯtīgit ꝯſiderarecorruptōꝫ peccati. Duabꝰ ꝑtibꝰ t̓mīatis ī qͥbmagr̄ egit de pccō quo ꝑſona corrūpit natu. iteꝝ de pccō quo natura corrūpit ꝑſonāutpote de originali. ſeqͥtur hic tertia ꝑs īagit̉ de pccō ī quo ꝑſona corrūpit ſe hoc eſt

de pccō actuali. hoc durat uſqꝫ ad finē libriDiuiditur aūt hec ꝑs ī duas. In prima determinat de pccō ſiue de malo id qd̓ ē. Scd̓ov̓o qualr̄ a uolūtate hēat malū ſiue peccatūꝯmitti. infra. di. xxxviij. Poſt p̄dcā de uolūtate ⁊c. Prima hꝫ duas. In prima determīat pccō ſiue de malo eiꝰ cālitatē. ẜo v̓o eiqͥdditatē. infra. di. xxxv. Poſt hoc uidēdū ēqͥd ſit pccm̄. Prima ꝑs ꝯtinet pn̄tē di. diuiditur in duas. In prima agit magr̄ de maloqͣꝫtū ad cāꝫ originalē. In ẜa de malo qͣꝫtū adſubiectū ſiue cāꝫ efficientē. ibi Offēſa origīemali ⁊c. Prima hꝫ tres ꝑtes. In prima aꝑitſuā intētōꝫ in gn̄ali. In ẜa v̓o on̄dit malūortū hꝫ a bona. ibi origo ⁊cͣ. In l̓tiav̓o ē a uolūtate libera. ibi Mala aūt volūtas ⁊cͣ. Silr̄ ẜa ꝑs prīcipalis hꝫ tres. In priaon̄dit malū ē ī bono ꝯfirmās hoc auctoritate aug. ẜo v̓o elicit qd̓dā correl̓m .ſ. inhis ꝯͣrijs fallit regula dialecticoꝝ. ibi Ideoqꝫī his ꝯͣrijs ⁊cͣ. In t̓tia v̓o vltīa remouet qd̓ dubiū. ibi Ad hoc aūt qd̓ dictū ē ⁊c. et ſicſuppoſito malū ſit duo manifeſtat magide malo. a quo ſit in quo.O ītelligētiā hꝰ ꝑtis duo magr̄d̓t̓mīat ī lit. īcidit hic ꝯͣ duo prīcipalr̄: Primo q̄ritur a quo ſitmalū tāqͣꝫ ab originali prīcipio. Scd̓o inquo ſit tāqͣꝫ ī ſubiecto? Circa primū q̄rūtur tria. Primo q̄rit̉ vtꝝ malū ſit a bonouel a malo. Scd̓o vtꝝ ſit a bono ut efficiente uel deficiēte. Tertio utrū ſit ab intētione uel preter intētioneꝫ:Irca primū ſic ꝓceditur q̄rit̉ utꝝmalū ſit a bono ut ab origine Et ſic uid̓t̉. primo auctoritate augde li. ar. v̓bi ſic ait. Malū ē ſpreto īcōmutabili bono rebꝰ ꝯmutabilibꝰ adherere qd̓ facimꝰ libero uolūtatis arbitrio. ſi ergo libeꝝ ar.ē bonū pccm̄ ſit a libero ar. pccm̄ ſiue ma ē a bono. Itē hoc ip̄m uidetur exēplo.Eſto nihil eēt niſi libera uolūtas ꝯſtatip̄a amarꝫ ſeip̄aꝫ poſſꝫ ſe amare īmoderate uitōſe. ſꝫ tal̓ amor ē ſine malicia. ergotūc pccm̄ fiet. niſi a bono. ergo ⁊c. Ferōne. malū ē uituꝑabile ī ſe uituꝑabile reddit actorē. ſꝫ nihil uitupandū ī ſua actōe niſialiquo poſſꝫ facer̄ bon̄ niſi hēat nat̉aleappetitōꝫ ad hoc. āt tale ē bon̄. ergo nihil